Ο Jack White παρουσιάζει στο Newport Street Gallery μία πλευρά της δημιουργικής ταυτότητάς του που μέχρι σήμερα παρέμενε σε μεγάλο βαθμό ιδιωτική: γλυπτά assemblage, έπιπλα και διαδραστικές κατασκευές από ανακυκλωμένα υλικά.
Ο Jack White ετοιμάζεται να αποκαλύψει ένα κεφάλαιο της καλλιτεχνικής του διαδρομής που λίγοι γνώριζαν σε βάθος. Τον Μάιο ανοίγει στο Λονδίνο η πρώτη προσωπική εικαστική του έκθεση με τίτλο «These Thoughts May Disappear», φιλοξενούμενη στον εκθεσιακό χώρο Newport Street Gallery. Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 29 Μαΐου έως τις 13 Σεπτεμβρίου και θα παρουσιάσει μία εκτενή επιλογή έργων που κινούνται ανάμεσα στη γλυπτική, το design και τις διαδραστικές εγκαταστάσεις.
Η ανακοίνωση ήρθε μέσα από ένα σύντομο βίντεο που δημοσίευσε ο ίδιος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στο υλικό, ο μουσικός εμφανίζεται να δουλεύει πάνω σε διαφορετικές μορφές εικαστικής δημιουργίας: εργαλεία, μεταλλικά κομμάτια, ξύλο και αντικείμενα καθημερινής χρήσης συνδυάζονται σε μία διαδικασία που θυμίζει εργαστήριο περισσότερο παρά στούντιο.
Η λεζάντα που συνόδευε την ανάρτηση εξηγούσε με σαφήνεια τη φιλοσοφία πίσω από την έκθεση: «Μεγάλο μέρος της εικαστικής δουλειάς του White παρέμενε μέχρι σήμερα ιδιωτικό, ωστόσο η σχεδιαστική του αντίληψη διαπερνά ολόκληρο το δημιουργικό οικοσύστημα της Third Man Records, της δισκογραφικής εταιρείας που ίδρυσε το 2001».
Η συγκεκριμένη παρατήρηση αγγίζει μία ουσία που οι θαυμαστές του Jack White αντιλαμβάνονταν εδώ και χρόνια. Από τα εξώφυλλα των δίσκων και τις αφίσες μέχρι την αισθητική των φυσικών καταστημάτων της εταιρείας του, το αποτύπωμα μιας χειροποίητης, σχεδόν μηχανουργικής αισθητικής είναι παντού παρόν. Η έκθεση στο Λονδίνο λειτουργεί ως η πρώτη οργανωμένη ματιά σε αυτή τη λιγότερο γνωστή πλευρά της δουλειάς του.
Στην καρδιά της παρουσίασης βρίσκονται assemblage γλυπτά, έπιπλα και διαδραστικές κατασκευές που έχουν δημιουργηθεί κυρίως από ανακτημένα υλικά. Κομμάτια από εργαλεία, μεταλλικά εξαρτήματα από καταστήματα υλικών, βιομηχανικά κατάλοιπα και αντικείμενα καθημερινής χρήσης αποκτούν νέα μορφή μέσα από συνδυασμούς που θυμίζουν τόσο γλυπτική όσο και μηχανική κατασκευή. Οι επιμελητές μιλούν για μία «δυναμική επιλογή έργων» που φέρνει στο ίδιο πεδίο τη χειρωνακτική εργασία, το design και την έννοια της λειτουργικότητας.
Για τον ίδιο τον White, η σχέση με τέτοιου τύπου υλικά έχει βαθιές ρίζες. Πριν αποκτήσει διεθνή αναγνώριση με τους The White Stripes, εργαζόταν ως μαθητευόμενος στο Ντιτρόιτ, δίπλα στον μουσικό και ταπετσέρη Brian Muldoon, στο εργαστήριο Third Man Upholstery. Εκεί έμαθε την τέχνη της επιδιόρθωσης επίπλων και της χειροποίητης κατασκευής, μία εμπειρία που αργότερα θα επηρεάσει έντονα τη συνολική του αισθητική.
Η σύνδεση δεν ήταν μόνο επαγγελματική. Οι δυο τους είχαν σχηματίσει και ένα μουσικό σχήμα με το όνομα The Upholsterers, ένα μικρό επεισόδιο στην ιστορία της σκηνής του Ντιτρόιτ που όμως αποτυπώνει την κοινή τους αντίληψη για την τέχνη: το εργαστήριο και η μουσική σκηνή συχνά μοιράζονταν τα ίδια εργαλεία.
Η επιλογή του χώρου για την πρώτη αυτή έκθεση έχει επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το Newport Street Gallery ιδρύθηκε το 2015 από τον Damien Hirst, έναν από τους πιο γνωστούς σύγχρονους καλλιτέχνες της Βρετανίας, με σκοπό να στεγάσει την προσωπική του συλλογή έργων τέχνης. Ο χώρος έχει αποκτήσει γρήγορα σημαντικό ρόλο στο καλλιτεχνικό τοπίο του Λονδίνου, φιλοξενώντας εκθέσεις που κινούνται ανάμεσα στην ιστορική αναδρομή και τη σύγχρονη πειραματική δημιουργία.
