Ο KIRA MAY CRY απογυμνώνει την ψυχή του και συστήνει το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ με τίτλο «πληγές.» – Μία ωμή και απόλυτα ειλικρινή μουσική πρόταση που ισορροπεί ανάμεσα στο συναίσθημα και τον πειραματισμό
Η τέχνη, στην πιο αγνή της μορφή, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία προσπάθεια να δώσουμε σχήμα και ήχο στα σημάδια που αφήνει πάνω μας ο χρόνος και οι άνθρωποι. Για τον KIRA MAY CRY, αυτή η διαδικασία μετουσιώθηκε σε μία ολοκληρωμένη ηχητική αφήγηση, η οποία έρχεται να ταράξει τα νερά με την αυθεντικότητά της. Το πρώτο του άλμπουμ, που φέρει τον τίτλο «πληγές.», αποτελεί ένα ημερολόγιο στιγμών που παρέμεναν κλειδωμένες μέχρι τώρα.
Το «πληγές.», το οποίο κυκλοφορεί υπό τη στέγη της Minos EMI, A Universal Music Company, αποτελεί το επιστέγασμα μίας περιόδου έντονης δημιουργικής αναζήτησης. Ο KIRA MAY CRY επιλέγει να μοιραστεί τις πιο μύχιες σκέψεις του, χωρίς να φοβάται την έκθεση, δημιουργώντας έναν δικό του, χαρακτηριστικό ήχο που ξεφεύγει από τις πεπατημένες. Είναι μία δουλειά βαθιά προσωπική, όπου κάθε νότα και κάθε λέξη φαίνεται να έχει τη δική της βαρύτητα στη συνολική οικονομία.
Η επίσημη παρουσίαση του άλμπουμ δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε ιδανικότερο χώρο από την Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου. Το υποβλητικό περιβάλλον του ναού, με την ιδιαίτερη ακουστική και την πνευματικότητα που αποπνέει, λειτούργησε ως το τέλειο κάδρο για να αναδειχθεί η συναισθηματική φόρτιση των τραγουδιών. Όσοι βρέθηκαν εκεί, έγιναν μάρτυρες μίας βραδιάς που δονήθηκε από αλήθεια, σε μία ατμόσφαιρα που απείχε πολύ από τα στερεότυπα των συνηθισμένων μουσικών εκδηλώσεων.
Ο KIRA MAY CRY διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο της δημιουργίας του, υπογράφοντας στιχουργικά κάθε ένα από τα τραγούδια του δίσκου. Με αυτόν τον τρόπο, διασφαλίζει ότι το όραμά του παραμένει αλώβητο, μεταφέροντας με ακρίβεια το προσωπικό του στυλ και την αλήθεια που επιδιώκει να επικοινωνήσει με το κοινό. Η γραφή του είναι άμεση, καταιγιστική και συχνά αφοπλιστική, αντανακλώντας μία ωριμότητα που εντυπωσιάζει για το ξεκίνημά του.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει συνολικά 10 τραγούδια, το καθένα εκ των οποίων χτίζει ένα διαφορετικό δωμάτιο στον κόσμο του KIRA MAY CRY.
Μία από τις πλέον ξεχωριστές στιγμές του δίσκου είναι η συνεργασία με τον πατέρα του, Στάθη Αγγελόπουλο, στο τραγούδι «αν ακόμα.». Πρόκειται για μία συνάντηση δύο γενεών και δύο κόσμων, η οποία καταφέρνει να γεφυρώσει το παρελθόν με το παρόν μέσα από μία συγκινητική ερμηνεία που αναδεικνύει τους ισχυρούς οικογενειακούς και καλλιτεχνικούς δεσμούς.
Η πολυσυλλεκτικότητα του άλμπουμ συνεχίζεται με τη συμμετοχή του Kareem Kalokoh στο τραγούδι «σχέσεις τοξικές.». Εδώ, ο ήχος αποκτά μία πιο σύγχρονη, urban δυναμική, εξερευνώντας τις δυσκολίες και τα αδιέξοδα των ανθρώπινων επαφών στη σημερινή εποχή. Η χημεία ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες είναι εμφανής, δίνοντας στο τραγούδι μία ενέργεια που μαγνητίζει τον ακροατή από το πρώτο δευτερόλεπτο.
Το παζλ των συνεργασιών συμπληρώνεται ιδανικά από την παρουσία του TAF LATHOS στο τραγούδι «μάτια που δεν κλαίνε τα συγχώρεσα.». Ο εμβληματικός ράπερ προσθέτει το δικό του, μοναδικό βάρος, με τον στιχουργικό δυναμισμό του να δένει αρμονικά με την ευαισθησία του KIRA MAY CRY.
Ο δίσκος ανοίγει με το «23.», προετοιμάζοντας το έδαφος για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Η συνέχεια με το «grafw & aimorragw.» αποκαλύπτει τη διαδικασία της δημιουργίας ως μία πράξη σχεδόν σωματικής λύτρωσης, ενώ το «ase me na s’afisw.» κινείται σε πιο εσωτερικά μονοπάτια αποχωρισμού και αυτογνωσίας. Κάθε τίτλος υποδηλώνει μία οριστικότητα, μία απόφαση που έχει ήδη παρθεί.
Το «pethainw na se dw.» αποτελεί μία δήλωση πόθου και απώλειας, οδηγώντας τον ακροατή στο κεντρικό σημείο του άλμπουμ, το interlude «ponos sto stithos.». Αυτή η σύντομη αλλά έντονη ανάπαυλα λειτουργεί ως η συναισθηματική ραχοκοκαλιά του δίσκου, αποτυπώνοντας την ουσία της υπαρξιακής αγωνίας που διατρέχει ολόκληρο το «πληγές.».
Η αίσθηση του «ονειρικού εφιάλτη» που ακολουθεί στο «oneirikoi efialtes.» ενισχύει την αίσθηση ότι περιπλανιόμαστε σε ένα τοπίο όπου τα όρια ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι είναι θολά.
Η αυλαία του άλμπουμ πέφτει με το «eyxh & katara.», ένα τραγούδι που συμπυκνώνει τη δυαδικότητα της ίδιας της ζωής. Η επιλογή του KIRA MAY CRY να κλείσει με αυτόν τον τρόπο δείχνει έναν καλλιτέχνη που αντιλαμβάνεται ότι κάθε αρχή εμπεριέχει το τέλος της και κάθε χαρά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πόνο. Είναι ένας επίλογος που αφήνει μία γλυκόπικρη γεύση, αλλά και την υπόσχεση για μία συνέχεια που αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον.
Σε μία εποχή που συχνά αναλώνεται σε επιτυχίες που ξεχνιούνται γρήγορα, ο KIRA MAY CRY τολμά να καταθέσει ένα έργο με αρχή, μέση και τέλος. Οι «πληγές.» είναι ένα άλμπουμ που απαιτεί χρόνο, διάθεση για βουτιά στα βαθιά και τολμηρή ματιά απέναντι στα τραύματα που όλοι κουβαλάμε. Το ξεκίνημά του στη δισκογραφία είναι κάτι παραπάνω από ελπιδοφόρο, είναι η αρχή μίας πορείας που φαίνεται να στηρίζεται σε γερά θεμέλια ειλικρίνειας και ταλέντου.
Με την κυκλοφορία αυτή, ο KIRA MAY CRY αποδεικνύει ότι η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία, αλλά το πιο ισχυρό όπλο ενός δημιουργού. Οι «πληγές.» μπορεί να πονάνε, αλλά η μουσική τους είναι γιατρεία.
