Ο George Clinton εξυμνεί τον Kendrick Lamar ως έναν διαχρονικό «ψυχίατρο» της μουσικής, που ψηλαφεί τα κοινωνικά τραύματα και γεφυρώνει το χάσμα των γενεών, τοποθετώντας τον δίπλα σε θρυλικές μορφές όπως οι Beatles και η Motown.
Η συνάντηση της παλιάς φρουράς με τη σύγχρονη πρωτοπορία γεννά συχνά ενδιαφέρουσες αναλύσεις, ειδικά όταν στο επίκεντρο βρίσκεται η ικανότητα ενός καλλιτέχνη να μετακινεί τον δημόσιο διάλογο. Ο George Clinton, ο θρυλικός αρχιτέκτονας της funk και ηγέτης των εμβληματικών συγκροτημάτων Parliament και Funkadelic, δεν φείδεται επαίνων για τον Kendrick Lamar, τοποθετώντας τον στο ίδιο πάνθεον με τις σπουδαιότερες μουσικές μορφές της ιστορίας και χαρακτηρίζοντας τη στιχουργική δεινότητά του ως μία ψυχοθεραπευτική παρέμβαση στην κοινωνία.
Το μέγεθος της επιρροής του Kendrick Lamar δεν περιορίζεται πλέον στα στενά όρια της hip hop, αλλά επεκτείνεται σε ένα πεδίο όπου η μουσική λειτουργεί ως ιστορικό και κοινωνικό τεκμήριο.
Ο George Clinton, σε ηλικία 84 ετών, μίλησε στο New York Times Magazine στο πλαίσιο του αφιερώματος του περιοδικού για τους 30 Σπουδαιότερους Εν Ζωή Αμερικανούς Τραγουδοποιούς, προσφέροντας έναν εγκάρδιο φόρο τιμής στον ράπερ του «Not Like Us». Η ανάλυσή του δεν στάθηκε μόνο στην τεχνική κατάρτιση, αλλά στην πνευματική ουσία της δουλειάς του Lamar.
«Θα το θέσω ως εξής: Εκείνος, μαζί με τη Motown, τον Sly Stone, τους Beatles — αυτού του είδους οι θεσμοί είναι που θα διαρκέσουν στον χρόνο. Υπάρχουν πολλοί επιδέξιοι συνθέτες εκεί έξω σήμερα με στίχους και διάφορα πράγματα, αλλά εκείνος γράφει με ψυχή», ανέφερε χαρακτηριστικά ο George Clinton.
Με αυτή τη δήλωση, ο εμβληματικός μουσικός αναγνωρίζει στον Kendrick Lamar μία σπάνια αυθεντικότητα που ξεπερνά τις εφήμερες τάσεις της βιομηχανίας και τον κατατάσσει σε μία κληρονομιά που ο ίδιος θεωρεί ακλόνητη.
Η ωριμότητα του Lamar, ο οποίος σε ηλικία 38 ετών φαίνεται να κατέχει μία γνώση που υπερβαίνει τη χρονολογική του ηλικία, εντυπωσίασε τον Clinton από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους. Ο «νονός» της funk εξήγησε πως η μουσική προσέγγιση του Kendrick μοιάζει περισσότερο με επιστημονική ανάλυση της ανθρώπινης κατάστασης παρά με απλή ψυχαγωγία, δίνοντάς του έναν τίτλο που προκαλεί αίσθηση.
«Είναι ένα νεαρό παιδί, αλλά όταν τον συνάντησα, ακουγόταν σαν να έχει την ηλικία μου. Είναι σαν ψυχίατρος πάνω στη μουσική — μιλάει για πράγματα που οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται να θίξουν», είπε ο Clinton, ενώ πρόσθεσε με έμφαση: «Βρίσκεται σε αυτό το σημείο όπου μπορεί να μετακινήσει τη συζήτηση. Κανείς δεν μιλάει για αυτά τα θέματα, και εκείνος τα αναφέρει τόσο φυσικά που δεν σου περνάει καν από το μυαλό να πεις “μα δεν μπορείς να το λες αυτό”».
Ένα από τα πιο δύσκολα στοιχήματα για κάθε καλλιτέχνη είναι η διατήρηση της σύνδεσης με τις νεότερες γενιές, εκεί όπου το χάσμα συνήθως βαθαίνει με την πάροδο του χρόνου. Ο George Clinton σημείωσε πως ο Kendrick Lamar έχει καταφέρει να σπάσει αυτό το φράγμα, κερδίζοντας τον σεβασμό των νέων που παραδοσιακά απορρίπτουν τα είδωλα των γονιών τους ή των μεγαλύτερων αδελφών τους.
