Από τη Ronnie Spector στην Janis Joplin και τη Linda Ronstadt, το Χόλιγουντ στρέφει επιτέλους τον φακό του στις γυναίκες που επηρέασαν την ιστορία της μουσικής, αποφεύγοντας τις παγίδες των συμβατικών βιογραφιών.
Η A24 ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η πολυαναμενόμενη βιογραφία της Ronnie Spector, με πρωταγωνίστρια τη Zendaya, θα φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή του Barry Jenkins. Η ταινία, με τον προφανή τίτλο «Be My Baby», βασίζεται στα απομνημονεύματα της Spector από το 1990 με τίτλο «Be My Baby: How I Survived Mascara, Miniskirts, and Madness, or, My Life as a Fabulous Ronette».
Η ίδια η εμβληματική μορφή των γυναικείων συγκροτήματος επέλεξε προσωπικά τη Zendaya για να την ενσαρκώσει, λίγο πριν από τον θάνατό της το 2022. «Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες τη ζωή σου μαζί μου, θα μπορούσα να ακούω τις ιστορίες σου για ώρες και ώρες», είχε γράψει τότε η Zendaya σε έναν συγκινητικό φόρο τιμής. «Ελπίζω να σε κάνω περήφανη».
Το «Be My Baby» αποτελεί ένα μόνο μέρος μιας ευρύτερης και έντονης κινηματογραφικής τάσης που εστιάζει σε γυναίκες μουσικούς, οι οποίες έμειναν για χρόνια στη σκιά των ανδρικών αφηγήσεων.
Ανάμεσα στις ταινίες που βρίσκονται σε εξέλιξη είναι η ταινία για τη Janis Joplin με τη Shailene Woodley, μία παραγωγή για τη Linda Ronstadt όπου τον κεντρικό ρόλο αναλαμβάνει η Selena Gomez, καθώς και μία ταινία για την πρωτοπόρο της κιθάρας Sister Rosetta Tharpe με πρωταγωνίστρια τη Lizzo. Επιπλέον, πρόσφατα έγινε γνωστή η παραγωγή για τη ζωή της Cass Elliot με τίτλο «My Mama, Cass», στην οποία θα πρωταγωνιστεί η Jessica Gunning, γνωστή από το «Baby Reindeer».
Αυτές οι κινηματογραφικές προσπάθειες έρχονται ως απάντηση σε μία μακρά σειρά επιτυχημένων ανδρικών βιογραφιών. Είδαμε πέρυσι την ταινία «A Complete Unknown» για τον Bob Dylan, η οποία χάρισε υποψηφιότητες για Όσκαρ στον Timothée Chalamet και άλλους συντελεστές.
Είχαν προηγηθεί το «Bohemian Rhapsody» για τους Queen, που απέφερε στον Rami Malek ένα βραβείο Όσκαρ A’ Ανδρικού Ρόλου, αλλά και οι ταινίες για τη ζωή του Elvis Presley, του Elton John, του Bob Marley, των Mötley Crüe, ακόμη και του Robbie Williams – ο οποίος για κάποιο περίεργο λόγο απεικονίστηκε ως χιμπατζής. Η στροφή προς τις γυναίκες καλλιτέχνιδες προσφέρει μία απαραίτητη ανανέωση στον τρόπο που το Χόλιγουντ αντιμετωπίζει τη μουσική ιστορία.
Η πορεία αυτών των έργων προς τη μεγάλη οθόνη είναι συχνά επίπονη και χρονοβόρα. Πολλά πρότζεκτ καταρρέουν λόγω των εμπλοκών με τους διαχειριστές της περιουσίας των μουσικών και των πνευματικών δικαιωμάτων. Τον Δεκέμβριο του 2024, η Shailene Woodley εξέφρασε την ελπίδα της να ολοκληρωθεί επιτυχώς η ταινία για τη Janis Joplin, μιλώντας στον Jimmy Fallon. «Δουλεύουμε πάνω σε αυτό εδώ και επτά χρόνια», δήλωσε η ηθοποιός. «Είναι ένα τόσο groovy τυπάκι, φίλε. Πραγματικά έφερε το φως σε αυτόν τον πλανήτη με έναν μοναδικό τρόπο».
