Ο σκηνοθέτης του «Erin Brokovich» ετοιμάζει ένα ντοκιμαντέρ-ντοκουμέντο βασισμένο στην τρίωρη συζήτηση του John Lennon και της Yoko Ono με το ραδιόφωνο του RKO, αποκαλύπτοντας έναν άνθρωπο «ενθουσιασμένο» και «ευτυχισμένο» για το νέο κεφάλαιο της ζωής του.
Υπάρχουν ημέρες που χαράσσονται στη συλλογική μνήμη με την ανεξίτηλη μελάνη της τραγωδίας. Η 8η Δεκεμβρίου του 1980 είναι μία από αυτές. Ήταν μία μέρα που ξεκίνησε γεμάτη δημιουργία, μουσική και αισιοδοξία για τον John Lennon —μια ηχογράφηση, μία φωτογράφιση, μία εκτενής ραδιοφωνική συνέντευξη— και κατέληξε με τον πιο βίαιο και απότομο τρόπο έξω από το κτίριο Dakota, το σπίτι του στη Νέα Υόρκη.
Τώρα, ο βραβευμένος σκηνοθέτης Steven Soderbergh ετοιμάζεται να ρίξει νέο φως σε εκείνη την ημέρα, εστιάζοντας στην τελευταία, προφητικά αισιόδοξη συζήτηση του θρυλικού μουσικού.
Ο 62χρονος Soderbergh, σε συνέντευξή του στο Variety, μίλησε για το επερχόμενο ντοκιμαντέρ του, το οποίο επικεντρώνεται στην τρίωρη συνέντευξη που παραχώρησαν ο John Lennon και η σύζυγός του, Yoko Ono, στο ραδιόφωνο του RKO, λίγες μόλις ώρες πριν ο θρύλος των Beatles πέσει νεκρός από τις σφαίρες του Mark David Chapman.
«Είμαι ενθουσιασμένος γι’ αυτό… Η δουλειά είναι, προφανώς, να το παρουσιάσω με τέτοιο τρόπο ώστε να αναδεικνύει τη συνέντευξη και να μην αποσπά την προσοχή από αυτήν», δήλωσε. «Απλώς ελπίζω να δημιουργήσω μία ταινία που θα κάνει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να ακούσουν τι είχαν να πουν ο John και η Yoko εκείνο το απόγευμα, πριν τον σκοτώσουν».
Ο σκηνοθέτης του «Erin Brokovich» πρόσθεσε ότι ο Lennon και η Ono «ήταν και οι δύο τόσο ελεύθεροι στις συζητήσεις τους», οι οποίες κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από τη μουσική και την πολιτική μέχρι το μέλλον.
«Με εξέπληξε το πόσο ανοιχτοί και ενθουσιασμένοι ήταν να μιλήσουν. Θα νόμιζες ότι δεν τους είχαν πάρει ποτέ συνέντευξη στο παρελθόν. Θέλω, λοιπόν, αυτό να περάσει στο κοινό. Όλα όσα είπαν πριν από 45 χρόνια δεν είναι απλώς επίκαιρα σήμερα», τόνισε ο Soderbergh.
«Είναι ακόμη πιο επίκαιρα σε ό,τι αφορά τις σχέσεις, την πολιτική, το πώς φερόμαστε ο ένας στον άλλον. Το πώς τα συστήματα λειτουργούν πάνω στο άτομο και, πάνω απ’ όλα, τη σημασία της αγάπης στην καθημερινή μας ζωή και στον κόσμο μας», συνέχισε.
Ο John Lennon και η Yoko Ono είχαν κυκλοφορήσει το άλμπουμ «Double Fantasy» μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα και είχαν δώσει μόνο μία ραδιοφωνική συνέντευξη για την προώθησή του. Η συζήτηση με τους Dave Sholin και Laurie Kaye του RKO πραγματοποιήθηκε στο Dakota και διήρκεσε τρεισήμισι ώρες.
«Είχε φτάσει στο Dakota γύρω στο μεσημέρι. Η εικόνα του John να ανοίγει την πόρτα, να πηδά κυριολεκτικά, να ορμά μέσα στο δωμάτιο και να απλώνει τα χέρια του σαν να λέει: “Γεια σας παιδιά, είμαι εδώ!”», θυμήθηκε ο Sholin στην εκπομπή «20/20 »το 2020. «Μόλις είχε κλείσει τα 40. Όπως έλεγε, ήταν σαν να άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο. Αυτή ήταν η διάθεση της ημέρας, και δεν θα μπορούσε να είναι πιο αισιόδοξος».
Η Kaye πρόσθεσε ότι ο John Lennon, ο οποίος είχε περάσει τα προηγούμενα χρόνια μεγαλώνοντας τον τότε 5χρονο γιο του, Sean, ήταν «απλώς ευτυχισμένος».
«Ευτυχισμένος που ζούσε και ευτυχισμένος στη σκέψη των χρόνων που είχε μπροστά του με τον Sean, κάνοντας μουσική και με τη Yoko», συμπλήρωσε. «Αυτό ανάβλυζε από μέσα του, ήταν πανέμορφο».
Η τελευταία ημέρα του John Lennon έχει καλυφθεί εκτενώς. Εκτός από τη συνέντευξη, φωτογραφήθηκε από την Annie Leibovitz για το εξώφυλλο του περιοδικού Rolling Stone και πέρασε χρόνο στο στούντιο ηχογραφώντας αυτό που θα γινόταν το single «Walking on Thin Ice» της Ono το 1981.
«Ήταν και οι δύο τόσο ευτυχισμένοι», δήλωσε στο People το 2023 ο παραγωγός Jack Douglas, ο οποίος πέρασε χρόνο στο στούντιο με τον Lennon την ημέρα που πέθανε. «Δεν πίστευε ότι θα αλλάζαμε τον κόσμο με το [«Double Fantasy»]. Αλλά αυτό δεν τον ενδιέφερε. Ήθελε απλώς να πει την αλήθεια για το πού βρισκόταν στη ζωή του στα 40 του χρόνια. Και ένιωθε πραγματικά καλά γι’ αυτό».
Ο Soderbergh ανέφερε ότι η ταινία του είναι σχεδόν έτοιμη, αλλά δεν έχει ακόμη τίτλο ή ημερομηνία κυκλοφορίας. Αποτελεί το πρώτο ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη από το 2010.
Το να ακούς σήμερα τα λόγια ενός ανθρώπου που μιλά με τόσο πάθος για το μέλλον, γνωρίζοντας ότι το νήμα της ζωής του θα κοπεί βίαια λίγες ώρες αργότερα, είναι μία εμπειρία βαθιά σπαρακτική.
Το ντοκιμαντέρ του Soderbergh δεν φιλοδοξεί απλώς να καταγράψει ένα ιστορικό γεγονός. Στόχος του είναι να μας μεταφέρει σε εκείνο το δωμάτιο, να μας κάνει κοινωνούς της αισιοδοξίας, της ωριμότητας και της ελπίδας ενός καλλιτέχνη που, στα 40 του, ένιωθε ότι είχε επιτέλους βρει την ισορροπία του.
Είναι μία τελευταία, ανυποψίαστη συνομιλία, ένα ηχητικό πορτρέτο της ζωής που παλλόταν δυνατά, λίγο πριν η σιωπή επιβληθεί με τον πιο αδιανόητο τρόπο.
