Ο Tony Wilson ήταν ο αθόρυβος αρχιτέκτονας των Hot Chocolate που άλλαξε το τοπίο της βρετανικής soul.
Η είδηση του θανάτου του Tony Wilson, συνιδρυτή και κεντρικού πυλώνα των Hot Chocolate, κλείνει ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια της βρετανικής soul και disco σκηνής, αφήνοντας πίσω μία κληρονομιά που ξεπέρασε τα στενά όρια των charts για να γίνει το soundtrack ολόκληρων γενεών.
Ο Wilson έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών στην πατρίδα του, το Τρινιντάντ, βυθίζοντας στο πένθος την παγκόσμια μουσική κοινότητα και όσους αναγνώριζαν στο πρόσωπό του έναν από τους πρώτους καλλιτέχνες που έσπασαν τα φυλετικά και καλλιτεχνικά στερεότυπα στη Μεγάλη Βρετανία.
Ο θάνατος του εμβληματικού μπασίστα και τραγουδοποιού επιβεβαιώθηκε από την οικογένειά του μέσα από συγκινητικές αναρτήσεις, οι οποίες σκιαγραφούν τις τελευταίες στιγμές ενός ανθρώπου που αντιμετώπισε το τέλος με απόλυτη πνευματική διαύγεια και γαλήνη. Η κόρη του, μέσω ενός μηνύματος στις ιστορίες του λογαριασμού της στο Facebook, αποκάλυψε πως ο πατέρας της άφησε την τελευταία του πνοή την Παρασκευή 24 Απριλίου.
«Άφησε πολλή μουσική πίσω του… για πάντα», έγραψε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας το δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνει η απώλειά του. Στην ίδια ανάρτηση, περιέγραψε τις τελευταίες τους επικοινωνίες ως βαθιά συνειδητοποιημένες, αναφέροντας πως ο Tony Wilson είχε ζητήσει να προσευχηθούν γι’ αυτόν, νιώθοντας πως το ταξίδι του έφτανε στο τέλος του.
«Η ειρήνη που έχω μέσα μου πηγάζει από τη γνώση ότι η ψυχή του δραπέτευσε. Είναι πλέον εν ειρήνη. Αυτή είναι και η δική μου παρηγοριά. Δίνω δόξα και ευχαριστίες στον Θεό. Κοιτάξτε γύρω σας… Δεν παίρνουμε τίποτα μαζί μας. Πρέπει να είμαστε σίγουροι για τις επιλογές μας. Αυτό είναι σοβαρό. Το ερώτημα παραμένει, τελικά, πού θα περάσουμε την αιωνιότητα;», συμπλήρωσε η κόρη του, σε μία κατάθεση ψυχής που αποπνέει θρησκευτική κατάνυξη και αποδοχή.
Από την πλευρά του, ο γιος του, Danny, απέδωσε τον δικό του φόρο τιμής σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο μήνυμα, χαρακτηρίζοντας το περασμένο Σαββατοκύριακο ως «εξαιρετικά συναισθηματικό».
Ο Danny στάθηκε ιδιαίτερα στην αστείρευτη αφοσίωση του πατέρα του στο songwriting, αποκαλύπτοντας πως είχε την ευκαιρία να μελετήσει μαζί του παλιά ημερολόγια από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, κατά τη διάρκεια μιας οικογενειακής επίσκεψης τον προηγούμενο χρόνο.
Μέσα από αυτές τις σελίδες, αναδείχθηκε ο σκληρός αγώνας που έδωσε ο Tony Wilson για να ακουστεί η φωνή του. «Οι απορρίψεις, οι συνεντεύξεις, οι περιοδείες, οι ραδιοφωνικές εκπομπές, η σχολαστική καταγραφή των πωλήσεων των δίσκων… όλες οι πιέσεις μιας βιομηχανίας που τη δεκαετία του ’70 ήταν αδίστακτη», ανέφερε ο γιος του, δίνοντας μία σπάνια ματιά στα παρασκήνια μιας καριέρας που συχνά φάνταζε λαμπερή, αλλά ήταν χτισμένη πάνω σε ακλόνητη επιμονή.
Μέχρι στιγμής, δεν έχει γίνει γνωστή η ακριβής αιτία του θανάτου του.
