Με αφορμή το σκηνοθετικό ντεμπούτο του με το «K-POPS!», ο Anderson .Paak μιλά για τη συνάντηση μαύρης και κορεατικής κουλτούρας και το όριο ανάμεσα στην εκτίμηση και την οικειοποίηση.
Ο Anderson .Paak χρησιμοποίησε την πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης για να ανοίξει μία συζήτηση που σπανίζει στο Χόλιγουντ. Με το «K-POPS!», που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο και τον βρίσκει μπροστά και πίσω από την κάμερα δίπλα στον γιο του, ο 40χρονος καλλιτέχνης στρέφει το βλέμμα στη σχέση της K-pop με τη μαύρη μουσική, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο η γνώση της ιστορίας ενός είδους ξεχωρίζει τον σεβασμό από την πολιτισμική οικειοποίηση.
Η ταινία αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Anderson .Paak και περιστρέφεται γύρω από μία ερωτική ιστορία με φόντο μία διαγωνιστική εκπομπή K-pop. Η επιλογή αυτής της αφετηρίας μόνο τυχαία δεν μοιάζει. Ο Anderson .Paak χτίζει μία αφήγηση που ενώνει προσωπικά βιώματα, μουσική βιομηχανία και πολιτισμικές διασταυρώσεις, φωτίζοντας ένα πεδίο που ο αμερικανικός κινηματογράφος σπάνια έχει πλησιάσει με ουσιαστικό τρόπο.
Σε βίντεο που δημοσίευσε το Complex την Πέμπτη 5 Μαρτίου, ο Anderson .Paak μίλησε ανοιχτά για τον βασικό άξονα της ταινίας: τη συνάντηση της μαύρης και της κορεατικής κουλτούρας. Πρόκειται για μία οπτική που παραμένει σπάνια στο Χόλιγουντ, ειδικά όταν συνδέεται με τη σημερινή παγκόσμια έκρηξη της K-pop.
Ο Anderson .Paak στάθηκε ιδιαίτερα στη διαφορά ανάμεσα στην εκτίμηση μιας κουλτούρας και στην οικειοποίησή της, υπενθυμίζοντας ότι η K-pop έχει βαθιές ρίζες στη μαύρη μουσική.
Περίπου στο έβδομο λεπτό του βίντεο, το έθεσε με τρόπο καθαρό: «Νομίζω πως κάθε χρόνο πλέον πρέπει να μαθαίνουν, και τώρα ο κόσμος έχει ερωτήσεις. Η μουσική της K-pop και το σινεμά της K-pop ίσως περνούν τις παιδικές ασθένειες που έχει ένα είδος, επειδή για ένα διάστημα ήταν κάπως κλεισμένο μέσα σε μία φούσκα, οπότε τώρα όλοι το κοιτούν. Όσο περισσότερα γνωρίζει ο κόσμος και όσο περισσότερο κάνει την ιστορική του έρευνα, θα βλέπει ότι στην πραγματικότητα αντλεί από τη μαύρη μουσική».
Εκεί βρίσκεται και ο πυρήνας της παρέμβασής του. Σε μία εποχή όπου η K-pop λειτουργεί ήδη ως παγκόσμιο φαινόμενο, με βιομηχανική δύναμη, τεράστια ακροατήρια και πολιτισμική επιρροή που ξεπερνά σύνορα, ο Anderson .Paak θεωρεί ότι το επόμενο βήμα δεν είναι απλώς η περαιτέρω εξάπλωση. Είναι η κατανόηση. Η γνώση της γενεαλογίας του είδους, των ήχων που το διαμόρφωσαν, των ανθρώπων και των κοινοτήτων που το επηρέασαν, είναι για τον ίδιο προϋπόθεση ώστε και οι ακροατές και οι εταιρείες να κινούνται με επίγνωση.
Γι’ αυτό και η δεύτερη τοποθέτησή του στο ίδιο βίντεο έχει ιδιαίτερο βάρος, επειδή δεν περιορίζεται σε μία ηθική παρατήρηση, αλλά αγγίζει τον μηχανισμό της ίδιας της μουσικής βιομηχανίας.
«Κάθε φορά που είσαι μέσα στη μουσική βιομηχανία, ο κόσμος θα παίρνει το επιχειρηματικό μοντέλο και θα το κάνει με τον δικό του τρόπο, και έτσι ακριβώς θα γίνεται. Δεν πρόκειται να σταματήσει για κανέναν, όμως αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να μάθεις από αυτό. Για να φροντίσεις πραγματικά το είδος και να έχεις σεβασμό γι’ αυτό, το μαθαίνεις, και αυτό σε οδηγεί στο να μην το οικειοποιείσαι, αλλά να το εκτιμάς επειδή σέβεσαι από πού προήλθε, και μπορείς να το διαχειριστείς με χάρη και με φροντίδα και να το περάσεις στην επόμενη γενιά», είπε.
