Αναπολώντας τη σαρωτική μεταμόρφωση της Britney Spears για το «I’m A Slave 4 U», ο χορογράφος Brian Friedman εξηγεί πώς μια 19χρονη κοπέλα και μια ομάδα γεμάτη νεανική τόλμη άλλαξαν για πάντα τη γλώσσα των μουσικών βίντεο.
Μέσα σε μια αποπνικτική ατμόσφαιρα γεμάτη υδρατμούς, βαριά αναπνοή και τον μαγευτικό ρυθμό των κρουστών, μια 19χρονη κοπέλα αποφάσισε να αποχαιρετήσει οριστικά την εφηβική της αθωότητα. Το μουσικό βίντεο για το «I’m A Slave 4 U», που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2001 ως το βασικό single του τρίτου άλμπουμ με τίτλο «Britney», αποτέλεσε ένα ριζοσπαστικό σημείο καμπής για τη σύγχρονη χορευτική μουσική. Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Francis Lawrence, η Britney Spears παρουσίασε μια πρωτόγνωρη σωματική ένταση που έκοβε την ανάσα.
Είκοσι πέντε χρόνια μετά από εκείνη την ιστορική στιγμή, ο άνθρωπος πίσω από τις θρυλικές κινήσεις, ο χορογράφος Brian Friedman, κοιτάζει πίσω με νοσταλγία και θαυμασμό. Σε ηλικία 49 ετών, μιλώντας στο περιοδικό People στο περιθώριο των βραβείων Industry Dance Awards της οργάνωσης Dancers Against Cancer στο Λος Άντζελες, θυμήθηκε τη συνεργασία του με την τραγουδίστρια. Για τον ίδιο, η ενέργεια εκείνης της εποχής παραμένει ασύγκριτη.
«Η Britney το 2001 ήταν απλά ασταμάτητη», δήλωσε με ενθουσιασμό ο Friedman. «Ήταν η καλύτερη των καλύτερων και βρισκόταν στην κορυφή του κόσμου, κάτι που μοιάζει απίστευτο αν σκεφτεί κανείς ότι ήταν μόλις 19 ετών, σχεδόν ένα παιδί εκείνη την περίοδο», πρόσθεσε.
Η νέα αυτή εικόνα σηματοδότησε μια ριζική απομάκρυνση από τον εφηβικό ήχο των δύο πρώτων δίσκων της, ανοίγοντας τον δρόμο για μια σαφώς πιο ώριμη και αισθησιακή κατεύθυνση. Ο Friedman, έχοντας στο πλευρό του τον Wade Robson, ανέλαβε να χτίσει ένα κινησιολογικό λεξιλόγιο που θα ταίριαζε απόλυτα στην ιδιοσυγκρασία της. Η πρόκληση ήταν να μετατρέψουν τον χορό σε μια φυσική προέκταση της προσωπικότητάς της.
«Μαζί μου δεν χορογραφούσε η ίδια, αλλά είχε το μοναδικό χάρισμα να κάνει κάθε κίνηση να δείχνει απόλυτα δική της», εξήγησε ο έμπειρος χορογράφος. Αυτή η ικανότητα της Spears να οικειοποιείται το υλικό αποτέλεσε το μυστικό της επιτυχίας του εγχειρήματος.
Συνεχίζοντας τη σκέψη του, ο Friedman ανέλυσε τη φιλοσοφία που καθοδήγησε τα βήματά τους στο στούντιο. «Το μεγάλο χάρισμα ενός χορογράφου είναι να παραδίδει τη δουλειά του έχοντας τον καλλιτέχνη στο μυαλό του, ώστε να μοιάζει με τον εαυτό του και όχι σαν να προσπαθεί να μιμηθεί κάποιον άλλον», συμπλήρωσε. «Τόσο εγώ όσο και ο Wade θέλαμε πάντα το αποτέλεσμα να φαίνεται σαν δικός της αυθόρμητος αυτοσχεδιασμός», τόνισε χαρακτηριστικά.
Κάνοντας την ανασκόπηση της δικής του πορείας, ο Friedman παραδέχτηκε ότι η νεαρή του ηλικία συνοδευόταν από μια ψευδαίσθηση εμπειρίας. «Ήμουν κι εγώ πολύ νέος τότε, αλλά μέσα στο μυαλό μου δεν ένιωθα καθόλου έτσι», εξομολογήθηκε. «Είχα μπει στη βιομηχανία από πολύ μικρή ηλικία, οπότε στα 23 μου θεωρούσα ήδη τον εαυτό μου έναν παλιό βετεράνο», πρόσθεσε γελώντας.
Αυτή ακριβώς η νεανική αυτοπεποίθηση αποδείχθηκε το μεγαλύτερο πλεονέκτημα κατά τη διάρκεια των προβών. «Θυμάμαι ότι η όλη διαδικασία ήταν απίστευτα άνετη και κυλούσε πολύ γρήγορα», ανέφερε ο Friedman. «Δεν είχε καμία σχέση με τον τρόπο που χορογραφώ σήμερα, όπου δουλεύω μεθοδικά, αναλύω τα πάντα στο μυαλό μου και αμφιβάλλω για κάθε λεπτομέρεια», εξήγησε.
Η έλλειψη αναστολών ήταν τελικά το συστατικό που γέννησε το κλασικό video clip. «Ήταν εκείνη η τυφλή αφέλεια που έχεις στα νιάτα σου, μια υγιής αυταπάτη όπου νομίζεις ότι ό,τι κάνεις θα είναι επικό και δεν αμφισβητείς τίποτα», κατέληξε ο ίδιος. «Και πιστεύω ότι ακριβώς αυτός ήταν ο λόγος που το τελικό αποτέλεσμα υπήρξε τόσο μαγικό», υπογράμμισε με συγκίνηση.
Η συνεργασία του Friedman με τη Spears δεν σταμάτησε σε εκείνο το καλοκαίρι, αλλά εξελίχθηκε σε μια μακρά κοινή δημιουργική συμπόρευση. Ο ίδιος επιμελήθηκε τη σκηνική παρουσία και τις χορογραφίες μερικών από τα πιο διάσημα τραγούδια της καριέρας της, όπως τα «Toxic», «Hold It Against Me», «Breathe on Me», «Overprotected» και «Till the World Ends». Κάθε νέα συνάντησή τους επιβεβαίωνε τη σπάνια χημεία που είχαν αναπτύξει πάνω στο σανίδι.
Η εκτενής καριέρα του Friedman στον χώρο του θεάματος περιλαμβάνει συνεργασίες με κορυφαία ονόματα, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται ο Michael Jackson, η Janet Jackson, η Beyoncé, η Lady Gaga, η Rihanna, η Mariah Carey, ο Usher, η Pink και ο Justin Bieber. Παρά την εντυπωσιακή αυτή λίστα συνεργατών, η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα του «I’m A Slave 4 U» διατηρεί μια ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις του. Εκείνες οι ημέρες των γυρισμάτων έθεσαν νέα πρότυπα για τη σχέση του χορού με τη σύγχρονη pop.
Είκοσι πέντε χρόνια μετά, η ασυγκράτητη ενέργεια του «I’m A Slave 4 U» εξακολουθεί να λάμπει ως το απόλυτο μανιφέστο νεανικού αυθορμητισμού. Για τον Brian Friedman και την Britney Spears, εκείνη η συνάντηση απέδειξε ότι όταν το ένστικτο συναντά το πάθος, η κίνηση μπορεί να γράψει ιστορία.