Η σχέση ανάμεσα στον Jack White και τον Damien Hirst έχει ήδη ένα κοινό επεισόδιο στο παρελθόν. Το 2021, ο White εμφανίστηκε απροειδοποίητα σε μία συναυλία στην ταράτσα του κτιρίου του Hirst στο Λονδίνο. Η εμφάνιση εκείνη ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε αργότερα ως ζωντανό άλμπουμ, προσθέτοντας ένα ακόμα κεφάλαιο στην απρόβλεπτη δημιουργική συνεργασία των δύο καλλιτεχνών.
Η φετινή χρονιά, ωστόσο, δεν έφερε το όνομα του White στην επικαιρότητα μόνο λόγω της εικαστικής του δραστηριότητας. Ο μουσικός συνεχίζει δημόσια την έντονη πολιτική του στάση απέναντι στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Donald Trump, ιδιαίτερα μετά τους πρόσφατους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ στο Ιράν.
Σε μία από τις πολλές αναρτήσεις του στο Instagram, ο White χρησιμοποίησε σαρκασμό για να σχολιάσει την κατάσταση: «Μπορείτε να πιστέψετε ότι ο Donny δεν έχει λάβει ακόμη ένα πραγματικό Νόμπελ Ειρήνης; Άδικο! Ίσως στην τρίτη του θητεία να πάρει ένα».
Σε προηγούμενη ανάρτηση τον περασμένο μήνα, είχε γράψει ακόμη πιο αιχμηρά: «ένας ρατσιστής, ένας βιαστής, ένας κακοποιός, ένας απατεώνας» και ζήτησε δημόσια τη σύλληψή του.
Οι πολιτικές τοποθετήσεις του White αποτελούν σταθερό στοιχείο της δημόσιας παρουσίας του εδώ και χρόνια. Από την εποχή που εμφανίστηκε στη σκηνή του Ντιτρόιτ στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η στάση του απέναντι στην πολιτική και την κοινωνία παραμένει άμεση, συχνά αιχμηρή και πάντα ανοιχτά διατυπωμένη.
Παράλληλα με τη μουσική και πλέον με τις εικαστικές του δραστηριότητες, ο White έχει δημιουργήσει έναν ακόμη χώρο όπου παρουσιάζει την οπτική του δουλειά. Το 2021 εγκαινίασε τον ιστότοπο Jack White Art and Design, μία ψηφιακή πλατφόρμα όπου συγκεντρώνονται σχέδια, αντικείμενα και εικαστικά πειράματα από διαφορετικές περιόδους της πορείας του.
Στην πρώτη σελίδα εμφανίζεται η φράση «beauty from construct, construct from purpose» («Η ομορφιά πηγάζει από τη δομή, η δομή από τον σκοπό»), μία σύντομη διατύπωση που συνοψίζει τη φιλοσοφία του: η ομορφιά γεννιέται μέσα από τη λειτουργία και η κατασκευή αποκτά νόημα μέσα από τον σκοπό.
Η έκθεση στο Λονδίνο έρχεται να μεταφέρει αυτή τη φιλοσοφία από την οθόνη στον φυσικό χώρο. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά έργα που μέχρι σήμερα βρίσκονταν σε εργαστήρια, αποθήκες ή ιδιωτικές συλλογές. Παράλληλα, στην παρουσίαση θα συμμετέχουν και έργα των καλλιτεχνών Gordon Newton και Robert Sestok, επεκτείνοντας τον διάλογο γύρω από τη γλυπτική και τη χρήση βιομηχανικών υλικών.
H πρώτη εικαστική έκθεση του Jack White λειτουργεί σαν μία επιστροφή στην αρχή της ιστορίας του. Πριν από τις κιθάρες, τις περιοδείες και τα στούντιο ηχογραφήσεων υπήρχε ένα εργαστήριο γεμάτο εργαλεία, υφάσματα και ξύλο. Εκεί, ανάμεσα σε πάγκους εργασίας και μηχανές, διαμορφώθηκε ένας τρόπος σκέψης που σήμερα μεταφράζεται σε γλυπτά, έπιπλα και κατασκευές.
Και ίσως αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της έκθεσης «These Thoughts May Disappear»: δείχνει πως η καλλιτεχνική ταυτότητα του White υπήρξε από την αρχή πολυεπίπεδη. Η μουσική, το design, η χειροτεχνία και η γλυπτική μοιράζονται τον ίδιο πυρήνα – μία εμμονή με τη μορφή, τη δομή και την ιδέα ότι κάθε αντικείμενο έχει μία ιστορία να αφηγηθεί.
