Η Joan Baez καταθέτει την έντονη ανησυχία της για τη σιωπή των σύγχρονων αστέρων της μουσικής απέναντι στην κρίση της δημοκρατίας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ανάληψη πολιτικής δράσης.
Η Joan Baez, η καλλιτέχνιδα που ταύτισε το όνομά της με τους αγώνες για τα πολιτικά δικαιώματα και την ειρήνη, εξέφρασε την έντονη επιθυμία της να δει τους σύγχρονους αστέρες της pop να χρησιμοποιούν την τεράστια επιρροή τους για να μιλήσουν ανοιχτά για τα φλέγοντα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας.
Σε μία εκτενή και αποκαλυπτική συζήτηση στο podcast «Wiser Than Me With Julia Louis-Dreyfus», η θρυλική τραγουδοποιός και ακτιβίστρια αναφέρθηκε στο κενό που αφήνει η τρέχουσα γενιά καλλιτεχνών, οι οποίοι, παρά το αδιαμφισβήτητο ταλέντο τους, μοιάζουν να αποφεύγουν τη σύγκρουση με την εξουσία.
Η οικοδέσποινα της εκπομπής, Julia Louis-Dreyfus, έθεσε το ζήτημα με αφορμή τη στάση των νεότερων δημιουργών απέναντι στις πρακτικές της κυβέρνησης του Trump.
«Υπάρχει μία ολόκληρη γενιά πραγματικά ταλαντούχων καλλιτεχνών που παραμένουν αρκετά σιωπηλοί σχετικά με την τρέχουσα επίθεση στη δημοκρατία», σημείωσε η Julia Louis-Dreyfus, απευθυνόμενη στην Joan Baez.
Συνέχισε ρωτώντας την καλεσμένη της: «Το βρίσκετε απίστευτα απογοητευτικό αυτό ή κατανοείτε, ίσως, από πού προέρχονται αυτοί οι καλλιτέχνες;».
Η Joan Baez, με την εμπειρία δεκαετιών στους δρόμους και τις σκηνές του κόσμου, απάντησε με ειλικρίνεια, προσπαθώντας να ερμηνεύσει αυτή την αποχή.
«Νομίζω ότι καταλαβαίνω από πού προέρχονται», ανέφερε η Joan Baez, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ακόμα και σήμερα, οι διαδηλωτές καταφεύγουν σε τραγούδια του παρελθόντος.
«Είναι αποκαλυπτικό ότι το ένα τραγούδι που χρησιμοποιείται σε όλες αυτές τις διαδηλώσεις είναι το “The Times They Are a-Changin’”. Το επίπεδο εκείνης της τραγουδοποιίας από τότε δεν έχει προσεγγιστεί ξανά. Κανείς δεν το έχει πλησιάσει. Δεν μπορείς να το επικαλεστείς έτσι απλά, δεν νομίζω», τόνισε χαρακτηριστικά.
Παρά την κριτική της, η Joan Baez δεν παρέλειψε να αναγνωρίσει τις εξαιρέσεις, ξεχωρίζοντας ονόματα που τολμούν να εκτεθούν δημόσια για τις ιδέες τους.
«Οι νέοι άνθρωποι αυτή τη στιγμή, ορισμένοι γράφουν εκπληκτικά πράγματα. Λίγοι είναι πρόθυμοι να μιλήσουν ανοιχτά. Η Brandi Carlile είναι μία από αυτούς», είπε η Joan Baez.
Επίσης, αναφέρθηκε με θέρμη στη στενή της φίλη Maggie Rogers, λέγοντας: «Και η Maggie Rogers, η φίλη μου, το έθεσε ξεκάθαρα, στο προσκήνιο της σκηνής, σε μία συγκέντρωση κατά της ICE».
Ωστόσο, η Joan Baez δεν έκρυψε την απορία της για τη γενικότερη στάση των μεγάλων ονομάτων της μουσικής βιομηχανίας που γεμίζουν στάδια.