Η διαδρομή του Tony Wilson ξεκίνησε από το Τρινιντάντ, αλλά η μοίρα του σφραγίστηκε όταν μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο σε νεαρή ηλικία. Οι μουσικές του αναζητήσεις ξεκίνησαν ήδη από το 1964, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του single με τίτλο «Yes I Do» από την Decca Records, δοκιμάζοντας τις δυνάμεις του ως σόλο καλλιτέχνης. Ωστόσο, η συνάντηση που άλλαξε την πορεία της pop ιστορίας συνέβη το 1969, όταν γνωρίστηκε με τον γείτονά του, Errol Brown.
Η χημεία τους ήταν άμεση και οδήγησε στη δημιουργία των Hot Chocolate. Το ξεκίνημά τους ήταν κινηματογραφικό: η πρώτη τους μεγάλη ευκαιρία ήρθε από την Apple Records των Beatles, όταν αποφάσισαν να ηχογραφήσουν μία reggae διασκευή του «Give Peace A Chance» του John Lennon. Ο ίδιος ο Lennon ενθουσιάστηκε με το αποτέλεσμα, δίνοντας την επίσημη έγκρισή του για την κυκλοφορία του τραγουδιού.
Παρά το γεγονός ότι η Apple Records κατέρρευσε λίγο μετά τη διάλυση των Beatles, οι Hot Chocolate δεν πτοήθηκαν. Αντιθέτως, εκτοξεύθηκαν, πετυχαίνοντας το απίστευτο κατόρθωμα να έχουν τουλάχιστον ένα τραγούδι στο Top 40 του Ηνωμένου Βασιλείου κάθε χρόνο, αδιάλειπτα από το 1970 έως το 1984.
Ο Wilson και ο Brown υπήρξαν οι αρχιτέκτονες αυτής της επιτυχίας, αποτελώντας ένα από τα πρώτα μαύρα βρετανικά συγκροτήματα που κατάφεραν να κατακτήσουν την αμερικανική αγορά και να γνωρίσουν τεράστια αποδοχή και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Η λίστα των παγκόσμιων επιτυχιών τους είναι μακρά, με τραγούδια όπως τα «Every 1’s a Winner» και «Emma» να κυριαρχούν στα charts της Μεγάλης Βρετανίας, του Καναδά και των ΗΠΑ.
Η κορυφαία στιγμή της καριέρας τους ήρθε το 1975 με το κλασικό τραγούδι «You Sexy Thing», το οποίο ο Wilson συνυπέγραψε. Το συγκεκριμένο τραγούδι εξελίχθηκε σε έναν απόλυτο ύμνο της δεκαετίας και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπημένα κομμάτια της βρετανικής κουλτούρας, έχοντας διαγράψει μία αυτόνομη πορεία στον χρόνο μέσα από τον κινηματογράφο και τη διαφήμιση.
Το 1975, ο Wilson αποφάσισε να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο, αποχωρώντας από το συγκρότημα για να επικεντρωθεί στην προσωπική του δισκογραφία. Κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ, τα «I Like Your Style» και «Catch One», συνεχίζοντας να εξερευνά τους ήχους που αγαπούσε, μακριά από τη μεγάλη δημοσιότητα που του προσέφερε το σχήμα των Hot Chocolate.
Η απώλεια του Tony Wilson, που έρχεται μερικά χρόνια μετά τον θάνατο του Errol Brown το 2015 σε ηλικία 71 ετών, σημαίνει το τέλος της ιδρυτικής ομάδας ενός συγκροτήματος που δεν φοβήθηκε να πειραματιστεί. Ο Wilson ήταν ένας ευφυής δημιουργός και ένας οραματιστής που κατάφερε να φέρει τη soul στην καρδιά της pop, αποδεικνύοντας ότι η καλή μουσική δεν γνωρίζει σύνορα ούτε χρώματα.
Για την οικογένειά του, παραμένει ο άνθρωπος που βρήκε τη γαλήνη του. Για εμάς, θα είναι πάντα ο δημιουργός που μας έμαθε ότι «όλοι είναι νικητές» και ότι η μουσική είναι η μόνη πατρίδα που δεν την εγκαταλείπεις ποτέ.
