Ο Joe Hahn των Linkin Park για το ρίσκο της επανεκκίνησης, την άφιξη της Emily Armstrong και τα νέα τραγούδια που ετοιμάζουν ήδη στο στούντιο.
Όταν ένα συγκρότημα χάνει τη φωνή που ταύτισε το όνομά της με μια ολόκληρη γενιά, η σιωπή μοιάζει συχνά με τη μόνη αξιοπρεπή επιλογή. Μετά τον τραγικό θάνατο του Chester Bennington το 2017, οι Linkin Park χρειάστηκαν χρόνια εσωτερικής αναζήτησης για να τολμήσουν να σκεφτούν ξανά το μέλλον τους. Το 2024, όμως, πήραν την απόφαση να ρισκάρουν τα πάντα, παρουσιάζοντας μια ανανεωμένη σύνθεση με την Emily Armstrong στο μικρόφωνο, τον Colin Brittain στα ντραμς και το άλμπουμ «From Zero».
Αυτή η φορτισμένη επιστροφή μεταφέρεται τώρα στη μεγάλη οθόνη μέσα από το ντοκιμαντέρ «Unshatter». Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο ίδιος ο Joe Hahn, ο οποίος στο παρελθόν είχε υπογράψει μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα μουσικά βίντεο του συγκροτήματος, όπως τα «Numb» και «In The End». Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα στις διεθνείς αίθουσες την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, προβάλλεται στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 2 και 3 Οκτωβρίου.
Στο επίκεντρο του «Unshatter» βρίσκεται η εκρηκτική εμφάνιση της μπάντας στο Σάο Πάολο, κινηματογραφημένη με τεχνική αρτιότητα, παράλληλα με πλούσιο αρχειακό υλικό από τα παρασκήνια.
«Η ευκαιρία υπήρχε από τη στιγμή που αποφασίσαμε να επιστρέψουμε, αλλά θέλαμε ειδικά να κρατήσουμε τη μέρα που κυκλοφόρησε το άλμπουμ», εξήγησε ο Joe Hahn σε συνέντευξή του στο NME. «Ήταν μια τεράστια μέρα για εμάς και νιώθαμε ότι τόσα πολλά πράγματα είχαν οδηγήσει σε εκείνη τη στιγμή».
Μιλώντας με ειλικρίνεια, ο Hahn παραδέχθηκε ότι η αμφιβολία συνόδευε κάθε τους βήμα πριν ανέβουν ξανά στη σκηνή. «Είχαμε την ανησυχία ότι ο κόσμος ίσως δεν εμφανιζόταν καν στις συναυλίες», εξομολογήθηκε ο καλλιτέχνης. «Η ζωή άλλαξε, ο κόσμος στράφηκε στη house και την K-pop, και η rock είχε υποχωρήσει για ένα διάστημα».
Αυτή η αβεβαιότητα, ωστόσο, μετατράπηκε σε καύσιμο για να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό χωρίς συμβιβασμούς. «Είπαμε: “Αυτή είναι η μοναδική μας ευκαιρία, δεν πρόκειται να ξανακάνουμε επανεκκίνηση. Ας το τολμήσουμε κι ας έχει ρίσκο”», πρόσθεσε. «Όταν υπάρχει αυτή η ενέργεια μέσα στην ομάδα, αρχίζεις να νιώθεις ασταμάτητος».
Η ανταπόκριση των θεατών ξεπέρασε κάθε προσδοκία, φέρνοντας στις αρένες ένα εντελώς νέο κοινό που ανακαλύπτει τη μουσική τους για πρώτη φορά. «Παρατηρώ πολλούς νέους ακροατές, αλλά και παλιούς θαυμαστές που φέρνουν πλέον τα παιδιά τους μαζί τους», σημείωσε ο Hahn. «Κάθε τόσο, ο Mike Shinoda ρωτάει από τη σκηνή ποιος έρχεται σε συναυλία μας για πρώτη φορά, και τα χέρια που σηκώνονται είναι αμέτρητα».
