Η Μαρίνα Σάττι συναντά τον Saske στην πιο urban «POP» ανάγνωση του μύθου του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας.
Στη σκηνή της σύγχρονης ελληνικής μουσικής, όπου οι ήχοι διασταυρώνονται και οι κόσμοι συγκρούονται δημιουργικά, μία νέα, ηλεκτρισμένη σύμπραξη από τη Μαρίνα Σάττι και τον Saske έρχεται να ταράξει τα νερά και να αφηγηθεί μία ιστορία τόσο παλιά όσο ο χρόνος, αλλά ντυμένη με τα χρώματα και τους παλμούς του σήμερα.
Η Μαρίνα Σάττι, η αεικίνητη μουσική χαμαιλέοντας με την καλειδοσκοπική «POP» ματιά, συναντά τον Saske, τον πολυδιαμαντένιο trendsetter και αδιαμφισβήτητο εκφραστή της νέας γενιάς, στο ολοκαίνουργιο single «ELA, ELA».
Το αποτέλεσμα; Μια σύγχρονη, αστική ανάγνωση της αρχετυπικής ιστορίας αγάπης του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, ένα γλυκόπικρο κάλεσμα που αντηχεί στους τσιμεντένιους λαβυρίνθους της πόλης.
Ξεχάστε τη Βερόνα των Μοντέγων και των Καπουλέτων. Το σκηνικό εδώ είναι το απρόσωπο, συχνά μοναχικό, αστικό τοπίο του 21ου αιώνα.
Οι παλιές έχθρες δεν είναι απαραίτητα οικογενειακές βεντέτες, αλλά οι χαοτικές αποστάσεις, οι σιωπές, οι ανείπωτες λέξεις, τα χιλιόμετρα που υψώνουν αόρατα τείχη ανάμεσα σε δύο ψυχές που ποθούν να ενωθούν.
Η Μαρίνα Σάττι και ο Saske δεν αναπαράγουν απλώς τον σαιξπηρικό μύθο – τον αναπλάθουν, τον φιλτράρουν μέσα από τη δική τους ευαισθησία και τον μεταφέρουν σε ένα περιβάλλον οικείο, σχεδόν επώδυνα αναγνωρίσιμο.
Η Μαρίνα Σάττι, συνεχίζοντας την ατρόμητη εξερεύνησή της στα ηχητικά τοπία της σύγχρονης pop – μιας pop που δεν φοβάται να δανειστεί, να πειραματιστεί, να σπάσει τα στεγανά – παραδίδει με το «ELA, ELA» μία πολύτροπη αστική ερωτική μπαλάντα.
Λίγο πριν την αποκάλυψη του πολυαναμενόμενου άλμπουμ της «POP TOO», μας δίνει μία γεύση από έναν κόσμο όπου η μελωδική της ευφυΐα συναντά τη στιχουργική αμεσότητα.
Η μουσική, δική της δημιουργία, χτίζει μία ατμόσφαιρα αισθαντική, σχεδόν ονειρική, πάνω στην οποία οι στίχοι – που συνυπογράφει με τον ταλαντούχο Γιώργο Καλογεράκο και τον ίδιο τον Saske – ζωγραφίζουν την εικόνα ενός έρωτα που παλεύει ενάντια στις αντιξοότητες.
Το «ELA, ELA» είναι μία επίκληση, ένα ψιθυριστό παράπονο και μία δυνατή ευχή ταυτόχρονα. Είναι το γλυκόπικρο κάλεσμα δύο εραστών που, αν και χωρισμένοι από τις συνθήκες, αρνούνται να αφήσουν τον πόθο τους να σβήσει, να καταδικαστεί στον θάνατο από την απόσταση.
«Δεν είσαι εδώ / Μα θα σ’ ονειρευτώ / Θα καίω τα βράδια για εσένα ένα – ένα / Έλα, έλα / Δεν είσαι εκεί / Σταμάτησε η Γη / Και κλαίνε οι ουρανοί για σένα στάλα – στάλα / Έλα, έλα»
Οι στίχοι αυτοί, φορτισμένοι με τη θλίψη της απουσίας και τη δύναμη της προσμονής, λειτουργούν σαν σύγχρονοι όρκοι αγάπης.
