Αναγνωρίζοντας τη σπάνια ικανότητά της να γεφυρώνει το κλασικό glamour της soul με τη σύγχρονη pop γραφή, η JADE μιλά για τη RAYE, τη στιγμή που η τελευταία υπερασπίζεται τον μαξιμαλιστικό ήχο του άλμπουμ «This Music May Contain Hope.» και αναζητά ισορροπία έπειτα από χρόνια εξάντλησης.
Στη βρετανική pop σκηνή των τελευταίων ετών, λίγες καλλιτεχνικές πορείες προκαλούν τόσο καθολικό θαυμασμό όσο εκείνη της RAYE. Από το παρασκήνιο των στούντιο, όπου έγραφε επιτυχίες για μεγάλα ονόματα της βιομηχανίας, μέχρι την απογείωσή της μακριά από τις συστημικές δισκογραφικές εταιρείες, η 29χρονη τραγουδίστρια έχει καταφέρει να επιβάλει έναν ήχο που δεν φοβάται το μέγεθος, το συναίσθημα και την ενορχηστρωτική τόλμη. Ανάμεσα σε εκείνους που γνωρίζουν από πρώτο χέρι αυτή τη δημιουργική δύναμη βρίσκεται και η Jade Thirlwall.
Το πρώην μέλος του συγκροτήματος Little Mix έχει συνεργαστεί μαζί της τόσο την εποχή του γυναικείου συγκροτήματος όσο και στη σόλο διαδρομή της προς το παρθενικό άλμπουμ της «That’s Showbiz Baby!».
Μιλώντας στο περιοδικό GQ, η JADE δεν δίστασε να τοποθετήσει τη συνάδελφό της δίπλα σε ιστορικές μορφές της soul και της R&B, περιγράφοντας μια καλλιτέχνιδα που ενώνει διαφορετικές εποχές με απόλυτη φυσικότητα.
«Πριν γνωρίσω καλά τη RAYE, είχε γράψει τραγούδια για τις Little Mix, οπότε την ήξερα ήδη ως μια απίστευτη τραγουδοποιό. Πιστεύω πραγματικά ότι είναι ένα μοναδικό ταλέντο της γενιάς μας», δήλωσε η JADE.
«Καταφέρνει να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη νοσταλγία και τη λάμψη καλλιτεχνών όπως η Diana Ross και η Etta James, διαθέτοντας αυτή τη φυσική φινέτσα. Ταυτόχρονα, όμως, φέρνει ένα τόσο πρωτοποριακό στυλ γραφής, το οποίο είναι απόλυτα σύγχρονο και χαρακτηριστικά δικό της», συμπλήρωσε η τραγουδίστρια.
Πριν ανοίξει το δικό της προσωπικό κεφάλαιο στη δισκογραφία, η RAYE είχε υπογράψει τραγούδια για καλλιτέχνες όπως οι Little Mix, η Beyoncé, ο John Legend και η Charli XCX. Για την JADE, ωστόσο, η γοητεία της δεν εξαντλείται στο ταλέντο της στη σύνθεση, αλλά επεκτείνεται στον χαρακτήρα της εκτός σκηνής.
«Κάποιοι άνθρωποι απλώς εκπέμπουν μια ζεστή, όμορφη, ευγενική και ανοιχτή ενέργεια. Είναι το είδος του ανθρώπου που φαντάζομαι ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να μην τον συμπαθήσεις», πρόσθεσε στο ίδιο μέσο.
Αυτή η ανιδιοτελής γενναιοδωρία αντανακλάται και στον τρόπο με τον οποίο η ίδια η RAYE προσεγγίζει τη μουσική της. Μιλώντας επίσης στο GQ για το δεύτερο άλμπουμ της, το «This Music May Contain Hope.», το οποίο κυκλοφόρησε ανεξάρτητα τον Μάρτιο του 2026 μέσω της Human Re Sources, η τραγουδίστρια αναφέρθηκε σε παράπονα ακροατών ότι ο δίσκος είναι υπερβολικά έντονος και ακατάλληλος για χαλαρή, διακριτική ακρόαση.
«Αγαπώ το ότι κάποιοι το βρίσκουν υπερβολικό και πως δεν μπορεί να ακουστεί ως μουσική υπόκρουση. Είναι μαξιμαλιστικό και είναι δραματικό», σχολίασε η RAYE, υπερασπιζόμενη την καλλιτεχνική της επιλογή.
Δομημένο σε τέσσερις «εποχές» και εμπλουτισμένο με ήχους jazz, big band, soul και ορχηστρικής pop, το «This Music May Contain Hope.» περιλαμβάνει δεκαεπτά τραγούδια –με αιχμή το lead single «Where Is My Husband!»–, καθώς και συνεργασίες με τον Hans Zimmer στο «Click Clack Symphony», τον Al Green στο «Goodbye Henry» και τις αδελφές της, Amma και Absolutely, στο «Joy».
Μετά τον θρίαμβο του πρώτου δίσκου της «My 21st Century Blues» το 2023, οι φιλοδοξίες της για τον διάδοχό του ήταν τεράστιες, ωστόσο η πίεση που άσκησε στον εαυτό της είχε βαρύ προσωπικό κόστος, όπως είχε αποκαλύψει η ίδια στο Billboard τον περασμένο Μάιο.
«Έρχεται απλώς μια στιγμή στη ζωή σου που πρέπει, ή επιλέγεις, να δώσεις προτεραιότητα σε κάτι έναντι ενός άλλου, οπότε στη δική μου περίπτωση η δουλειά υπήρξε κυριολεκτικά η ζωή μου τα τελευταία δύο ή τρία χρόνια. Ειδικά αυτή την τελευταία χρονιά με το νέο άλμπουμ, τον όγκο των περιοδειών και όλο αυτό το κλίμα, πίεσα τον εαυτό μου στα απόλυτα όριά μου», εξομολογήθηκε η RAYE.
Αναλογιζόμενη το εξαντλητικό πρόγραμμα, η 29χρονη καλλιτέχνιδα παραδέχτηκε πως αισθανόταν πραγματικά χαρούμενη για τη σκληρή δουλειά που κατέβαλε, αλλά μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ επιθυμούσε λίγη περισσότερη ισορροπία, εστιάζοντας μόνο στις εμφανίσεις της και στον χρόνο ξεκούρασης. Όπως τόνισε, αυτή η αδιάκοπη ένταση δεν επιβλήθηκε από κανέναν εξωτερικό παράγοντα, αλλά από τη δική της δημιουργική ανησυχία.
«Παρεμπιπτόντως, εγώ ήμουν εκείνη που επέλεξε να φτιάξει ένα τέτοιο άλμπουμ και εγώ είχα όλους αυτούς τους φιλόδοξους στόχους και τις ιδέες γι’ αυτό. Ήταν πράγματα που ήθελα η ίδια να κάνω και να πετύχω», υπογράμμισε.
Για μια καλλιτέχνιδα που αρνήθηκε να περιορίσει τον ήχο της σε διακριτική μουσική υπόκρουση, το τίμημα της εξάντλησης μοιάζει να ήταν αναπόφευκτο κομμάτι της φιλοδοξίας της. Καθώς η RAYE παίρνει επιτέλους την ανάσα που διεκδίκησε, ο θαυμασμός συναδέλφων όπως η JADE επιβεβαιώνει πως το δραματικό της όραμα βρήκε ακριβώς τον στόχο του.
