Με το βλέμμα στραμμένο στο νέο άλμπουμ του «Trying Times», ο James Blake εξηγεί γιατί το άγχος δεν αποτελεί καύσιμο για την τέχνη αλλά εμπόδιο, ανοίγοντας έναν ειλικρινή διάλογο για την ανδρική ευαλωτότητα στη μουσική βιομηχανία.
Ο James Blake δεν είναι απλώς ένας από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες της γενιάς του. Είναι μία φωνή που έχει μάθει να αρθρώνει με παρρησία τις αλήθειες που συχνά η μουσική βιομηχανία επιλέγει να αγνοεί. Σε μία περίοδο που η καλλιτεχνική δημιουργία συχνά συγχέεται με την ψυχική ταλαιπωρία, ο Βρετανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και παραγωγός έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα.
Μιλώντας ανοιχτά για τον ρόλο που έπαιξε η φροντίδα της ψυχικής του υγείας στη μουσική του, ο James Blake αποκαλύπτει πως αισθάνεται πιο γειωμένος από ποτέ. Τόσο στην προσωπική του ζωή όσο και στο καλλιτεχνικό του έργο, η ισορροπία φαίνεται να έχει πάρει τη θέση του χάους. Είναι μία δήλωση που έχει βαρύτητα, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την πορεία του και τον τρόπο που τα media τον αντιμετώπισαν στο παρελθόν.
Το 2019, ο τραγουδιστής είχε αντιδράσει έντονα στον χαρακτηρισμό του «sad boy» που του είχε αποδοθεί από μεγάλη μερίδα του μουσικού τύπου. Εκείνη την εποχή, είχε χαρακτηρίσει τον τίτλο «θλιβερό και προβληματικό», επισημαίνοντας πως τέτοιου είδους ταμπέλες δεν είναι αθώες.
Είχε εξηγήσει πως αυτός ο στιγματισμός αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους οι άνδρες δυσκολεύονται να εκφραστούν. Η εικόνα του θλιμμένου αγοριού που γράφει τραγούδια στο δωμάτιό του είχε γίνει μία καρικατούρα που αφαιρούσε το βάθος από την ανθρώπινη εμπειρία και την πολύπλευρη προσωπικότητα του καλλιτέχνη.
Σήμερα, ο James Blake κοιτάζει τα πράγματα από μία πιο ώριμη και αισιόδοξη σκοπιά. Αναλογιζόμενος τη θέση της ανδρικής συναισθηματικότητας στη σύγχρονη μουσική βιομηχανία, μοιράστηκε σε νέα συνέντευξή του στο The Standard μία ενθαρρυντική διαπίστωση: «Μπορώ σίγουρα να δω λιγότερη ντροπή να κατευθύνεται προς τους άνδρες που εκφράζονται».
Αυτή η αλλαγή στο κλίμα δεν ήρθε τυχαία, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής στροφής προς την αποδοχή. Όσον αφορά τον δικό του συναισθηματικό κόσμο, ο σταρ μοιράστηκε πως έχει κάνει «πολλή δουλειά με τον εαυτό του». Πλέον, βρίσκεται σε ένα καλύτερο νοητικό επίπεδο, μακριά από τις αναταράξεις του παρελθόντος.
Ο ίδιος περιέγραψε την τωρινή του κατάσταση με σαφήνεια: «Τώρα, έχω ηρεμήσει. Είμαι ίσως σε ένα πιο στοχαστικό μέρος, ίσως λιγότερο ταραχώδες».
Αυτή η εσωτερική γαλήνη αντικατοπτρίζεται άμεσα στα επαγγελματικά του βήματα. Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ με τίτλο «Trying Times», ο βραβευμένος με Mercury Prize μουσικός αποκάλυψε μία σημαντική αλήθεια για τη σχέση ψυχολογίας και τέχνης. Η λιγότερη συναισθηματική αστάθεια δεν αφαίρεσε την έμπνευση, αλλά αντίθετα προσκάλεσε περισσότερη δημιουργικότητα στη ζωή του.
Ο James Blake εξήγησε τη συλλογιστική του, καταρρίπτοντας έναν από τους πιο επίμονους μύθους της τέχνης: «Λιγότερο άγχος ισούται με περισσότερη δημιουργικότητα. Νομίζω ότι αυτός ήταν ο μύθος για μεγάλο χρονικό διάστημα, ότι το άγχος και η κατάθλιψη είναι οι πηγές της δημιουργικότητας, και δεν είναι. Αν μη τι άλλο, το άγχος και η κατάθλιψη εμποδίζουν αυτό να συμβεί».
