Ο Dave Mustaine ανοίγει τα χαρτιά του για την επικείμενη αποχαιρετιστήρια περιοδεία των γιγάντων της metal, την ώρα που ο David Ellefson οραματίζεται μία συμφιλίωση των Megadeth για το μεγάλο φινάλε στα πρότυπα των Black Sabbath
Η είδηση πως οι Megadeth ετοιμάζονται να ρίξουν αυλαία στη μυθική τους πορεία δεν είναι απλώς μία ακόμα ανακοίνωση στον κόσμο της μουσικής, είναι το κλείσιμο ενός κεφαλαίου που καθόρισε την επιθετική πλευρά της rock και της metal για τέσσερις δεκαετίες. Ο Dave Mustaine, η εμβληματική και συχνά αμφιλεγόμενη φυσιογνωμία πίσω από το συγκρότημα, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της δημοσιότητας, καθώς οι θαυμαστές αναρωτιούνται αν η αποχαιρετιστήρια περιοδεία θα περιλαμβάνει επιστροφές από το παρελθόν.
Σε μία νέα συνέντευξη στο NME, ο Mustaine ρωτήθηκε αν υπάρχουν σχέδια να προσκληθούν πρώην μέλη του συγκροτήματος για να συμμετάσχουν στις τελευταίες εμφανίσεις.
Η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη, αντικατοπτρίζοντας τις περίπλοκες σχέσεις που χαρακτήριζαν πάντα την ιστορία των Megadeth .
«Αν κοιτάζαμε να το κάνουμε αυτό, τότε υπάρχουν κάποια μέλη που έχουν φύγει από τη ζωή. Υπάρχουν κάποια μέλη με τα οποία είμαι φίλος, αλλά δεν μπορούν πλέον να παίξουν, όπως ο Chuck [Behler]. Και μετά υπάρχουν μερικοί τύποι που λένε πολύ άσχημα πράγματα για μένα στον Τύπο. Οπότε, γιατί να θέλω να παίξω με αυτούς τους τύπους;», είπε.
«Το κάναμε αυτό παλιότερα με τον Marty [Friedman], και είμαι σίγουρος ότι αν παρουσιαζόταν η ευκαιρία και ο χρόνος ήταν κατάλληλος, θα επανεξέταζα το ενδεχόμενο να παίξει μαζί μας ένας από τους παλιούς του συγκροτήματος. Αλλά αν ήταν κάτι που δεν έληξε πολύ καλά, γιατί να το κάνω; Δεν υπάρχει βάσιμος λόγος για κάτι τέτοιο, ειδικά όταν έχουμε περιορισμένο χρόνο στη σκηνή έτσι κι αλλιώς», συνέχισε.
Η σχέση του Mustaine με το παρελθόν του συγκροτήματος μοιάζει με ναρκοπέδιο. Σε προηγούμενη συνέντευξή του στο περιοδικό Guitar World, είχε εκφράσει παρόμοιες επιφυλάξεις, τονίζοντας πως μία τέτοια επανένωση θα ήταν ένα τεράστιο εγχείρημα.
«Το έχουμε ήδη κάνει αυτό με τον Marty. Και εννοώ, ας κοιτάξουμε τους άλλους ανθρώπους με τους οποίους έχουμε παίξει… υπάρχουν πολλοί άνθρωποι. [Γελάει] Αυτό θα ήταν ένα τεράστιο εγχείρημα. Δεν νομίζω ότι θέλω να το κάνω αυτό. Προτιμώ να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε και να αφήσουμε τους θαυμαστές να βιώσουν τη μουσική των Megadeth και να είναι χαρούμενοι γι’ αυτήν. Δεν είναι το “κουκλοθέατρο Megadeth “», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η συζήτηση φουντώνει ακόμα περισσότερο όταν τίθεται το θέμα του David Ellefson, του ανθρώπου που υπήρξε το δεξί χέρι του Dave Mustaine για δεκαετίες. Η απομάκρυνση του Ellefson τον Μάιο του 2021, μετά τη διαρροή προσωπικών βίντεο, άφησε μία πικρή γεύση.
Ο Mustaine, μιλώντας στο SiriusXM τον Δεκέμβριο του 2025, εξήγησε πως μία πλήρης επανένωση με όλα τα επιζώντα μέλη θα ήταν δύσκολη λόγω της παρελθούσας συμπεριφοράς ενός μέλους.
«Δεν μπορώ πραγματικά να το κάνω αυτό, λόγω της συμπεριφοράς ενός από τα μέλη του συγκροτήματος στο παρελθόν. Απλά δεν μπορώ — δεν μπορώ. Επειδή, αρχικά, θα ήταν άδικο για τα άλλα μέλη του συγκροτήματος αν δεν έπαιζα και μαζί τους. Αλλά αυτό που κάναμε με τον Marty στην Ιαπωνία ήταν προφανές. Ήταν πανέξυπνο. Και αγαπώ τον Marty. Είχαμε τον χωρισμό μας, εκείνος τράβηξε τον δρόμο του και εμείς τον δικό μας», ανέφερε.
«Αλλά ήταν μία πολύ, πολύ έντονη σχέση αυτή που είχα με τον Marty, γιατί ήταν η πρώτη σχέση που είχα με έναν κιθαρίστα. Η σχέση μου με τον Chris [Poland] ήταν πραγματικά υπέροχη, αλλά δεν ήταν τόσο καλή όσο με τον Marty. Η σχέση μου με τον Jeff [Young] ήταν καλή, αλλά δεν ήταν τόσο καλή όσο με τον Marty. Και μάλλον δεν θα είχα πρόβλημα να παίξω με οποιοδήποτε από τα μέλη αυτών των δύο συνθέσεων, εκτός από το γεγονός ότι ο Gar [Samuelson] έχει πεθάνει, και δεν πρόκειται να κάνω τίποτα που θα φανεί, με οποιονδήποτε τρόπο, άδικο για τα άλλα μέλη του συγκροτήματος», πρόσθεσε.
