Η Leigh-Anne Pinnock αποδεικνύει πως η μετάβαση στη solo καριέρα δεν αφορά μόνο τη μουσική ταυτότητα, αλλά και την ανάκτηση της προσωπικής φωνής σε μία βιομηχανία που συχνά προτιμά τη σιωπή.
Η Leigh-Anne Pinnock δεν ήταν ποτέ από τους ανθρώπους που μασάνε τα λόγια τους. Σε μία εποχή που η δημόσια εικόνα των καλλιτεχνών συχνά φιλτράρεται μέσα από προσεκτικά σχεδιασμένες στρατηγικές δημοσίων σχέσεων, εκείνη επιλέγει τον δρόμο της άμεσης και συχνά αφοπλιστικής ειλικρίνειας. Αυτή η στάση ζωής δεν είναι κάτι καινούργιο για την ίδια, αλλά μία συνειδητή επιλογή που έχει εδραιωθεί μέσα από την πορεία της.
Η συμμετοχή της τον περασμένο Σεπτέμβριο στην εκδήλωση «Together For Palestine» του Brian Eno, στο πλευρό καλλιτεχνών όπως ο Damon Albarn των Blur, ο James Blake και η Rina Sawayama, ήταν μία ξεκάθαρη δήλωση. Φορώντας ένα φόρεμα κατασκευασμένο από υλικό που παρέπεμπε σε κεφίγια, η Leigh-Anne κατάφερε να στρέψει τα βλέμματα πάνω της, όχι για λόγους ματαιοδοξίας, αλλά για να υπογραμμίσει ένα μήνυμα αλληλεγγύης.
Αυτή η ανάγκη της να τοποθετείται σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης είχε ήδη φανεί ξεκάθαρα από το 2021, μέσα από το βραβευμένο ντοκιμαντέρ της «Leigh-Anne: Race, Pop & Power» στο BBC Three. Εκεί, είχε ανοίξει τον φάκελο της εμπειρίας της ως μαύρη γυναίκα στη μουσική βιομηχανία, μία κίνηση που απαιτούσε θάρρος και αυτογνωσία.
Σε μία πρόσφατη συνέντευξή της στο Pop Crave, η Leigh-Anne επιβεβαίωσε πως το να είναι δημόσιο πρόσωπο με άποψη είναι υψίστης σημασίας για την ίδια. Η προσέγγισή της, ωστόσο, δεν βασίζεται στην επιθετικότητα, αλλά στην ανθρωπιά.
«Πάντα θα πορεύομαι με γνώμονα τη συμπόνια. Και με την κατάσταση του κόσμου – υπάρχει τόσο πολύ κακό και είναι τόσο γαμημένα χάλια, είναι φρικτό αυτή τη στιγμή», δήλωσε χαρακτηριστικά, αποτυπώνοντας την απογοήτευσή της για τη σύγχρονη πραγματικότητα.
Η στάση της απέναντι στη σιωπή των άλλων είναι αυστηρή, αντανακλώντας την πεποίθησή της ότι η επιρροή συνεπάγεται ευθύνη. «Απλώς σκέφτομαι, πώς μπορεί κάποιος να μην το κάνει; Πώς μπορεί κάποιος να μη χρησιμοποιήσει την πλατφόρμα του και να πει κάτι, έστω κι αν είναι ένα γ**** repost. Απλώς κάτι. Δεν μπορείς να αγνοείς αυτό που συμβαίνει στον κόσμο».
Όταν ρωτήθηκε αν έχει δεχτεί ποτέ έντονη αντίδραση για τις απόψεις της, η απάντησή της ήταν αφοπλιστική. Ανέφερε πως δεν έχει αντιληφθεί κάτι τέτοιο, αλλά ακόμη και αν υπάρχει, της είναι αδιάφορο. «Και δεν με νοιάζει πραγματικά, για να είμαι ειλικρινής», είπε, δείχνοντας πως η ηθική της πυξίδα είναι πιο ισχυρή από τον φόβο της κριτικής.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η οπτική της για τις αλλαγές στη μουσική βιομηχανία μετά την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ της. Ενώ αρχικά φάνηκε να υπάρχει μία κινητικότητα, η Leigh-Anne διατηρεί πλέον τις επιφυλάξεις της για το κατά πόσο αυτές οι αλλαγές ήταν ουσιαστικές ή επιφανειακές.