Είναι μία τοποθέτηση που έρχεται σε ευθεία ρήξη με την ρομαντικοποίηση του πόνου που κυριαρχεί εδώ και δεκαετίες. Η ιδέα ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να υποφέρει για να παράγει σπουδαίο έργο έχει οδηγήσει πολλούς σε αδιέξοδα. Ο James Blake, έχοντας βιώσει και τις δύο πλευρές, επιβεβαιώνει πως η διαύγεια είναι ο πραγματικός σύμμαχος της έμπνευσης.
Κοιτάζοντας μπροστά στο νέο εγχειρήματα, ο ενθουσιασμός του είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Μιλώντας για το «Trying Times», δεν κρύβει την περηφάνια του για το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο φαίνεται να είναι προϊόν αυτής της νέας, διαυγούς περιόδου.
Ο James Blake δήλωσε χαρακτηριστικά: «Φωνάζω από τις στέγες για αυτό το άλμπουμ. Δεν νομίζω ότι κάναμε λάθος βήμα σε αυτό. Είμαι τόσο περήφανος γι’ αυτό».
Η αυτοπεποίθηση που αποπνέει είναι αναζωογονητική. Δεν υπάρχει ίχνος αμφιβολίας, μόνο η σιγουριά ενός ανθρώπου που γνωρίζει καλά τα εκφραστικά του μέσα και έχει τον πλήρη έλεγχο της τέχνης του. Το κοινό περιμένει με ανυπομονησία να ακούσει πώς μεταφράζεται ηχητικά αυτή η νέα ψυχική ισορροπία.
Η τελευταία κυκλοφορία του James Blake ήταν το 2023, όταν επέστρεψε στις ρίζες του με το δυναμικό «Playing Robots Into Heaven». Εκείνος ο δίσκος είχε μία έντονη ηλεκτρονική υφή, θυμίζοντας τις πρώτες μέρες της καριέρας του στο Λονδίνο, όταν πειραματιζόταν με τους ήχους της post-dubstep σκηνής.
Πιο πριν, το 2021, είχε κυκλοφορήσει το ενδοσκοπικό «Friends That Break Your Heart», έναν δίσκο που εστίαζε περισσότερο στη δομή του τραγουδιού και τη μελωδία. Κάθε δουλειά του μοιάζει να είναι ένα διαφορετικό κεφάλαιο σε ένα βιβλίο που γράφεται σε πραγματικό χρόνο, με τον ίδιο να εξελίσσεται συνεχώς.
Το «Trying Times» έρχεται να προστεθεί σε αυτή την εντυπωσιακή δισκογραφία, κουβαλώντας όμως μία διαφορετική ενέργεια. Είναι το έργο ενός ανθρώπου που έχει βρει το κέντρο του και δεν φοβάται να μιλήσει για τη διαδρομή μέχρι εκεί.
Παράλληλα με την κυκλοφορία του δίσκου, ο James Blake ετοιμάζεται να έρθει σε άμεση επαφή με το κοινό του. Αργότερα αυτόν τον μήνα, θα πραγματοποιήσει μία σειρά από ζεστές συναυλίες σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, επιλέγοντας χώρους που επιτρέπουν μία πιο προσωπική σύνδεση.
Οι σταθμοί της περιοδείας περιλαμβάνουν το Μπράιτον, το Λονδίνο, το Μπρίστολ, το Μάρλμπορο, το Κίνγκστον, το Λίβερπουλ και το Σέφιλντ. Η επιλογή αυτών των πόλεων και η φύση των εμφανίσεων υποδηλώνουν την επιθυμία του να επιστρέψει στα βασικά, εκεί που η μουσική συναντά τον ακροατή χωρίς περιττά φίλτρα.
Σε έναν κόσμο που τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και συχνά απαιτεί από τους καλλιτέχνες να θυσιάζουν την ψυχική τους υγεία στον βωμό της παραγωγικότητας, ο James Blake στέκεται ως παράδειγμα προς μίμηση. Αποδεικνύει πως η φροντίδα του εαυτού δεν είναι πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση για τη διάρκεια και την ουσία στην τέχνη.
Η παραδοχή του ότι το άγχος μπλοκάρει τη δημιουργικότητα είναι μία σημαντική υπενθύμιση. Η μουσική, όπως και η ζωή, απαιτεί ανάσες. Και ο James Blake φαίνεται πως έχει μάθει επιτέλους να αναπνέει ελεύθερα, χαρίζοντάς μας, όπως όλα δείχνουν, έναν δίσκο που θα συζητηθεί όσο λίγοι τη φετινή χρονιά.
