«Τα παιδιά αυτά είχαν την ατυχία και τη δυστυχία να γεννηθούν αυτή την εποχή σε αυτή τη χώρα», σημείωσε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης.
Μία εκ βαθέων συνέντευξη παραχώρησε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης στην εκπομπή «Τετ α Τετ» του Alpha Κύπρου με τον Τάσο Τρύφωνος, μιλώντας ειλικρινά και χωρίς περιστροφές για μία σειρά θεμάτων που αφορούν όχι μόνο την τέχνη και την προσωπική του ζωή, αλλά και την ελληνική κοινωνία, με ιδιαίτερη αναφορά στην τραγωδία των Τεμπών.
Ο αγαπημένος τραγουδοποιός άνοιξε την καρδιά του, αποκαλύπτοντας σκέψεις, συναισθήματα και στάσεις ζωής που τον καθορίζουν ως καλλιτέχνη αλλά και ως άνθρωπο.
Αναφερόμενος στην πολυσυζητημένη αντιπαράθεσή του με τον δήμαρχο Βόλου, Αχιλλέα Μπέο, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης δεν δίστασε να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε το περιστατικό στη δημόσια σφαίρα.
«Ψυχοφθόρα είναι η έκθεση, κυρίως, όπου μετά αρχίζει μία συζήτηση και ο καθένας αρχίζει να λέει το μακρύ και το κοντό του. Και γίνεται γραφικό όλο το θέμα. Γίνεται μία αστεία υπόθεση μεταξύ ενός τραγουδιστή και ενός δημάρχου. Αυτό είναι το ενοχλητικό», είιπε.
«Κατά τα άλλα δεν με ενοχλεί τίποτα σε αυτή την υπόθεση, όχι», σημείωσε, επισημαίνοντας πως το πρόβλημα δεν είναι η ίδια η διαφωνία, αλλά η επιφανειακή και συχνά γελοιοποιημένη της προβολή στα μέσα.
«Η τραγωδία των Τεμπών είναι ξεκάθαρα έγκλημα»
Η συζήτηση δεν άργησε να οδηγηθεί στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, ένα γεγονός που συγκλόνισε το πανελλήνιο και άφησε ανεξίτηλα σημάδια στη συλλογική συνείδηση.
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης δεν μάσησε τα λόγια του και χαρακτήρισε την τραγωδία ως ένα «διαχρονικό έγκλημα», ενώ παράλληλα αποτύπωσε με σαφήνεια την αγανάκτηση και την οργή του για τις χρόνιες παθογένειες του ελληνικού κράτους, που οδήγησαν σε μία ανείπωτη τραγωδία.
Όπως δήλωσε: «Κατά καιρούς με έχει κατεβάσει στον δρόμο για να διαμαρτυρηθώ οτιδήποτε θεωρώ σωστό. Οτιδήποτε θεωρώ ότι αξίζει να αγωνιστεί κανείς για να το κερδίσει.»
«Η τραγωδία των Τεμπών είναι ξεκάθαρα έγκλημα. Είναι και ατύχημα, είναι και δυστύχημα διότι τα παιδιά αυτά είχαν την ατυχία και τη δυστυχία να γεννηθούν αυτή την εποχή σε αυτή τη χώρα. Γι’ αυτό είναι και ατύχημα και δυστύχημα, αυτός είναι ο μόνος λόγος», τόνισε,
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης αποκάλυψε ότι το συγκεκριμένο γεγονός αποτέλεσε καταλυτικό παράγοντα για μία σημαντική απόφαση ζωής.
«Κατά τα άλλα είναι έγκλημα βέβαια, διαχρονικό έγκλημα. Δεν θέλω να μιλήσω πολύ αλλά μπορώ να πω ότι ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και πήρα πραγματικά την απόφαση να φύγουμε από την Ελλάδα», ανέφερε.
«Όχι γιατί εγώ δεν άντεχα αλλά γιατί ήθελα και τα παιδιά μου να έχουν και μία άλλη αναφορά στη ζωή τους εκτός απ’ αυτό», εξήγησε, φανερώντας το βάθος της απογοήτευσης αλλά και την ευθύνη που αισθάνεται ως πατέρας να προσφέρει στα παιδιά του εναλλακτικές προοπτικές και βιώματα.
«Τα παιδιά μου δεν ακούνε trap»
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στο ζήτημα της trap μουσικής, ένα φαινόμενο που διχάζει την ελληνική κοινωνία και προκαλεί έντονες συζητήσεις.
