Ο Brian May διευκρινίζει ότι οι Queen δεν έχουν αποκλείσει τις ζωντανές εμφανίσεις, εξηγεί γιατί δεν επιθυμεί πλέον εξαντλητικές περιοδείες και μιλά για τα νέα μουσικά του σχέδια, τον Adam Lambert και τις σημαντικότερες στιγμές της ιστορίας του συγκροτήματος.
Ο Brian May δεν έχει σκοπό να κάνει σύντομα μια περιοδεία εννέα μηνών, όμως δεν θεωρεί πως έχει έρθει η οριστική ώρα να αποχαιρετήσει τη σκηνή. Μετά από δεκαετίες γεμάτες συναυλίες με τους Queen, ο κιθαρίστας απολαμβάνει μια περίοδο ηρεμίας, αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο στην οικογένειά του, στην αστροφυσική, στην προστασία των ζώων και στη μουσική που θέλει να γράφει χωρίς το ασφυκτικό πρόγραμμα μιας παγκόσμιας περιοδείας.
Οι πρόσφατες δηλώσεις του σχετικά με το μέλλον των Queen είχαν δημιουργήσει την εντύπωση πως η επιστροφή στις ζωντανές εμφανίσεις είχε αποκλειστεί. Ο May, ωστόσο, θέλησε να διορθώσει αυτή την εικόνα, διευκρινίζοντας πως δεν έχει ανακοινώσει ποτέ ότι το συγκρότημα δεν θα ξαναβγεί στον δρόμο.
«Ναι, παρερμηνεύτηκαν κάπως τα λόγια μου και αποδόθηκαν ελαφρώς λανθασμένα. Δεν είπα ποτέ ότι δεν θα περιοδεύσουμε ξανά. Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να το πω αυτό. Δεν θα μπορούσα», ξεκαθάρισε σε μία εκτενή συνέντευξή του στο Rolling Stone.
Η περίοδος που διανύει αυτή τη στιγμή τον βρίσκει απόλυτα ικανοποιημένο με την απόσταση από τις συνεχείς μετακινήσεις. «Νιώθω ότι βρίσκομαι σε διάλειμμα και απολαμβάνω αυτό το διάλειμμα. Μπορώ να κάνω όλα εκείνα που ονειρευόμουν να κάνω όταν περνούσα τόσα χρόνια στον δρόμο και δεν είχα χρόνο. Βλέπω τα παιδιά μου, βλέπω τα εγγόνια μου και ασχολούμαι με πολλά παράλληλα σχέδια που ήθελα εδώ και καιρό να πραγματοποιήσω. Έχω περισσότερο χρόνο για την αστροφυσική, αλλά και για τη δουλειά μου σχετικά με την προστασία των ζώων και τις σχετικές εκστρατείες. Μέχρι στιγμής, ήταν μια καλή απόφαση για μένα».
Ο ίδιος δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να αλλάξει γνώμη στο μέλλον, αν και η ιδέα μιας ακόμη εξαντλητικής περιοδείας δεν τον συγκινεί. «Ίσως κάποια μέρα ξυπνήσω και σκεφτώ: “Α, ίσως θα έπρεπε να ξαναβγούμε στον δρόμο”. Δεν νομίζω, όμως, ότι θα δεσμευτώ ξανά σε περιοδείες διάρκειας εννέα μηνών. Νομίζω πως θα είμαι ευχαριστημένος αν παίζω μόνο όταν το θέλω. Αυτή τη στιγμή μπορώ να το κάνω και δεν είναι καθόλου κακή συμφωνία».
Άλλωστε, εξακολουθεί να βρίσκει ευκαιρίες για εμφανίσεις που του προσφέρουν διαφορετικές μουσικές προκλήσεις. Θυμήθηκε τη συμμετοχή του με τον Andrea Bocelli στο Φεστιβάλ Starmus, αλλά και τη συνεργασία του με τον Benson Boone, την οποία απόλαυσε ιδιαίτερα. Για τον May, η δυνατότητα να παίζει χωρίς να αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις μιας ολόκληρης περιοδείας είναι ένας τρόπος να διατηρεί τη σχέση του με τη σκηνή στους δικούς του όρους.
