Η Lizzo επιστρέφει στη δισκογραφία με το νέο άλμπουμ «Bitch», προσπαθώντας να αφήσει πίσω τις δικαστικές περιπέτειες και τις σκιές που απειλούν την καριέρα της. Ωστόσο, η νέα αυτή προσπάθεια μοιάζει λιγότερο με πηγαία καλλιτεχνική έκφραση και περισσότερο με μία ενορχηστρωμένη προσέγγιση που στοχεύει αποκλειστικά στους αλγόριθμους των υπηρεσιών streaming, προδίδοντας μία εμφανή συναισθηματική κόπωση.
Το έτος 2019 φαντάζει πλέον υπερβολικά μακρινό, παρόλο που έχουν μεσολαβήσει μόλις επτά χρόνια από τότε. Είναι η εποχή που η Lizzo κατάφερε να κάνει τη μεγάλη της διείσδυση στο ευρύ κοινό με το τρίτο άλμπουμ της «Cuz I Love You». Εκείνος ο δίσκος υπήρξε ένα γεμάτο ενέργεια και χαρισματικό showcase των δυνατοτήτων της, ενώ η επανακυκλοφορία του τραγουδιού «Truth Hurts» την οδήγησε με ορμή στο No. 1 του αμερικανικού chart.
Έκτοτε, η πορεία της Lizzo χαρακτηρίστηκε από έντονες διακυμάνσεις και συναισθηματικές μεταπτώσεις. Το άλμπουμ «Special» που κυκλοφόρησε το 2022 περιλάμβανε το ανάλαφρο «About Damn Time», το οποίο κέρδισε το βραβείο για την Ηχογράφηση της Χρονιάς στα Grammy. Η ίδια συμμετείχε επίσης στο soundtrack της επιτυχημένης ταινίας «Barbie: The Album» και πρόσθεσε τον ήχο του φλάουτου της στη διασκευή του «Stairway To Heaven» από την Dolly Parton.
Την ίδια περίοδο, όμως, η τραγουδίστρια ήρθε αντιμέτωπη με δύο σοβαρές δικαστικές αγωγές για παρενόχληση και άλλες κατηγορίες. Η πρώτη κατατέθηκε από τρεις πρώην χορεύτριές της και η δεύτερη από μία στυλίστρια που επιμελούνταν την γκαρνταρόμπα της. Η Lizzo αρνήθηκε κατηγορηματικά όλους τους ισχυρισμούς και επέλεξε να συνεχίσει τη νομική μάχη στις δικαστικές αίθουσες.
Προσπαθώντας να προχωρήσει τη ζωή της, στα τέλη του 2024 μίλησε στην Keke Palmer, εξηγώντας ότι αυτή η επώδυνη εμπειρία τη βοήθησε να θέσει όρια. «Αυτή η κατάσταση με δίδαξε να βάζω υγιή όρια», ανέφερε χαρακτηριστικά η τραγουδίστρια. Λίγους μήνες αργότερα, κυκλοφόρησε το γεμάτο αυτοπεποίθηση τραγούδι «Love in Real Life».
Το συγκεκριμένο single, καθώς και εκείνο που το διαδέχθηκε, είχαν μία μάλλον υποτονική υποδοχή στην αγορά και δεν κατάφεραν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του κοινού. Η Lizzo αντέδρασε άμεσα παρουσιάζοντας πέρυσι το «My Face Hurts From Smiling», ένα δυναμικό mixtape που προέκυψε από μία δημιουργική έκρηξη μόλις δύο εβδομάδων.
Ενώ όμως εκείνη η αυθόρμητη κυκλοφορία είχε έναν παιχνιδιάρικο χαρακτήρα, το νέο άλμπουμ της με τίτλο «Bitch» αφήνει μία τελείως διαφορετική αίσθηση. Η δισκογραφική δουλειά συνεχίζει την παράδοση της έκφρασης παραπόνων, αλλά αυτή τη φορά το αποτέλεσμα ακούγεται κουρασμένο και στεγνό. Η άλλοτε αιχμηρή ζωντάνια της μοιάζει πλέον αλλοιωμένη, ενώ οι προφανείς αναφορές σε παλαιότερα pop τραγούδια θυμίζουν μία κυνική προσπάθεια προσέλκυσης των αποσπασμένων ακροατών.
Η ίδια η τραγουδίστρια σχολίασε πρόσφατα τις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο το κοινό καταναλώνει τη μουσική. «Η βιομηχανία άλλαξε τόσο πολύ τα τελευταία τρία χρόνια. Το streaming αντικατέστησε το ραδιόφωνο κι εγώ ήμουν η αγαπημένη του ραδιοφώνου. Με αυτόν τον τρόπο ανακάλυπταν τη μουσική μου οι θαυμαστές μου», έγραψε στην πλατφόρμα που παλαιότερα γνωρίζαμε ως Twitter, αποδεικνύοντας ότι αντιλαμβάνεται πλήρως τους κανόνες του παιχνιδιού.
Παρά τις αδυναμίες του, το άλμπουμ «Bitch» έχει μερικές δυνατές στιγμές που ξεχωρίζουν. Το «Sexy Ladies» αποτελεί μία ιδανική επιλογή για το τραγούδι του καλοκαιριού. Το συγκεκριμένο τραγούδι μεταμορφώνει το «Sexy Lady» που κυκλοφόρησε το 2022 από το συγκρότημα UCB, το οποίο με τη σειρά του βασιζόταν στο τραγούδι «Don’t Disturb This Groove» από τους System που είχε κυκλοφορήσει το 1987.
