Με ένα τραγούδι που γράφτηκε και ηχογραφήθηκε μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα, ο Bruce Springsteen καταγγέλλει τον «κρατικό τρόμο» στη Μινεάπολη και αποτίει φόρο τιμής στα θύματα των πρόσφατων ομοσπονδιακών επιχειρήσεων.
Ο Bruce Springsteen δεν υπήρξε ποτέ ένας καλλιτέχνης που κρύφτηκε πίσω από την ασφάλεια της δόξας του. Στην αυγή αυτού του δύσκολου χειμώνα, ο εμβληματικός rocker επέλεξε να μιλήσει με τον πιο άμεσο και αιχμηρό τρόπο, κυκλοφορώντας την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου το «Streets Of Minneapolis». Πρόκειται για ένα από τα πιο πολιτικά φορτισμένα τραγούδια της καριέρας του, μία αιφνιδιαστική κυκλοφορία που λειτουργεί ως κραυγή διαμαρτυρίας απέναντι σε όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες εβδομάδες στους δρόμους της Μινεάπολης.
Σε μία λιτή αλλά ηχηρή δήλωσή του, ο θρυλικός τραγουδιστής αποκάλυψε πως το κομμάτι γράφτηκε το Σάββατο 24 Ιανουαρίου και ηχογραφήθηκε μόλις τρεις ημέρες αργότερα, την Τρίτη 27 Ιανουαρίου. Η ταχύτητα με την οποία δημιουργήθηκε το τραγούδι μαρτυρά την επείγουσα ανάγκη του Springsteen να αντιδράσει σε αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε ως «τον κρατικό τρόμο που δέχεται η πόλη της Μινεάπολης».
Ακολουθώντας την παράδοση ενός από τα μεγαλύτερα ινδάλματά του, του θρύλου της φολκ Woody Guthrie, οι στίχοι του Springsteen αφηγούνται με ωμότητα και δύναμη τις σκληρές μάχες που δίνονται στους δρόμους της πόλης. Εκεί, πολίτες ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι στις βίαιες επιδρομές για τον εντοπισμό μεταναστών που διεξάγει η κυβέρνηση Trump.
Ο καλλιτέχνης επικεντρώνεται στις βίαιες ενέργειες πρακτόρων των συνοριακών αρχών και της ICE, οι οποίες μέσα σε αυτόν τον μήνα οδήγησαν στον θάνατο δύο Αμερικανών πολιτών: της 37χρονης Renée Good, μητέρας τριών παιδιών, και του 37χρονου νοσηλευτή εντατικής θεραπείας Alex Pretti.
Ο Springsteen αφιέρωσε το τραγούδι στους κατοίκους της Μινεάπολης, στους «αθώους μετανάστες γείτονές μας», αλλά και στη μνήμη της Good και του Pretti.
Το κομμάτι ξεκινά με μία αίσθηση που θυμίζει το άλμπουμ «Nebraska», με τον ίδιο να τραγουδά πάνω από μία λιτή ενορχήστρωση, γεμάτος συγκρατημένη οργή: «Μέσα από τον πάγο και το κρύο του χειμώνα / Κάτω στη Λεωφόρο Νικολέτ / Μια πόλη στις φλόγες πολέμησε τη φωτιά και τον πάγο / Κάτω από τις μπότες ενός κατακτητή / Ο ιδιωτικός στρατός του Βασιλιά Trump από το DHS (Υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας) / Με τα όπλα δεμένα στα παλτό τους / Ήρθαν στη Μινεάπολη για να επιβάλουν τον νόμο / Ή έτσι λένε τουλάχιστον».
Το τραγούδι, το οποίο φέρνει αναπόφευκτα στο μυαλό τον βραβευμένο με Όσκαρ και Grammy ύμνο «Streets Of Philadelphia» από το 1994, αποκτά την ένταση μιας πλήρους μπάντας από τη δεύτερη στροφή και μετά. Ο Springsteen εξαίρει τη γενναία αντίσταση των κατοίκων της Μινεάπολης απέναντι στους μασκοφόρους πράκτορες της ICE και των άλλων συνοριακών δυνάμεων που έχουν κατακλύσει την πόλη κατά χιλιάδες αυτόν τον μήνα, υλοποιώντας την ατζέντα του Trump για τη μετανάστευση.
«Απέναντι στον καπνό και τις σφαίρες από καουτσούκ / Με το πρώτο φως της αυγής / Οι πολίτες στάθηκαν όρθιοι για τη δικαιοσύνη / Οι φωνές τους ηχούσαν μέσα στη νύχτα», τραγουδά πάνω από τους ήχους των κιθάρων και έναν σταθερό ρυθμό τυμπάνων. «Και υπήρχαν ματωμένα αποτυπώματα / Εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει έλεος / Και δύο νεκροί έμειναν να πεθάνουν στους χιονισμένους δρόμους / Ο Alex Pretti και η Renee Good».
Με αυτή την κίνηση, ο Springsteen ενώνει τη φωνή του με ένα διογκούμενο πλήθος Αμερικανών πολιτών, ορισμένων Ρεπουμπλικανών βουλευτών και συναδέλφων του καλλιτεχνών, όπως η Billie Eilish και ο Finneas, ο Dave Matthews, ο Moby, η Olivia Rodrigo και οι The Chicks, οι οποίοι καταδικάζουν τις επιθετικές τακτικές των αρχών.
