Ετοιμάζοντας το νέο άλμπουμ τους «Carnaval de Luz» και μια παγκόσμια περιοδεία – πρόκληση, ο Bono και ο The Edge εξηγούν γιατί η σκηνή παραμένει για εκείνους ένας ιερός χώρος.
Πριν από ακριβώς μισό αιώνα, τέσσερις έφηβοι μαθητές σε μια κουζίνα του Δουβλίνου έδωσαν μια υπόσχεση που έμελλε να αλλάξει τη μοίρα της rock μουσικής. Σήμερα, γιορτάζοντας πενήντα χρόνια κοινής πορείας, οι U2 ανακοίνωσαν (τον προηγούμενο μήνα) την κυκλοφορία του 16ου άλμπουμ τους με τίτλο «Carnaval de Luz». Η ανακοίνωση αυτή συνοδεύτηκε από τις πρώτες ημερομηνίες μιας νέας παγκόσμιας περιοδείας, αποδεικνύοντας ότι η δίψα τους για την κορυφή παραμένει άσβεστη.
Ο τίτλος της νέας περιοδείας τους, «The Carnaval De Luz Presents: The Greatest Show On Earth», αποτελεί μια συνειδητή και τολμηρή δήλωση αυτοπεποίθησης από τους U2. Οι ίδιοι παραδέχονται ανοιχτά ότι πρόκειται για μια πρόκληση απέναντι στους εαυτούς τους, με στόχο να προσφέρουν στο κοινό την καλύτερη βραδιά της ζωής του. Σε μια εκτενή συνέντευξη στους New York Times, ο frontman Bono και ο κιθαρίστας The Edge εξήγησαν ότι η ανάγκη τους να αποδείξουν την αξία τους παραμένει εξίσου έντονη όπως στις πρώτες μέρες.
«Πιστεύουμε ειλικρινά ότι μπορεί να γράψουμε το καλύτερο τραγούδι της ζωής μας την επόμενη εβδομάδα ή να κάνουμε την καλύτερη συναυλία της καριέρας μας στην επόμενη περιοδεία», τόνισε ο The Edge. «Γι’ αυτό ακριβώς βρίσκομαι ακόμη σε αυτό το συγκρότημα», συμπλήρωσε ο κιθαρίστας, περιγράφοντας τη δημιουργική σπίθα που τον κρατά σε εγρήγορση.
Συνεχίζοντας τη σκέψη του, ο κιθαρίστας ξεκαθάρισε ότι η παραγωγικότητα της μπάντας δεν έχει εξαντληθεί. «Παραμένουμε δημιουργικά απίστευτα δραστήριοι και γεμάτοι έμπνευση», πρόσθεσε ο ίδιος. «Υπάρχουν πολλά τραγούδια που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμη και άλλα που περιμένουν να ολοκληρωθούν, οπότε δεν βλέπω αυτό το ταξίδι να τελειώνει σύντομα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Από την πλευρά του, ο Bono δεν δίστασε να ομολογήσει τις προσωπικές του αδυναμίες απέναντι στη σύγχρονη πραγματικότητα της μουσικής βιομηχανίας. «Ζηλεύω όταν ξαφνικά μένουμε έξω από τα pop charts», παραδέχτηκε ο τραγουδιστής με διάθεση αυτοκριτικής. «Είναι ένα ελάττωμα του χαρακτήρα μου, καθώς στα 66 του κανείς θα έπρεπε να του ρίξει κρύο νερό για να συνέλθει όταν θέλει να κατακτήσει τα charts», σχολίασε χαμογελώντας.
Πίσω όμως από αυτή την επιθυμία κρύβεται μια βαθύτερη καλλιτεχνική φιλοσοφία για τον ρόλο της μαζικής απήχησης. «Στην πραγματικότητα, κατά βάθος, δεν θέλω αυτές οι ιδέες να μείνουν έξω από το mainstream», εξήγησε ο Bono. «Όλοι οι αγαπημένοι μου καλλιτέχνες εισέβαλαν πάντα στο mainstream και άλλαξαν τα δεδομένα», υπογράμμισε, υπερασπιζόμενος τη σημασία του να ακούγονται τα μηνύματά τους σε όσο το δυνατόν ευρύτερο κοινό.