Το ενδεχόμενο του Sphere και η μουσική με τον Adam Lambert
Ένα από τα ερωτήματα που εξακολουθούν να συνοδεύουν το μέλλον των Queen αφορά την πιθανότητα μιας εμφάνισης στο Sphere του Λας Βέγκας. Ο May είχε εκφράσει στο παρελθόν ενδιαφέρον για την τεχνολογία του χώρου και την προοπτική μιας παραγωγής που θα αξιοποιούσε την περιμετρική εικόνα και τον ήχο. Δεν έχει, ωστόσο, σαφή εικόνα για το πού βρίσκεται σήμερα η συζήτηση.
«Δεν ξέρω τι να σου πω γι’ αυτό. Δεν ξέρω καν σε ποιο σημείο βρισκόμαστε. Πραγματικά δεν ξέρω. Τα πράγματα αλλάζουν τόσο γρήγορα», παραδέχτηκε.
Η ιδέα εξακολουθεί να τον ενδιαφέρει, ιδιαίτερα ως μια ευκαιρία να παρουσιαστεί η ιστορία των Queen μέσα από μια εντελώς διαφορετική συναυλιακή εμπειρία.
«Εξακολουθώ να με απασχολεί πολύ η ιδέα ενός περιβάλλοντος με ήχο και εικόνα 360 μοιρών για τη μουσική, ειδικά αν το κάναμε με κάποιον τρόπο ως αναδρομή στην ιστορία μας. Δεν θα ήταν σαν αυτό που έκανε η ABBA. Όλοι λένε: “Θα κάνετε ό,τι έκανε η ABBA”. Όχι, θα ήταν κάτι διαφορετικό, γιατί έχουμε διαφορετική ιστορία και διαφορετική πορεία. Έχω ακόμη στο μυαλό μου ένα σχέδιο για το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε, αλλά για διάφορους λόγους δεν προχωράμε πολύ γρήγορα».
Ανοιχτό παραμένει και το ενδεχόμενο νέας μουσικής με τον Adam Lambert. Ο May αποκάλυψε πως οι Queen είχαν δοκιμάσει να δουλέψουν μαζί του πάνω σε καινούργιο υλικό, σε μια πρώιμη περίοδο της συνεργασίας τους. Η συνάντηση είχε λάβει χώρα στο Νάσβιλ, όμως η ιδέα δεν προχώρησε πέρα από εκείνη την πρώτη προσπάθεια.
«Πέρασε πολύς καιρός από τότε. Ήταν πολύ νωρίς στη σχέση μας. Δοκιμάσαμε μία φορά, νομίζω στο Νάσβιλ. Μπήκαμε στο στούντιο για ένα βράδυ και φάνηκε πως υπήρχε μια ενδιαφέρουσα κατεύθυνση, αλλά δεν νιώσαμε ότι λειτουργούσε πραγματικά και δεν επιστρέψαμε ποτέ σε αυτό. Αυτό είναι όλο όσα μπορώ να πω».
Ο May εξακολουθεί να διατηρεί επαφή με τον Lambert και παρακολούθησε πρόσφατα εμφάνισή του στο Roundhouse, χωρίς να έχουν συζητήσει κάποια νέα μουσική συνεργασία. «Υποθέτω πως δεν βρίσκομαι σε εκείνη τη φάση αυτή τη στιγμή. Δεν θέλω να είμαι ένας μουσικός που ζει για τις περιοδείες και δεν θέλω να ξαναπεράσω από τα ίδια βήματα. Και πάλι, δεν μπορώ να πω ποτέ. Πώς θα μπορούσα; Οπότε, παραμένει ένα ανοιχτό ενδεχόμενο».
