Η Melissa Auf der Maur ανοίγει το προσωπικό της αρχείο και παρουσιάζει το «Bass Womb Room: My ‘90s 4-Track Demos x Field Recordings». Ο δίσκος συνδυάζει ακυκλοφόρητα demos από τη δεκαετία του 1990 με νέες συνθέσεις που δημιουργήθηκαν για μία έκθεση φωτογραφίας στον Καναδά, φωτίζοντας μία πιο ιδιωτική και πειραματική πλευρά της μουσικού.
Έπειτα από περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια χωρίς νέο προσωπικό υλικό, η Melissa Auf der Maur επιστρέφει με ένα άλμπουμ που στρέφεται προς το παρελθόν για να αποκτήσει νέο νόημα στο παρόν. Η Καναδή μπασίστρια, που άφησε το αποτύπωμά της ως μέλος των Hole και αργότερα των Smashing Pumpkins, ετοιμάζει το «Bass Womb Room: My ‘90s 4-Track Demos x Field Recordings», έναν δίσκο που βασίζεται σε ηχογραφήσεις από τη δεκαετία του 1990 και τις συνδέει με νέο υλικό που δημιούργησε ειδικά για μία εικαστική εγκατάσταση.
Η επιλογή αυτή δεν αποτελεί μία απλή αναδρομή. Το νέο άλμπουμ λειτουργεί σαν μία συνομιλία ανάμεσα στη νεαρή Melissa που κατέγραφε ιδέες στο σπίτι της και στη σημερινή καλλιτέχνιδα, η οποία επιστρέφει σε εκείνες τις κασέτες για να τις παρουσιάσει με διαφορετική προοπτική.
Ο δίσκος περιλαμβάνει αρκετά ακυκλοφόρητα τετρακάναλα demos, τα οποία η Auf der Maur έγραψε και ηχογράφησε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Μαζί τους θα βρίσκονται οκτώ νέα μουσικά interludes, γραμμένα για τη συνοδευτική έκθεση φωτογραφίας και εγκατάσταση που ετοιμάζει.
Η ιστορία αυτών των ηχογραφήσεων ξεκινά στο σαλόνι του σπιτιού της στο Λος Άντζελες. Εκεί, χρησιμοποιώντας ένα τετρακάναλο κασετόφωνο Tascam, κατέγραφε τραγούδια με ελάχιστα μέσα, σε μία περίοδο που η καθημερινότητά της άλλαζε γρήγορα εξαιτίας της συμμετοχής της σε δύο από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της εναλλακτικής rock σκηνής.
Βασικό εργαλείο ήταν η ακουστική κιθάρα και οι πολυεπίπεδες φωνητικές γραμμές. Παράλληλα, αξιοποιούσε το μπάσο, πλήκτρα και ηχογραφήσεις από ήχους της καθημερινότητας. Μια βρύση που έσταζε ή ο ήχος από το κλείστρο μιας φωτογραφικής μηχανής μπορούσαν να γίνουν μέρος της μουσικής, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που κινούνταν ανάμεσα στο τραγούδι και στην ηχητική καταγραφή στιγμών.
Η ίδια πειραματιζόταν διαρκώς με τις δυνατότητες του τετρακάναλου εξοπλισμού της. Αντέστρεφε την κασέτα, άλλαζε το ύψος του ήχου και αξιοποιούσε τεχνικές που, πριν από την εποχή της ψηφιακής επεξεργασίας, απαιτούσαν φαντασία και χειροκίνητους χειρισμούς.
Αντίστοιχα προσωπική ήταν και η προσέγγισή της στους στίχους. Κάποιες φορές αυτοσχεδίαζε, αφήνοντας τη σκέψη της να κυλήσει ελεύθερα μπροστά στο μικρόφωνο. Άλλοτε διάβαζε αυτούσιες καταγραφές από το προσωπικό ημερολόγιό της, μεταφέροντας στις ηχογραφήσεις στιγμές που είχαν αρχικά γραφτεί χωρίς πρόθεση να ακουστούν από άλλους.
Η ίδια εξήγησε το πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκαν αυτά τα τραγούδια.