Αναφερόμενος στη μακροβιότητα του συγκροτήματος και στην προετοιμασία μιας ακόμη τεράστιας περιοδείας, ο τραγουδιστής εκτίμησε ότι όσο συνεχίζουν να εμφανίζονται ζωντανά μέχρι τελικής πτώσης, το κοινό θα είναι πάντα εκεί. Ωστόσο, υπενθύμισε ότι αυτή η σχέση εμπιστοσύνης δεν βασίζεται στη συνήθεια, αλλά σε έναν θεμελιώδη κανόνα που έθεσαν από παιδιά. Υπάρχει ένα άγραφο συμβόλαιο ανάμεσά τους που δεν επιδέχεται κανέναν απολύτως συμβιβασμό.
«Δώσαμε μια υπόσχεση μεταξύ μας όταν ήμασταν 16, 17 ή 18 ετών, ότι δεν θα ανεβούμε ποτέ στη σκηνή αν αυτό δεν σημαίνει τα πάντα για εμάς», αποκάλυψε ο Bono. «Και δεν έχουμε προδώσει αυτόν τον όρκο μέχρι σήμερα», δήλωσε με απόλυτη βεβαιότητα.
Αυτή η απόλυτη αφοσίωση δεν ήταν πάντα μια εύκολη υπόθεση, καθώς η ένταση οδηγούσε συχνά σε εκρηκτικές καταστάσεις. «Είχαμε γροθιές και καυγάδες πάνω στη σκηνή, είχαμε τσακωμούς στα παρασκήνια, ζήσαμε στιγμές τρέλας», παραδέχτηκε ο frontman του συγκροτήματος. «Αλλά ποτέ δεν προδώσαμε εκείνη την υπόσχεση», επανέλαβε, δείχνοντας ότι η ενότητα της τετράδας σφυρηλατήθηκε μέσα από αληθινές συγκρούσεις.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο The Edge υπογράμμισε ότι η προσέγγισή τους στη μουσική απείχε πάντοτε από την απλή βιομηχανική λογική της ψυχαγωγίας. «Δεν υπήρξε ποτέ απλή διασκέδαση για εμάς, ποτέ», συμφώνησε ο κιθαρίστας. «Ήταν πάντα κάτι με πολύ μεγαλύτερη σημασία και βαθύτερο νόημα», συμπλήρωσε, εκφράζοντας τον πυρήνα της κοινής τους πορείας.
Κλείνοντας τη συζήτηση, ο Bono δανείστηκε τα λόγια του θρυλικού προπονητή της Liverpool, Bill Shankly, ο οποίος είχε μιλήσει ιστορικά για το πάθος του ποδοσφαίρου. «Είναι αυτό ακριβώς που έλεγαν για το ποδόσφαιρο και μπορεί να ειπωθεί εξίσου για τη μουσική», ανέφερε ο τραγουδιστής. «Δεν είναι απλώς ένα ζήτημα ζωής και θανάτου, είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από αυτό», κατέληξε, συμπυκνώνοντας την κοσμοθεωρία που οδηγεί το συγκρότημα εδώ και μισό αιώνα.
Πενήντα χρόνια μετά την πρώτη τους συνάντηση στις σχολικές αίθουσες της Ιρλανδίας, οι U2 αρνούνται να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους ως ένα απλό μουσείο αναμνήσεων. Με το «Carnaval de Luz» να πλησιάζει και τα στάδια να τους περιμένουν, οι τέσσερις φίλοι από το Δουβλίνο συνεχίζουν να ανεβαίνουν στη σκηνή σαν να παίζεται ολόκληρη η ζωή τους σε κάθε συγχορδία.