«Κατά κάποιο τρόπο στρέφω το βλέμμα μου με περιέργεια σε αυτά τα στάδια που είναι γεμάτα με λαμπρές νεαρές γυναίκες τραγουδοποιούς, και αναρωτιέμαι, γιατί δεν μπορούν να κάνουν αυτό το μικρό βήμα; Επειδή είναι ήδη πιο πλούσιες και από τον Θεό, ξέρετε, οι περισσότερες από αυτές. Επομένως, αυτό το μικρό βήμα», υπογράμμισε, εννοώντας την ανάγκη να διακινδυνεύσουν ένα μέρος της δημοτικότητάς τους για το κοινό καλό.
Η συζήτηση στράφηκε στη συνέχεια στα πρώτα βήματα της ίδιας της Joan Baez και στα μαθήματα που αποκόμισε από την πορεία της.
Όταν η Julia Louis-Dreyfus τη ρώτησε τι θα ήθελε να γνώριζε για τον ακτιβισμό όταν ήταν νεότερη, η Joan Baez απάντησε πως η σκέψη της πηγαίνει περισσότερο στην ίδια την τέχνη της φωνής.
«Αυτό που μου έρχεται στο μυαλό δεν αφορά τον ακτιβισμό, αφορά το τραγούδι», εξήγησε η Joan Baez, ανακαλώντας μία ανάμνηση από τα μαθητικά της χρόνια, όταν εμφανίστηκε μπροστά σε ένα κοινό της οργάνωσης Shriners.
«Δεν ξέρω τι τραγούδησα, αλλά τραγούδησα κάτι για τους Shriners και εκείνοι σιώπησαν και πραγματικά άκουσαν», θυμήθηκε η Joan Baez με συγκίνηση.
«Κάποιος ηλικιωμένος με πλησίασε μετά και μου είπε: “Ξέρεις χρυσή μου, μην υπογράφεις φτηνά. Είσαι εντάξει χρυσή μου, θα τα πας καλά”», συμπλήρωσε, μεταφέροντας μία συμβουλή που φαίνεται πως καθόρισε την αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετώπισε την καριέρα της.
Η δράση της Joan Baez παραμένει αμείωτη, καθώς νωρίτερα φέτος βρέθηκε στο Καπιτώλιο της Μινεσότα, συμμετέχοντας στη συγκέντρωση «No Kings».
Εκεί, μαζί με τη Maggie Rogers και τον Tom Morello, ένωσαν τις φωνές τους για να ερμηνεύσουν το εμβληματικό τραγούδι «The Times They Are A-Changin’» του Bob Dylan.
Επιπλέον, τον περασμένο Μάρτιο, η Joan Baez και η Maggie Rogers συμμετείχαν στην εκδήλωση «Artists United for Our Freedoms», διαμαρτυρόμενες για τις αλλαγές που προώθησε ο Trump στο Kennedy Center.
Η ίδια η Joan Baez είχε αναφερθεί και πέρυσι στο περιοδικό Rolling Stone για την απουσία σύγχρονων τραγουδιών διαμαρτυρίας που να λειτουργούν ως ύμνοι για τις μάζες.
«Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένας ύμνος, αλλά είναι αδύνατο να γράψεις έναν ύμνο», είχε δηλώσει τότε η Joan Baez, αναζητώντας τη σπίθα που θα κινητοποιήσει τη νέα γενιά.
«Το “One in a Million” πλησιάζει περισσότερο, αλλά δεν μπορείς να το βγάλεις αυτό από το πουθενά. Πρέπει να προέλθει από κάπου αλλού. Το “Imagine” παραμένει τόσο όμορφο. Το υλικό του Dylan είναι ακόμα διεθνώς γνωστό, και δεν έχει για μένα το ίδιο είδος επίδρασης που έχει το “We Shall Overcome”», ανέφερε.
Κλείνοντας εκείνη τη σκέψη, η Joan Baez έκανε μία ειλικρινή αναδρομή στην εξέλιξη της κοσμοθεωρίας της μέσα στα χρόνια.
«Τότε, είχα το μυαλό να καταλάβω ότι δεν πρόκειται να τα ξεπεράσουμε όλα και να έχουμε παγκόσμια ειρήνη. Τώρα, αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο», κατέληξε, αφήνοντας μία γεύση ρεαλισμού αλλά και μία έμμεση πρόσκληση προς τους νέους καλλιτέχνες να μην παραμένουν αμέτοχοι μπροστά στις προκλήσεις των καιρών.
