Ο Walter Parazaider, συνιδρυτής και μουσικός των πνευστών του θρυλικού rock συγκροτήματος Chicago, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, έπειτα από μία σκληρή μάχη έξι ετών με τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Η απώλειά του κλείνει ένα τεράστιο κεφάλαιο για τη rock σκηνή της Αμερικής, στην οποία ο ίδιος εισήγαγε μία πρωτοποριακή σύνδεση των πνευστών με τον ηλεκτρικό ήχο.
Ο Walter Parazaider, ο άνθρωπος που οραματίστηκε και συνδιαμόρφωσε τον χαρακτηριστικό ήχο των Chicago, απεβίωσε την Τετάρτη σε ηλικία 81 ετών. Ο θάνατός του, ο οποίος επιβεβαιώθηκε από την οικογένειά του και στενούς του συνεργάτες, έρχεται μετά από μία μακρά και επώδυνη μάχη με τη νόσο του Αλτσχάιμερ, με την οποία είχε διαγνωστεί το 2021. Με την απώλειά του, η μουσική κοινότητα αποχαιρετά έναν αληθινό πρωτοπόρο, ο οποίος κατάφερε να παντρέψει τη jazz παράδοση με την ηλεκτρική ενέργεια της rock, δημιουργώντας μία από τις πιο επιτυχημένες ορχήστρες πνευστών στην ιστορία.
Η σύζυγός του, JacLynn, βρισκόταν στο πλευρό του τις τελευταίες του στιγμές, όταν έφυγε από τη ζωή στις 2:10 τα ξημερώματα. Η κόρη του, Felicia Helen Parazaider, μοιράστηκε τη θλίψη της με ένα συγκινητικό μήνυμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ανακούφιση για το τέλος των βασάνων του.
«Ο πατέρας μου, ο ήρωάς μου, έφυγε», έγραψε η Felicia Helen Parazaider. «Δεν υπάρχει άλλος πόνος. Όχι άλλος αγώνας. … Αυτά ήταν τα χειρότερα έξι χρόνια. Η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής μου. Και είμαι τόσο ευγνώμων που ο μπαμπάς μου δεν υποφέρει πια. Σε αγαπώ poppy, φιλαράκο μου», πρόσθεσε η ίδια.
Σε άλλη ανάρτησή της, η Felicia ευχαρίστησε το κοινό για την υποστήριξή του όλα αυτά τα χρόνια. «Σας ευχαριστώ που αγαπήσατε τον πατέρα μου, ακόμα κι αν δεν τον γνωρίζατε προσωπικά», ανέφερε. «Είμαι σε κατάσταση σοκ και δυσπιστίας, και όμως καθόλου. Αυτά ήταν τα χειρότερα έξι χρόνια», συμπλήρωσε.
Ο Walter Parazaider είχε αποκαλύψει την ασθένειά του το 2021, προκαλώντας μεγάλη συγκίνηση στους θαυμαστές του συγκροτήματος. «Πριν από πέντε μήνες διαγνώστηκα με τη νόσο του Αλτσχάιμερ», είχε δηλώσει τότε ο μουσικός σε επίσημη ανακοίνωσή του.
«Περιττό να πω ότι η σύζυγός μου, οι κόρες μου και εγώ ήμασταν σοκαρισμένοι και συντετριμμένοι. Χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να επεξεργαστούμε αυτά τα νέα και η αλήθεια είναι ότι ακόμα προσπαθούμε», είχε εξομολογηθεί ο Walter Parazaider.
Η περιπέτεια της υγείας του είχε ξεκινήσει νωρίτερα, καθώς το 2017 αναγκάστηκε να σταματήσει τις περιοδείες λόγω προβλημάτων με την καρδιά του. Ο συνεργάτης του και μέλος των πνευστών των Chicago, Lee Loughnane, είχε σχολιάσει την αποχώρησή του το 2018.