Το νωχελικό «Little Black Cat» μεταφέρει μία μυστηριακή ατμόσφαιρα, καθώς η Lizzo επιστρατεύει την αστρολογία και τη νουμερολογία για να φέρει πίσω έναν εραστή. Στο γεμάτο blues στοιχεία «Whose Hair Is This», η τραγουδίστρια ξεδιπλώνει τη φωνητική της δύναμη, εκφράζοντας την υστερία της όταν ανακαλύπτει μία ξένη κόκκινη τρίχα στο κρεβάτι του συντρόφου της.
Καθώς οι δεύτερες φωνές τη συνοδεύουν και ένα κλασικό εκκλησιαστικό όργανο ακούγεται στο βάθος, η Lizzo περνά από την απόλυτη ζήλια στον θρήνο. Η ένταση υποχωρεί απότομα όταν συνειδητοποιεί ότι η ίδια φορούσε πρόσφατα μία κόκκινη περούκα. Αυτή η ανατροπή θα λειτουργούσε καλύτερα αν δεν είχε χρησιμοποιήσει το ίδιο ακριβώς τέχνασμα στο αμέσως προηγούμενο τραγούδι.
Το τραγούδι αυτό είναι το «She Stole My Man», το οποίο κινείται σε pop-punk ρυθμούς και περιγράφει ένα νυχτερινό ξέσπασμα στις ιστορίες του λογαριασμού της στο Instagram. Η γρήγορη εξιστόρηση για μία υποτιθέμενη κλοπή ολοκληρώνεται με τη Lizzo να παραδέχεται ότι το αντικείμενο του πόθου της δεν ήταν τελικά και τόσο ελκυστικό.
Αν και η χρήση του δείγματος των UCB είναι εξαιρετική, άλλες αναφορές στο παρελθόν δεν έχουν την ίδια επιτυχία. Το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ «Bitch» δανείζεται το ρεφρέν από το γνωστό τραγούδι «Bitch» της Meredith Brooks από το 1997. Έχει επίσης σαφείς επιρροές από τη Missy Elliott, η οποία υπήρξε στενή συνεργάτιδα της Lizzo στο παρελθόν.
Το τελικό αποτέλεσμα όμως μοιάζει περισσότερο με μία απόπειρα να προσελκύσει τους χρήστες των social media που αγαπούν τα εναλλακτικά ακούσματα των 90s. Στιχουργικά, οι αναφορές της δείχνουν μία προσπάθεια να πείσει τον εαυτό της για την αδιαφορία της. «Αν έχασα μερικούς ακολούθους, δεν είναι δα και απώλεια», αναφέρει στους στίχους της, προδίδοντας μία μάλλον υπερβολική αμυντική στάση.
Το τραγούδι «Don’t Make Me Love U» ακούγεται σαν ένα άτολμο κράμα του «The Winner Takes It All» των ABBA και του «The Best» της Tina Turner. Για την ακρίβεια, στους συντελεστές του τραγουδιού αναφέρεται επίσημα το έργο της Turner, αλλά και το «Livin’ on a Prayer» των Bon Jovi.
Η πιο επιθετική πλευρά του άλμπουμ εμφανίζεται προς το τέλος του κομψού «That GRRRL», όπου ακούγεται η φωνή του Katt Williams να την υπερασπίζεται. «Κυνήγησαν τη Lizzo, ενώ εκείνη δεν δημιουργεί προβλήματα», τονίζει ο ίδιος, δείχνοντας τη στήριξή του απέναντι στις επικρίσεις που δέχεται η τραγουδίστρια.
Αμέσως μετά ακολουθεί το «Too Nice», όπου η Lizzo αντιμετωπίζει τους επικριτές της με τη συνοδεία ενός απαλού πιάνου και των ντραμς. «Πάντα εγώ κερνάω τα ποτά», αναστενάζει στην εισαγωγή του τραγουδιού. Στη συνέχεια, η ένταση ανεβαίνει καθώς απευθύνεται στους αντιπάλους της: «Θα δούλευες σε εμπορικό κέντρο αν δεν ήμουν εγώ», αναφέρει με θυμό.
Η ατμόσφαιρα γίνεται ακόμη πιο βαριά στο «Like a Crime», όπου η Lizzo ταλαντεύεται ανάμεσα στην οργή και την απάθεια για έναν ανώνυμο απατεώνα. «Μου ράγισε την καρδιά και μου έκλεψε τη ζωή», τραγουδά με παράπονο, ενώ μία ηλεκτρική κιθάρα κλείνει το τραγούδι με μία μελωδία που δεν ολοκληρώνεται ποτέ.
Το κλείσιμο του άλμπουμ γίνεται με το φωτεινό «Goodmorning», το οποίο θυμίζει μουσικό θέμα από τηλεοπτική κωμωδία. Οι στίχοι του είναι ιδιαίτερα έξυπνοι και γεμάτοι χιούμορ. «Ξέρεις πώς ο Ιησούς μετέτρεψε το νερό σε κρασί; Ε, λοιπόν, εγώ θα μετατρέψω το νερό σε Pedialyte», τραγουδά κλείνοντας το μάτι στους ακροατές.
Η απότομη αυτή αλλαγή στο ύφος του άλμπουμ, αμέσως μετά από τρία ιδιαίτερα σκοτεινά τραγούδια, δημιουργεί μία περίεργη αίσθηση που παραπέμπει σε μία μορφή εξαναγκασμένης θετικότητας. Ίσως αυτός να είναι και ο πραγματικός στόχος, καθώς ο δίσκος ολοκληρώνεται με τη Lizzo να χορεύει, την ίδια στιγμή που στο εξώφυλλο του «Bitch» επιλέγει να κάνει μία χαρακτηριστική χειρονομία απαξίωσης προς όλους.
