Το νέο single και video clip της ILIA, σε συνεργασία με τον Μιχάλη Δέλτα, είναι ο προάγγελος του δεύτερου δίσκου της και μία ωδή στην αληθινή σύνδεση μέσα στο αστικό χάος.
Υπάρχουν επιστροφές που δεν ακούγονται σαν εκκωφαντικές διακηρύξεις, αλλά σαν ψίθυροι. Σαν ένα αθόρυβο κάλεσμα να σταματήσεις για μία στιγμή και να αφουγκραστείς τον εσωτερικό σου παλμό, μέσα στον καταιγισμό της καθημερινότητας. Μια τέτοια επιστροφή είναι αυτή της ILIA (fka IOTA PHI) με το νέο της single, «Ελάφια». Ένα κομμάτι που λειτουργεί σαν πρόγευση φωτός μέσα σε ένα χειμωνιάτικο δάσος, ο πρώτος, υποβλητικός προπομπός του δεύτερου προσωπικού της άλμπουμ που αναμένεται τον Φεβρουάριο.
Το «Ελάφια» είναι ένα τραγούδι εύθραυστης ισορροπίας. Πατάει με το ένα πόδι στην τραχύτητα της σύγχρονης ζωής —ένα σώμα μουδιασμένο μπροστά σε μία οθόνη, μία πόλη γεμάτη γυαλιστερές, ψεύτικες επιφάνειες— και με το άλλο σε μία μυστικιστική παρηγοριά που μοιάζει να αναβλύζει από μέσα μας.
Στο «Ελάφια», η ILIA συνεργάζεται μουσικά και στην παραγωγή με έναν από τους πιο ευαίσθητους αρχιτέκτονες της ελληνικής ηλεκτρονικής σκηνής, τον Μιχάλη Δέλτα.
Μαζί υφαίνουν έναν ήχο ταυτόχρονα αστικό και ονειρικό. Η ενορχήστρωση, μινιμαλιστική και διαυγής, αφήνει χώρο σε ένα υπόγειο groove να αναπτυχθεί, ενώ οι ηλεκτρονικές υφές λαμπυρίζουν σαν φώτα νέον σε βρεγμένη άσφαλτο. Επαναλαμβανόμενοι παλμοί θυμίζουν καρδιά και, σε μία κίνηση – έκπληξη, πραγματικές φωνές ελαφιών διασχίζουν το σκοτάδι σαν σπάνια, αληθινά σημάδια ζωής.
Πάνω σε αυτό το ηχοτοπίο, οι φωνητικές γραμμές της ILIA δεν τραγουδιούνται απλώς, αλλά ανασαίνουν. Χαράζονται στη μνήμη σαν ένας εσωτερικός μονόλογος που αντικατοπτρίζει ένα συλλογικό συναίσθημα αποξένωσης.
Οι στίχοι, που υπογράφει η ίδια, περιγράφουν ανθρώπους που δηλώνουν χαρούμενοι ενώ έχουν χάσει τον δρόμο τους. Και μέσα από αυτή την παρατήρηση, αναδύεται επίμονα μία ικεσία, καθαρή και ανθρώπινη: «Κράτα με μόνο (για μία στιγμή) / τόσο μας μένει σε αυτήν τη γη». Είναι η κραυγή της ψυχής που ζητά να κρατηθεί από κάτι αληθινό, πριν ο χρόνος τελειώσει.
Το οπτικό σύμπαν του τραγουδιού, σκηνοθετημένο από την ίδια, ακολουθεί την ίδια ατμόσφαιρα. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων, μία άτυπη «οικογένεια» που ζει στο περιθώριο, προσπαθεί να ισορροπήσει έξω από τον θόρυβο του κόσμου, να κρατήσει χώρο για τρυφερότητα σε ένα περιβάλλον που μοιάζει σκληρό και απογοητευτικό.
Ανάμεσά τους, ένα παιδί, σιωπηλό σύμβολο αναγέννησης, κουβαλά την υπόσχεση πως όλα μπορούν να ξαναγεννηθούν από την αρχή.
Η ILIA δεν είναι μία τυχαία περίπτωση της εγχώριας σκηνής. Αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, το καλλιτεχνικό της ταξίδι ξεκίνησε στο Λονδίνο, βυθίστηκε στις underground σκηνές του, πέρασε από τον χώρο της μόδας και της σύγχρονης τέχνης, και την οδήγησε μέχρι το Λος Άντζελες.
Εκεί, συνεργάστηκε με καταξιωμένους παραγωγούς όπως ο υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα Daniel Heath (Lana Del Rey) και ο υποψήφιος για Grammy Billy Mann (Robyn, John Legend), περιπλανώμενη σε δρόμους που έμοιαζαν βγαλμένοι από ταινία του David Lynch. Μια εμπειρία αυτοανακάλυψης στην έρημο Joshua Tree την έκανε να επιστρέψει στις ρίζες της, κουβαλώντας όλο το χάος και τη διαύγεια που συνέλεξε.
Έχοντας χαρακτηριστεί από τον αγγλικό τύπο ως το «Enfant Terrible» της μεσογειακής σκηνής και έχοντας ανοίξει συναυλίες για ονόματα όπως οι Florence and the Machine, Muse και Thievery Corporation, η ILIA έχει χτίσει μία πορεία όπου η ευαισθησία γίνεται πράξη αντίστασης.
Πρόσφατα, ήταν η φωνή της «Ίριδας» στην τελευταία κυκλοφορία των Στέρεο Νόβα, ενώ το 2025 θα κυκλοφορήσει το πρώτο της soundtrack για την ταινία «ΘΗΛΥΚΟ». Με το «Ελάφια», χρησιμοποιεί την pop φόρμα όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως όχημα για να θέσει υπαρξιακά ερωτήματα, χωρίς να θυσιάζει την αμεσότητα της μελωδίας.
Σε έναν κόσμο που η ευτυχία συχνά δηλώνεται αντί να βιώνεται, το «Ελάφια» είναι μία υπενθύμιση της αξίας του αυθεντικού. Είναι ένα τραγούδι για τη λησμονημένη μας αρμονία, ένας ήχος που σε καλεί να επανασυνδεθείς με την πραγματική σου συχνότητα.
Η ILIA δεν προσφέρει εύκολες λύσεις, αλλά δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο για να νιώσουμε, να αναπνεύσουμε και, ίσως, να βρούμε ο ένας τον άλλον μέσα στο σκοτάδι.
