Αφήνοντας πίσω επτά μήνες στην εντατική και τέσσερα χρόνια μακριά από τις συναυλίες, ο Phil Collins ανέβηκε στη σκηνή του RRock & Roll Hall of Famel μαζί με την κόρη του Lily Collins, μίλησε για το παιδικό του όνειρο πίσω από τα ντραμς και παρακολούθησε τον Travis Barker και τη Cynthia Erivo να ζωντανεύουν το «In The Air Tonight».
Όταν τα φώτα χαμήλωσαν στο Peacock Theater στο κέντρο του Λος Άντζελες το βράδυ του Σαββάτου 14 Νοεμβρίου, η σιγή της αίθουσας έσπασε από ένα παρατεταμένο χειροκρότημα καθώς ο 75χρονος Phil Collins διέσχιζε αργά τη σκηνή, στηριγμένος σε δύο μπαστούνια.
Με τα μάτια του να βουρκώνουν μπροστά στην αποθέωση του κοινού και έχοντας στο πλευρό του την ηθοποιό κόρη του Lily Collins, ο Βρετανός ντράμερ και τραγουδιστής εντάχθηκε για δεύτερη φορά στην καριέρα του στο Rock & Roll Hall of Fame —αυτή τη φορά ως σόλο καλλιτέχνης— και, παρότι τα νεύρα στα χέρια του δεν του επιτρέπουν πια να κρατήσει μπαγκέτες, έδωσε μια υπόσχεση που ηλέκτρισε τον χώρο.
Λίγους μήνες πριν από τη βραδιά στην Καλιφόρνια, ο Phil Collins είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να βάλει οριστική τελεία στην καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Καθώς ανέβαινε ωστόσο στο βήμα μετά από μια σειρά ιδιαίτερα προσεγμένων ομιλιών, ένιωθε απροετοίμαστος και διάλεξε να σπάσει τη συγκίνηση με το γνώριμο βρετανικό του χιούμορ.
«Ευχαριστώ πολύ. Στην πραγματικότητα δεν είμαι τόσο χάλια όσο φαίνεται», είπε στο κοινό, κερδίζοντας ένα θερμό ξέσπασμα γέλιου και χειροκροτημάτων.
«Μεγάλωσα θέλοντας μόνο να παίζω ντραμς, αυτό ήθελα να κάνω σε όλη μου τη ζωή. Όλα τα υπόλοιπα υπήρξαν ένα πραγματικά ευτυχές ατύχημα», πρόσθεσε ο Phil Collins, ανατρέχοντας στην αφετηρία μιας πορείας που άλλαξε τον ήχο μιας ολόκληρης εποχής.
Πίσω από αυτό το χαμόγελο κρυβόταν μια σκληρή μάχη επιβίωσης, καθώς ένας τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη το 2007 του προκάλεσε μόνιμη νευρική βλάβη στα χέρια, ακολουθήθηκε από πέντε επεμβάσεις στο γόνατο λόγω επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων και τον οδήγησε φέτος τον Ιανουάριο να αποκαλύψει στο BBC πως χρειάζεται 24ωρη νοσηλευτική φροντίδα στο σπίτι του.
Μόλις τον περασμένο Αύγουστο, μάλιστα, περιέγραψε στην εφημερίδα The Sunday Times πώς μια υποτροπή στον εθισμό του στο αλκοόλ το 2023 τον έστειλε για επτά μήνες σε μονάδα εντατικής θεραπείας στην Ελβετία, με τα όργανά του να καταρρέουν και τα πέντε παιδιά του —Joely, Simon, Lily, Nicholas και Mathew— να καλούνται στο προσκέφαλό του για να του πουν το τελευταίο αντίο.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η πιο φορτισμένη στιγμή της ομιλίας του ανήκε στην προσωπική του βοηθό, την οποία επέλεξε να μνημονεύσει ονομαστικά παρότι η ίδια αποφεύγει τη δημοσιότητα. Όπως εξήγησε, εκείνη του είπε κατάμουτρα τι έκανε λάθος και πώς να το διορθώσει, προσθέτοντας πως είναι πλέον «ένας υγιής άνθρωπος».