Στην άλλη πλευρά, ο David Ellefson παρατηρεί τις εξελίξεις με μία μίξη νοσταλγίας και ρεαλισμού. Μιλώντας στο AlternativeNation.net, δήλωσε πως ο ιδανικός τρόπος για να αποχαιρετήσουν οι Megadeth το κοινό θα ήταν το μοντέλο των Black Sabbath στο Μπέρμιγχαμ.
«Ειλικρινά, δεν το σκέφτομαι τόσο πολύ. Νομίζω ότι όλοι οι άλλοι το σκέφτονται περισσότερο για μένα από ό,τι εγώ για μένα. Ήταν ένας δύσβατος δρόμος, σίγουρα, προφανώς, και υπήρξαν στιγμές μεγαλειώδεις και στιγμές που απλά ξύνω το κεφάλι μου, αλλά στο τέλος της ημέρας… Κοίτα, ο Dave είπε πριν από τέσσερα και μισό χρόνια ότι δεν θέλει πια να παίζει μουσική μαζί μου, οπότε το άφησα εκεί και απλά προχώρησα. Δεν κάθομαι να περιμένω ένα τηλεφώνημα. Έχω ήδη προσφέρει, αν τύχει να έρθει προς το μέρος μου, θα χαιρόμουν να συμμετάσχω σε κάποιο επίπεδο», δήλωσε.
«Αυτό που είδαμε στο Μπέρμιγχαμ, κατά τη γνώμη μου, ήταν 100% ο σωστός τρόπος για να πεις αντίο. Φέρνεις πίσω τους αυθεντικούς — τον Geezer [Butler], τον Tony [Iommi], τον Bill [Ward] και τον Ozzy [Osbourne]· τους τέσσερις αυθεντικούς — γιατί, προφανώς, πέρασαν τα δικά τους… Κοίτα, απέλυσαν τον Bill, απέλυσαν τον Ozzy, και κάποια στιγμή είναι ξανά μαζί. Οι τέσσερις τύποι που ξεκίνησαν τα πάντα καταφέρνουν να αποχαιρετήσουν μαζί, ο ένας τον άλλον, τους θαυμαστές, οι θαυμαστές να τους αποχαιρετήσουν. Έτσι, για μένα, αυτό είναι το μοντέλο του πώς γίνεται», τόνισε.
Ο Ellefson δεν δίστασε να σχολιάσει και την επιχειρηματική φύση των Megadeth σήμερα, χαρακτηρίζοντας το συγκρότημα ως μία «οικογενειακή επιχείρηση των Mustaine». Αναπολώντας τις χρυσές εποχές της δεκαετίας του ’90, με το βραβευμένο από τους κριτικούς και εμπορικά επιτυχημένο άλμπουμ «Countdown To Extinction» και το θρυλικό «Rust In Peace», παραδέχεται πως η τωρινή κατάσταση δεν τον κάνει απόλυτα χαρούμενο.
«Το ότι τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι ώστε εγώ τώρα να μην είμαι μέρος του τελικού αποχαιρετισμού σε κάτι που ξεκίνησα, όπως μπορεί κανείς να φανταστεί, μάλλον δεν είναι κάτι για το οποίο είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος. Και το λέω αυτό ενώ εξακολουθώ να είμαι ευγνώμων για όλα όσα ήταν, γιατί νομίζω ότι κάποια στιγμή πρέπει να βρεις ένα μονοπάτι μέσα από αυτό, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα», παραδέχθηκε.
Η ιστορία των Megadeth ξεκίνησε από ένα αίσθημα εκδίκησης του Dave Mustaine απέναντι στους Metallica, κάτι που ο Ellefson θεωρεί πως συχνά υπερτονίζεται, καθώς ο Dave ήταν ένας αυθεντικός καλλιτέχνης από μόνος του. Ωστόσο, η χημεία τους ήταν αναμφισβήτητη. Ο Jeff Scott Soto, συνεργάτης του Ellefson, παρομοίασε μάλιστα τους δυο τους με τους John Lennon και Paul McCartney ή τους Joe Perry και Steven Tyler της metal σκηνής, προτρέποντας τον Mustaine να καλέσει τον Ellefson για μία τελευταία υπόκλιση.
Καθώς η τελευταία περιοδεία πλησιάζει, ο Mustaine αστειεύεται για το συναισθηματικό φορτίο της στιγμής: «Αστειευόμουν με το μάνατζμεντ μας και είπα: “Θα έπρεπε μάλλον να κλείσετε κάποιες ψεύτικες ημερομηνίες στο τέλος της περιοδείας που δεν θα γνωρίζω, ώστε να μην βγω εκεί έξω την τελευταία ημερομηνία και απλά κλαίω σαν ένας καταραμένος αδύναμος 80 κιλών”», σχολίασε.
Είτε με τον Ellefson στη σκηνή είτε χωρίς αυτόν, το τέλος των Megadeth σηματοδοτεί τη δύση μιας εποχής όπου η thrash metal κυριάρχησε στον πλανήτη. Η κληρονομιά τους, γεμάτη με εκρηκτικά riffs, περίπλοκα σόλο και στίχους που αμφισβήτησαν την εξουσία, παραμένει ανέπαφη.
Το αν ο Mustaine θα επιλέξει την αξιοπρέπεια μιας καθολικής επανένωσης ή την πίστη στην τωρινή του ομάδα, είναι κάτι που θα κριθεί στις σκηνές του κόσμου, εκεί όπου η μουσική έχει πάντα τον τελευταίο λόγο.