Η Μαρίνα Σάττι, σαν μία άλλη Ιουλιέτα που αγναντεύει από το σύγχρονο «μπαλκόνι» της – ίσως ένα παράθυρο με θέα τους φωτισμένους δρόμους ή μία οθόνη που παραμένει σκοτεινή – εκφράζει τη διαχρονική αγωνία της ερωτευμένης ψυχής.
«Μετρώ τ’ αστέρια στον ουρανό/ Περνάν φεγγάρια και σε καλώ / Σε ψάχνω απ’ το παράθυρο την αυγή/ Μα δεν είσαι εκεί»
Εδώ, ο σαιξπηρικός απόηχος γίνεται σχεδόν απτός.
Η περίφημη αποστροφή της Ιουλιέτας, «τούτη η πίκρα του χωρισμού έχει μία γλύκα τόση που καληνύχτα θα σου λέω μέχρι να ξημερώσει», βρίσκει τη σύγχρονη αντανάκλασή της στην τρυφερή, σχεδόν απελπισμένη, παράκληση της Μαρίνας Σάττι.
«Μια νύχτα / Κράτα με μία νύχτα/ Μες στην αγκαλιά σου/ Πες μου καληνύχτα»
Είναι η ίδια λαχτάρα για επαφή, η ίδια συνειδητοποίηση ότι ο χρόνος μαζί είναι πολύτιμος και πεπερασμένος, η ίδια υπόγεια θλίψη που διατρέχει την πιο διάσημη ιστορία αγάπης της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Γιατί, όπως μας θυμίζει ο ίδιος ο Σαίξπηρ, «δεν υπήρξε ποτέ ιστορία πιο θλιβερή από αυτήν της Ιουλιέτας και του Ρωμαίου της».
Η σύμπραξη με τον Saske προσθέτει μία άλλη διάσταση στο τραγούδι.
Ο ράπερ, με το χαρακτηριστικό του flow και την αμεσότητα της έκφρασής του, γίνεται η φωνή του σύγχρονου Ρωμαίου, του εραστή που βιώνει την ίδια απόσταση, την ίδια αγωνία, ίσως από την άλλη άκρη της πόλης ή της οθόνης.
Η χημεία των δύο καλλιτεχνών είναι εμφανής, καθώς οι φωνές και οι μουσικοί τους κόσμοι συμπλέκονται αρμονικά, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που είναι ταυτόχρονα και Μαρίνα Σάττι και Saske, αλλά και κάτι εντελώς νέο.
Μετά την ονειρική, σχεδόν μυσταγωγική «Ανατολή» και το εκρηκτικό, διονυσιακό «Επάνω Στο Τραπέζι», το «ELA, ELA» έρχεται να προσθέσει ένα ακόμα, πιο εσωστρεφές και ρομαντικό, κεφάλαιο στην πορεία της Μαρίνας Σάττι προς το «POP TOO».
Με ένα αισθαντικό tempo που σε τυλίγει απαλά, το τραγούδι αφηγείται τη ρομαντική μάχη δύο ανθρώπων να κρατήσουν ζωντανή τη φλόγα τους, κόντρα στα χιλιόμετρα, κόντρα στη λογική, κόντρα ίσως και στον ίδιο τους τον εαυτό.
Το «ELA, ELA» είναι μία τρυφερή υπενθύμιση της αιώνιας δύναμης του έρωτα, ακόμα και όταν αυτός ανθίζει στα πιο απρόσμενα, τσιμεντένια τοπία.
Η Μαρίνα Σάττι και ο Saske, σαν σύγχρονοι καταραμένοι εραστές της μουσικής, μας καλούν να ακούσουμε την ιστορία τους, μία ιστορία που, αν και ντυμένη με beats και synths, κουβαλάει μέσα της τη διαχρονική συγκίνηση ενός σαιξπηρικού δράματος. «Έλα, έλα…» και άκου.