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης επέλεξε να τοποθετηθεί με ρεαλισμό και ειλικρίνεια και ανέδειξε τη βαθύτερη κοινωνική ρίζα του φαινομένου, επισημαίνοντας ότι η μουσική δεν είναι αποκομμένη από την κοινωνία, αλλά αντανάκλασή της.
«Τα παιδιά μου δεν ακούνε trap. Δεν μου κάνει εντύπωση που βγαίνουν αυτά τα τραγούδια. Σε ποια κοινωνία ζούμε; Δεν είναι σεξιστική και φαλλοκρατική;», είπε.
«Θα εκφραστεί δυστυχώς και στο τραγούδι, είναι αποκρουστικό αλλά είναι πραγματικό. Δεν θα βγαίνουν με τις λιμουζίνες και τις μάρκες; Γιατί να μας ενοχλεί στη μουσική και όχι στην πραγματικότητα που το βιώνουμε καθημερινά;», συνέχισε.
«Άλλαξε ο τρόπος που γράφω από όταν έγινα πατέρας»
Όταν η κουβέντα στράφηκε στη δημιουργική διαδικασία του και στο πώς γεννιούνται τα τραγούδια του, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης μίλησε για τη σχέση του με το συναίσθημα και τον χρόνο.
«Έχω γράψει τραγούδια εξαιτίας του πόνου αλλά όχι τη στιγμή που τον αισθάνομαι. Όταν είμαι πολύ στεναχωρημένος ή χαρούμενος μου είναι δύσκολο να γράψω. Το τραγούδι είναι αφομοιωμένα συναισθήματα», ανέφερε.
«Άλλαξε ο τρόπος που γράφω από όταν έγινα πατέρας. Καταρχήν γράφω σπάνια, νιώθω πιο γεμάτος. Υπάρχει ζωή μπροστά μου, δεν έχω λόγο να κλειστώ σε ένα δωμάτιο να την επινοήσω», εξήγησε.
Η πατρότητα, όπως φαίνεται, έχει επηρεάσει βαθιά τη δημιουργικότητά του, μετατοπίζοντας την προτεραιότητα από την τέχνη προς την ίδια τη ζωή.
Η σχέση του με τη σκηνή και τους συναδέλφους του είναι επίσης ένα κομμάτι που ανέλυσε με ευαισθησία και ειλικρίνεια.
«Μου αρέσει να είμαι με άλλους στη σκηνή. Αλλά δεν θέλω να γίνεται για εμπορικούς λόγους. Είμαστε τόσο απορροφημένοι ο καθένας με τον εαυτό του που μένεις με τα δικά σου. Εμείς αγαπάμε ο ένας τον άλλον, είμαστε ευγενικοί. Χαίρεται η ψυχή μου όταν βλέπω συναδέλφους αλλά καθημερινή επαφή δεν υπάρχει», δήλωσε.
Τέλος, η πατρότητα αποτέλεσε έναν από τους πιο συγκινητικούς άξονες της συνέντευξης.
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης εξέφρασε τους φόβους και τις ανησυχίες του για τον ρόλο του ως πατέρας, αποκαλύπτοντας την ευαισθησία και την εσωτερική πάλη του.
«Φοβάμαι μήπως από έλλειψη κατανόησης προς την εποχή δεν δώσω κάτι που θα έπρεπε να δώσω. Είτε είναι γνώση, είτε χρόνος, είτε ενέργεια που θα χρειαστεί το παιδί. Μήπως μείνει κάτι πίσω και δεν το δώσω από την άλλη φόβο μην το μπουκώσω φορτώνοντάς το με πληροφορίες, αξιακούς κώδικες», εξομολογήθηκε.
«Είναι λεπτή ισορροπία το να συντροφεύσεις ένα παιδί το να μεγαλώσει ένα παιδί. Το να μεγαλώσεις ένα παιδί έχει μία βία. Δεν μου έχουν κάνει παράπονα ότι με έχουν στερηθεί, είναι ευγενικές οι κόρες μου», πρόσθεσε.
Με αυτά τα λόγια, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης αποτύπωσε την ευθύνη, την αγωνία αλλά και την τρυφερότητα που συνοδεύει την πατρότητα, αποδεικνύοντας πως πέρα από σπουδαίος καλλιτέχνης, είναι και ένας βαθιά ανθρώπινος και συνειδητοποιημένος πατέρας.
