Η βραβευμένη καλλιτέχνιδα Celeste καταγγέλλει τη δισκογραφική της για έλλειψη στήριξης και αποκαλύπτει ένα σύστημα που διαιωνίζει την «υποταγή» και την «τραγωδία» των γυναικών.
Η Celeste, η βραβευμένη με BRIT Award και υποψήφια για Mercury Prize τραγουδίστρια, έσπασε τη σιωπή της, κατηγορώντας τη δισκογραφική της εταιρεία ότι δείχνει «ελάχιστη υποστήριξη» στο νέο της άλμπουμ και ασκώντας δριμεία κριτική στη συνολική μεταχείριση των γυναικών στη μουσική βιομηχανία.
Η καλλιτέχνιδα, που κατέκτησε την κορυφή των charts το 2021 με το πρώτο άλμπουμ της «Not Your Muse», ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά της, «Women Of Faces», στις 14 Νοεμβρίου μέσω της Polydor Records. Ωστόσο, με μία ανάρτηση – καταπέλτη στο Instagram, αποκάλυψε μία ζοφερή πραγματικότητα που εκτυλίσσεται πίσω από τις κλειστές πόρτες.
«Πρέπει να είμαι ειλικρινής αυτή τη στιγμή και να πω ότι συμβαίνουν κάποια πραγματικά σκατά πράγματα στα παρασκήνια, αλλά εγώ συνεχίζω ανεξάρτητα. Μου λένε όμως ότι ουσιαστικά, αν δεν ποστάρω, αν δεν συνεχίσω να δημιουργώ περιεχόμενο, δεν θα έχω την υποστήριξη της δισκογραφικής μου», ανέφερε ξεκινώντας την ανάρτησή της.
Στη συνέχεια, κατηγόρησε ευθέως την Polydor, δηλώνοντας ότι «αυτή τη στιγμή έχουν δείξει πολύ μικρή υποστήριξη προς το άλμπουμ που έχω φτιάξει». Επίσης, παραδέχτηκε ότι κατανοεί την προσδοκία για μία διαδικτυακή παρουσία, αλλά τόνισε ότι «δεν είναι πάντα σωστό να κάνεις αναρτήσεις και να μην μπορείς να μιλήσεις ειλικρινά για το τι συμβαίνει στη ζωή σου».
Η Celeste αποκάλυψε ότι για το «Women Of Faces» «δούλεψε πραγματικά σκληρά ακόμα και για να υπάρξει, ενάντια σε πολλές ατυχείς συνθήκες», συμπεριλαμβανομένης της φερόμενης απειλής από τη δισκογραφική της ότι «θα την απέλυαν» αν «δεν έβαζε δύο συγκεκριμένα τραγούδια στο άλμπουμ».
«Νιώθω ότι μου δείχνουν μία σειρά από συνέπειες επειδή ουσιαστικά δεν έκανα ό,τι μου είπαν», σημείωσε, συνδέοντας την προσωπική της εμπειρία με μία μακρά, τραγική ιστορία της βιομηχανίας. «Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ και τόσα χρόνια πάρα πολλοί καλλιτέχνες πεθαίνουν από κατάθλιψη, αυτοκτονία, εξάντληση ή εθισμό, ή υπομένουν μακρές, αργές, επώδυνες ζωές σε καταθλιπτική κατάσταση. Δεν θα γίνω εγώ αυτό».
Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, η Celeste περιέγραψε αυτό που πιστεύει ότι «πρέπει να αλλάξει» σε ολόκληρη τη μουσική βιομηχανία. Τη χαρακτήρισε «ανδροκρατούμενη» και γεμάτη από «πολλούς άνδρες που ακούνε μόνο τον εαυτό τους και διατηρούν ιδανικά για τους καλλιτέχνες που αντικατοπτρίζουν τον δικό τους κόσμο και την κάλυψη των δικών τους αναγκών, και καλλιτέχνες που παραμένουν στην εικόνα και τον ρόλο μιας υποτακτικής αφήγησης».
Αυτή η νοοτροπία, όπως ισχυρίστηκε, είναι υπεύθυνη για τη «διατήρηση των γυναικών σε αυτή την υποτακτική αφήγηση, και τη διατήρηση των γυναικών σε αυτή την επαναλαμβανόμενη αφήγηση της τραγωδίας».
Η Celeste, ωστόσο, δεν είναι η μόνη καλλιτέχνιδα που έχει στραφεί εναντίον της Polydor. Το 2021, η RAYE είχε κατηγορήσει την ίδια εταιρεία ότι την εμπόδιζε να κυκλοφορήσει το παρθενικό άλμπουμ της. Λίγες εβδομάδες αργότερα, η τραγουδίστρια από το Λονδίνο αποχώρησε από τη δισκογραφική και κυκλοφόρησε το άλμπουμ της ανεξάρτητα το 2023 για να σαρώσει τις πλατφόρμες streaming και να γράψει ιστορία στα BRIT Awards, κερδίζοντας έξι βραβεία.
Σε συνέντευξή της στο NME το 2022, η RAYE είχε μιλήσει για τις δυσκολίες της: «Όταν υπογράφεις με μία δισκογραφική, τεχνικά αυτοί δουλεύουν για σένα. Υπογράφεις με μία εταιρεία για να δουλέψει για την καριέρα σου και να σε πάει στο επόμενο επίπεδο. Αλλά ως γυναίκα, απλά δεν το νιώθεις έτσι. Νιώθεις ότι εσύ δουλεύεις γι’ αυτούς. Και ξέρεις, μερικά από τα πράγματα που έπρεπε να υποβάλω το σώμα μου για να μπορέσω καν να το κάνω αυτό… είναι πραγματικά πολύ λυπηρό».
Το 2024, η RAYE επιτέθηκε στα στελέχη της βιομηχανίας επειδή υποαμείβουν τους τραγουδοποιούς ενώ αποκομίζουν τεράστια κέρδη.
Νωρίτερα φέτος, και το συγκρότημα STONE από το Λίβερπουλ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Polydor Records, ισχυριζόμενο ότι συνεχώς τους «φίμωναν», τους «υπονόμευαν» και τους «αγνοούσαν». Ο frontman, Fin Power, δήλωσε ότι ένιωθε την ευθύνη να «μιλήσει ειλικρινά» για την εμπειρία τους, επειδή «κάποια νέα συγκροτήματα πρέπει να το ακούσουν», προσθέτοντας ότι η υπόσχεση της εταιρείας να στηρίξει το όραμά τους «δεν ήταν αληθινή».
Η κραυγή της Celeste είναι η ηχώ μιας βαθιά ριζωμένης παθογένειας σε μία βιομηχανία που συχνά βλέπει τους δημιουργούς, και ειδικά τις γυναίκες, ως αναλώσιμα προϊόντα και όχι ως ανθρώπους.
Οι ιστορίες της ίδιας, της RAYE και άλλων καλλιτεχνών, αποκαλύπτουν ένα σύστημα που απαιτεί συμμόρφωση, που τιμωρεί την αυθεντικότητα και που διαιωνίζει τοξικά πρότυπα. Η απόφασή της να μιλήσει δημόσια, παρά τον κίνδυνο, σηματοδοτεί μία κρίσιμη στιγμή, μία άρνηση να γίνει ένα ακόμη θύμα σε μία μακρά λίστα και μία έκκληση για μία αλλαγή που έχει καθυστερήσει απελπιστικά.