Η κατακραυγή ξέσπασε μετά τη δολοφονία της Good στις 7 Ιανουαρίου από τον πράκτορα της ICE Jonathan Ross. Παρά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι η γυναίκα χρησιμοποίησε το αυτοκίνητό της ως «όπλο» εναντίον του Ross, το βίντεο από το περιστατικό φαίνεται να δείχνει την ίδια να στρέφει το όχημα μακριά του, προσπαθώντας να διαφύγει.
Αντίστοιχα, παρά το γεγονός ότι ο Trump και μέλη της κυβέρνησής του έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τον Pretti ως «εγχώριο τρομοκράτη» και «δολοφόνο» λίγες ώρες μετά τον θάνατό του στις 24 Ιανουαρίου, τα βίντεο από πολλαπλές γωνίες δείχνουν μία διαφορετική πραγματικότητα.
Ο Pretti, ένας νοσηλευτής που εργαζόταν στο Υπουργείο Υποθέσεων Βετεράνων, φαίνεται να προσπαθεί να βοηθήσει μία γυναίκα που είχε ριχτεί βίαια στο έδαφος από πράκτορες κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας. Παρόλο που ήταν νόμιμος κάτοχος όπλου, το βίντεο δείχνει πως το όπλο τού αφαιρέθηκε δευτερόλεπτα μετά την έναρξη της συμπλοκής. Ο Pretti πυροβολήθηκε 10 φορές ενώ ήταν πεσμένος μπρούμυτα στο έδαφος και ακινητοποιημένος από έξι μασκοφόρους αστυνομικούς.
Οι στίχοι του Springsteen καλούν τους ανθρώπους της Μινεάπολης, των οποίων τις φωνές λέει ότι ακούει «μέσα από τη ματωμένη ομίχλη», υποσχόμενος να πάρει θέση «για αυτή τη γη / Και τον ξένο ανάμεσά μας» και να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη εκείνων που χάθηκαν. Το τραγούδι αποτελεί επίσης μία αναφορά σε έναν από τους πιο εμβληματικούς ύμνους διαμαρτυρίας του, το «American Skin (41 Shots)» του 2001, που είχε γραφτεί για τη δολοφονία του άοπλου Amadou Diallo από την αστυνομία της Νέας Υόρκης.
Μαζί με το συχνά παρεξηγημένο «Born In The U.S.A.» και το εμπνευσμένο από τον John Steinbeck «The Ghost of Tom Joad», η νέα κυκλοφορία του Springsteen συνεχίζει την παράδοσή του να ανταποκρίνεται με δύναμη στο πνεύμα των καιρών.
Άλλωστε, η περιφρόνησή του για τον Trump δεν είναι νέα. Κατά την πρώτη θητεία του προέδρου των ΗΠΑ είχε κυκλοφορήσει το «That’s What Makes Us Great», ένα κομμάτι που χρησιμοποιούσε το σύνθημα του προέδρου για να υπερασπιστεί τους μετανάστες που έρχονται στην Αμερική αναζητώντας το όνειρο και την ελευθερία.
«Οι ομοσπονδιακοί τραμπούκοι του Trump χτύπησαν / Το πρόσωπο και το στήθος του / Μετά ακούσαμε τους πυροβολισμούς / Και ο Alex Pretti κείτονταν στο χιόνι, νεκρός», τραγουδά ο Springsteen για τον αδικοχαμένο νοσηλευτή. «Ο ισχυρισμός τους ήταν η αυτοάμυνα, κύριε / Απλώς μην πιστεύετε τα μάτια σας / Είναι το αίμα και τα κόκαλά μας / Και αυτά τα κινητά και οι σφυρίχτρες / Ενάντια στα βρώμικα ψέματα του Miller και της Noem».
Οι τελευταίοι στίχοι αποτελούν άμεση επίθεση στον Stephen Miller, τον αναπληρωτή προσωπάρχη του Λευκού Οίκου που αποκάλεσε «δολοφόνο» τον Pretti, και την Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem, η οποία εξέδωσε παραπλανητικές δηλώσεις υποστηρίζοντας ότι ο νοσηλευτής σκόπευε να «σφαγιάσει» πράκτορες.
Το τραγούδι ολοκληρώνεται με τον Springsteen να θρηνεί για την καταπάτηση των δικαιωμάτων από αστυνομικούς που ανυπομονούν να ανακρίνουν ή να απελάσουν οποιονδήποτε έχει σκούρο χρώμα δέρματος, ενισχύοντας ταυτόχρονα τις ιαχές «Έξω η ICE τώρα» που ακούγονται στις διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα.
«Εδώ στο σπίτι μας σκότωσαν και περιπλανήθηκαν / Τον χειμώνα του ’26 / Θα πάρουμε θέση για αυτή τη γη / Και για τον ξένο ανάμεσά μας / Θα θυμόμαστε τα ονόματα εκείνων που πέθαναν / Στους δρόμους της Μινεάπολης», τραγουδά στο τελευταίο, επείγον ρεφρέν.
Ο Bruce Springsteen δεν προσφέρει απλώς μουσική, προσφέρει μία μαρτυρία για μία Αμερική που δοκιμάζεται σκληρά, υπενθυμίζοντας πως η τέχνη οφείλει να παραμένει το τελευταίο οχυρό της αλήθειας όταν οι επίσημες αφηγήσεις καταρρέουν.