«Δεν αστειεύομαι όταν λέω πως χωρίς εκείνη δεν θα βρισκόμουν εδώ. Θα ήμουν σε ένα κουτί, δύο μέτρα κάτω από τη γη», εξομολογήθηκε μπροστά στην κατάμεστη αίθουσα.
Από το μικρόφωνο ευχαρίστησε τον επί χρόνια μάνατζέρ του Tony Smith, τους αδελφούς Ahmet και Nesuhi Ertegun της Atlantic Records και τον ιδρυτή της Virgin Records, Richard Branson, σημειώνοντας πως «με πήραν υπό την προστασία τους και είδαν κάτι που άξιζε να καλλιεργηθεί», ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις «τρεις πρώην συζύγους μου, γιατί με αγάπησαν όλα αυτά τα χρόνια και μου χάρισαν πέντε υπέροχα παιδιά».
Κλείνοντας τη λίστα των ευχαριστιών του, αναφέρθηκε στον Eric Clapton και τον Robert Plant με τους οποίους έχει μοιραστεί τη σκηνή, λέγοντας: «Αυτοί οι άνθρωποι ήταν ήρωες για μένα».
Πριν αποχωρήσει από το πόντιουμ, ο Phil Collins θέλησε να στείλει ένα σαφές μήνυμα σε όσους πίστεψαν πως αυτή η βράβευση θα ήταν η αυλαία της πορείας του. Ο 75χρονος κοίταξε το κοινό του Λος Άντζελες και έδωσε μια δέσμευση που ξεσήκωσε ντελίριο ενθουσιασμού.
«Δεν έχω πει ακόμα την τελευταία λέξη μου. Σας το υπόσχομαι αυτό», δήλωσε αποφασιστικά από τη σκηνή του Peacock Theater.
Την είσοδό του προλόγισε ο ντράμερ των blink-182, Travis Barker, ο οποίος λίγο αργότερα κάθισε ο ίδιος πίσω από τα ντραμς για να συνοδεύσει τη Cynthia Erivo σε μια εκρηκτική εκτέλεση του «In The Air Tonight» που σήκωσε το κοινό όρθιο.
Μιλώντας τον Βρετανό καλλιτέχνη, ο Travis Barker στάθηκε στα περίφημο ντραμς του τραγουδιού και στην αξεπέραστη διπλή ιδιότητα ενός ανθρώπου που κυριάρχησε τόσο σε ένα συγκρότημα όσο και μόνος του.
«Θυμάμαι την πρώτη φορά που άκουσα τα ντραμς του “In The Air Tonight” και έμεινα άφωνος. Εκείνος ο ήχος άλλαξε τα πάντα, διαμόρφωσε τον ήχο των ντραμς τη δεκαετία του ’80 και η επιρροή του Phil ακούγεται ακόμα και σήμερα», τόνισε ο Travis Barker.
«Αυτό που το κάνει ακόμα πιο απίστευτο είναι πως τα κατάφερνε όλα αυτά όσο βρισκόταν στους Genesis και ταυτόχρονα έχτιζε μια τεράστια σόλο καριέρα. Δεν ήταν απλώς επιτυχημένος και στα δύο, ήταν από τους καλύτερους και στα δύο», συμπλήρωσε ο ντράμερ των Blink-182.
Την ίδια στιγμή, ο Phil Collins είχε ήδη μπει στο Rock & Roll Hall Of Fame το 2010 ως μέλος των Genesis, με τον Trey Anastasio των Phish να προλογίζει τότε την ένταξή τους. Πλέον περνά το κατώφλι του πάνθεον της μουσικής και μόνος του, επιβεβαιώνοντας τη σπάνια διπλή πορεία του.
«Δεν υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που μπαίνουν στο Rock & Roll Hall of Fame δύο φορές, όμως απόψε ο Phil Collins γίνεται ένας από αυτούς και δεν μπορώ να σκεφτώ κανέναν που να το αξίζει περισσότερο. Σε ευχαριστώ, Phil, που ενέπνευσες εμένα και τόσους άλλους να πιάσουμε ένα ζευγάρι μπαγκέτες και να μην σταματήσουμε ποτέ», είπε ο Travis Barker.
