Από τα μπερδεμένα χρονοδιαγράμματα μέχρι τα μέλη της οικογένειας που «εξαφανίστηκαν», αυτά είναι τα πραγματολογικά λάθη στη νέα βιογραφική ταινία για τη ζωή και την καριέρα του Michael Jackson.
Η δημιουργία μιας μουσικής βιογραφίας αποτελεί μία από τις πιο επικίνδυνες αποστολές στο σύγχρονο σινεμά. Το ερώτημα παραμένει πάντα το ίδιο: πώς μπορείς να συμπυκνώσεις ολόκληρη τη ζωή ενός καλλιτέχνη σε ένα δίωρο, χωρίς να προδώσεις την αλήθεια ή να θυσιάσεις την ουσία της αφήγησης;
Οι θαυμαστές του Michael Jackson θα βρεθούν αντιμέτωποι με αυτά ακριβώς τα διλήμματα, καθώς η ταινία «Michael» βγαίνει στις διεθνείς αίθουσες την Παρασκευή 24 Απριλίου (η ελληνική πρεμιέρα προηγήθηκε στις 23 Απριλίου). Με τον ανιψιό του, Jaafar Jackson, στον πρωταγωνιστικό ρόλο, το φιλμ επιχειρεί να χαρτογραφήσει την πορεία του από την άνοδο με τους The Jackson 5 μέχρι την εδραίωσή του ως ο απόλυτος superstar με την κυκλοφορία του «Thriller» το 1982 και την πρώτη του σόλο περιοδεία το 1988.
Καμία ταινία μεγάλου μήκους δεν μπορεί να είναι απόλυτα ακριβής, ειδικά όταν πρόκειται για έναν άνθρωπο που υπήρξε ο πιο διάσημος κάτοικος του πλανήτη. Ωστόσο, η παραποίηση ημερομηνιών και η κατασκευή καταστάσεων που απέχουν από την πραγματικότητα προκαλούν ήδη συζητήσεις ανάμεσα στους ειδήμονες της μουσικής ιστορίας.
Για όσους θέλουν να γνωρίσουν την ιστορία πίσω από τη λάμψη ή για εκείνους που αναζητούν την απόλυτη τεκμηρίωση, συγκεντρώσαμε τα πιο τρανταχτά λάθη στην αφήγηση της ταινίας. (Ακολουθούν spoilers για την πλοκή).
Μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις μετά την πρεμιέρα ήταν η παντελής απουσία της Janet, του νεότερου μέλους της οικογένειας Jackson. Η LaToya Jackson αποκάλυψε πως η Janet «αρνήθηκε ευγενικά» να συμπεριληφθεί στην ταινία ως χαρακτήρας.
Αν κάποιος μετρήσει προσεκτικά τα αδέλφια που εμφανίζονται στην οθόνη, θα βρει μόνο έξι. Πρόκειται για τους Jackie, Tito, Jermaine, Marlon και Michael, που αποτελούσαν τον πυρήνα των The Jackson 5, μαζί με τη LaToya.
Πέρα από την Janet, από το κάδρο λείπουν η μεγαλύτερη κόρη Rebbie, η οποία είχε τη δική της επιτυχημένη παρουσία στα charts με τη βοήθεια του Michael, αλλά και ο μικρότερος γιος Randy. Η απουσία του Randy, μάλιστα, δημιουργεί σημαντικά κενά στη συνέχεια της ιστορίας.
Η ταινία ξεκινά το 1966 στο Γκάρι της Ιντιάνα, με τους The Jackson 5 να κάνουν πρόβες κάτω από το αυστηρό βλέμμα του πατέρα και μάνατζέρ τους, Joseph. Ο Colman Domingo ενσαρκώνει τον πατριάρχη της οικογένειας με μία σχεδόν σκοτεινή ένταση, φτάνοντας στο σημείο να χτυπήσει τον νεαρό Michael, τον οποίο υποδύεται ο Juliano Valdi, με τη ζώνη του.
Αν και η κακοποίηση από την πλευρά του Joseph είναι ένα καλά τεκμηριωμένο γεγονός, οι γνώστες της δισκογραφίας τους θα παρατηρήσουν ένα παράδοξο. Το συγκρότημα εμφανίζεται να τραγουδά το «Big Boy», ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1967.
Το συγκεκριμένο τραγούδι κυκλοφόρησε από την τοπική εταιρεία Steeltown στις αρχές του 1968. Η τοποθέτησή του σε πρόβες του 1966 αποτελεί μία χρονική ανακρίβεια που ίσως περνά απαρατήρητη από το ευρύ κοινό, αλλά όχι από τους μελετητές της εποχής.