«Ο Walt έπρεπε να αποσυρθεί για λόγους υγείας», είχε δηλώσει ο Lee Loughnane. «Οι δυσκολίες του δρόμου έχουν το τίμημά τους και δεν γίνονται πιο εύκολες, οπότε πρέπει να προσαρμοστείς», είχε πρόσθεσε.
Η απουσία του Parazaider από τις τελευταίες ηχογραφήσεις του συγκροτήματος ήταν αισθητή, καθώς δεν συμμετείχε στον δίσκο «Chicago XXXVIII: Born for This Moment» του 2022. Στην πραγματικότητα, η τελευταία του ενεργή συμμετοχή σε στούντιο ήταν στο άλμπουμ «Chicago XXXVI: Now» το 2014, όπου έπαιξε σε μόλις τρία τραγούδια.
Γεννημένος στις 14 Μαρτίου 1945 στο Maywood του Illinois, ο Parazaider ξεκίνησε τη μουσική του διαδρομή ως κλασικός κλαρινετίστας με έντονες jazz επιρροές. Η στροφή του προς τη rock έγινε όταν αποφάσισε να μάθει σαξόφωνο, ένα όργανο που θα καθόριζε την καριέρα του.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο DePaul University, όπου απέκτησε πτυχίο στο κλασικό κλαρινέτο, άρχισε να σχηματίζει τα πρώτα του συγκροτήματα. Εκεί δημιούργησε τους Missing Links μαζί με τον Terry Kath και τον Danny Seraphine, ενώ παράλληλα γνώρισε τον παραγωγό Jimmy Guercio.
Αυτή η παρέα, μαζί με τους Lee Loughnane, James Pankow, Robert Lamm και Peter Cetera, αποτέλεσε τον πυρήνα του νέου συγκροτήματος. Αρχικά ονομάστηκαν The Big Thing, στη συνέχεια Chicago Transit Authority, και τελικά κράτησαν το όνομα της πόλης τους, Chicago.
Η ιδέα να ενσωματωθεί μία πλήρης ομάδα πνευστών σε ένα rock σχήμα ανήκε σε μεγάλο βαθμό στον Parazaider. «Είχαμε μία συνάντηση στο διαμέρισμα του Walter στη βόρεια πλευρά του Σικάγο», θυμάται ο James Pankow.
«Ήταν ο Danny, ο Terry, ο Robert, ο Walter, ο Lee κι εγώ, και συμφωνήσαμε να αφιερώσουμε τη ζωή μας και την ενέργειά μας στο να πετύχει αυτή η προσπάθεια», ανέφερε ο James Pankow. Ο Loughnane επιβεβαιώνει αυτή την αφετηρία, τονίζοντας ότι ο Walter Parazaider και ο Guercio ήθελαν να φτιάξουν κάτι διαφορετικό.
«Ο Walt και ο Jimmy πήγαν στο DePaul και όταν οι Missing Links διαλύθηκαν, ήθελαν να ξεκινήσουν ένα συγκρότημα με πνευστά», δήλωσε ο Lee Loughnane. «Από εκεί προερχόμαστε», συμπλήρωσε.
Η αρχή στην California ήταν εξαιρετικά δύσκολη, με το συγκρότημα να παίζει σε μικρά μαγαζιά για ελάχιστα χρήματα. «Νομίζω ότι βγάζαμε όλα κι όλα 15, 20 δολάρια σε όποια μπιραρία μπορούσαμε να παίξουμε στα προάστια του Λος Άντζελες για ένα διάστημα εκεί», είχε παραδεχτεί ο Parazaider.
Ωστόσο, η επιμονή τους απέδωσε γρήγορα, καθώς το ντεμπούτο άλμπουμ τους το 1969 έγινε διπλά πλατινένιο. Κάθε επόμενος δίσκος τους μέχρι το «Hot Streets» του 1978 ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Ήμασταν τυχεροί που δημιουργηθήκαμε σε μία εποχή που ο κόσμος ήθελε να ακούσει κάτι λίγο διαφορετικό», είχε σχολιάσει ο Robert Lamm. Η επιτυχία τους όμως επισκιάστηκε από τον τραγικό θάνατο του Terry Kath το 1978, γεγονός που προκάλεσε τριγμούς στο συγκρότημα.