«Έγραψα αυτά τα τραγούδια σε μία περίοδο όπου η μουσική βιομηχανία, καθοδηγούμενη από τις μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες, ασκούσε ολοένα μεγαλύτερη πίεση σε εμένα και στους συνομηλίκους μου να φτιάχνουμε γυαλισμένα τραγούδια που θα κυριαρχούσαν στα ραδιόφωνα», ανέφερε η Auf der Maur.
Στη συνέχεια περιέγραψε τι αντιπροσώπευαν για την ίδια εκείνες οι ηχογραφήσεις.
«Αυτά τα τραγούδια είναι ο ήχος των προσωπικών μου πειραματισμών και ένας τρόπος να κρατήσω ζωντανή μέσα μου την καλλιτέχνιδα από το Μόντρεαλ. Αυτοί οι ήχοι είναι η ήσυχη και ιδιωτική πλευρά του κοριτσιού που εντάχθηκε σε ένα μεγάλο αμερικανικό rock συγκρότημα μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας», δήλωσε.
Το καινούργιο υλικό του άλμπουμ συνδέεται άμεσα με μία φωτογραφική έκθεση που θα παρουσιαστεί στην Art Gallery of Ontario. Τα οκτώ νέα ιντερλούδια γράφτηκαν για να συνοδεύσουν την εγκατάσταση, όμως ακόμη και αυτά βασίζονται σε υλικό από το προσωπικό αρχείο της μουσικού.
Την εποχή που εμφανιζόταν με τους Hole και τους Smashing Pumpkins, η Auf der Maur είχε αναπτύξει μία ιδιαίτερη συνήθεια. Τοποθετούσε μία βιντεοκάμερα πάνω στον ενισχυτή του μπάσου της και κατέγραφε το κοινό κατά τη διάρκεια των συναυλιών.
Χρόνια αργότερα επέστρεψε σε εκείνες τις κασέτες. Ο ήχος από τις παλιές καταγραφές έγινε sample για τις νέες συνθέσεις, τις οποίες ένωσε με έναν ρυθμό που παραπέμπει στον χτύπο της καρδιάς και βασίζεται στον ήχο του μπάσου. Έτσι, το κοινό των συναυλιών της δεκαετίας του 1990 μετατρέπεται σε οργανικό μέρος των νέων ηχογραφήσεων.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση αντικατοπτρίζει μία ευρύτερη τάση που εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια, με αρκετούς καλλιτέχνες να επιστρέφουν στα προσωπικά τους αρχεία. Στην περίπτωση της Auf der Maur, όμως, το ενδιαφέρον βρίσκεται στο γεγονός ότι το αρχειακό υλικό δεν παρουσιάζεται ως ιστορικό ντοκουμέντο. Αντίθετα, επεξεργάζεται εκ νέου και αποκτά διαφορετική λειτουργία μέσα σε ένα σύγχρονο καλλιτεχνικό πλαίσιο, όπου η μουσική, η φωτογραφία και οι ηχογραφήσεις πεδίου συνυπάρχουν.
Το «Bass Womb Room: My ‘90s 4-Track Demos x Field Recordings» θα κυκλοφορήσει στις 4 Σεπτεμβρίου από την Envision Records. Δύο ημέρες νωρίτερα, στις 2 Σεπτεμβρίου, θα ανοίξει η φωτογραφική έκθεση και εγκατάσταση στην Art Gallery of Ontario, ενώ στις 8 Σεπτεμβρίου θα ακολουθήσει και η έκδοση ενός φωτογραφικού λευκώματος που θα συνοδεύει το συνολικό εγχείρημα.
Η επιστροφή της Melissa Auf der Maur αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή φωτίζει μία περίοδο που συνήθως μένει στη σκιά των μεγάλων συναυλιών και των γνωστών δίσκων. Τα demos που έμεναν κλεισμένα σε κασέτες, οι προσωπικές σημειώσεις, οι ήχοι ενός σπιτιού και οι αντιδράσεις του κοινού από συναυλίες πριν από τρεις δεκαετίες συνθέτουν σήμερα μία νέα αφήγηση.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η Auf der Maur επανασυστήνει μία πλευρά της δημιουργικής της πορείας που μέχρι τώρα παρέμενε σχεδόν άγνωστη, δίνοντας στο προσωπικό της αρχείο τον ρόλο του πρωταγωνιστή.