Η ταινία ρίχνει φως και στην εσωτερική χημεία της νέας σύνθεσης, εξηγώντας πώς η αρχική παρέα των Hahn, Shinoda, Dave Farrell και Brad Delson βρήκε τα νέα της μέλη χωρίς τυπικές οντισιόν. «Δεν υπήρξε καμία τυπική διαδικασία ακρόασης», αποκάλυψε ο Hahn. «Απλώς προσπαθούσαμε να βρούμε πώς θα μπορούσαμε να γράψουμε μουσική μαζί και να δούμε αν λειτουργεί».
Η παρουσία των δύο νέων μελών έδωσε νέα πνοή στις πρόβες και τις ζωντανές εκτελέσεις. «Ο Colin έφερε μια υπέροχη ενέργεια με την περιέργεια και το ταλέντο του, ενώ η Emily είναι απλώς εκπληκτική», συνέχισε. «Το να βρεις έναν άνθρωπο τόσο ευχάριστο με τόσο τεράστιο ταλέντο είναι σχεδόν αδύνατο, και θέλαμε να δείξουμε πόσο σημαντική είναι η συμβολή τους».
Αναφερόμενος στη δημιουργική διαδικασία, ο Hahn εξήγησε ότι στο στούντιο προσπαθούν να απομακρύνονται συνειδητά από όσα έκαναν στο παρελθόν. Αυτή η προσέγγιση συνδέεται με τη φιλοσοφία του ιστορικού δίσκου «Hybrid Theory» του 2000, όπου δανείζονταν στοιχεία από διαφορετικά είδη χωρίς περιορισμούς. «Δεν μπαίνουμε ποτέ λέγοντας ότι θα φτιάξουμε μόνο ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής, απλώς πειραματιζόμαστε και διασκεδάζουμε», υπογράμμισε.
Η νέα αυτή εποχή περιλάμβανε και πρωτόγνωρες στιγμές, καθώς έγιναν το πρώτο συγκρότημα με γυναίκα τραγουδίστρια που τέθηκε επικεφαλής στο φημισμένο Download Festival. «Είναι λυπηρό που χρειάστηκε τόσος καιρός για να συμβεί, αλλά αν έπρεπε να είναι κάποια η πρώτη, αυτή ήταν η Emily», δήλωσε με περηφάνια.
Όσο για τις λιγοστές αρνητικές φωνές, ο Hahn ήταν κατηγορηματικός: «Υπάρχει πολύς θόρυβος εκεί έξω, αλλά όλα αυτά μπαίνουν από το ένα αυτί και βγαίνουν από το άλλο. Δεν το κάνουμε για να ικανοποιήσουμε τους πάντες, ξέρουμε απλώς ότι είναι το σωστό για εμάς».
Η δημιουργική ορμή της μπάντας δεν σταματά εδώ, καθώς νέα τραγούδια βρίσκονται ήδη υπό επεξεργασία. «Όταν είχαμε ρεπό κατά τη διάρκεια των ταξιδιών μας, κλείναμε στούντιο σε διάφορες πόλεις για να πειραματιστούμε με ιδέες», αποκάλυψε ο Hahn. «Μόλις ολοκληρώθηκαν οι εμφανίσεις, πήραμε έναν μήνα άδεια για ξεκούραση και επιστρέψαμε αμέσως στο στούντιο για να συνεχίσουμε να γράφουμε».
Ερωτηθείς με χιούμορ για το πώς θα ακούγεται η επόμενη ολοκληρωμένη δουλειά τους, ο καλλιτέχνης δεν έχασε την ευκαιρία να αυτοσαρκαστεί. «Ο επόμενος δίσκος μας θα είναι πραγματικά αργός, βαρετός και θα διχάσει απόλυτα τους πάντες», σχολίασε γελώντας.
Μέσα από το «Unshatter», οι Linkin Park αποδεικνύουν ότι η επιστροφή τους δεν στηρίχθηκε στην εύκολη νοσταλγία, αλλά στη γνήσια ανάγκη τους να παραμείνουν δημιουργικοί και ενωμένοι. Με τη φωνή της Emily Armstrong να δίνει νέα πνοή στο συγκρότημα, η μπάντα κοιτάζει μπροστά, έτοιμη να γράψει τα επόμενα κεφάλαια της ιστορίας της.
