Σχεδόν 400 μουσικοί έπαιξαν το θρυλικό «It’s A Long Way To The Top» των AC/DC, γράφοντας ιστορία με φόντο την επιστροφή των θρύλων της hard rock στην Αυστραλία.
Η ατμόσφαιρα στην πλατεία Federation Square της Μελβούρνης ήταν ηλεκτρισμένη την Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου. Ο αέρας δεν δονούνταν απλώς από τον ενθουσιασμό, αλλά από τον επιβλητικό, διαπεραστικό και αναπάντεχα αρμονικό ήχο εκατοντάδων μουσικών με γκάιντες που ενώθηκαν σε μία πρωτοφανή μουσική σύμπραξη.
Εκατοντάδες μουσικοί, ντυμένοι με τις παραδοσιακές ενδυμασίες τους, συγκεντρώθηκαν για να πετύχουν κάτι μοναδικό: να σπάσουν το παγκόσμιο ρεκόρ για τη μεγαλύτερη ταυτόχρονη εκτέλεση τραγουδιού με γκάιντες, παίζοντας έναν από τους πιο εμβληματικούς ύμνους των AC/DC, το «It’s A Long Way To The Top».
Μπροστά στα μάτια χιλιάδων εκστασιασμένων θεατών που είχαν κατακλύσει την πλατεία, 374 μουσικοί κατάφεραν να συντονιστούν και να αποδώσουν με πάθος την κλασική ροκ επιτυχία. Η στιγμή ήταν ιστορική και το Αυστραλιανό Βιβλίο των Ρεκόρ το επιβεβαίωσε λίγο αργότερα στο Associated Press: το ρεκόρ είχε καταρριφθεί.
Ο παλαιότερος συμμετέχων ήταν 98 ετών, μία ζωντανή απόδειξη ότι το rock and roll δεν έχει ηλικία. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε η Βουλγαρία από το 2012, με 333 μουσικούς.
Πολλοί από τους συμμετέχοντες χρειάστηκε κυριολεκτικά να περάσουν μέσα από το πυκνό πλήθος για να φτάσουν στον χώρο της σκηνής, σε μία εικόνα που αντικατόπτριζε τη συλλογική προσπάθεια και την αφοσίωση στον κοινό σκοπό.
Η εκδήλωση, που ονομάστηκε «The Great Melbourne Bagpipe Bash», ήταν πολλά περισσότερα από μία απλή προσπάθεια για την κατάκτηση ενός ρεκόρ. Ήταν ένας βαθύς φόρος τιμής σε μία από τις πιο αλησμόνητες στιγμές της μουσικής ιστορίας της Αυστραλίας.
Η επιλογή της τοποθεσίας δεν ήταν καθόλου τυχαία. Η πλατεία Federation Square βρίσκεται στην οδό Swanston, τον ίδιο δρόμο όπου το 1976 οι AC/DC γύρισαν το θρυλικό video clip για το «It’s A Long Way To The Top».
Σε εκείνη την αξέχαστη σκηνή, το συγκρότημα έπαιζε τον ύμνο του πάνω στην καρότσα ενός φορτηγού που κινούνταν αργά μέσα στην κίνηση του κέντρου της πόλης, με τη μουσική να εκρήγνυται από τα ηχεία, σε μία πράξη αυθεντικής ροκ ανυπακοής και καλλιτεχνικής ελευθερίας.
Το «It’s A Long Way To The Top (If You Wanna Rock ‘n’ Roll)», όπως είναι ο πλήρης τίτλος του, είναι από μόνο του μία δήλωση. Είναι ένας ύμνος στην επιμονή, στον σκληρό αγώνα και στις θυσίες που απαιτεί η αφοσίωση στην τέχνη. Οι στίχοι του μιλούν για τις ατελείωτες περιοδείες, τα φτηνά ξενοδοχεία και την απόρριψη, έναν δρόμο μακρύ και δύσκολο προς την κορυφή.