«Εκείνη την εποχή» ορισμένα πράγματα άλλαξαν λίγο, παραδέχεται. «Αλλά τώρα που το σκέφτομαι, τόσοι πολλοί άνθρωποι μιλούσαν για τη φυλή και τόσες πολλές εταιρείες και επιχειρήσεις έβαζαν πράγματα σε εφαρμογή: περισσότερη ποικιλομορφία και πραγματική ακρόαση των μαύρων εργαζομένων τους». Η απογοήτευση έρχεται στη συνέχεια: «Αλλά τώρα αναρωτιέμαι: “Πού πήγε όλο αυτό;”».
Η ειλικρίνειά της δεν περιορίζεται μόνο στα κοινωνικά θέματα, αλλά επεκτείνεται και στις επαγγελματικές της σχέσεις, αποκαλύπτοντας τις σκοτεινές πτυχές των δισκογραφικών συμβολαίων.
Τον Ιανουάριο, μιλώντας στο podcast «Mad Sad Bad» της Paloma Faith, κατήγγειλε την πρώην δισκογραφική της εταιρεία. Ισχυρίστηκε ότι αποχώρησε από τη Warner Records όταν εκείνοι ουσιαστικά της έκαναν «ghosting» μετά την κυκλοφορία του EP «No Hard Feelings» το 2024, ενός Amazon Music Live City Session την ίδια χρονιά και μερικών singles. Μια κίνηση που αποδεικνύει πως δεν διστάζει να τα βάλει με τους γίγαντες του χώρου όταν νιώθει ότι αδικείται.
Η μουσική της διαδρομή είναι εξίσου εντυπωσιακή με την ακτιβιστική της δράση. Η Leigh-Anne Pinnock πέρασε από οντισιόν ως solo καλλιτέχνης για το βρετανικό «X Factor» σε ηλικία 19 ετών, πριν επιλεγεί για να ενταχθεί στο εξαιρετικά επιτυχημένο βρετανικό γυναικείο συγκρότημα των Little Mix.
Μετά την κατάκτηση τριών BRIT Awards και την είσοδο 19 singles στο Top 10 των βρετανικών charts, οι Little Mix χώρισαν τους δρόμους τους το 2022 και η Pinnock άρχισε να κυκλοφορεί σόλο μουσική, συμπεριλαμβανομένων των «Don’t Say Love» και «My Love».
Καθώς ετοιμάζεται για την έναρξη της περιοδείας της «My Ego Told Me To» στις 6 Απριλίου στο Δουβλίνο, η τραγουδίστρια περιγράφει τη σόλο πορεία της ως μία «φυσική μετάβαση», καθώς πάντα αγαπούσε να βρίσκεται στη σκηνή. Ωστόσο, η νοσταλγία για τις πρώην συντρόφους της στο συγκρότημα είναι εμφανής.
«Λατρεύω αυτό που κάνω. Η ιδέα να μπω στο στούντιο και να γράψω για όλα τα πράγματα που θέλω να πω και να μπορώ να φτιάξω τη δική μου μουσική, με ενθουσίαζε τόσο πολύ», εξομολογείται, περιγράφοντας την καλλιτεχνική της ελευθερία.
Παρ’ όλα αυτά, η ανθρώπινη πλευρά της αναζητά την οικειότητα που είχε χτίσει με τις Jade Thirlwall, Perrie Edwards και Jesy Nelson, η οποία αποχώρησε από το συγκρότημα το 2020 υπό τεταμένες συνθήκες/
«Ταυτόχρονα, μου λείπουν τόσο πολύ. Γελούσαμε με την ψυχή μας κάθε μέρα. Ακόμα και αυτό από μόνο του, ήμασταν απλώς τόσο χαζούλες και περνούσαμε τόσο καλά. Και μου λείπει αυτό», αναφέρει με τρυφερότητα.
Αυτή η αίσθηση της συντροφικότητας ήταν που έκανε την επιτυχία πιο διαχειρίσιμη. «Έδιωχνε την πίεση επειδή απλώς απολαμβάναμε η μία την άλλη και περνούσαμε την καλύτερη φάση της ζωής μας», θυμάται.
Σήμερα, η Leigh-Anne Pinnock στέκεται μόνη της στη σκηνή, όχι ως το ένα τέταρτο ενός συνόλου, αλλά ως μία ολοκληρωμένη καλλιτέχνιδα που έχει βρει τη φωνή της – τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά – και δεν φοβάται να τη χρησιμοποιήσει για να απαιτήσει έναν καλύτερο κόσμο και μία πιο δίκαιη βιομηχανία.
