Η Karol G μιλά για το νέο άλμπουμ της, την πίεση της επιτυχίας και την απόφασή της να παραμείνει αυθεντική.
Η Karol G βρισκόταν στην Ευρώπη, ολοκληρώνοντας την παγκόσμια περιοδεία της «Mañana Será Bonito», όταν της ήρθε η ιδέα για το επόμενο καλλιτεχνικό βήμα της.
Οι προσδοκίες ήταν ήδη στα ύψη. Το ομώνυμο άλμπουμ του 2023 την είχε εκτοξεύσει σε ένα νέο επίπεδο παγκόσμιας αναγνώρισης και την ανέδειξε στην πρώτη γυναίκα που κέρδισε βραβείο Grammy στην κατηγορία Best Música Urbana Album.
Η περιοδεία ήταν εξίσου θριαμβευτική, με έσοδα που ξεπέρασαν τα 300 εκατομμύρια δολάρια από 62 συναυλίες, καταγράφοντας την πιο εμπορική πορεία για Λατίνα καλλιτέχνιδα.
Με το πέμπτο άλμπουμ της, «Tropicoqueta», η Karol G θέλησε να αποτυπώσει ακριβώς αυτά τα συναισθήματα και τη δυναμική που ένιωθε πάνω στη σκηνή. Το ηχογράφησε ταξιδεύοντας, ανάμεσα σε εμφανίσεις σε στάδια γεμάτα από τη λατινική διασπορά, από την Ελβετία μέχρι τη Βενεζουέλα.
«Μπορεί να βρισκόμασταν στο Βερολίνο, και ο κόσμος ερχόταν με σημαίες του Ισημερινού. Σημαίες από χώρες από όλο τον κόσμο, που όλες έχουν τις δικές τους μοναδικές μουσικές γεύσεις, και ένιωσα όμορφα που είδαν τους εαυτούς τους να εκπροσωπούνται από εμένα», λέει στο Variety.
Η παγκόσμια περιοδεία σε στάδια είναι ένα ορόσημο που λίγοι Λατίνοι καλλιτέχνες έχουν καταφέρει. Η Karol G μπήκε σε μία εκλεκτή λίστα που περιλαμβάνει ονόματα όπως ο Luis Miguel, ο Bad Bunny και η Shakira.
«Θυμάμαι να σκέφτομαι “Θεέ μου, η Shakira το κάνει αυτό. Το κάνω κι εγώ;! Μπορώ να κάνω ό,τι κάνει εκείνη σε αυτή την κλίμακα;!” Είναι τρελό», εξομολογείται.
Αυτός ο συνδυασμός συναισθημάτων την οδήγησε στο όραμα του νέου άλμπουμ της, ενός μουσικού καμβά φτιαγμένου από ήχους ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής.
Για να υλοποιήσει αυτό το όραμα, ακολούθησε μία διαφορετική προσέγγιση. Γέμισε ένα ολόκληρο σημειωματάριο με λεπτομέρειες, από μουσικές επιρροές (La India, Rocío Dúrcal) μέχρι τους «ονειρεμένους συνεργάτες» που χρειαζόταν, όπως ο Manu Chao, ο Pharrell Williams, ο Edgar Barrera και ο Tainy.
Το αποτέλεσμα είναι το «Tropicoqueta», το μεγαλύτερο άλμπουμ της μέχρι σήμερα, με 20 τραγούδια και συνολική διάρκεια μιας ώρας και είκοσι λεπτών.
Πρόκειται για έναν φόρο τιμής στη λατινική ταυτότητα, που κινείται από το κολομβιανό vallenato και τη μεξικανική ranchera μέχρι την bachata, το merengue, την cumbia και το χαρακτηριστικό της reggaeton. Για πρώτη φορά, μάλιστα, τραγουδά και στα αγγλικά στο pop τραγούδι «Papasito».
Ωστόσο, η πορεία προς την κυκλοφορία του δεν ήταν χωρίς εμπόδια. Προηγήθηκανδύο singles, το «Si Antes Te Hubiera Conocido» και το «Latina Foreva».
Το δεύτερο, μία ωδή στις Λατίνες γυναίκες, δέχτηκε σφοδρή κριτική στο διαδίκτυο. Ο στίχος που επαναλαμβάνει τις λέξεις «tits and ass» θεωρήθηκε από πολλούς ως μία αποτυχημένη προσπάθεια γυναικείας ενδυνάμωσης μέσω της σεξουαλοποίησης.
Η κριτική αυτή δεν ήταν άγνωστη για την Karol G, καθώς είχε αντιμετωπίσει παρόμοιες κατηγορίες νωρίτερα φέτος και για το τραγούδι «+57».
«Νιώθω ότι όσο μεγαλύτερο γίνεται το project, τόσο πιο σκληροί γίνονται οι άνθρωποι μαζί μου», παραδέχεται.
«Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το πώς πρέπει και πώς δεν πρέπει να συμπεριφέρομαι σε αυτό το σημείο της καριέρας μου και μερικές φορές γίνεται τόσο μπερδεμένο που είναι δύσκολο να το διαχειριστώ», εξηγεί.
Για το «Latina Foreva» απαντά: «Είναι δύσκολο, γιατί το βίντεο είναι απίστευτο, αλλά ήξερα ότι το να είμαστε με μπικίνι και εγώ να τραγουδάω για στήθη και οπίσθια… απλώς ήξερα ότι θα γινόταν θέμα συζήτησης.»
«Αλλά όπως το βλέπω εγώ, απλώς τραγουδάω για τις πραγματικότητές μου. Δεν θέλω να αλλάξω τον εαυτό μου για να ευχαριστήσω κανέναν», τονίζει.
«Έχω συναισθηματικά τραγούδια σε αυτόν τον δίσκο που αγγίζουν την ψυχή, και μετά έχω τα διασκεδαστικά και μερικές φορές πρόστυχα τραγούδια μου — οι Λατίνες είναι τα πάντα. Γιατί δεν μπορούμε απλώς να είμαστε τα πάντα;», προσθέτει.
Η Karol G, έχοντας κατά νου και μία συμβουλή του πατέρα της που καταγράφηκε στο ντοκιμαντέρ της «Tomorrow Was Beautiful» στο Netflix —ότι μετά από κάθε κορυφή, συνήθως ακολουθεί μία πτώση— παραμένει προσγειωμένη.
«Δεν θα απολαύσουν όλοι αυτό το άλμπουμ με τον ίδιο τρόπο», λέει.
«Συμβαίνουν πολλά και αυτοί οι ήχοι και τα στυλ σημαίνουν διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους, αλλά δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανη για το πώς συνδυάστηκαν όλα. Είναι ακριβώς αυτό που φαντάστηκα όταν άρχισα να γράφω σε εκείνο το σημειωματάριο», σημειώνει.
Τελικά, το «Tropicoqueta» δεν είναι απλώς μία συλλογή τραγουδιών, αλλά μία δήλωση. Είναι η προσπάθεια μιας καλλιτέχνιδας στο απόγειο της καριέρας της να ορίσει η ίδια την ταυτότητά της, αγκαλιάζοντας όλες τις πτυχές της — την τρυφερή, τη δυναμική, τη διασκεδαστική και την προκλητική.
Είναι η απάντησή της σε έναν κόσμο που προσπαθεί να την τοποθετήσει σε κουτιά, μία απάντηση που τραγουδιέται δυνατά στους ρυθμούς ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής.