«Τα παιδιά σήμερα θέλουν τον δικό τους νέο καλλιτέχνη. Δεν θέλουν τον καλλιτέχνη του μεγαλύτερου αδελφού ή της αδελφής τους, ούτε της μητέρας και του πατέρα τους. Τα παιδιά σταματούν να σε συμπαθούν μετά από λίγα χρόνια», εξήγησε ο Clinton.
«Όταν μπορείς να το ξεπεράσεις αυτό και να κάνεις την επόμενη γενιά μετά από αυτήν να εξακολουθεί να μιλάει για σένα, τότε κάνεις κάτι πραγματικά σημαντικό», συμπλήρωσε, αναγνωρίζοντας τη διαχρονικότητα του Lamar.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε στο άλμπουμ «To Pimp a Butterfly» του 2015, μία δουλειά που άλλαξε τους όρους του παιχνιδιού στη σύγχρονη μουσική και κέρδισε το Grammy για το Καλύτερο Rap Άλμπουμ. Για τον Clinton, ολόκληρος ο δίσκος λειτουργεί ως μία ενιαία, αδιάσπαστη καλλιτεχνική δημιουργία, την οποία συνέκρινε με ένα από τα σπουδαιότερα έργα της soul.
«Ήταν σαν ένα τραγούδι για μένα. Ήταν όπως το “What’s Going On” του Marvin Gaye. Και ξεκινάει πάλι από την αρχή κάθε φορά που κυκλοφορεί ένα άλμπουμ — είναι σαν ένα ολοκαίνουργιο παιδί», ανέφερε ο Clinton.
Η σχέση των δύο καλλιτεχνών δεν είναι μόνο θεωρητική, καθώς έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν στο τραγούδι «Wesley’s Theory», το οποίο άνοιγε το «To Pimp a Butterfly», αλλά και στο remix του τραγουδιού των Funkadelic «Ain’t That Funkin’ Kinda Hard on You?».
Η πορεία του Kendrick Lamar προς την κορυφή επισφραγίστηκε πρόσφατα με έναν ιστορικό θρίαμβο. Τον Φεβρουάριο, σημείωσε ένα νέο ρεκόρ στα Grammy, καθώς έγινε ο πιο βραβευμένος ράπερ στην ιστορία με 27 νίκες συνολικά, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 25 νικών που κατείχε ο Jay-Z. Κατά τη διάρκεια της τελετής, απέσπασε τα βραβεία για το Τραγούδι της Χρονιάς, την Ηχογράφηση της Χρονιάς, το Καλύτερο Rap Τραγούδι, την Καλύτερη Rap Ερμηνεία και το Καλύτερο Μουσικό Βίντεο.
Παρά τη σαρωτική επιτυχία του, ο ίδιος ο Lamar παραμένει προσηλωμένος στην τέχνη του, αποφεύγοντας τις μεγαλοστομίες για τον εαυτό του. «Δεν είμαι καλός στο να μιλάω για εμένα, αλλά το εκφράζω μέσα από τη μουσική», δήλωσε κατά την ομιλία αποδοχής του βραβείου για την Ηχογράφηση της Χρονιάς, ενώ συμπλήρωσε: «Είναι τιμή μου που βρίσκομαι εδώ».
Ο Kendrick Lamar δεν παρέλειψε να τιμήσει και τους συνυποψηφίους του, αναδεικνύοντας τη σημασία της κοινότητας και της κουλτούρας της οποίας αποτελεί μέρος. «Είναι ο Tyler [the Creator], οι Clipse. Αυτοί είναι οι αδερφοί μου που βρίσκονται σε αυτή την κατηγορία. Τι γίνεται Push, τι γίνεται Malice. Κάθε φορά που σας το λέω αυτό, η hip hop θα είναι πάντα ακριβώς εδώ», είπε, απευθυνόμενος στους συναδέλφους του.
«Θα φοράμε αυτά τα κοστούμια. Θα δείχνουμε ωραίοι. Θα έχουμε τους δικούς μας ανθρώπους μαζί μας. Θα έχουμε την κουλτούρα μαζί μας», κατέληξε, δίνοντας το στίγμα μιας γενιάς που κατακτά τα μεγάλα σαλόνια της βιομηχανίας χωρίς να προδίδει τις ρίζες της.
Η αναγνώριση από έναν θρύλο όπως ο George Clinton επιβεβαιώνει πως ο Kendrick Lamar δεν είναι απλώς ένας επιτυχημένος καλλιτέχνης, αλλά ένας χειρούργος της κοινωνικής πραγματικότητας. Σε έναν κόσμο που συχνά προτιμά την επιφάνεια, η ικανότητά του να λειτουργεί ως «ψυχίατρος» των συλλογικών τραυμάτων μας είναι ίσως η πιο πολύτιμη προσφορά του στη σύγχρονη μουσική.
