Ο Liam Gallagher μιλά με τον ωμό, γνώριμο τρόπο του για την πιθανή επιστροφή των Oasis στην Ευρώπη, την «αιώνια νοσταλγία» και γιατί θεωρεί ότι η νέα μουσική είναι «για ηλίθιους».
Οι Oasis ολοκλήρωσαν στις 23 Νοεμβρίου την περιοδεία «Oasis Live ’25» έπειτα από 41 συναυλίες σε όλο τον κόσμο – από το Κάρντιφ μέχρι το Σάο Πάολο. Το φινάλε μιας τόσο μεγάλης περιοδείας συνήθως σηματοδοτεί παύση, ξεκούραση, εσωστρέφεια. Για τον Liam Gallagher, όμως, μοιάζει περισσότερο με αναμονή για το επόμενο κύμα. Και αυτό το κύμα, αν πιστέψουμε τα ίδια του τα λόγια, θα μπορούσε να είναι μία μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία το 2026.
Μετά το τέλος του «Live ’25», το συγκρότημα εξέδωσε μία λιτή αλλά φορτισμένη ανακοίνωση: «Από τον λόφο Gallagher μέχρι τον ποταμό Πλάτα, από το Croke Park στις όχθες του Royal Canal μέχρι την Πόλη των Αγγέλων, η αγάπη, η χαρά, τα δάκρυα και ο ενθουσιασμός δεν θα ξεχαστούν ποτέ. Τώρα θα υπάρξει μία παύση για μία περίοδο περισυλλογής».
Μια φράση που ακούγεται ταυτόχρονα σαν αποχαιρετισμός και σαν υπόσχεση. Η «περίοδος περισυλλογής» υπονοεί παύση, αλλά όχι οριστικό τέλος. Το ίδιο το κείμενο αφήνει διακριτικά να εννοηθεί ότι η ιστορία Oasis δεν έχει κλείσει.
Επισήμως, προς το παρόν δεν υπάρχουν προγραμματισμένες ημερομηνίες. Εντούτοις, η δημόσια εικόνα του Liam Gallagher, που αρνείται πεισματικά να λειτουργήσει προσεκτικά και υπολογισμένα, σπάνια αφήνει χώρο για παρεξηγήσεις. Στις 25 Νοεμβρίου, ένας θαυμαστής τον ρώτησε στην πλατφόρμα X: «Τι θέλεις για τα Χριστούγεννα;». Η απάντηση ήρθε άμεσα, σχεδόν παιδικά ευθεία: «Μια ευρωπαϊκή περιοδεία».
Η Γηραιά Ήπειρος απουσίαζε αισθητά από το πρόγραμμα των συναυλιών του 2025. Παρ’ όλα αυτά, το καλοκαίρι, ένας δημοτικός σύμβουλος στη Ρώμη είχε δηλώσει σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για να έρθουν οι Oasis στην ιταλική πρωτεύουσα. Τίποτα δεν επιβεβαιώθηκε επίσημα, αλλά στο σύμπαν των Oasis, όπου οι φήμες και οι διαρροές προηγούνται συχνά των ανακοινώσεων, τέτοιες νύξεις σπανίως είναι τυχαίες.
Όταν ένας άλλος χρήστης του X τον ρώτησε αν θα έχει μπελάδες με τη διοίκηση και το μάνατζμεντ του συγκροτήματος για αυτά τα σχόλια περί ευρωπαϊκής περιοδείας, ο Liam Gallagher απάντησε με εκείνο το γνώριμο μείγμα αυτοσαρκασμού και απόλυτης βεβαιότητας: «Μου επιτρέπεται να ονειρεύομαι όπως κι εσείς. Είμαι τρελαμένος με την ιδέα των OASIS να περιοδεύουν στην Ευρώπη – θα είναι βιβλικό! Λατρεύω την Ευρώπη, είναι η αγαπημένη μου χώρα».