«Νομίζω ότι για κάποιους στο συγκρότημα ήταν πιο δύσκολο να διαχειριστούν την επιτυχία από ό,τι για άλλους», είχε αναφέρει ο Parazaider. «Δεν νομίζω ότι υπήρχε κανείς από εμάς που κάθισε γύρω από το τραπέζι της κουζίνας μου εκείνη την ημέρα του Φεβρουαρίου του ’67 και είπε, “Hey, ο στόχος μας είναι να γίνουμε διάσημοι”», πρόσθεσε.
Παρά τις δυσκολίες, οι Chicago κατάφεραν να κάνουν μία εντυπωσιακή επιστροφή τη δεκαετία του ’80, στρεφόμενοι σε έναν πιο pop ήχο. Αυτή η περίοδος τους χάρισε τεράστιες πωλήσεις και No. 1 επιτυχίες, όπως το «If You Leave Me Now», το «Hard to Say I’m Sorry» και το «Look Away».
Ο Parazaider θυμόταν με συγκίνηση πώς το συγκρότημα κατάφερε να κερδίσει μία νέα γενιά ακροατών. «Ήρθε ένα παιδί κοντά μου και μου είπε, “Έχω τον πρώτο σας δίσκο, θα σας πείραζε να τον υπογράψετε;”», θυμόταν ο ίδιος.
«Και αυτό που είχε ήταν το άλμπουμ “Chicago 16”. Δεν είχε ιδέα για τα άλλα που είχαν προηγηθεί. Η πραγματικότητα μας χτύπησε: Είχαμε κερδίσει μία άλλη γενιά», συμπλήρωσε ο μουσικός.
Η αναγνώριση για την προσφορά τους ήρθε και επίσημα το 2016, όταν οι Chicago εντάχθηκαν στο Rock & Roll Hall of Fame. Ο Dawayne Bailey, ο οποίος έπαιξε κιθάρα μαζί τους για μία δεκαετία, ήταν ανάμεσα σε εκείνους που εξήραν τη συμβολή του Parazaider σε αυτή την επιτυχία.
Ο ίδιος ο Walter Parazaider διατηρούσε πάντα μία ισορροπημένη στάση απέναντι στην καριέρα του. «Όταν ξεκίνησα το συγκρότημα, ήξερα ένα πράγμα – ότι οι άνθρωποι που είχαμε στο συγκρότημα μουσικά ήταν καλοί μουσικοί και άνθρωποι αφοσιωμένοι, που προσπαθούσαν να κάνουν κάτι σπουδαίο», είχε δηλώσει το 2003. «Ήξερα ότι θα είχαμε κάποια επιτυχία», είχε καταλήξει.
Η απώλεια του Walter Parazaider αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη σύνθεση ενός ιστορικού συγκροτήματος και ταυτόχρονα σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής πειραματισμού στη rock.
Σε μία περίοδο που η μουσική αναζητούσε νέα όρια, ο Parazaider και οι Chicago απέδειξαν ότι τα πνευστά δεν είναι συμπληρωματικά στοιχεία, αλλά μπορούν να αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά ενός ηλεκτρικού ήχου. Η κληρονομιά που αφήνει πίσω του, γεμάτη από πλατινένιους δίσκους και διαχρονικές μελωδίες, θα συνεχίσει να εμπνέει τις επόμενες γενιές μουσικών που αρνούνται να μπουν σε καλούπια.
Ο Walter Parazaider έφυγε, αλλά η μουσική του θα συνεχίσει να ακούγεται με την ίδια ένταση, υπενθυμίζοντάς μας τη δύναμη της αφοσίωσης και της αυθεντικής καλλιτεχνικής δημιουργίας.
