Εγκαταλείποντας την επίμονη αναζήτηση της ραδιοφωνικής επιτυχίας και επιστρέφοντας στο στούντιο με τον Brian Eno για το νέο δίσκο «Carnaval de Luz», ο Bono αναγνωρίζει τις δημιουργικές αστοχίες των U2 την τελευταία δεκαετία και αντλεί ορμή από τη νέα γενιά της κιθαριστικής σκηνής.
Για δεκαετίες, οι U2 κινούνταν στην κορυφή του παγκόσμιου rock στερεώματος με την άνεση ενός συγκροτήματος που δεν αμφισβητούσε ποτέ τη θέση του στα ερτζιανά ή στα μεγαλύτερα γήπεδα του πλανήτη. Ωστόσο, η απόσταση ανάμεσα στις προθέσεις του στούντιο και στην πραγματική ανταπόκριση του ακροατηρίου μπορεί να γίνει απρόσμενα μεγάλη, ακόμη και για ονόματα που έχουν σφραγίσει τη σύγχρονη μουσική με τραγούδια όπως το «Vertigo».
Σήμερα, ο Ιρλανδός τραγουδιστής επιλέγει να κάνει μία ανασκόπηση των βημάτων τους χωρίς περιττές δικαιολογίες, αναλύοντας τις αδυναμίες που σημάδεψαν τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες τους.
«Θα έλεγα ότι ένα μέρος του εαυτού μου ένιωσε πως αποτύχαμε να αγγίξουμε το ευρύ κοινό με τα δύο τελευταία μας άλμπουμ. Έχεις μόνο ένα συγκεκριμένο περιθώριο επιρροής σε αυτό το κοινό, ενώ το τέλειο punk rock τραγούδι παραμένει το ναρκωτικό της επιλογής μου», δήλωσε ο Bono σε συνέντευξή του στο NME.
Η αναφορά του αφορά ευθέως το «Songs Of Innocence» του 2014 και το «Songs Of Experience» του 2017. Παρότι και οι δύο δίσκοι περιείχαν εξαιρετικές συνθέσεις και ξεκάθαρο θεματικό προσανατολισμό, η τελική εικόνα δεν κατάφερε να αποκτήσει την απαραίτητη ενότητα.
«Μπήκαμε στο στούντιο για εκείνους τους δύο δίσκους και γράψαμε πραγματικά σπουδαία τραγούδια, απλώς δεν καταφέραμε να βρούμε έναν συνεκτικό ήχο για αυτά. Τα τραγούδια ήταν εξαιρετικά και η θεματολογία σωστή, χωρίς να είναι αυτοβιογραφικά ούτε επιτηδευμένα στραμμένα στον εαυτό μας, όμως αυτό δεν έχει σημασία γιατί ο κόσμος απλώς νιώθει τα πράγματα», συμπλήρωσε ο τραγουδιστής.
Η συνειδητοποίηση αυτή οδήγησε το συγκρότημα σε μια σημαντική αλλαγή φιλοσοφίας για το νέο τους άλμπουμ, το οποίο φέρει τον τίτλο «Carnaval de Luz» και κυκλοφορεί στις 13 Νοεμβρίου. Δουλεύοντας ξανά στο πλευρό του Brian Eno, οι τέσσερις μουσικοί αποφάσισαν να απελευθερωθούν από το άγχος της ραδιοφωνικής επιτυχίας, αποδεχόμενοι ότι οι κανόνες της βιομηχανίας έχουν αλλάξει οριστικά.
«Δεν γνωρίζουμε αν αρκετός κόσμος παίζει πλέον τους U2 στο ραδιόφωνο και αναρωτιέμαι αν ενδιαφέρεται καν κανείς για αυτό το μέσο. Για εκείνα τα δύο άλμπουμ ήταν δύσκολο να εγκαταλείψουμε αυτή την ιδέα, αλλά ίσως απλώς δεν είναι πια για εμάς και την αφήσαμε να φύγει», εξήγησε ο Bono.
Μακριά από τις απαιτήσεις των προγραμμάτων αναπαραγωγής, η διαδικασία της ηχογράφησης απέκτησε ξανά τον αυθορμητισμό των πρώτων χρόνων της συνεργασίας τους με τον Brian Eno.
«Μπαίνουμε στο σκάμμα με την άμμο και γινόμαστε ξανά σαν παιδιά με τον Brian Eno μόλις αρχίζουμε να δημιουργούμε αυτό το χάος. Όλα αρχίζουν να δένουν και όλα τα στοιχεία ταιριάζουν με αυτή την ιδέα του καρναβαλιού, την οποία κουβαλούσαμε πάντα μαζί μας», ανέφερε ο Bono.
Την ίδια στιγμή, το ενδιαφέρον του συγκροτήματος παραμένει στραμμένο στις νέες δυνάμεις που ξεπηδούν από την πατρίδα τους. Οι Fontaines D.C., τους οποίους πολλοί χαρακτηρίζουν ήδη ως το σημαντικότερο ιρλανδικό συγκρότημα μετά τους ίδιους τους U2, αποτελούν για εκείνους μια διαρκή πηγή έμπνευσης και συναγωνισμού.
«Είναι απίστευτο να τους βλέπεις να παίζουν σε στάδια, είναι τόσο σπουδαίοι. Όλα αυτά σε κάνουν να θέλεις να ανεβάσεις το επίπεδό σου, γιατί τα συγκροτήματα κάνουν το ένα το άλλο καλύτερο όταν έχουν πραγματική αξία», τόνισε ο Bono.
Για τον ίδιο, αυτή η δυναμική αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ιστορίας της rock, θυμίζοντας ιστορικές αντιπαραθέσεις που γέννησαν μερικά από τα πιο εμβληματικά τραγούδια όλων των εποχών.
«Δεν μπορώ να φανταστώ τους Beatles να είναι τόσο καλοί χωρίς τους (Rolling) Stones, ούτε τους Stones τόσο καλούς χωρίς τους Beatles. Ο Paul McCartney γράφει το “Let It Be” και εκείνοι απαντούν με το άλμπουμ “Let It Bleed”, όπως συνέβη με το “All You Need Is Love” και το “Street Fighting Man” ή στη δεκαετία του ’90 με τους Blur και τους Oasis», ανέφερε.
Στην αναζήτηση νέων ερεθισμάτων, ο κιθαρίστας The Edge παρενέβη στη συζήτηση για να αποκαλύψει τον ενθουσιασμό του για τις Lambrini Girls: «Τις ζηλεύω τόσο πολύ για αυτό που κάνουν. Αυτός είναι ένας ήχος που θα ήθελα πραγματικά να ακούσω σε ένα άλμπουμ των U2, γιατί ηχητικά είναι απλώς φανταστικές».
«Αυτό ακριβώς ισχύει. Πρέπει να ανεβάσεις το επίπεδό σου όταν μπαίνουν στον ίδιο χώρο καλλιτέχνες όπως οι Fontaines D.C.», κατέληξε ο Bono.
Μακριά από τη μάχη των charts και τις προσδοκίες για ραδιοφωνική παντοδυναμία, οι U2 δείχνουν έτοιμοι να αγκαλιάσουν ξανά το απρόβλεπτο. Με τον Brian Eno να κατευθύνει τις εντάσεις και τα βλέμματα στραμμένα στη νέα γενιά που γεμίζει ήδη τα στάδια, το «Carnaval de Luz» υπόσχεται να αποκαλύψει έναν ήχο απαλλαγμένο από την ανάγκη να αρέσει σε όλους.
