Ο Ιταλός αθλητής της αλπικής χιονοδρομίας Dominik Paris κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην Κορτίνα, αποδεικνύοντας ότι η αδρεναλίνη της ταχύτητας και η ένταση του groove metal μπορούν να συνυπάρξουν στο ίδιο πρόσωπο.
Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 2026 που φιλοξενούνται στο Μιλάνο και την Κορτίνα της Ιταλίας είχαν ήδη τη δική τους ξεχωριστή ιστορία. Ο Dominik Paris, ένας από τους πιο έμπειρους αθλητές της αλπικής χιονοδρομίας, ανέβηκε στο βάθρο των νικητών κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο σε μία κούρσα που καθήλωσε το κοινό. Αυτό που κάνει την επιτυχία του ακόμα πιο ιδιαίτερη δεν είναι μόνο η ηλικία του, αλλά η ιδιότητα που διατηρεί όταν βγάζει τα πέδιλα του σκι: αυτή του frontman σε ένα ιταλικό groove metal συγκρότημα.
Σε ηλικία 36 ετών, ο Paris έγινε ο δεύτερος γηραιότερος αθλητής που κερδίζει Ολυμπιακό μετάλλιο στο συγκεκριμένο άθλημα, ενώ μοιράστηκε το βάθρο με τον συμπατριώτη του, Giovanni Franzoni, που πήρε το ασημένιο, και τον Ελβετό Franjo von Allmen, που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.
Η νίκη αυτή έχει ξεχωριστή σημασία, καθώς, παρότι ο Paris έχει στο ενεργητικό του 24 νίκες σε αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου, αυτό είναι το πρώτο του Ολυμπιακό μετάλλιο. Μια επιβράβευση που ήρθε στην πατρίδα του, επισφραγίζοντας μία σπουδαία καριέρα.
«Το να έχω αυτή την επιτυχία σε αυτή την πίστα σημαίνει πολλά», δήλωσε. «Το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι διαφορετικό. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι πραγματικά ξεχωριστοί – ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Προσπάθησα τόσο σκληρά στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, όταν ήμουν σε καλή φόρμα, νέος και είχα τη δύναμη».
Όταν όμως τα φώτα της πίστας σβήνουν, ο Dominik Paris διοχετεύει την ενέργειά του σε μία άλλη, εξίσου απαιτητική σκηνή. Είναι ο τραγουδιστής και η ψυχή των Rise Of Voltage, ενός groove metal σχήματος που δημιούργησε το 2017 μαζί με τον αδερφό του και κιθαρίστα, Lukas Paris, τον μπασίστα Frank Pichler και τον ντράμερ Florian Schwienbacher. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του, «Time», το 2018, και επέστρεψε δισκογραφικά το 2024 με τον δίσκο «Escape».
Μιλώντας στο ESPN Originals για το πώς εξισορροπεί τις δύο του ιδιότητες, περιέγραψε τους Rise Of Voltage ως ένα project που πηγάζει από «πάθος». Το ενδιαφέρον του για τη μουσική ξεκίνησε από την ηλικία των 14 ετών, και όπως αποκάλυψε, «προσπάθησα να κλείσω μερικές συναυλίες το καλοκαίρι».
Η μετάβαση από την απόλυτη συγκέντρωση της χιονοδρομίας στην εκρηκτικότητα της σκηνής αποτελεί μία μοναδική πρόκληση.
«Είναι πραγματικά διαφορετικό να βρίσκεσαι στη σκηνή με το συγκρότημα. Δεν είναι εύκολο να μένεις για μία ώρα πάνω στη σκηνή και να ουρλιάζεις», εξήγησε. «Για εμένα, δεν είμαι τόσο αγχωμένος όταν κάνω έναν αγώνα σκι, γιατί ξέρω τι πρέπει να κάνω».
Με μία δόση αυτοσαρκασμού, σχολίασε στο Midland Reporter Telegram ότι είναι «σίγουρα καλύτερος σκιέρ» παρά τραγουδιστής, αν και πιστεύει ότι «δεν είναι και τόσο κακός» στον ρόλο του frontman.
Αυτή η προσγειωμένη προσέγγιση είναι που κάνει την περίπτωσή του ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, αποκαλύπτοντας έναν άνθρωπο που κυνηγά την αδρεναλίνη σε δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους, με την ίδια αφοσίωση. Η μουσική του πορεία, άλλωστε, συνεχίζεται δυναμικά, με το συγκρότημα να έχει προγραμματισμένες εμφανίσεις το καλοκαίρι στο φεστιβάλ Alpen Flair, δίπλα σε ονόματα όπως οι Ice Nine Kills, καθώς και στο Mannreid Open Air τον Αύγουστο.
Η ιστορία του Paris, ωστόσο, δεν αποτελεί τη μοναδική πρόσφατη περίπτωση όπου ο κόσμος του metal συναντά απροσδόκητα πεδία διάκρισης.
Τον περασμένο Νοέμβριο, η Ignacia Fernández στέφθηκε Miss World Χιλής, αφού πρώτα είχε γίνει viral για την επιλογή της να ερμηνεύσει ένα death metal κομμάτι κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού. Η 27χρονη, εκτός από τη συμμετοχή της σε καλλιστεία, είναι η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Decessus, και μάλιστα ανέβηκε στη σκηνή μαζί με τον κιθαρίστα της, Carlos Palma, για την εμφάνισή της.
Μετά τη νίκη της, η Fernández μίλησε για τη σημασία που έχει η metal μουσική στη ζωή της.
«Η metal υπήρξε θεμελιώδες κομμάτι αυτού που είμαι ως άτομο και στη ζωή μου: ένα καταφύγιο, μία πηγή δύναμης και σκοπού», δήλωσε. «Το να μπορώ να το εκφράσω στη σκηνή του Chilevision και του Miss Mundo Χιλής ήταν μία ευκαιρία που εκτιμώ βαθύτατα. Ήταν μία σπουδαία εμπειρία να σπάσω τα στεγανά στην ελεύθερη τηλεόραση, να εμπνεύσω, να είμαι αληθινή με αυτό και να δείξω ότι δεν χρειάζεται να φοβάσαι τις προκαταλήψεις των άλλων».
Τόσο ο Dominik Paris όσο και η Ignacia Fernández, καθένας από το δικό του μετερίζι, αποδομούν στερεότυπα και αποδεικνύουν ότι το ταλέντο και το πάθος δεν γνωρίζουν όρια και κατηγοριοποιήσεις.
Οι ιστορίες τους αποδεικνύουν ότι η ανθρώπινη ταυτότητα είναι πολυσύνθετη, ικανή να συνδυάζει την πειθαρχία ενός Ολυμπιονίκη με την ωμή ενέργεια ενός metal frontman, και την κομψότητα μιας εστεμμένης με τη δύναμη μιας death metal ερμηνεύτριας.