Η ιστορία του με τους Genesis είχε ξεκινήσει το 1970 από τη θέση του ντράμερ, προτού αναλάβει τα κύρια φωνητικά μετά την αποχώρηση του Peter Gabriel το 1975. Δίπλα στον Tony Banks και τον Mike Rutherford, οδήγησε το συγκρότημα από τις progressive rock ρίζες του σε έναν κομψό, λαμπερό pop ήχο, την ώρα που προετοίμαζε τη δική του εκρηκτική προσωπική πορεία.
Αυτή ξεκίνησε πριν από τέσσερις και πλέον δεκαετίες με το άλμπουμ «Face Value» του 1981, στο οποίο δεσπόζει το «In The Air Tonight», και συνεχίστηκε με δίσκους όπως τα «Hello, I Must Be Going!», «No Jacket Required» και «…But Seriously», με τα δύο τελευταία να φτάνουν στο No. 1 του Billboard 200.
Με επτά τραγούδια στο No. 1 του Billboard Hot 100 —ανάμεσά τους τα «Against All Odds (Take a Look at Me Now)», «Sussudio», «One More Night» και «Another Day in Paradise»— αλλά και με οκτώ βραβεία Grammy, έξι βραβεία στα BRIT Awards, δύο Χρυσές Σφαίρες και ένα Όσκαρ στη συλλογή του, ο Phil Collins αναγκάστηκε στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία των Genesis το 2021–2022 να τραγουδά καθιστός, βλέποντας τον γιο του Nic Collins να παίρνει τη θέση του πίσω από τα ντραμς.
Νωρίτερα μέσα στη χρονιά, ο ίδιος είχε αρνηθεί την πρόταση να τραγουδήσει στην τελετή του Λος Άντζελες, εξηγώντας πως δεν είναι ακόμη «σε αγωνιστική ετοιμότητα» για να κάνει πρόβες και να αποδώσει σωστά φωνητικά, σε μια βραδιά που άνοιξαν αιφνιδιαστικά οι U2 και τίμησε επίσης στην κατηγορία των Καλλιτεχνών τους Billy Idol, Iron Maiden, Joy Division/New Order, Oasis, Sade, Luther Vandross και Wu-Tang Clan, καθώς και τους Fela Kuti, Queen Latifah, MC Lyte, Gram Parsons, Rick Rubin και Celia Cruz.
Παρότι δεν τραγούδησε το βράδυ του Σαββάτου, ο Phil Collins φρόντισε σε πρόσφατες συνεντεύξεις του αλλά και αμέσως μετά την είσοδό του στο Rock & Roll Hall Of Fame να αποκαλύψει ότι διατηρεί στο σπίτι του ένα άρτια εξοπλισμένο στούντιο γεμάτο ολοκληρωμένα και ημιτελή τραγούδια. Όπως εξήγησε, η επιστροφή στις ηχογραφήσεις δεν μοιάζει με βάρος, αλλά με μια απόλαυση που για καιρό απέφευγε.
«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θα κάνω κάτι, πρέπει να ξαναμπώ εκεί μέσα γιατί αυτό ήταν διασκέδαση και όχι δουλειά. Για μερικά χρόνια έκανα τον γύρο από τον μακρύ δρόμο ώστε να μην περνάω καν απ’ έξω», δήλωσε μετά την τελετή για το σπιτικό του στούντιο.
Μαζί με το υλικό που φυλάει εκεί, ο 75χρονος μουσικός άφησε ανοιχτό και το παράθυρο για τη σκηνή, παρά τη μακρά απουσία του από τα φώτα.
«Δεν είναι εκτός πραγματικότητας το ενδεχόμενο να κάνω μερικές συναυλίες. Είναι κάτι που δουλεύεται ακόμα και η πόρτα δεν έχει κλείσει», διευκρίνισε.
Στο σπίτι του, το στούντιο με τα ανολοκλήρωτα τραγούδια δεν περιμένει πια τον Phil Collins να παίρνει τον μακρύ δρόμο για να το αποφεύγει. Ακόμα κι αν τα χέρια του δεν μπορούν να σφίξουν ξανά τις μπαγκέτες, η φωνή που κράτησε όρθιο το Peacock Theater στηριγμένη σε δύο μπαστούνια είναι έτοιμη να περάσει ξανά εκείνη τη μισάνοιχτη πόρτα.