Από το «Masters Of The Universe» στον William Shatner
Η καθημερινότητα του May μακριά από τις περιοδείες είναι γεμάτη μουσική. Το στούντιο έχει γίνει ξανά ο βασικός χώρος δημιουργίας του, με τον ίδιο να αναλαμβάνει διαφορετικές προκλήσεις και να συνεργάζεται με ανθρώπους από εντελώς διαφορετικούς χώρους. Ανάμεσα στις πρόσφατες δουλειές του βρίσκεται η μουσική για την ταινία «Masters Of The Universe», στην οποία συνεργάστηκε με τον συνθέτη Daniel Pemberton.
Ο May εξήγησε πως συνήθως δεν πιάνει την κιθάρα αν δεν έχει ήδη ακούσει στο μυαλό του αυτό που θέλει να παίξει. Για εκείνον, το όργανο λειτουργεί σαν ανθρώπινη φωνή και χρειάζεται να γνωρίζει τι θέλει να πει προτού αρχίσει να παίζει. Η ίδια προσέγγιση τον οδήγησε να ανασυνθέσει το μουσικό θέμα της Eternia, συγκεντρώνοντας τις διαφορετικές εκδοχές που εμφανίζονται στην ταινία και μετατρέποντάς τες σε ένα ολοκληρωμένο rock κομμάτι.
Για να δώσει μεγαλύτερη ένταση στη νέα εκδοχή, κάλεσε τους The Darkness, με τους οποίους διατηρεί στενή φιλία. Ο Dan Hawkins ανέλαβε το μπάσο, ενώ ο αδελφός του, Justin Hawkins, πρόσθεσε τα φωνητικά. Επειδή οι The Darkness βρίσκονταν ήδη σε περιοδεία, ο Justin ηχογράφησε τη φωνή του σε ένα iPhone μέσα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του και έστειλε το αρχείο στον May.
«Ήθελα οπωσδήποτε να συμμετάσχει ο Rufus Taylor στα ντραμς. Έτσι ακριβώς το άκουγα στο μυαλό μου. Νομίζω ότι ο Rufus είναι ένας υπέροχος ντράμερ και ένας εξαιρετικός μουσικός. Τον γνωρίζω από τότε που ήταν τόσο δα μικρός και είναι ένα υπέροχο παιδί. Παίζει πραγματικά πανέμορφα», είπε για τον γιο του Roger Taylor, ο οποίος ηχογράφησε τα μέρη του στο στούντιο του πατέρα του.
Στη συνέχεια, ο May αναφέρθηκε και στη συνεργασία του με τον William Shatner, ο οποίος ετοιμάζει έναν heavy metal δίσκο σε ηλικία 95 ετών. Ο κιθαρίστας συμμετείχε σε ένα τραγούδι βασισμένο σε κείμενο του Dylan Thomas, αναλαμβάνοντας παράλληλα και μέρος της παραγωγής.
«Είναι ένας άνθρωπος 95 ετών που αποφάσισε να κάνει έναν heavy metal δίσκο και ήμουν πολύ χαρούμενος που συνεισέφερα σε αυτό το τραγούδι. Νομίζω ότι έχει πραγματικά μεγάλη σημασία. Βασίζεται στον Dylan Thomas και πιστεύω ότι έχει γίνει πολύ καλή δουλειά. Φόρεσα και το καπέλο του παραγωγού και αποφάσισα να κάνω μερικά πράγματα πάνω του».
Στο μεταξύ, η συνεργασία με τον εγγονό του έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία. Οι δυο τους ετοίμασαν ένα καινούργιο τραγούδι που αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στους επόμενους μήνες, με τον νεαρό να αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της κιθάρας. «Έχω έναν εγγονό που παίζει κιθάρα, γράφει τραγούδια και συμμετέχει σε συγκρότημα. Ποιος θα το φανταζόταν;» σχολίασε με ενθουσιασμό.
Παράλληλα, συνεργάστηκε με τον Graham Bonnet σε ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Rory Gallagher, έναν από τους μεγάλους μουσικούς ήρωες της ζωής του. Ο May συμμετείχε τόσο στην ηχογράφηση όσο και στα γυρίσματα ενός μικρού βίντεο για το τραγούδι, το οποίο χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντικό για τον ίδιο, καθώς ο Gallagher είχε ασκήσει τεράστια επιρροή στον τρόπο που έμαθε να παίζει κιθάρα.
