Το «In My Darkest Hour» του Dave Mustaine είναι ένα βιβλίο που καταγράφει τη σκληρή περίοδο μετά τη διάγνωση καρκίνου το 2019 και τις παράλληλες ηχογραφήσεις του άλμπουμ «The Sick, The Dying… And The Dead!». Ο frontman των Megadeth περιγράφει μία εποχή γεμάτη φόβο, αβεβαιότητα και εξαντλητικές θεραπείες, ελπίζοντας ότι η προσωπική του ιστορία θα δώσει δύναμη σε ανθρώπους που περνούν παρόμοιες δοκιμασίες.
Ο Dave Mustaine έχει αφηγηθεί πολλές φορές τη ζωή του. Την απομάκρυνσή του από τους Metallica, τη δημιουργία των Megadeth, τις εξαρτήσεις, τις συγκρούσεις και τις επιστροφές. Το νέο του βιβλίο, όμως, πηγαίνει σε ένα εντελώς διαφορετικό μέρος.
Το «In My Darkest Hour», που κυκλοφορεί στις 8 Σεπτεμβρίου μέσω του εκδοτικού σήματος Da Capo της Grand Central Publishing, επικεντρώνεται σε μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής του: τη διάγνωση με ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα στη βάση της γλώσσας το 2019 και όσα ακολούθησαν.
Η χρονική συγκυρία έκανε τα πάντα ακόμη πιο περίπλοκα. Οι Megadeth ετοιμάζονταν να ξεκινήσουν τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ «The Sick, The Dying… And The Dead!» όταν ήρθε η διάγνωση.
Ο Mustaine δεν γνώριζε αν θα κατάφερνε να βγει νικητής από τη μάχη.
«Το βιβλίο αφορά το ταξίδι μου μέσα από τον καρκίνο και το γεγονός ότι έπρεπε να φτιάξω το άλμπουμ “The Sick, The Dying… And The Dead!” την ίδια περίοδο. Διαγνώστηκα ακριβώς τη στιγμή που ξεκινούσαμε τον δίσκο και ξαφνικά βρίσκεσαι μπροστά σε μία μάχη ζωής ή θανάτου. Δεν ήξερα πώς θα καταλήξει όλο αυτό, οπότε δεν ήθελα να σταματήσω τις ηχογραφήσεις σε περίπτωση που ήταν ο τελευταίος μου δίσκος, σε περίπτωση που πέθαινα. Ήταν μία πολύ έντονη περίοδος», δήλωσε ο ίδιος στο Chaoszine.
Η συγκεκριμένη λεπτομέρεια εξηγεί πολλά για τον χαρακτήρα του Mustaine. Για δεκαετίες η εικόνα του ήταν συνδεδεμένη με την επιθετικότητα, την αποφασιστικότητα και τη διαρκή ανάγκη να αποδείξει κάτι. Όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με μία ασθένεια που απειλούσε άμεσα τη φωνή του και την ίδια του τη ζωή, η αντίδρασή του ήταν να συνεχίσει να δουλεύει.
Αυτή η στάση διατρέχει ολόκληρη την αφήγηση του βιβλίου. Ο ίδιος παραδέχεται ότι η συγγραφή δεν ήταν εύκολη. Όχι τόσο λόγω των συναισθημάτων όσο εξαιτίας των κενών μνήμης που άφησε πίσω της η χημειοθεραπεία.
«Κάποια σημεία ήταν δύσκολα. Όχι συναισθηματικά, αλλά επειδή δυσκολευόμουν να θυμηθώ πολλές λεπτομέρειες. Η χημειοθεραπεία έχει τρομερή επίδραση στη μνήμη. Υπάρχει ακόμη και όνομα γι’ αυτό. Το σύνδρομο λέγεται “chemo brain”», είπε.
Στη συνέχεια περιέγραψε τον φόβο που του προκάλεσε αυτή η εμπειρία.
«Όταν πέρασα όλες τις θεραπείες, δυσκολευόμουν πάρα πολύ να θυμηθώ πράγματα και αυτό με επηρέαζε έντονα, γιατί είχα μία πεθερά που πέθανε από Αλτσχάιμερ. Ξέρω ότι το Αλτσχάιμερ και η άνοια είναι πολύ διαδεδομένα σήμερα και δεν ήθελα να καταλήξω έτσι. Όταν έχεις προβλήματα μνήμης, αυτό είναι τρομακτικό. Οι εκούσιοι μύες είναι ένα πράγμα, αλλά οι ακούσιοι μύες, όπως η αναπνοή… όταν ξεχάσεις να αναπνεύσεις, πεθαίνεις», είπε.
Η αναφορά αυτή αποκαλύπτει έναν Mustaine πολύ διαφορετικό από την εικόνα που έχει διαμορφωθεί γύρω του όλα αυτά τα χρόνια. Έναν άνθρωπο που δεν μιλά ως frontman μιας από τις μεγαλύτερες metal μπάντες του κόσμου, αλλά ως ασθενής που βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπος με τη θνητότητα.
