Ο Γιώργος Γιαννιάς σε ένα τραγούδι για όσους αγάπησαν και δεν ξεχνούν.
Όταν η φωνή γίνεται γέφυρα ανάμεσα στην ελπίδα και τη νοσταλγία, γεννιέται ένα τραγούδι που επιδιώκει να αγγίξει, να συγκινήσει, να μείνει. Ο Γιώργος Γιαννιάς, με το νέο single του «Τύχη Μου», χαράζει μία διαδρομή ανάμεσα σε όνειρα που ξημερώνουν και αναμνήσεις που δειλιάζουν να σβήσουν.
Η μουσική του Πάνου Καπίρη και οι στίχοι της Παναγιώτας Αθανασούλη υφαίνουν έναν καμβά όπου η αγάπη παίρνει μορφή, γίνεται φωνή, γίνεται παλμός.
Η ερωτική χροιά του Γιώργου Γιαννιά, μοναδική σαν το πρώτο φως της αυγής, μεταμορφώνει κάθε λέξη σε ψίθυρο καρδιάς. Η ερμηνεία του, άλλοτε τρυφερή και άλλοτε σπαρακτική, μοιάζει με κύμα που παρασύρει τον ακροατή σε ακτές όπου η ελπίδα και η λύπη συνυπάρχουν.
«Τύχη μου, ποιος είναι αυτός που ανατέλλει από τη δύση μου;» — μία ερώτηση που στροβιλίζει ανάμεσα στη λαχτάρα και το άγγιγμα του ανεκπλήρωτου, θυμίζοντας ότι η αγάπη στην ελληνική γλώσσα δεν είναι ποτέ μονόχρωμη. Είναι αγάπη, είναι έρωτας, είναι φιλία και στοργή, κάθε της απόχρωση μία νέα πτυχή του ανθρώπινου συναισθήματος
Το ατμοσφαιρικό video clip του «Τύχη Μου», υπό τη σκηνοθετική ματιά του Αλέξανδρου Κωνσταντινίδη, ντύνει το τραγούδι με εικόνες λιτές. Σκιές και φως, βλέμματα που ψάχνουν απαντήσεις, σιωπές που φωνάζουν όσα τα λόγια δεν τολμούν να πουν. Η εικόνα γίνεται ένας καθρέφτης των συναισθημάτων που γεννά κάθε στίχος.
Η λύπη, η θλίψη, η μελαγχολία, αλλά και η χαρά, η προσμονή, η ανακούφιση συνυφαίνονται στους στίχους του «Τύχη Μου» και ο Γιώργος Γιαννιάς, με τη φωνή του, γίνεται συνοδοιπόρος σε αυτό το ταξίδι, προσκαλώντας μας να βρούμε το δικό μας κομμάτι μέσα στο τραγούδι.
Το «Τύχη Μου» είναι ένα τραγούδι που δεν φοβάται να αγγίξει τις πληγές, να ψιθυρίσει τα ανείπωτα, να αναζητήσει το φως ακόμη και μέσα στη σκιά. Μια υπενθύμιση πως κάθε αγάπη είναι μία νέα αρχή, κάθε τέλος μία υπόσχεση για αναγέννηση.
Το νέο single του Γιώργου Γιαννιά είναι μία εξομολόγηση, ένας καθρέφτης των πιο μύχιων πόθων μας, ένα τραγούδι που υπόσχεται να μείνει, να συντροφεύσει, να ζωντανέψει ξανά ό,τι νομίζαμε πως είχε χαθεί.