Το ζήτημα της ένταξης του συγκροτήματος στη Motown Records παρουσιάζεται με έναν τρόπο που ακόμη και οι δημιουργοί της ταινίας ένιωσαν την ανάγκη να σχολιάσουν στους τίτλους τέλους. Ιστορικά, η εταιρεία προώθησε το συγκρότημα ως «ανακάλυψη» της Diana Ross για διαφημιστικούς λόγους.
Στην ταινία, η Kat Graham υποδύεται την Diana Ross, όμως η ίδια ανέφερε σε ιστορία του λογαριασμού της στο Instagram πως «ορισμένες νομικές παράμετροι επηρέασαν αρκετές σκηνές», συμπεριλαμβανομένων αυτών που γύρισε η ίδια. Αυτό που βλέπουμε τελικά είναι ένας συνδυασμός της αλήθειας και του μύθου.
Στην οθόνη, οι The Jackson 5 εμφανίζονται στο Regal Theatre του Σικάγο το 1968, με την Gladys Knight & The Pips να προηγούνται στη σκηνή. Εκεί, η Suzanne de Passe, βοηθός του ιδρυτή της Motown, Berry Gordy, προσεγγίζει τον Joseph.
Στην πραγματικότητα, το συγκρότημα άνοιξε τη συναυλία για τους Bobby Taylor and The Vancouvers. Ήταν ο Bobby Taylor εκείνος που κανόνισε την ιστορική οντισιόν τους σε βίντεο για τον Gordy. Η Gladys Knight είχε όντως δει το συγκρότημα νωρίτερα, αλλά οι δικές της προσπάθειες να τους προτείνει στη Motown δεν είχαν καρποφορήσει.
Το πιο παράξενο στοιχείο της σκηνής είναι ότι η de Passe εντυπωσιάζεται από την ερμηνεία του «Never Can Say Goodbye». Πρόκειται για ένα τραγούδι που το συγκρότημα δεν ηχογράφησε πριν από το 1970, ενώ έφτασε στο No. 2 του Billboard Hot 100 την επόμενη χρονιά. Η αναντιστοιχία είναι τόσο εμφανής που υπάρχει ειδική διευκρίνιση στους τίτλους τέλους για τη θέση του τραγουδιού στο χρονοδιάγραμμα.
Μετά την καθιέρωση των The Jackson 5, η ταινία κάνει ένα απότομο άλμα στο 1978. Ο Michael σχεδιάζει να ηχογραφήσει το άλμπουμ «Off the Wall» με παραγωγό τον Quincy Jones, τον οποίο γνώρισε στα γυρίσματα της κινηματογραφικής μεταφοράς του μιούζικαλ «The Wiz».
Ο Joseph εμφανίζεται εξοργισμένος, θεωρώντας ότι η οικογένεια είναι το μόνο «brand» που απαιτεί προσοχή. Αυτή η προσέγγιση αποσιωπά το γεγονός ότι ο Michael είχε ήδη σημαντική σόλο πορεία.
Είχε κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ στη Motown παράλληλα με τη δουλειά του στο συγκρότημα, σημειώνοντας τρεις επιτυχίες στην πρώτη πεντάδα των Billboard Hot 100 charts, ανάμεσα στις οποίες και το «Ben» που έφτασε στο No. 1 το 1972.
Επιπλέον, λόγω της απουσίας του Randy, οι The Jackson 5 γίνονται «The Jackson 4». Ο Joseph αναφέρει απαξιωτικά πως ο Jermaine «έκανε την επιλογή του», εννοώντας την απόφασή του να παραμείνει στη Motown το 1976, όταν τα αδέλφια του υπέγραψαν στην Epic Records.
Η απόφαση του Jermaine επηρεάστηκε αναμφίβολα από το γεγονός ότι είχε παντρευτεί την κόρη του Berry Gordy, Hazel, τρία χρόνια νωρίτερα. Στην πραγματική ζωή, ο Randy αντικατέστησε τον αδελφό του σε τέσσερα άλμπουμ των Jacksons, πριν ο Jermaine επιστρέψει για την περίφημη περιοδεία «Victory Tour» το 1984, μετατρέποντας το συγκρότημα σε εξάδα.
Το 1981 παρουσιάζεται ως μία χρονιά πυκνών εξελίξεων στην ταινία. Ο Michael υιοθετεί τον Bubbles, τον χιμπατζή που έγινε ο μόνιμος σύντροφός του, και υποβάλλεται στην πρώτη του ρινοπλαστική. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο χειρουργός τον ρωτά για την πρόσφατη διάγνωση της λεύκης, της πάθησης που άλλαξε τον τόνο του δέρματός του.
