Ο Bono των U2 παραδέχεται ότι δεν έχει πλέον τις δυνάμεις να διαπραγματευτεί με την κυβέρνηση του Donald Trump, επιλέγοντας να παραδώσει τη σκυτάλη σε άλλους.
Για δεκαετίες, ο Bono υπήρξε το πρόσωπο που κατάφερνε να ανοίγει τις πιο δύσκολες πόρτες στην Ουάσιγκτον, μιλώντας με συντηρητικούς και προοδευτικούς πολιτικούς για να εξασφαλίσει βοήθεια για τους πιο αδύναμους του πλανήτη.
Μέσα από την εκστρατεία ONE ενάντια στην ακραία φτώχεια, την πρωτοβουλία (RED) για τη συγκέντρωση πόρων κατά του AIDS στην Αφρική και τις συνεχείς επαφές στο Κογκρέσο, ο τραγουδιστής των U2 ανέλαβε συχνά τον ρόλο του γεφυροποιού. Σήμερα όμως, απέναντι στη δεύτερη θητεία του Donald Trump, ο Ιρλανδός καλλιτέχνης νιώθει ότι οι παλιές μέθοδοι δεν επαρκούν πλέον.
Μιλώντας στην εφημερίδα The Guardian, με αφορμή το νέο άλμπουμ του συγκροτήματος «Carnaval de Luz» που κυκλοφορεί στις 13 Νοεμβρίου ως διάδοχος του «Songs of Surrender» του 2023, ο τραγουδιστής παραδέχτηκε ότι η αυτοπεποίθησή του βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα όταν πρόκειται να επηρεάσει τη σημερινή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
«Υπάρχει μια εσωτερική άδεια που χρειάζεται να νιώθεις για να αναλάβεις μια συγκεκριμένη αποστολή, κι αν την αισθάνεσαι πνευματικά, νιώθεις ότι ίσως μπορείς να βοηθήσεις», ανέφερε ο Bono.
«Έχω δεχτεί πρόσκληση από την κυβέρνηση Trump, αλλά ξέρω ότι δεν είμαι ικανός για κάτι τέτοιο, δεν έχω την ικανότητα να διαπραγματευτώ μαζί τους, είναι πάρα πολύ για μένα», συμπλήρωσε.
Συνεχίζοντας την εξομολόγησή του, ο καλλιτέχνης εξήγησε γιατί επιλέγει να μείνει πίσω: «Ίσως απλώς πρέπει να αφήσω αυτή την προσπάθεια σε κάποιον άλλον. Δεν νιώθω… εκείνη την καθοδήγηση, είναι αυτή η σωστή λέξη; Εκείνο το συναίσθημα όπου νομίζεις ότι ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις».
Στο παρελθόν, ο τραγουδιστής είχε καταφέρει να πείσει πρόσωπα όπως ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Jesse Helms, γνωστός για τις ακραίες ομοφοβικές του θέσεις, να στηρίξει τη χρηματοδότηση για τη θεραπεία του AIDS.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, είχε ασκήσει αποτελεσματική πίεση στην κυβέρνηση του George Bush για τη δημιουργία του προγράμματος PEPFAR για την ανακούφιση από το AIDS. Ωστόσο, το 2025 η κυβέρνηση Trump προχώρησε στο πάγωμα και την περικοπή των κονδυλίων για την ανθρωπιστική βοήθεια της USAID και του PEPFAR, προκαλώντας του έντονη απογοήτευση.
«Είναι ένας νέος κόσμος», παραδέχεται ο Bono. «Αυτό που ζούμε είναι εντελώς διαφορετικό, υπάρχει μια έντονη μυρωδιά, ένας θόρυβος, και όλοι προσπαθούμε απλώς να καταλάβουμε τι συμβαίνει».
«Υπάρχει ένας ολοκαίνουργιος χορός και ξέρουμε το όνομά του, είναι κάπως… φασιστικός, και απαιτεί μια εντελώς διαφορετική απάντηση», υπογράμμισε ο ίδιος.
Η σχετική αποστασιοποίηση αποτελεί μια ασυνήθιστη στάση για τον καλλιτέχνη, ο οποίος πρόσφατα προκάλεσε αίσθηση όταν συνέκρινε τον ακροδεξιό Ισραηλινό πολιτικό Itamar Ben-Gvir με τον ναζιστή αξιωματούχο Heinrich Himmler.
Επιπλέον, τον περασμένο μήνα άσκησε σφοδρή κριτική στον Elon Musk για τις περικοπές στον Οργανισμός των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανάπτυξη (USAID), τις οποίες προώθησε ως επικεφαλής του Τμήματος Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας (DOGE).
«Για γενικές ενδείξεις σχετικά με το κακό, κοιτάξτε την κακοποίηση των παιδιών, αυτό αποτελεί πάντα μια ένδειξη», είχε δηλώσει στους The New York Times στις 17 Οκτωβρίου. «Δεν ξέρω πόσοι θάνατοι θα αποδοθούν τελικά στις περικοπές του DOGE», είχε προσθέσει.
Παρά την υποχώρηση από την πρώτη γραμμή της πολιτικής πίεσης, ο τραγουδιστής επικεντρώνει την προσοχή του στα επόμενα μουσικά βήματα των U2.
Μετά την κυκλοφορία του νέου δίσκου, το συγκρότημα ετοιμάζεται για την παγκόσμια περιοδεία «The Greatest Show on Earth», η οποία ξεκινά από την Πόλη του Μεξικού στις 23 Φεβρουαρίου 2027. Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν ήδη μια νέα σειρά συναυλιών στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, συμπληρώνοντας τις πρώτες ημερομηνίες που είχαν γίνει γνωστές.
Η συνειδητοποίηση των ορίων δεν αποτελεί απαραίτητα ήττα, αλλά μια πράξη βαθιάς αυτογνωσίας. Μετά από χιλιάδες ώρες σε διαδρόμους εξουσίας και έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις, ο Bono μοιάζει να καταλαβαίνει ότι μερικές φορές ο πιο ουσιαστικός τρόπος για να ακουστείς δεν είναι οι κλειστές συναντήσεις κορυφής, αλλά η ίδια η μουσική πάνω σε μια φωτισμένη σκηνή.
