Με το δεύτερο μέρος του «Wicked» να αποκαλύπτει μία αθέατη, δραματική πλευρά της, ο ρόλος της Glinda έκανε την Ariana Grande να αγαπήσει ξανά την τέχνη της – και να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με τη φήμη.
Η Ariana Grande δεν θυμίζει σε τίποτα πια την απρόσιτη ντίβα της pop που γεμίζει στάδια. Η μικροσκοπική pop star αποπνέει μία ζεστασιά που αφοπλίζει, έχοντας ήδη ζήσει πολλές ζωές: από την έφηβη πρωταγωνίστρια της Nickelodeon στο παγκόσμιο φαινόμενο της pop και τώρα, σε μία ηθοποιός αξιώσεων που επανεφευρίσκει τον εαυτό της μέσα από τον ρόλο της Glinda στην κινηματογραφική μεταφορά του μιούζικαλ «Wicked».
Αν το πρώτο μέρος της ταινίας μας σύστησε την κωμική, σπινθηροβόλα πλευρά της, το sequel, «Wicked: For Good» ήρθε να αποδείξει ότι η Ariana Grande διαθέτει ένα δραματικό βάθος που ελάχιστοι περίμεναν. Η μετάβαση είναι εμφανής, όχι μόνο στην εμφάνισή της αλλά και στην τέχνη της.
Όταν ξεκινά το «Wicked: For Good», η φιλία μεταξύ της Glinda και της Elphaba (την υποδύεται η Cynthia Erivo) έχει διαρραγεί. Ο πανούργος Μάγος του Οζ (Jeff Goldblum) και η Madame Morrible (Michelle Yeoh) έχουν μετατρέψει την Elphaba σε δημόσιο κίνδυνο, ενώ η Glinda έχει παγιδευτεί στον ρόλο της «καλής μάγισσας», ένα πιόνι σε μία εκστρατεία προπαγάνδας.
Ο αρραβώνας της με το Fiyero (Jonathan Bailey) είναι μία δυστυχισμένη σύμβαση, καθώς εκείνος ποθεί ακόμα την Elphaba. Η Glinda, μόνη και απομονωμένη, βλέπει τον προσεκτικά δομημένο παραμυθένιο κόσμο της να καταρρέει.
«Περίμενα σιωπηλά και με ανυπομονησία να δει ο κόσμος το υπόλοιπο ταξίδι της», εξομολογήθηκε η Grande σε προηγούμενη συνέντευξή της στους New York Times. «Έχει μία μεγάλη ιστορία η πρώτη ταινία, αλλά στη δεύτερη είναι ακόμα μεγαλύτερο».
Η αλήθεια είναι πως το όλο εγχείρημα του σκηνοθέτη Jon M. Chu βασιζόταν σε αυτό το δεύτερο μέρος. Η επιλογή της Ariana Grande αποτελούσε ρίσκο. Κανείς δεν αμφέβαλλε ότι μπορούσε να τραγουδήσει τα χαρούμενα νούμερα της πρώτης ταινίας. Αλλά είχε το εκτόπισμα να σηκώσει το βάρος της δραματικής κορύφωσης, συχνά μόνη της σε κοντινά πλάνα σιωπηλής απόγνωσης;
«Όλοι είχαν αυτή την απορία, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου», παραδέχθηκε ο Chu. Ωστόσο, η Grande διέψευσε κάθε αμφιβολία. Η ερμηνεία της ήταν τόσο καθηλωτική που ο σκηνοθέτης άρχισε να προσαρμόζει τη δεύτερη ταινία γύρω της, προσθέτοντας σκηνές που φώτιζαν το παρελθόν της ηρωίδας. «Κατά έναν παράξενο τρόπο, εκείνη πήρε τα ηνία και εγώ έπρεπε απλώς να την ακολουθήσω», είπε ο ίδιος.
Μια μεθοδική προσέγγιση στην τέχνη
Η Ariana Grande δεν άφησε τίποτα στην τύχη. Το σενάριό της ήταν γεμάτο σημειώσεις, τσακισμένες σελίδες και χρωματικούς κώδικες που χαρτογραφούσαν τη συναισθηματική κατάσταση της Glinda. Μελέτησε την τεχνική Stella Adler, σχεδιάζοντας σχολαστικά τον εσωτερικό κόσμο της ηρωίδας της.
«Ήθελα να σχεδιάσω αυτό το άτομο μέσα και έξω, ώστε να αφήσω τα δικά μου θέματα στο σπίτι», εξήγησε. «Κάθε φορά που κάτι έπρεπε να πυροδοτήσει μία αντίδραση στην Glinda, χρησιμοποιούσα ένα δικό της ερέθισμα, όχι ένα της Ariana».
Παρ’ όλα αυτά, οι παραλληλισμοί μεταξύ της pop stars και του ρόλου είναι αναπόφευκτοι. Στο «Wicked: For Good», η Glinda είναι τόσο απασχολημένη με τη μαγική δύναμη που της λείπει, που δεν αντιλαμβάνεται την έμφυτη δύναμη ηγεσίας που διαθέτει.