Όταν ρωτήθηκε αν γράφει ως μουσικός ή ως άνθρωπος, η απάντησή του ήταν αποκαλυπτική.
«Το βιβλίο αφορά εμένα ως άνθρωπο, τον Dave. Το κομμάτι της μουσικής είναι τόσο σημαντικό μέρος του ποιος είμαι. Δεν είναι αυτό που είμαι, είναι αυτό που κάνω. Το βιβλίο όμως αφορά εμένα ως άνθρωπο και το πώς ήταν όλη αυτή η εμπειρία.»
Η φράση «δεν είναι αυτό που είμαι, είναι αυτό που κάνω» ίσως αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σημεία ολόκληρης της συζήτησης. Για έναν μουσικό που έχει περάσει περισσότερα από σαράντα χρόνια ταυτισμένος με τους Megadeth, πρόκειται για μία σπάνια διάκριση ανάμεσα στην καριέρα και την προσωπική ταυτότητα.
Ο Mustaine δεν κρύβει ότι το βιβλίο περιέχει σκληρές στιγμές. «Ήταν δύσκολο. Ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο. Δεν ξέρω αν ο κόσμος θα συγκινηθεί διαβάζοντάς το, αλλά ελπίζω ότι για κάποιους ανθρώπους θα προσφέρει ελπίδα, ειδικά σε όσους διαγνωστούν με μία τέτοια ασθένεια. Πάντα νιώθεις καλύτερα όταν ξέρεις ότι κάποιος άλλος πέρασε αυτό που περνάς και βγήκε νικητής», τόνισε.
Αυτός είναι και ο βασικός άξονας του βιβλίου. Δεν παρουσιάζεται ως μία ιστορία θριάμβου με εύκολα συμπεράσματα. Ο ίδιος ο Mustaine έχει ξεκαθαρίσει ότι η πραγματικότητα ήταν πολύ πιο περίπλοκη.
Σε παλαιότερη δήλωσή του για την κυκλοφορία του βιβλίου ανέφερε: «Μία από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες της ενήλικης ζωής μου ήταν το επταετές ταξίδι μου μέσα από τις θεραπείες για τον καρκίνο και την πορεία προς την ύφεση της ασθένειας. Αυτή η ιστορία είναι πολύ περισσότερα από το “πήγαινε στον γιατρό, πάρε διάγνωση, κάνε θεραπεία και ελπίζω να ζήσεις ευτυχισμένος για πάντα”. Ήταν μία διαδρομή κατά την οποία έσωσα τον εαυτό μου, κράτησα τον εαυτό μου στη ζωή, κράτησα ενωμένη την οικογένειά μου και συνέχισα να φτιάχνω μουσική μέσα σε όλα αυτά.»
Το βιβλίο συνυπογράφει ο δημοσιογράφος των New York Times Joe Layden, παλιός συνεργάτης του Mustaine. Οι δυο τους είχαν συνεργαστεί και στο αυτοβιογραφικό «Mustaine: A Heavy Metal Memoir», ενώ ο Layden έχει γράψει επίσης τη βιογραφία του Ace Frehley των KISS.
Σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή της έκδοσης, ο Mustaine αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει την πιθανότητα να χάσει τη χαρακτηριστική φωνή του και τις μουσικές του ικανότητες. Για έναν τραγουδιστή και κιθαρίστα που έχτισε ολόκληρη την ταυτότητά του πάνω σε αυτά τα δύο στοιχεία, η απειλή ήταν υπαρξιακή.
Η περιγραφή υπενθυμίζει επίσης ότι ο μουσικός είχε ήδη περάσει πολλές δυσκολίες πριν από τον καρκίνο: έναν αλκοολικό πατέρα, τις εξαρτήσεις και προσωπικές αναζητήσεις που τον συνόδευσαν για δεκαετίες. Όταν έφτασε στα 58 του χρόνια, πίστευε ότι είχε επιβιώσει από τα χειρότερα. Η ζωή είχε διαφορετική άποψη.
Οι περισσότερες μουσικές αυτοβιογραφίες στηρίζονται στις υπερβολές, στα παρασκήνια και στις ιστορίες που τροφοδοτούν τον μύθο ενός καλλιτέχνη. Το «In My Darkest Hour» φαίνεται να ακολουθεί διαφορετικό δρόμο.
Ο Dave Mustaine δεν αφηγείται εδώ την ιστορία του «βασιλιά της metal». Αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο του τέλους, την ώρα που προσπαθούσε να ολοκληρώσει έναν ακόμη δίσκο. Ίσως γι’ αυτό το βιβλίο να αποδειχθεί ένα από τα πιο σημαντικά που έχει υπογράψει ποτέ. Όχι επειδή προσθέτει άλλο ένα κεφάλαιο στον μύθο των Megadeth, αλλά επειδή αφαιρεί για λίγο τον μύθο και αφήνει στο προσκήνιο τον άνθρωπο πίσω από αυτόν.
