Μετά από σχεδόν διακόσιες λήψεις για ένα μόνο τραγούδι, την τελευταία ηχογράφηση της Dolly Parton και νέες φήμες περί αυλαίας, οι U2 του ξεκαθαρίζουν πως στο στούντιο μπορεί να συγκρούονται σκληρά, αλλά στη σκηνή θα ανεβαίνουν πάντα σαν να μην υπάρχει αύριο.
Κάθε φορά που οι U2 ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν ένα νέο άλμπουμ, ο κόσμος της μουσικής μοιάζει να αναρωτιέται σχεδόν αυτόματα αν έφτασε η στιγμή να κλείσει αυτός ο τεράστιος κύκλος. Είναι μια σχεδόν αναπόφευκτη συζήτηση για τέσσερις ανθρώπους που μοιράζονται το ίδιο στούντιο και την ίδια σκηνή εδώ και σχεδόν μισό αιώνα.
Όμως, παρά τις δυσκολίες που συνοδεύουν κάθε καινούργια δισκογραφική προσπάθεια και τις ανοιχτές παραδοχές τους για την εξαντλητική διαδικασία που απαίτησε το νέο τους άλμπουμ με τίτλο «Carnaval de Luz», το ιρλανδικό συγκρότημα δεν δείχνει καμία διάθεση να εγκαταλείψει τα όπλα. Ο Bono, ο The Edge, ο Adam Clayton και ο Larry Mullen Jr. όχι μόνο δεν ετοιμάζουν αποχαιρετιστήριες δηλώσεις, αλλά κοιτούν ήδη καθαρά προς τις επόμενες ζωντανές εμφανίσεις τους.
Το «Carnaval de Luz», το οποίο κυκλοφορεί επίσημα στις 13 Νοεμβρίου, ακολούθησε μια πορεία που μόνο ανέφελη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Για τους U2, η διαδικασία ενός δίσκου δεν υπήρξε ποτέ εύκολη υπόθεση. Ακόμα και έπειτα από δεκαετίες κοινής παρουσίας, οι πρώτες ηχογραφήσεις χαρακτηρίστηκαν από έντονες εναλλαγές ανάμεσα σε εκρήξεις ενθουσιασμού και βαθιές στιγμές αμφιβολίας και απογοήτευσης.
Την ιδιαίτερη αυτή συνθήκη περιέγραψε ο The Edge κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο BBC, αναφερόμενος στις πρώτες συνεδρίες που έκαναν για τον δίσκο. «Οι πρώτες ηχογραφήσεις αυτού του άλμπουμ ήταν κατά περιόδους εξαιρετικά εμπνευσμένες και μετά πραγματικά όχι και τόσο καλές», παραδέχτηκε ο κιθαρίστας, συνοψίζοντας τις διακυμάνσεις που συνόδευσαν την πορεία προς την ολοκλήρωσή του.
Το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αυτής της επίμονης αναζήτησης είναι το τραγούδι «The Mirror Maker (Rosalía)», το οποίο είναι εμπνευσμένο από την Ισπανίδα τραγουδίστρια Rosalía.
Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε ο παραγωγός Jacknife Lee, χρειάστηκαν σχεδόν διακόσιες διαφορετικές λήψεις μέχρι το κομμάτι να αποκτήσει την τελική του μορφή. Ο αριθμός αυτός φανερώνει ανάγλυφα την πίεση που ασκούν οι U2 στους εαυτούς τους: μια αδιάκοπη προσπάθεια να βρουν το αποτέλεσμα που αναζητούν, ακόμα κι όταν η διαδικασία μοιάζει να μην οδηγεί πουθενά.
Από την πλευρά του, ο Bono επέλεξε μια ωμή περιγραφή για να εξηγήσει αυτή τη σχέση με το στούντιο. «Αυτό το συγκρότημα είναι απολύτως ακούραστο. Είναι μια μάχη μέχρι τελικής πτώσεως», δήλωσε χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας τον όρο «grudge match» για να περιγράψει την ένταση που συνοδεύει κάθε τους ηχογράφηση.
Για τον Larry Mullen Jr., το βάρος πέφτει συχνά στην εσωτερική σύγκρουση με τα ίδια του τα όρια. «Είναι το πιο εκνευριστικό πράγμα», δήλωσε ο ντράμερ, περιγράφοντας την απογοήτευση που γεννιέται όταν κάτι δεν έρχεται εύκολα.
«Πάντα συνειδητοποιώ πόσο ανίκανος είμαι να κάνω όλα εκείνα τα πράγματα που οι άλλοι βρίσκουν εύκολα», συνέχισε ο ίδιος, αναλύοντας τις δυσκολίες μέσα στο στούντιο.