Το τυπικό λάθος –να αποκαλεί την Ευρώπη «χώρα»– είναι σχεδόν μέρος του περσόνα του: ένας rock star που δεν τον ενδιαφέρει η τελειότητα της διατύπωσης, μόνο η ένταση του συναισθήματος. Η λέξη «βιβλικό», βγαλμένη από τη δική του αργκό, αποτυπώνει καλά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει μία ενδεχόμενη περιοδεία: κάτι σχεδόν μυθικό, μία εμπειρία – ορόσημο.
Αν η πιθανότητα νέων συναυλιών μοιάζει όλο και πιο ρεαλιστική, το ίδιο δεν ισχύει για τη δημιουργία νέας μουσικής. Εκεί, ο Liam Gallagher δείχνει σχεδόν δογματικός. Σε ερώτηση θαυμαστή στο X για το αν υπάρχει προοπτική νέου υλικού από τους Oasis, απάντησε: «Η νέα μουσική είναι για ηλίθιους». Η ωμότητα της φράσης συμπυκνώνει μία πολύ συγκεκριμένη στάση απέναντι στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των Oasis.
Σε επόμενη ανάρτηση, επιχείρησε να το εξηγήσει – πάντα με τη δική του σπασμένη, αφιλτράριστη γλώσσα: «Όχι, ειλικρινά δεν βλέπω το νόημα. Δεν θα είναι τόσο καλή όσο τα παλιά κομμάτια. Είμαι μία χαρά να τραγουδώ τα παλιά. Δεν είμαι από αυτούς τους ηλίθιους που πρέπει να το πάνε παραπέρα ή στο πλάι ή προς τα πίσω σε κάποιες περιπτώσεις. ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ για πάντα».
Για τον Liam, η υπόθεση είναι κλειστή: δεν βλέπει λόγο να γράψουν νέο υλικό, θεωρεί δεδομένο ότι δεν θα φτάσει ποτέ την αίγλη των κλασικών τραγουδιών, και δηλώνει ευτυχής απλώς τραγουδώντας τα παλιά. Η λέξη «ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ» με κεφαλαία, σχεδόν σαν σύνθημα σε πανό, καθορίζει την ιστορία: οι Oasis ως ζωντανή, περιφερόμενη ανάμνηση μιας εποχής που δεν επανέρχεται.
Μέσα σε αυτή τη ρητορική της «αιώνιας επιστροφής» στη δεκαετία του ’90, ο Liam αφήνει να εννοηθεί ότι και η δική του σόλο καριέρα ανήκει πλέον στο παρελθόν. Απαντώντας σε χρήστη που τον ρώτησε σχετικά, έγραψε: «Ποιος ο λόγος; Ή είναι οι OASIS ή τίποτα – η μάνα μου δεν μεγάλωσε κανέναν ανόητο». Η διατύπωση είναι ξεκάθαρη: για εκείνον, είτε υπάρχει Oasis, είτε δεν υπάρχει τίποτα. Τα ατομικά του άλμπουμ, οι προσωπικές του φιλοδοξίες – όλα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα απέναντι στον μύθο του συγκροτήματος.
Το αν αυτή η εμμονή με τη νοσταλγία είναι πράξη γενναιότητας –η ειλικρινής παραδοχή ότι το παλιό δεν ξεπερνιέται– ή μία άρνηση να ρισκάρει, θα το αποφασίσει ο χρόνος.
Προς το παρόν, το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Liam Gallagher συνεχίζει να μιλά ως αυτό που υπήρξε πάντα: ένας rock star που δεν πιστεύει στις μετρημένες δηλώσεις, αλλά στις εκρήξεις. Κι αν πράγματι οι Oasis βγουν ξανά στους δρόμους της Ευρώπης το 2026, δεν θα το κάνουν για να παρουσιάσουν κάτι «νέο», αλλά για να φέρουν στη σκηνή, για άλλη μία φορά, την ίδια παλιά ιστορία – εκείνη που ο ίδιος ορίζει με λίγες λέξεις: «ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ για πάντα».