«Επεξεργάζομαι κι εγώ αυτό το θέμα, την άδεια να μπεις στη δική σου μαγεία», παραδέχθηκε η Grande. «Στη δουλειά μου, πάντα έδινα στον εαυτό μου την άδεια να ζητήσει αυτό που χρειάζεται. Αλλά στην προσωπική μου ζωή, εκεί είναι που δεν ξέρω πώς. Είναι μία διαδικασία που δουλεύω εδώ και χρόνια».
Η συναισθηματική επικάλυψη έδωσε στον Jon M. Chu τη βεβαιότητα ότι η Ariana Grande μπορούσε να αντέξει τις πιο σκοτεινές στιγμές της ταινίας, ακόμη και όταν η ίδια αντιμετώπιζε προσωπικές αναταραχές κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, συμπεριλαμβανομένου ενός διαζυγίου με τον πρώην σύζυγό της Dalton Gomez και μιας νέας σχέσης, με τον συμπρωταγωνιστή της, Ethan Slater.
«Την έβλεπα να είναι αναστατωμένη στην πραγματική της ζωή και να πρέπει να ανοιχτεί ακόμα περισσότερο για να μας δώσει την Glinda», θυμήθηκε ο σκηνοθέτης. «Δεν έκρυβε τίποτα από την κάμερα».
Η επούλωση μέσω της υποκριτικής
Το επόμενο καλοκαίρι, η Grande θα ξεκινήσει κάτι που πίστευε ότι δεν θα έκανε ποτέ ξανά: μία περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ της «Eternal Sunshine». Η εμπειρία του «Wicked» άλλαξε τη στάση της απέναντι σε μία διαδικασία που παλιότερα την εξουθένωνε.
«Υπήρχε κάτι σπασμένο στη σχέση μου με την ποπ μουσική που θεραπεύτηκε πρόσφατα», είπε. Όταν ρωτήθηκε τι ακριβώς χρειαζόταν διόρθωση, η συγκίνησή της ήταν εμφανής. «Νομίζω ότι μου ξέφυγε με έναν τρόπο που δεν περίμενα. Υπάρχει κάτι που συνοδεύει την εκπλήρωση των ονείρων σου που μοιάζει επικίνδυνο μερικές φορές».
Η πίεση του να είσαι σούπερ σταρ, ο δημόσιος έλεγχος της εικόνας της και της προσωπικής της ζωής, της στέρησαν τη χαρά. «Τίποτα δεν σε προετοιμάζει γι’ αυτό», είπε.
Η υποκριτική λειτούργησε ως καταφύγιο. Όπως το 2016, όταν διέκοψε την προώθηση του άλμπουμ «Dangerous Woman» για να παίξει στο «Hairspray», έτσι και το «Wicked» της επέτρεψε να απομακρυνθεί από τον θόρυβο της βιομηχανίας της pop και να επικεντρωθεί στην τέχνη της.
«Έχω και διαφορετική ομάδα τώρα», σημείωσε με νόημα, αναφερόμενη στη διακοπή της συνεργασίας της με τον μάνατζερ Scooter Braun. Η στροφή προς μία πιο εσωτερική και στοχευμένη δημιουργική ζωή είναι κάτι που δεν θεωρεί δεδομένο. «Ποτέ δεν ένιωσα τόσο συνδεδεμένη με την τέχνη μου ή εμπνευσμένη. Δεν χρειάζεται να αναλαμβάνω όλα αυτά που προβάλλονται πάνω μου. Μπορώ να εστιάσω στην τέχνη μου και αυτό να είναι μία ξεχωριστή οντότητα».
Τι ακολουθεί για την Ariana Grande; Το φθινόπωρο γύρισε το «Focker In-Law», το τέταρτο μέρος της σειράς ταινιών «Meet The Parents» όπου πρωταγωνιστεί δίπλα στον Ben Stiller, ενώ θα εμφανιστεί και στην επόμενη σεζόν του «American Horror Story». Αν και η μουσική θα είναι για πάντα στη ζωή της («για να μην πάθουν καρδιακή προσβολή οι θαυμαστές μου»), η υποκριτική είναι το πεδίο όπου νιώθει ότι ανθίζει τώρα.
«Η Ariana Grande ήταν πάντα εκεί, απλώς δεν κοιτούσαμε αρκετά προσεκτικά», κατέληξε ο Jon M. Chu. «Πιστεύω ότι σε πέντε χρόνια θα κάνει κάτι που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να προβλέψουμε».
Για την ίδια, η εποχή του «Wicked» ήταν μία περίοδος που της επέτρεψε να βρει τον εαυτό της . «Πού νιώθω ότι βρίσκομαι τώρα;» αναρωτιέται. «Ακριβώς εκεί που πρέπει να είμαι». Και κρίνοντας από την ωριμότητα και το βάθος που φέρνει πλέον στη δουλειά της, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει.
