Ο φωτογράφος της αμφιλεγόμενης καμπάνιας της Balenciaga κατηγορεί τον Drake ότι χρησιμοποίησε τη δουλειά του για να συνδέσει τη διαμάχη του με τον Kendrick Lamar με το διαβόητο σκάνδαλο.
Μια νέα, πολύκροτη μήνυση υποστηρίζει ότι το μουσικό βίντεο του Drake για το τραγούδι «What Did I Miss?» αντέγραψε απροκάλυπτα το έργο ενός Ιταλού φωτογράφου, και μάλιστα, σε μία απρόσμενη τροπή, ισχυρίζεται ότι ο ράπερ προσπάθησε σκόπιμα να συνδέσει τη σφοδρή του διαμάχη με τον Kendrick Lamar με μία αμφιλεγόμενη καμπάνια του οίκου Balenciaga.
Η αγωγή για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, η οποία κατατέθηκε εναντίον του Drake, κατά κόσμον Aubrey Graham, την Τετάρτη 12 Νοεμβρίου σε ομοσπονδιακό δικαστήριο, ισχυρίζεται ότι μία κεντρική σκηνή στο video clip του «What Did I Miss?» αποτελεί ευθεία αντιγραφή μίας φωτογραφίας από το βιβλίο του Gabriele Galimberti του 2020, με τίτλο «The Ameriguns».
Τόσο στη φωτογραφία του Galimberti όσο και στην εν λόγω σκηνή του βίντεο, απεικονίζονται άνδρες να στέκονται έξω από σπίτια, περιτριγυρισμένοι από πυροβόλα όπλα, τα οποία είναι παρατεταγμένα παράλληλα γύρω από πισίνες.
Ο Gabriele Galimberti είναι φωτογράφος του National Geographic, αν και είναι ίσως περισσότερο γνωστός για τη φωτογράφιση μίας διαβόητης καμπάνιας της Balenciaga το 2022, η οποία απεικόνιζε παιδιά με αντικείμενα σεξουαλικού περιεχομένου.
Η καμπάνια αυτή προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις, με τους καταναλωτές να κατηγορούν τον οίκο μόδας και τον Galimberti για εξύμνηση της παιδοφιλίας.
Η μήνυση της Τετάρτης συσχετίζει άμεσα τη διαμάχη της Balenciaga με το «What Did I Miss?», στο οποίο ο Drake διαχειρίζεται τον απόηχο της rap μάχης του με τον Lamar. Αυτή η διαμάχη κορυφώθηκε όταν ο Lamar αποκάλεσε «πιστοποιημένο παιδόφιλο» τον Drake στο κορυφαίο diss track «Not Like Us», οδηγώντας τον Drake να μηνύσει την Universal Music Group (UMG) για συκοφαντική δυσφήμιση.
«Ο ενάγων τελικά δικαιώθηκε δημοσίως σε μία αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση στο εξωτερικό, σχετικά με τις ψευδείς κατηγορίες που προέκυψαν από τη διαφήμιση της Balenciaga», γράφει ο δικηγόρος του Galimberti.
«Δεδομένων των στίχων του Kendrick Lamar {…} που αποκαλούν τον κατηγορούμενο Graham παιδόφιλο και της πλέον απορριφθείσας αγωγής του κατηγορουμένου Graham για συκοφαντική δυσφήμιση, βάσει πληροφοριών και πεποιθήσεων, ο κατηγορούμενος Graham επιδίωξε να υπονοήσει ότι και αυτός, όπως και ο ενάγων, θα αθωωνόταν δημοσίως», συνέχισε.
Η αγωγή του Drake για συκοφαντική δυσφήμιση κατά της Universal Music Group απορρίφθηκε τον περασμένο μήνα, με ομοσπονδιακό δικαστή να κρίνει ότι οι στίχοι σε rap μάχες αποτελούν υπερβολές και δεν αποσκοπούν στη δήλωση πραγματικών γεγονότων.
Ο Drake ασκεί τώρα έφεση για να επαναφέρει την υπόθεση εναντίον της UMG, στην οποία ανήκουν τόσο η δισκογραφική εταιρεία του Lamar, Interscope Records, όσο και η δική του, Republic Records.
Η Republic Records και η Universal Music Group είναι επίσης κατηγορούμενες στη μήνυση του Galimberti, μαζί με τον Drake και την εταιρεία του, OVO Sounds.
Ο Galimberti διεκδικεί οικονομική αποζημίωση για αυτό που περιγράφει ως «μια κατάφωρη παραβίαση της ομοσπονδιακής νομοθεσίας και μία προσβολή για τον ενάγοντα, το βιοπορισμό του, την κληρονομιά του και τους φωτογράφους παγκοσμίως».
«Ο ενάγων είναι ένας σοβαρός επαγγελματίας, που ασχολείται με σοβαρά θέματα. Το έργο του εκτίθεται σε γκαλερί, μουσεία, κοσμεί σοβαρά έντυπα και η καριέρα του εξαρτάται από τον σεβασμό και τον θαυμασμό των εμπόρων τέχνης, των συλλεκτών και των κριτικών της σύγχρονης και ντοκιμαντερίστικης τέχνης», αναφέρεται στην αγωγή.
«Μέσω του εξαναγκαστικού και μη εξουσιοδοτημένου συσχετισμού του έργου του με το παραβατικό βίντεο, η ακεραιότητα του έργου του και η φήμη του ως φωτογράφου έχουν υποστεί ζημιά», σημειώνεται.
Το «What Did I Miss?» έκανε το ντεμπούτο του στο No. 2 του Billboard Hot 100 τον Ιούλιο και έφτασε στο No. 1 τόσο στα charts Hot R&B/Hip-Hop Songs όσο και στο Rhythmic Airplay, επεκτείνοντας πολλαπλά ρεκόρ του ράπερ στα charts του Billboard.
Αυτή η περίπλοκη υπόθεση εξελίσσεται σε ένα περίπλοκο νομικό και καλλιτεχνικό κουβάρι, όπου η τέχνη της φωτογραφίας, η δυναμική της rap μουσικής και οι σκιές ενός παγκόσμιου σκάνδαλο μόδας διασταυρώνονται με απρόβλεπτο τρόπο.
Το αποτέλεσμα αυτής της δικαστικής διαμάχης δεν θα καθορίσει μόνο την οικονομική αποζημίωση, αλλά θα μπορούσε να θέσει και ένα σημαντικό προηγούμενο για τα όρια της καλλιτεχνικής έμπνευσης και της ηθικής ευθύνης στην εποχή της ψηφιακής εικόνας.