Η ενσωμάτωση της γκάιντας, που έπαιζε ο αείμνηστος τραγουδιστής Bon Scott, ήταν μία ιδιοφυής κίνηση που συνέδεε τις σκωτσέζικες ρίζες των αδελφών Young με τον σκληρό ήχο της Αυστραλίας. Η αναβίωση αυτού του ήχου από 374 γκάιντες, στον ίδιο σχεδόν τόπο, δεν ήταν απλώς μία διασκευή. Ήταν μία αναπαράσταση της ίδιας της ψυχής του τραγουδιού, μία συλλογική κραυγή που επιβεβαίωνε ότι ο δρόμος μπορεί να είναι μακρύς, αλλά η διαδρομή αξίζει.
Η σύνδεση με το παρόν της μπάντας ήταν άμεση και συμβολική. Η πλατεία Federation Square βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το Melbourne Cricket Ground, το στάδιο όπου οι AC/DC επρόκειτο να δώσουν την ίδια ακριβώς νύχτα την πρώτη τους συναυλία στην Αυστραλία μετά από μία δεκαετία.
Από τα μέλη που έπαιζαν πάνω σε εκείνο το φορτηγό το 1976, μόνο ο κιθαρίστας Angus Young, στα 70 του χρόνια, παραμένει ενεργό μέλος στην τρέχουσα περιοδεία, ένας ακούραστος φύλακας της φλόγας του συγκροτήματος.
Και αυτή η φλόγα καίει πιο δυνατά από ποτέ. Το συγκρότημα πρόσφατα πρόσθεσε δεκάδες νέες ημερομηνίες στην περιοδεία του «Power Up Tour», επεκτείνοντάς την μέχρι το 2026.
Οι νέες συναυλίες της σχεδόν διετούς περιοδείας των θρύλων της rock θα ξεκινήσουν στις 24 Φεβρουαρίου από το Estádio do MorumBIS στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Θα ακολουθήσουν στάσεις στο Σαντιάγο της Χιλής στις 11 Μαρτίου και στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής στις 23 Μαρτίου, πριν ολοκληρωθεί το σκέλος αυτό στις 7 Απριλίου στην Πόλη του Μεξικού, στο Estadio GNP Seguros.
Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, οι AC/DC θα επιστρέψουν στη σκηνή στις 11 Ιουλίου, ξεκινώντας το βορειοαμερικανικό σκέλος από το Charlotte της Βόρειας Καρολίνας. Η περιοδεία θα τους οδηγήσει στο Κολόμπους (Οχάιο), το Μάντισον (Ουισκόνσιν), το Σαν Αντόνιο, το Ντένβερ, το Λας Βέγκας, το Σαν Φρανσίσκο, το Έντμοντον (Αλμπέρτα), το Βανκούβερ, την Ατλάντα, το Χιούστον, το South Bend (Ιντιάνα), το St. Louis, το Μόντρεαλ, το Τορόντο και το East Rutherford, Νιου Τζέρσεϊ, με αποκορύφωμα στις 29 Σεπτεμβρίου στο Lincoln Financial Field στη Φιλαδέλφεια.
Τελικά, η εικόνα των 374 μουσικών στην καρδιά της Μελβούρνης ήταν κάτι παραπάνω από ένα εντυπωσιακό θέαμα ή ένα παγκόσμιο ρεκόρ. Ήταν μία γιορτή για την ανθεκτικότητα της μουσικής, μία απόδειξη ότι ορισμένα τραγούδια ξεπερνούν τον χρόνο και γίνονται κτήμα όλων.
Ήταν η στιγμή που η παράδοση της γκάιντας συνάντησε την ακατέργαστη ενέργεια της hard rock, και μαζί δημιούργησαν μία γέφυρα ανάμεσα στις γενιές, τιμώντας ένα συγκρότημα που δίδαξε στον κόσμο πως, ναι, «It’s A Long Way To The Top», αλλά ο ήχος της κορυφής είναι εκκωφαντικός, διαχρονικός και ενώνει τους πάντες.