Μια ακόμη συνεργασία τον έφερε κοντά στον Noel Fitzpatrick, τον κτηνίατρο που έγινε γνωστός από την τηλεοπτική εκπομπή «The Supervet». Ο Fitzpatrick γράφει τους στίχους και παίζει κιθάρα, ενώ η κοινή τους δουλειά περιστρέφεται γύρω από την ιδέα της προόδου της ιατρικής για ανθρώπους και ζώα χωρίς τη χρήση των δεύτερων ως πειραματόζωων για την ανάπτυξη θεραπειών για τους πρώτους. Ο May αποκάλυψε πως έχει ήδη ηχογραφήσει κιθάρα και φωνητικά για ένα από τα τραγούδια τους.
Οι αναμνήσεις από τα «Flash Gordon» και «Highlander»
Η συζήτηση επέστρεψε και σε δύο από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές δουλειές των Queen. Το 1980, το συγκρότημα ανέλαβε τη μουσική της ταινίας «Flash Gordon», σε μια εποχή που η ιδέα ενός rock συγκροτήματος να γράψει ολόκληρη τη μουσική επένδυση μιας ταινίας αντιμετωπιζόταν με δυσπιστία. Ο May θυμήθηκε πως αρκετοί θεωρούσαν αδύνατο να λειτουργήσει μια τέτοια προσέγγιση, όμως εκείνος ήταν πεπεισμένος ότι μπορούσε να δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα.
«Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν το είχε κάνει και μας έλεγαν ότι δεν γίνεται. Οπότε, ναι, ακούς ελευθερία, αλλά ακούς και δυσπιστία. Μας έλεγαν: “Όχι, δεν μπορείτε να γράψετε μουσική για ταινία με κιθάρες και rock συγκροτήματα”. Κι εγώ απαντούσα: “Κοιτάξτε, το ακούω στο μυαλό μου. Πιστεύω ότι μπορούμε να το κάνουμε γι’ αυτή την ταινία και ότι θα λειτουργήσει ατμοσφαιρικά”».
Μια από τις πιο χαρακτηριστικές αναμνήσεις του αφορά την πρώτη ακρόαση του βασικού θέματος της ταινίας από τον παραγωγό Dino De Laurentiis. Τα τέσσερα μέλη των Queen είχαν ετοιμάσει ξεχωριστές μουσικές ιδέες αφού παρακολούθησαν το αρχικό υλικό της ταινίας. Ο May είχε γράψει, μεταξύ άλλων, το κεντρικό θέμα «Flash», το οποίο ήθελε να δώσει στην ταινία την ταυτότητά της, αλλά η πρώτη αντίδραση του De Laurentiis ήταν απογοητευτική.
«Καθόταν στο δωμάτιο ελέγχου, πολύ επιβλητικός, και άκουγε όλα όσα του παρουσιάζαμε. Έλεγε συνεχώς “ναι, ναι, ναι”. Όταν φτάσαμε στο δικό μου θέμα, το έβαλα να παίξει και εκείνος δεν κουνήθηκε ούτε εκατοστό. Το πρόσωπό του ήταν σαν πέτρα. Όταν τελείωσε, είπε: “Ναι, είναι πολύ καλό, αλλά δεν είναι για την ταινία μου”».
Ο May θυμήθηκε πως εκείνη τη στιγμή η καρδιά του βούλιαξε, όμως ο σκηνοθέτης Mike Hodges, που καθόταν δίπλα του, τον καθησύχασε ψιθυρίζοντάς του πως θα διευθετούσε το ζήτημα. Τελικά, η μουσική βρήκε τη θέση της στην ταινία και, στην πρεμιέρα, ο De Laurentiis πλησίασε τον κιθαρίστα για να του πει: «Έκανες κάτι υπέροχο για την ταινία μου. Είμαι πολύ ευχαριστημένος».