«Ήταν πάντα μια πρόκληση για εμάς και αυτό είναι που κάνει εκείνες τις στιγμές που κάτι πετυχαίνει τόσο ξεχωριστές. Γι’ αυτό συνεχίζεις να το κυνηγάς και γι’ αυτό παραμένεις σε ένα συγκρότημα», συμπλήρωσε, εξηγώντας γιατί επιλέγουν να υπομένουν ξανά και ξανά αυτή τη διαδικασία.
Παρά την εξάντληση που αφήνει πίσω της μια τέτοια εμπειρία, η συγκεκριμένη επιμονή δεν συνδέεται με καμία πρόθεση αποχώρησης. Το ζήτημα τέθηκε ευθέως σε άλλη συνέντευξη που παραχώρησαν στην εκπομπή «The Chris Evans Breakfast Show» του ραδιοφωνικού σταθμού Virgin Radio UK, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ. Εκεί, ο Chris Evans ρώτησε αν το «Carnaval de Luz» συνιστά την «αρχή του αποχαιρετισμού των U2».
Η αντίδραση του Bono ήταν άμεση και δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες. «Συγγνώμη; Όχι», απάντησε κοφτά ο τραγουδιστής, διακόπτοντας ουσιαστικά τη συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο διάλυσης.
Ο Adam Clayton έσπευσε να συμφωνήσει ότι μια τέτοια εκτίμηση είναι πρόωρη, υπενθυμίζοντας πως το συγκρότημα έχει ήδη σχεδιάσει τα επόμενα βήματά του. «Νομίζω ότι αυτό είναι κάπως πρόωρο. Εννοώ, θα βγούμε σε περιοδεία και όλα τα σχετικά», δήλωσε ο μπασίστας, αναφερόμενος στην παγκόσμια περιοδεία «The Greatest Show on Earth» που έχει προγραμματιστεί για το 2027.
Σε εκείνο το σημείο, ο Bono έδωσε τη δική του οπτική για τη νοοτροπία με την οποία αντιμετωπίζουν τις ζωντανές εμφανίσεις τους. «Νομίζω ότι πρέπει να εμφανιζόμαστε σε κάθε συναυλία σαν να είναι η τελευταία μας», σχολίασε ο τραγουδιστής.
«Τι λέτε γι’ αυτή την απάντηση;», πρόσθεσε, ξεκαθαρίζοντας ότι η ένταση πάνω στη σκηνή δεν σημαίνει αποχαιρετισμό στο κοινό, αλλά την απόφαση να μην θεωρούν δεδομένη καμία στιγμή.
Μία από τις πιο έντονες στιγμές του «Carnaval de Luz» είναι αναμφίβολα το τραγούδι «Torn». Πρόκειται για το τελευταίο τραγούδι που ηχογράφησε η Dolly Parton πριν από τον θάνατό της. Η παρουσία της Αμερικανίδας τραγουδίστριας στον δίσκο έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Bono, ο οποίος στάθηκε με θερμά λόγια στην αποδοχή που απολάμβανε από ανθρώπους με εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις και πολιτικές τοποθετήσεις.
«Είναι το μοναδικό πράγμα σε ολόκληρο το σύμπαν στο οποίο μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι», υπογράμμισε ο Bono, μιλώντας για το σπάνιο χάρισμα της Parton.
«Ομοφυλόφιλοι, ετεροφυλόφιλοι, κόκκινοι, μπλε, δεξιοί, αριστεροί, ακόμη και όσοι βρίσκονται σε άλλον κόσμο. Όλοι απλώς αγαπούσαν την Dolly Parton», πρόσθεσε με συγκίνηση.
Στο τέλος, οι U2 παραμένουν αυτό που ήταν πάντα: τέσσερις παλιοί γνώριμοι από το Δουβλίνο που εξακολουθούν να διαφωνούν παθιασμένα μέσα σε τέσσερις τοίχους για το πώς πρέπει να ακούγονται τα ντραμς ή πού πρέπει να καταλήγει ένα riff της κιθάρας. Αν μια τέτοια αναζήτηση χρειάζεται διακόσιες λήψεις για να σταθεί στα πόδια της, αυτό δεν αποτελεί προάγγελο αποχώρησης, αλλά την απόδειξη ότι η ανάγκη τους να ακουστούν παραμένει ζωντανή.
Και όσο ο Bono ανεβαίνει στη σκηνή αποφασισμένος να τα δώσει όλα σαν να μην υπάρχει επόμενη ημέρα, το οριστικό αντίο μπορεί να περιμένει.
