Σε μία εξομολογητική συνέντευξη, η Doja Cat μιλά για τη μάχη της με την αγοραφοβία, την ψυχοθεραπεία που την έμαθε να απολαμβάνει τη μοναξιά και την απόφασή της να μετατρέψει την καταδίωξη των παπαράτσι σε ένα ιδιότυπο, δημιουργικό παιχνίδι αισθητικής ανατροπής.
Η Doja Cat δεν ακολουθεί ποτέ την πεπατημένη, ακόμα και όταν πρόκειται για την ίδια της την εικόνα. Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο περιοδικό Vogue για το τεύχος Απριλίου, η τραγουδίστρια του «Paint the Town Red», αποκάλυψε μία αναπάντεχη στρατηγική επιβίωσης απέναντι στην αδιάκριτη ματιά της δημοσιότητας.
Η ίδια παραδέχεται με ειλικρίνεια πως επιθυμεί «100%», να μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα, να κάνει τα ψώνια της και να ζει την καθημερινότητά της όπως κάθε άλλος άνθρωπος που δεν βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής. Η πραγματικότητα όμως της επιβάλλει κάτι διαφορετικό.
Αντί να επιλέξει τη γνωστή οδό των διασήμων, όπως το να πληρώνει για να κλείνουν ολόκληρα καταστήματα ή να επιτίθεται φραστικά στους φωτογράφους, η 30χρονη τραγουδίστρια επιστρατεύει το χιούμορ και μία δόση σουρεαλισμού. Επιλέγει να τους αντιμετωπίζει με έναν τρόπο πιο «δημιουργικό».
«Με αναστατώνει τόσο πολύ», εξομολογήθηκε η Doja Cat, αναφερόμενη στην αδυναμία της να επισκεφθεί καταστήματα χωρίς να προκαλέσει πανδαιμόνιο. «Θα πάω σε κάποιον να του πω “σταμάτα να με τραβάς” και να τον βρίσω; Όχι, δεν πρόκειται να το κάνω αυτό», συμπλήρωσε.
«Δεν θέλω να το κάνω αυτό», συνέχισε, εξηγώντας τη φιλοσοφία της. «Νομίζω ότι προτιμώ να το αντιμετωπίσω με έναν δημιουργικό τρόπο». Όταν κλήθηκε να διευκρινίσει τι ακριβώς εννοεί, η απάντησή της ήταν αφοπλιστική.
«Μερικές φορές προσπαθώ να φαίνομαι επίτηδες άσχημη», εξήγησε η τραγουδίστρια και ράπερ, δίνοντας μία νέα διάσταση στην έννοια του image making. «Το μετατρέπω σε παιχνίδι», πρόσθεσε, δείχνοντας πως η αυτοσαρκαστική της διάθεση είναι το ισχυρότερο όπλο της.
Η τάση της αυτή για απομόνωση και η ιδιαίτερη σχέση της με τον δημόσιο χώρο δεν είναι κάτι καινούργιο. Στην ίδια συνέντευξη, η Doja Cat αναφέρθηκε στα εφηβικά της χρόνια, τα οποία χαρακτήρισε ως μία περίοδο έντονης αγοραφοβίας.
«Ήμουν αγοραφοβική, πλήρως», θυμάται για την εποχή που άρχισε να δημιουργεί τα πρώτα της rap βίντεο, τα οποία αποτέλεσαν το εφαλτήριο για τη μετέπειτα καριέρα της. «Δεν μπορούσα να βγω από το σπίτι μου», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Φαίνεται πως ορισμένες συνήθειες παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο. Η κυκλοφορία του τελευταίου της άλμπουμ, «Vie», τον Σεπτέμβριο του 2025, ήρθε μετά από μία παρατεταμένη περίοδο εγκλεισμού στο σπίτι, που λειτούργησε ως μία απαραίτητη επανεκκίνηση για τη δημιουργικότητά της.
Η Doja Cat περιέγραψε αυτή τη διαδικασία ως μία προσπάθεια «να διεγείρει ξανά το δημιουργικό κύτταρό της». Αυτή τη φορά, η επιστροφή στις ρίζες σήμαινε την παραμονή της στα προάστια του Λος Άντζελες, ενώ υιοθέτησε και έναν τρόπο ζωής που θυμίζει «ερημίτη».
«Όταν είμαι σπίτι, είμαι απλώς στο σπίτι με τη γάτα μου», είπε στο περιοδικό, περιγράφοντας τις καθημερινές της απολαύσεις που περιλαμβάνουν video games και κρασί. Αυτή η ανάγκη για μοναχικότητα επιβεβαιώνεται και από το φιλικό της περιβάλλον, με τη συνάδελφό της SZA να συμφωνεί με αυτή την πτυχή του χαρακτήρα της.
Η Doja Cat δεν δίστασε να μιλήσει και για την προσωπική της ζωή, επανερχόμενη σε μία παλαιότερη δήλωσή της ότι είναι «πιθανώς μία serial dater». Στο παρελθόν το όνομά της έχει συνδεθεί με τον ηθοποιό Joseph Quinn και τον κωμικό Jeffrey «J», Cyrus.
Σήμερα, δηλώνει με τον δικό της πληθωρικό τρόπο: «Είμαι 30, οπότε έχω ωορρηξία και είμαι σε έξαψη». Παραδέχεται ότι αυτή την περίοδο βγαίνει με κάποιον, αλλά η πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια της σχέσης είναι η νέα οπτική που απέκτησε μέσω της ψυχοθεραπείας.
Όπως εξήγησε, το αγαπημένο της κομμάτι σττις σχέσεις είναι πλέον «όταν εκείνοι φεύγουν». Είναι μία κατάκτηση που της προσέφερε η εσωτερική αναζήτηση, επιτρέποντάς της να βρει την ειρήνη μέσα στη δική της απουσία από τον άλλον.
«Αυτό έκανε η ψυχοθεραπεία για εμένα. Μου επέτρεψε να είμαι μακριά και να είμαι ήρεμη, χωρίς να σκέφτομαι “χρειάζομαι κάρτες ταρώ, χρειάζομαι μία απάντηση, στείλε μου μήνυμα”», ανέφερε στη Vogue. «Δεν τα κάνω πια αυτά. Είναι πολύ ωραίο».
Μέσα από αυτές τις εξομολογήσεις, η Doja Cat αποδεικνύει ότι πίσω από τις εκκεντρικές εμφανίσεις και το ανατρεπτικό στυλ, κρύβεται μία γυναίκα που παλεύει να διατηρήσει την αυθεντικότητά της σε έναν κόσμο που απαιτεί συνεχή έκθεση. Η απόφασή της να «ασχημαίνει», για τους φακούς δεν είναι απλώς ένα καπρίτσιο, αλλά μία πράξη αντίστασης.
Στο τέλος της ημέρας, η τραγουδίστρια που ξεκίνησε από ένα δωμάτιο στο Λος Άντζελες, επιστρέφει και πάλι εκεί για να βρει την ισορροπία της. Η μοναχικότητα δεν είναι πλέον φυλακή, αλλά η πολυτέλεια που της επιτρέπει να συνεχίζει να δημιουργεί με τους δικούς της όρους.