Η αρχική διαφωνία είχε να κάνει με τις διαφορετικές αντιλήψεις του σκηνοθέτη και του παραγωγού για το ύφος της ταινίας. Ο Hodges την αντιμετώπιζε ως μια περιπέτεια με χιούμορ και διάθεση παρωδίας, ενώ ο De Laurentiis οραματιζόταν μια σοβαρή, μεγαλειώδη κινηματογραφική παραγωγή στα πρότυπα του «King Kong». Η τελική έκβαση, πάντως, δικαίωσε τη μουσική προσέγγιση των Queen.
Λίγα χρόνια αργότερα, το συγκρότημα ανέλαβε τη μουσική της ταινίας «Highlander», με αρκετά από τα τραγούδια να κυκλοφορούν στον δίσκο «A Kind Of Magic». Ο May θυμήθηκε ιδιαίτερα τη συνεργασία του με τον συνθέτη Michael Kamen, με τον οποίο έγραψε μουσική για σκηνές μάχης και συμμετείχε στην ενορχήστρωση του «Who Wants To Live Forever».
Ο κιθαρίστας ξεχώρισε μια μεγάλη σκηνή μάχης, για την οποία ο Kamen είχε γράψει ένα αργόσυρτο, μελαγχολικό μουσικό θέμα, σε πλήρη αντίθεση με τη συνηθισμένη έντονη μουσική που συνόδευε τέτοιες σκηνές εκείνη την εποχή. «Ήταν σχεδόν σαν να έβλεπες τα πάντα σε αργή κίνηση, ενώ η δράση συνεχιζόταν. Ήταν καθηλωτικό. Νομίζω πως είναι η πιο εκπληκτική σκηνή της ταινίας», είπε.
Ο May μίλησε με ιδιαίτερη αγάπη για τον Kamen, τον οποίο θεωρεί σπάνιο μουσικό, καθώς μπορούσε τόσο να διαβάζει παρτιτούρες με ευκολία όσο και να συνθέτει χωρίς να χρειάζεται γραπτή μουσική. Αποκάλυψε επίσης πως το μουσικό θέμα του «Highlander» έχει ενσωματωθεί διακριτικά στο «Who Wants To Live Forever», ενώ εξέφρασε την επιθυμία του να κυκλοφορήσει κάποια στιγμή ολόκληρη η μουσική της ταινίας σε ξεχωριστό δίσκο.
«Υπάρχει πολύ όμορφο υλικό που θα ήθελα να δω κάποια στιγμή σε ένα CD. Κυκλοφορούν ακόμη CD;» αναρωτήθηκε, όταν η συζήτηση στράφηκε στη φυσική μορφή της μουσικής. Η απάντηση πως οι νεότεροι ακροατές αγοράζουν ξανά δίσκους για τη συλλογή τους, ακόμη κι αν δεν διαθέτουν συσκευή αναπαραγωγής, τον έκανε να σχολιάσει: «Είναι ωραίο να έχεις κάτι που μπορείς να αγγίξεις, να αισθανθείς και να κρατήσεις».
Η επιστροφή στη Βουδαπέστη του 1986
Η αποκατάσταση της ιστορικής συναυλίας των Queen στη Βουδαπέστη έφερε τον May αντιμέτωπο με μια περίοδο που παραμένει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη του. Η εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1986, στο πλαίσιο της περιοδείας «Magic Tour», όταν το συγκρότημα βρέθηκε πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, σε μια εποχή που οι συναυλίες δυτικών rock συγκροτημάτων στην Ανατολική Ευρώπη αποτελούσαν σπάνιο γεγονός.
Ο κιθαρίστας θυμήθηκε την ένταση εκείνης της περιόδου, καθώς οι Queen βρίσκονταν στο απόγειο της συναυλιακής δύναμής τους. Είχαν προηγηθεί οι δύο μεγάλες εμφανίσεις στο Γουέμπλεϊ, έναν χρόνο μετά τη συμμετοχή τους στο Live Aid, και τώρα το συγκρότημα πραγματοποιούσε την πρώτη του περιοδεία σε στάδια. Ο Freddie Mercury βρισκόταν σε εξαιρετική φυσική και ψυχολογική κατάσταση, ενώ η εμφάνιση στη Βουδαπέστη είχε αποκτήσει ιστορική σημασία.
