Η Este Haim διεκδικεί τη θέση της στο κινηματογραφικό σύμπαν του Paul Thomas Anderson, την ώρα που ο Jonny Greenwood οδεύει προς το πρώτο του Όσκαρ.
Η καλλιτεχνική ταύτιση του Jonny Greenwood με τον Paul Thomas Anderson αποτελεί ένα από τα πιο σταθερά και επιδραστικά κεφάλαια του σύγχρονου κινηματογράφου. Η συνέργειά τους έχει γεννήσει μερικά από τα πιο επιβλητικά soundtracks των τελευταίων δεκαετιών, διαμορφώνοντας μία αισθητική που μοιάζει αδιάσπαστη. Παρόλα αυτά, η Este Haim φαίνεται να αναρωτιέται, με μία δόση χιούμορ και ειλικρινούς φιλοδοξίας, αν έχει έρθει η στιγμή για μία αλλαγή φρουράς στη μουσική επένδυση των ταινιών του κορυφαίου σκηνοθέτη.
Η Este Haim, το ένα τρίτο του συγκροτήματος HAIM, εξέφρασε την επιθυμία της να αναλάβει τα ηνία της μουσικής επένδυσης σε μία μελλοντική ταινία του Paul Thomas Anderson, αν ο Jonny Greenwood των Radiohead αποφασίσει ποτέ να αποσυρθεί.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, η καλλιτέχνιδα δήλωσε χαρακτηριστικά: «Αν τύχει και αποσυρθεί ο Jonny Greenwood, θα είμαι εκεί για τον Paul οποιαδήποτε στιγμή το θελήσει». Η δήλωση αυτή κρύβει πίσω της μία βαθιά εκτίμηση και μία μακροχρόνια συνεργασία που υπερβαίνει τα στενά επαγγελματικά όρια.
Οι γνώστες του χώρου και οι λάτρεις της φιλμογραφίας του Anderson γνωρίζουν καλά ότι η σχέση των αδελφών Haim με τον σκηνοθέτη είναι στενή και δοκιμασμένη στον χρόνο. Την τελευταία δεκαετία, ο Paul Thomas Anderson έχει σκηνοθετήσει δέκα μουσικά βίντεο για το συγκρότημα, ενδιάμεσα από τις δικές του υποψήφιες για Όσκαρ ταινίες ή τις συνεργασίες του με τους Radiohead και τους The Smile.
Η Este Haim δεν κρύβει τον θαυμασμό της για τον άνθρωπο που θεωρεί μέντορα και μέλος της οικογένειάς της. «Θεωρώ ότι ο Paul είναι ένας από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες, όχι μόνο της γενιάς μας, αλλά όλων των εποχών», ανέφερε στη συνέντευξη τύπου για την ταινία «Sunny Dancer», στην οποία συνυπογράφει τη μουσική. «Αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερή που είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί του στα περισσότερα μουσικά μας βίντεο. Τον βλέπω κάπως σαν τον μεγαλύτερο αδελφό μου».
Η ταινία «Sunny Dancer», με πρωταγωνιστές τους Bella Ramsey και Neil Patrick Harris, σκηνοθετήθηκε από τον George Jacques, έναν ανερχόμενο σκηνοθέτη για τον οποίο η Este Haim τρέφει παρόμοια συναισθήματα. Η συνεργασία τους στην ταινία φαίνεται πως ενίσχυσε την πεποίθησή της ότι η κινηματογραφική μουσική είναι ο φυσικός της χώρος.
Αναφερόμενη στον George Jacques, η Este Haim χρησιμοποίησε πάλι οικογενειακούς όρους, λέγοντας: «Έχω δύο αδελφές, και έχω επίσης δύο αδελφούς». Παραδέχτηκε μάλιστα πως, εφόσον ο Jonny Greenwood πιθανότατα θα παραμείνει στη θέση του όσο ο Paul Thomas Anderson το επιθυμεί, η ίδια θα ήταν απόλυτα ικανοποιημένη να γράφει μουσική για τις ταινίες του George Jacques για το υπόλοιπο της ζωής της.
Ωστόσο, η κυριαρχία του Jonny Greenwood στον τομέα αυτό παραμένει αδιαμφισβήτητη. Ο μουσικός έχει ήδη δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ για ταινίες του Anderson, με το «Phantom Thread» (2017) και το φετινό «One Battle After Another».
Η φετινή χρονιά τον βρίσκει να διεκδικεί το βραβείο για την Καλύτερη Πρωτότυπη Μουσική σε μία κατηγορία γεμάτη από ηχηρά ονόματα και εξαιρετικές δουλειές. Οι αντίπαλοί του είναι ο Max Richter για το «Hamnet», ο Alexandre Desplat για το «Frankenstein», ο Ludwig Göransson για το «Sinners» και ο Jerskin Fendrix για το «Bugonia». Πρόκειται για μία αναμέτρηση υψηλού επιπέδου, όπου η καινοτομία συγκρούεται με την κλασική κινηματογραφική παράδοση.
Το Rolling Stone υποστηρίζει θερμά την επικράτηση του Jonny Greenwood, θεωρώντας ότι η προσφορά του φέτος ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Σε άρθρο γνώμης που δημοσίευσε, το περιοδικό αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η μουσική του ενσωματώνεται στο οπτικό αποτέλεσμα.
«Ο συγχρονισμός ανάμεσα στη μουσική και την υπόλοιπη ταινία μοιάζει λιγότερο με τη διαδικασία όπου το ένα στοιχείο κατασκευάζεται πάνω στο άλλο και περισσότερο με κάτι που θυμίζει κινηματογραφική ανταπόκριση. Είναι σαν η μουσική του Greenwood να συνομιλεί με την ταινία αντί απλώς να αντιδρά σε αυτήν», υποστήριξε, σημειώνοντας ότι η οργανική σύνδεση είναι που καθιστά τη μουσική του Greenwood τόσο απαραίτητη για τον ρυθμό και τον τόνο του έργου, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Το Όσκαρ από τον Jonny Greenwood θα ήταν η απόλυτη δικαίωση μιας πορείας που ξεκίνησε από τα εναλλακτικά μονοπάτια της μουσικής σκηνής και κατέληξε στην κορυφή της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Ενώ η Este Haim συνεχίζει να αναπτύσσει τη δική της ταυτότητα ως συνθέτρια για τη μεγάλη οθόνη, το δίδυμο Anderson και Greenwood παραμένει το σημείο αναφοράς για το πώς η εικόνα και ο ήχος μπορούν να συνυπάρξουν σε πλήρη αρμονία. Η φιλοδοξία της Haim δεν αποτελεί απειλή, αλλά μάλλον μία επιβεβαίωση της επιρροής που ασκεί αυτό το καλλιτεχνικό πρότυπο στις νεότερες γενιές μουσικών που αναζητούν διέξοδο στην έβδομη τέχνη.
Το μέλλον θα δείξει αν η οικογενειακή σχέση της με τον Paul Thomas Anderson θα μεταφραστεί κάποια στιγμή και σε μία ολοκληρωμένη μουσική συνεργασία για μία μεγάλου μήκους ταινία. Προς το παρόν, το ενδιαφέρον στρέφεται στην τελετή των Βραβείων Όσκαρ και στο αν ο Greenwood θα προσθέσει το σημαντικότερο βραβείο στη συλλογή του.