Παρόλο που ο Michael εμφανίζεται με ελαφρώς μικρότερη μύτη στο εξώφυλλο του άλμπουμ «Triumph» το 1980, τα υπόλοιπα γεγονότα δεν συνέβησαν τόσο νωρίς. Ο Bubbles γεννήθηκε το 1983, την ίδια χρονιά που ο δερματολόγος Arnold Klein διέγνωσε για πρώτη φορά την πάθηση του δέρματος του τραγουδιστή.
Η δημιουργία του άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία της μουσικής αποτελεί κεντρικό άξονα της ταινίας, όμως τα γεγονότα μετά την κυκλοφορία του «Thriller» το 1982 παρουσιάζονται με εντελώς λανθασμένη σειρά.
Βλέπουμε τον Michael να κάνει πρόβες για το βίντεο του «Beat It», να επιβλέπει τις γωνίες λήψης στην ταινία μικρού μήκους «Thriller» και να ζητά από τον Walter Yetnikoff, διευθύνοντα σύμβουλο της CBS Records, να πείσει το MTV να παίξει το «Billie Jean». Στον ρόλο του Yetnikoff εμφανίζεται σε ένα παράξενο πέρασμα ο κωμικός Mike Myers.
Στη συνέχεια, η ταινία δείχνει τον Michael να κερδίζει σωρεία βραβείων Grammy και να τραγουδά το «Billie Jean» στο τηλεοπτικό αφιέρωμα «Motown 25» το 1983, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά το moonwalk. Στην πραγματικότητα, το βίντεο του «Billie Jean» έφτασε στο MTV τον Μάρτιο του 1983, την ίδια περίοδο που το τραγούδι βρισκόταν στην κορυφή του Billboard Hot 100.
Η εμφάνιση στο «Motown 2» ακολούθησε αργότερα τον ίδιο μήνα και μεταδόθηκε στην τηλεόραση τον Μάιο, όταν πλέον το βίντεο του «Beat It» βρισκόταν σε συνεχή προβολή. Η ταινία μικρού μήκους «Thriller» έκανε πρεμιέρα μόλις τον Δεκέμβριο του 1983, ενισχύοντας το δεύτερο κύμα επιτυχίας του άλμπουμ.
Η κορύφωση ήρθε τον Φεβρουάριο του 1984. Τότε, μόλις έναν μήνα μετά το ατύχημα στα γυρίσματα διαφήμισης της Pepsi όπου τα μαλλιά του πήραν φωτιά, ο Jackson κέρδισε οκτώ βραβεία Grammy σε μία μόνο βραδιά, ανάμεσα στα οποία και το βραβείο για το Άλμπουμ της Χρονιάς.
Είναι βέβαιο πως πολλοί θα μπερδευτούν από την υποτιθέμενη χρονολογία αυτής της εμβληματικής περιόδου της pop ιστορίας. Η ταινία τελειώνει απότομα, αφήνοντας υπόνοιες για μία συνέχεια που ίσως επικεντρωθεί στα μετέπειτα χρόνια της ζωής του.
Αν η δημιουργική ομάδα προχωρήσει σε ένα sequel, θα είναι απαραίτητο να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην τήρηση της σειράς των γεγονότων. Ο Michael Jackson δεν ήταν απλώς ένας καλλιτέχνης, αλλά ένα πολιτισμικό φαινόμενο του οποίου η διαδρομή έχει καταγραφεί με εξαντλητική λεπτομέρεια.
Η μουσική βιομηχανία συχνά επιλέγει να «λειάνει» τις γωνίες της πραγματικότητας για χάρη του δράματος, όμως στην περίπτωση του Βασιλιά της Pop, η αλήθεια είναι συχνά πιο συναρπαστική από τη μυθοπλασία. Η ταινία «Michael» καταφέρνει να αποτυπώσει το μέγεθος του ταλέντου του, αλλά αποτυγχάνει να σεβαστεί το χρονικό πλαίσιο που τον ανέδειξε σε παγκόσμιο είδωλο.
Παρά τις αστοχίες, η ερμηνεία του Jaafar Jackson και η προσπάθεια αναπαράστασης της εποχής προσφέρουν μία ματιά στο εσωτερικό σύμπαν ενός ανθρώπου που έζησε ανάμεσα στον θρίαμβο και την προσωπική απομόνωση. Η ιστορία του Michael Jackson θα συνεχίσει να απασχολεί, να εμπνέει και να προκαλεί, υπενθυμίζοντας πως ακόμα και οι μεγαλύτεροι θρύλοι δεν μπορούν να ξεφύγουν από την αυστηρή κρίση της ιστορικής ακρίβειας.