«Επιστρέφεις σε εκείνη την εποχή και βρίσκεσαι ξανά μέσα σε αυτή τη φούσκα της περιοδείας. Η θέση των Queen στον κόσμο μεγάλωνε συνεχώς, πετούσαμε ψηλά και κάναμε την πρώτη μας περιοδεία σε στάδια. Ο Freddie ήταν σε εξαιρετική κατάσταση, σωματικά και ψυχικά. Είχαμε μόλις παίξει δύο βραδιές στο κατάμεστο Γουέμπλεϊ και τώρα βρισκόμασταν ξανά στην Ευρώπη, στη Βουδαπέστη, πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, σε ένα μέρος όπου κανένα rock συγκρότημα δεν είχε καταφέρει να εμφανιστεί. Ήταν μια τεράστια στιγμή».
Η συναυλία είχε βιντεοσκοπηθεί από κορυφαίους Ούγγρους κινηματογραφιστές της εποχής και το υλικό περιλάμβανε στιγμιότυπα τόσο από τη σκηνή όσο και από την καθημερινότητα του συγκροτήματος έξω από αυτήν. Η νέα αποκατάσταση περιέλαβε τόσο την εικόνα όσο και τον ήχο, με την επεξεργασία του οπτικού υλικού να πραγματοποιείται στη Νέα Ζηλανδία από τους ειδικούς που έχουν εργαστεί και στις ταινίες «The Lord Of The Rings».
Ο May και ο Roger Taylor παρακολούθησαν μαζί την πρώτη προβολή της αποκατεστημένης ταινίας σε αίθουσα IMAX. Η εμπειρία αποδείχθηκε πολύ πιο φορτισμένη από μια απλή επιστροφή σε παλιό αρχειακό υλικό. Ο Taylor, όταν ρωτήθηκε πώς ένιωθε μετά την προβολή, απάντησε πως ήταν εξαντλημένος. Ο May συμφώνησε απόλυτα.
«Σε παρασύρει συναισθηματικά όλη αυτή η εμπειρία. Είναι σχεδόν σαν να βρίσκεσαι ξανά εκεί και να ανησυχείς αν έκανες κάποιο λάθος ή αν ακούστηκε σωστά κάτι. Επιστρέφεις σε όλα εκείνα τα προσωπικά ζητήματα που αντιμετώπιζες τότε. Είναι εξαντλητικό για εμάς να το παρακολουθούμε».
Παρά τη συναισθηματική ένταση, ο κιθαρίστας αισθάνεται περήφανος για όσα βλέπει στην οθόνη. «Αποστασιοποιούμενος από όλα αυτά, νομίζω πως ήταν ένα καλό συγκρότημα, με πολύ καλή επικοινωνία μεταξύ των μελών του, μια καλοκουρδισμένη μηχανή. Ήταν μια σπουδαία στιγμή και χαίρομαι που καταγράφηκε».
Για τον Brian May, το παρόν δεν χρειάζεται να γεμίσει με ακόμη περισσότερες περιοδείες για να παραμείνει δημιουργικό. Οι Queen έχουν πίσω τους μια ιστορία που συνεχίζει να επιστρέφει μέσα από τις ηχογραφήσεις, τις κινηματογραφικές αποκαταστάσεις και τις αναμνήσεις των ανθρώπων που τη διαμόρφωσαν. Εκείνος, προς το παρόν, προτιμά να βρίσκεται στο στούντιο, να παίζει όταν το επιθυμεί και να ανακαλύπτει νέους τρόπους να μοιράζεται τη μουσική του.
Η σκηνή δεν έχει κλείσει οριστικά την πόρτα πίσω του. Απλώς, για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια, δεν χρειάζεται να βρίσκεται διαρκώς μπροστά της.