Η διατύπωσή του έχει σημασία επειδή δεν αντιμετωπίζει την πολιτισμική ανταλλαγή ως κάτι που μπορεί να παγώσει ή να μπει σε γυάλα. Αντιθέτως, αναγνωρίζει ότι τα μουσικά μοντέλα ταξιδεύουν, αντιγράφονται, προσαρμόζονται και μεταλλάσσονται. Εκεί που τοποθετεί την κόκκινη γραμμή είναι στη σχέση με τη γνώση. Όταν υπάρχει ιστορική επίγνωση, προκύπτει φροντίδα. Όταν απουσιάζει, προκύπτει επιπολαιότητα.
Το είπε και ακόμα πιο άμεσα: «Αν δεν έχεις καμία γνώση γι’ αυτό, τότε θα φύγεις και θα κάνεις, ξέρεις, χαζά πράγματα, και αυτό είναι προσβλητικό για την κουλτούρα και συμβαίνει μόνο όταν δεν έχεις μία σωστή αίσθηση γνώσης για όσα προηγήθηκαν».
Η τοποθέτησή του πατά και σε προσωπικό έδαφος. Ο Anderson .Paak έχει εξηγήσει ότι μεγάλωσε σε μία μαύρη οικογένεια, ενώ γνώρισε την κορεατική κουλτούρα μέσα από τη μητέρα των δύο παιδιών του. Αυτή η διαδρομή δίνει στο «K-POPS!» μία διάσταση πολύ πιο βιωμένη από μία απλή άσκηση εκπροσώπησης. Η ταινία μοιάζει να προκύπτει από μία πραγματική συνάντηση κόσμων που υπάρχουν ήδη μέσα στη ζωή του, με όλες τις αποχρώσεις, τις εντάσεις και την τρυφερότητα που κουβαλά μία τέτοια εμπειρία.
Ο ίδιος ελπίζει ότι ο εορτασμός τόσο της μαύρης όσο και της ασιατικής κουλτούρας θα ανοίξει τον δρόμο για περισσότερες αντίστοιχες παραγωγές στο μέλλον. Και η παρατήρησή του έχει τη δική της βαρύτητα: δείχνει τη σειρά «Rush Hour» ως ουσιαστικά τη μόνη αναγνωρίσιμη τέτοια εκπροσώπηση για το ευρύ κοινό. Αυτό από μόνο του λέει πολλά για το πόσο περιορισμένες υπήρξαν μέχρι σήμερα οι αφηγήσεις που ένωσαν αυτές τις πολιτισμικές εμπειρίες σε ένα πλαίσιο μαζικής ορατότητας.
Το «K-POPS!» κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες των ΗΠΑ στις 27 Φεβρουαρίου. Στην ταινία συμμετέχουν οι Jonnie «Dumbfoundead» Park, Kevin Woo, πρώην μέλος των U-KISS, και Yvette Nicole Brown. Ο Tae Young, ο γιος του Anderson .Paak μέσα στην ιστορία, ερμηνεύεται από τον πραγματικό του γιο, τον Soul Rasheed, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο το οικογενειακό και βιωματικό στοιχείο.
Υπάρχουν επίσης σύντομες εμφανίσεις από τον Speed, τον Diplo, τον Vernon των SEVENTEEN και τον Jaden Smith, προσθήκες που δίνουν ένα επιπλέον επίπεδο διασύνδεσης με τη σύγχρονη μουσική σκηνή και τη δημόσια εικόνα της.
Το ενδιαφέρον, πάντως, δεν εξαντλείται στα ονόματα. Η ουσία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ο Anderson .Paak επιχειρεί να μεταφέρει μία πολιτισμική συνομιλία στο σινεμά χωρίς να της αφαιρέσει την πολυπλοκότητα.
Τελικά, το «K-POPS!» φαίνεται να λειτουργεί σαν προσωπική δήλωση με ευρύτερο αποδέκτη. Ο Anderson .Paak δεν μιλά μόνο για μία ταινία ή για μία μουσική αγορά που μεγαλώνει. Μιλά για τη σημασία της μνήμης μέσα στην παγκοσμιοποιημένη κυκλοφορία της κουλτούρας. Και σε μία στιγμή όπου όλα ταξιδεύουν πιο γρήγορα από ποτέ, η υπενθύμισή του ακούγεται απολύτως επίκαιρη: το μέλλον ενός είδους περνά πρώτα από τη γνώση του παρελθόντος του.