Η ταινία για τη Janis Joplin, σε παραγωγή της ίδιας της Shailene Woodley και με την υποστήριξη της Temple Hill Entertainment, έλαβε πρόσφατα φορολογική ελάφρυνση από την Επιτροπή Κινηματογράφου της Καλιφόρνια. Αυτό επιτρέπει στα γυρίσματα να πραγματοποιηθούν στην Καλιφόρνια, γεγονός που σπάνια συμβαίνει πλέον λόγω κόστους. «Είναι ένα απίστευτο δώρο, γιατί για την Janis αυτό είναι πολύ σημαντικό», σημείωσε η Woodley. Παρόλα αυτά, παραμένει ασαφές αν η οικογένεια και οι κληρονόμοι της Joplin συμμετέχουν επίσημα στο εγχείρημα.
Αν όλα προχωρήσουν, η Woodley σκοπεύει να τραγουδήσει η ίδια στην ταινία. Συνεργάζεται στενά με τη Linda Perry, η οποία έχει αναλάβει την παραγωγή της μουσικής. Η Perry την πίεσε να ανακαλύψει τη δική της φωνή, φέρνοντάς τη σε δύσκολη θέση μέσα σε άδειες αποθήκες με ολόκληρη μπάντα. «Μου έλεγε: “Διασκέδασέ το! Τραγούδα μερικά κομμάτια!” και εγώ απαντούσα: “Δεν ξέρω να τραγουδήσω τίποτα! Τα κάλαντα; Τι να τραγουδήσω;”», περιέγραψε η ηθοποιός.
Στην περίπτωση της Cass Elliot, η ταινία «My Mama, Cass» βασίζεται στα απομνημονεύματα που έγραψε η κόρη της, Owen Elliot-Kugell, το 2024. Η Owen ήταν μόλις επτά ετών όταν η μητέρα της έφυγε από τη ζωή το 1974. Η Emma Forrest έχει αναλάβει τη διασκευή του σεναρίου.
Η Elliot-Kugell δήλωσε ότι ήθελε να πει αυτή την ιστορία εδώ και πάρα πολύ καιρό, αλλά δεν ήξερε τον τρόπο. Η ταινία θα αποφύγει τη δομή μιας κλασικής βιογραφίας των Mamas and Papas. Θα επικεντρωθεί στη ζωή, την κληρονομιά και τον ισχυρό δεσμό μητέρας και κόρης. Στόχος της είναι επίσης να καταρρίψει γελοίους μύθους, όπως η φήμη ότι η Elliot πέθανε επειδή πνίγηκε με ένα σάντουιτς με ζαμπόν.
Η Selena Gomez, παρά το φορτωμένο της πρόγραμμα με τις μουσικές παραγωγές που κάνει με τον σύζυγό της Benny Blanco και τις υποχρεώσεις της στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο, επιβεβαίωσε ότι η ταινία για τη Linda Ronstadt παραμένει στα σχέδιά της. «Συμβαίνει ακόμα, αν και δεν είμαι σίγουρη για το πότε», δήλωσε στο Vanity Fair, προσθέτοντας ότι έχει ήδη συναντήσει τη Ronstadt και έχει μελετήσει τα βιβλία της, «Simple Dreams» και «Feels Like Home: A Song for the Sonoran Borderlands».
Η Gomez εξέφρασε τον θαυμασμό της για την ιδιαίτερη οπτική της Ronstadt στη μουσική και τη ζωή. «Δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να είναι απλώς επιτυχημένη, ήταν πρόθυμη να δοκιμάσει διαφορετικά πράγματα», ανέφερε.
Η συγκεκριμένη ταινία είναι εγκεκριμένο από την ίδια την καλλιτέχνιδα, με τον επί χρόνια μάνατζέρ της John Boylan και τον James Keach στην παραγωγή, ενώ ο David O. Russell πρόκειται να αναλάβει τη σκηνοθεσία.
Η προσδοκία είναι αυτές οι ταινίες να ακολουθήσουν το παράδειγμα των «My Mama, Cass» και «Be My Baby», εστιάζοντας σε συγκεκριμένες πτυχές ή χρονικές περιόδους της ζωής των μουσικών, αντί για μία εξαντλητική καταγραφή από τη γέννηση μέχρι το τέλος. Η Zendaya και ο Jenkins, για παράδειγμα, έχουν επιλέξει να επικεντρωθούν στην ταραχώδη εξαετή σχέση της Ronnie Spector με τον Phil Spector.
Το ζητούμενο είναι να αποφευχθεί η παγίδα του «Back to Black», όπου η ζωή μιας γυναίκας μουσικού παρουσιάζεται κυρίως μέσα από τις ερωτικές της σχέσεις και όχι μέσα από το καλλιτεχνικό της έργο. Η συνέχεια θα δοθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες.
