Από τα ξέφρενα πάρτι και τη χρήση ναρκωτικών, στην αποχή και την πατρότητα – ο Ed Sheeran αφηγείται στιγμές απόλυτης κατάρρευσης και καθαρής συνειδητοποίησης.
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι κάποιος θα μπορούσε να αρνηθεί μία νύχτα έξω με τους Rolling Stones, πόσο μάλλον όταν η πρόσκληση έρχεται απευθείας από τον Keith Richards. Κι όμως, αυτό ακριβώς έκανε ο Ed Sheeran — αλλά όχι επειδή δεν ήθελε. Απλώς, δεν άντεχε άλλο.
Ο 34χρονος τραγουδιστής, σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Zane Lowe για το Apple Music 1, αποκάλυψε ότι αναγκάστηκε να απορρίψει την πρόταση για ένα νυχτερινό ποτό με τους θρύλους του ροκ, κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους «Zip Code Tour» το 2015 στο Arrowhead Stadium στο Κάνσας Σίτι.
Τότε, ο Sheeran εμφανίστηκε ως opening act για το συγκρότημα, αλλά όταν ήρθε η ώρα για διασκέδαση μετά τη σκηνή, είπε «όχι» — καταβεβλημένος από την υπερβολή του δικού του τρόπου ζωής.
«Τότε κάπνιζα. Τώρα προσέχω πολύ περισσότερο τη φωνή μου. Τότε κάπνιζα, έπινα, ξενυχτούσα, ήμουν στο στούντιο για 12 ώρες τη μέρα, μετά έκανα τρίωρες συναυλίες και μετά ξανά το ίδιο», είπε.
«Θυμάμαι τα πιο αστεία από εκείνη την περίοδο. Κάναμε εκείνες τις τρεις συναυλίες στο Hollywood Bowl, και εγώ έβγαινα, ξανά και ξανά και ξανά. Και μετά άνοιξα για τους Stones και θυμάμαι τον Keith Richards να λέει: “Έι φίλε, θα πάμε για ένα ποτό μετά..” Κι εγώ να του λέω… Είπα απλώς: “Δεν μπορεί το σώμα μου, ρε φίλε. Πρέπει να πάω για ύπνο.”. Και τώρα που το σκέφτομαι, λέω μέσα μου: αυτός σίγουρα νομίζει πως δεν μπορώ να αντέξω, ενώ μπορούσα», περιέγραψε.
Η αυτοκριτική αυτή έρχεται ως μέρος μιας συνολικής αλλαγής στη ζωή του Ed Sheeran τα τελευταία χρόνια. Με τη γέννηση των δύο κοριτσιών του, Lyra και Jupiter, και τον τραγικό χαμό του στενού του φίλου Jamal Edwards, ο Βρετανός καλλιτέχνης παίρνει αποφάσεις που δεν σχετίζονται πια με την εικόνα του σταρ, αλλά με την ευθύνη και την απώλεια.
Η πιο δυνατή στιγμή αυτής της μεταμόρφωσης ήρθε τον Φεβρουάριο του 2022, όταν ο Jamal Edwards, παραγωγός μουσικής και κολλητός φίλος του, πέθανε σε ηλικία 31 ετών από καρδιακή ανακοπή μετά από χρήση κοκαΐνης και αλκοόλ. Ο Sheeran δεν μπορούσε να το δεχτεί — και αποφάσισε να σταματήσει τα ναρκωτικά οριστικά.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του στο Rolling Stone, υπογράμμισε: «Δεν θα αγγίξω ποτέ, ποτέ, ποτέ ξανά τίποτα, γιατί έτσι πέθανε ο Jamal. Και είναι απλώς ασέβεια στη μνήμη του να πλησιάζω καν».
Επίσης, περιέγραψε πώς ξεκίνησε η δική του εμπλοκή με τα ναρκωτικά —όχι από κάποια σκοτεινή παρόρμηση, αλλά από μία λανθασμένη αίσθηση ασφάλειας μέσα σε παρέα.
«Θυμάμαι να είμαι σε ένα φεστιβάλ και να λέω: “Αφού το κάνουν όλοι οι φίλοι μου, δεν μπορεί να είναι και τόσο κακό.” Και μετά αρχίζεις να πειραματίζεσαι. Και μετά γίνεται μία συνήθεια που την κάνεις μία φορά τη βδομάδα, και μετά κάθε μέρα, και μετά δύο φορές τη μέρα, και μετά χωρίς καν αλκοόλ», εξήγησε.
Αυτό που τον σταθεροποίησε ακόμη περισσότερο, ήταν η πατρότητα. Ο ίδιος λέει πως δεν θέλει ποτέ να είναι «μεθυσμένος» μπροστά στα παιδιά του — κάτι που ξεκίνησε να αντιλαμβάνεται λίγους μήνες πριν τη γέννηση της πρώτης του κόρης.
«Πάντα έπινα. Δεν άγγιζα κανενός είδους ναρκωτικό μέχρι που έγινα 24. Δύο μήνες πριν γεννηθεί η Lyra, η Cherry μου είπε: “Αν σπάσουν τα νερά μου, θες πραγματικά να με πάει κάποιος άλλος στο νοσοκομείο;” Γιατί έπινα πολύ. Και τότε μου ήρθε. Σκέφτηκα: “Όχι, πραγματικά δεν θέλω”», είπε.
Και πρόσθεσε με έμφαση: «Δεν θέλω ποτέ να είμαι σκνίπα ενώ κρατάω το παιδί μου. Ποτέ. Ποτέ. Το να πίνεις λίγες μπύρες είναι ένα πράγμα. Αλλά το να πιεις ένα μπουκάλι βότκα είναι άλλο πράγμα. Είναι η συνειδητοποίηση του: “Μπαίνω στα τριάντα μου. Ώρα να μεγαλώσεις! Έχεις κάνει το πάρτι σου, έχεις ζήσει την εμπειρία. Μείνε ευχαριστημένος με αυτό και τελείωσέ το.”»
Ο Sheeran σημείωσε πως συνεχίζει να αγαπά το κρασί και την μπύρα, αλλά έχει συνειδητά απορρίψει την περαιτέρω βύθιση στον κόσμο των υπερβολών: «Δεν ξέρω κανέναν ηλικιωμένο ρόκερ που δεν είναι είτε αλκοολικός είτε νηφάλιος. Και εγώ δεν ήθελα να είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο».
Η αναδρομή του Ed Sheeran στις αυτοκαταστροφικές πτυχές της παλιάς ζωής του είναι διαυγής, παραδόξως χιουμοριστική, και βαθειά ανθρώπινη. Είναι μία υπενθύμιση ότι ακόμη και οι πιο προβεβλημένοι καλλιτέχνες χρειάζονται όρια, καθοδήγηση και —κάποιες φορές— ένα σοβαρό ταρακούνημα για να αλλάξουν κατεύθυνση.
Και αν τελικά χρειάστηκε να πει «όχι» στον Keith Richards για να πει «ναι» στον ίδιο του τον εαυτό, τότε ίσως η απόφαση αυτή να ήταν η πιο ροκ και συνειδητή πράξη που θα μπορούσε ποτέ να κάνει.
