Η πρώην CEO της ADOR και «ψυχή» των NewJeans, Min Hee-jin, σε μία συγκλονιστική κατάθεση-ποταμό εναντίον του κολοσσού της K-pop, HYBE, για ένα συμβόλαιο δουλείας, αθέτηση υποσχέσεων και μία διαμάχη εκατομμυρίων.
Δάκρυα, ένταση και κατηγορίες που μοιάζουν βγαλμένες από σενάριο εταιρικού θρίλερ εκτυλίχθηκαν στο Κεντρικό Περιφερειακό Δικαστήριο της Σεούλ. Στο εδώλιο των μαρτύρων, η Min Hee-jin, η άλλοτε πανίσχυρη διευθύνουσα σύμβουλος της ADOR και η δημιουργική δύναμη πίσω από το φαινόμενο των NewJeans, κατέρρευσε συναισθηματικά καθώς για περισσότερες από πέντε ώρες ξεδίπλωνε τη δική της πλευρά στην πικρή νομική διαμάχη που τη φέρνει αντιμέτωπη με τη μητρική εταιρεία HYBE.
Μια διαμάχη που στο επίκεντρό της έχει ένα δικαίωμα πώλησης μετοχών αξίας περίπου 26 δισεκατομμυρίων γουόν (20 εκατομμύρια δολάρια), αλλά στην ουσία της αγγίζει τα όρια της δημιουργικής ελευθερίας, της εταιρικής ηθικής και της ανθρώπινης προδοσίας.
Υποστηρίζοντας ότι «θυσιάστηκε για την είσοδο της HYBE στο χρηματιστήριο», η Min κατηγόρησε τον κολοσσό της K-pop ότι υπονόμευσε συστηματικά τη δουλειά της με τις NewJeans και δήλωσε με σπασμένη φωνή πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι η εταιρεία θα την πρόδιδε.
Κατά τη διάρκεια της τρίτης ακροαματικής διαδικασίας, η Min, που ξέσπασε σε κλάματα αρκετές φορές, περιέγραψε τον εαυτό της ως «κάποια που εκτιμά τη φήμη και τη δημιουργική ποιότητα περισσότερο από τα χρήματα». Αποκάλυψε μάλιστα ότι ο πρόεδρος της HYBE, Bang Si-hyuk, αρχικά επέμενε να ξεκινήσει την ADOR με μηδενικό μετοχικό κεφάλαιο, με αντάλλαγμα την παραχώρηση εκπαιδευόμενων καλλιτεχνών. Τελικά, όπως είπε, συμφώνησε σε δικαιώματα προαίρεσης μετοχών, τονίζοντας ότι δεν υπέγραψε τη συμφωνία μετόχων για οικονομικό όφελος.
Σύμφωνα με την κατάθεσή της, η εσωτερική εχθρότητα της HYBE προς τις NewJeans άρχισε να μεγαλώνει αμέσως μετά την αστραπιαία επιτυχία του γκρουπ. Ισχυρίστηκε ότι η ομάδα δημοσίων σχέσεων απέτυχε να προωθήσει σωστά τα επιτεύγματα του συγκροτήματος και ότι το διαφημιστικό τμήμα προσπάθησε να εκτρέψει εμπορικές προτάσεις υψηλού προφίλ σε άλλες θυγατρικές.
Επιπλέον, ανέφερε ότι οι ομάδες πνευματικής ιδιοκτησίας και συναυλιών της HYBE συγκρούονταν μαζί της, χαρακτηρίζοντας την ADOR ως «δύσκολη στη συνεργασία».
Ανακάλεσε μάλιστα μία συζήτηση που άκουσε πριν από το ντεμπούτο των Le Sserafim και των NewJeans, όπου επικεφαλής θυγατρικών της HYBE συζητούσαν ποια ομάδα έπρεπε να πετύχει, με ένα ανώτερο στέλεχος να δηλώνει ότι οι Le Sserafim «έπρεπε οπωσδήποτε» να πετύχουν για λόγους εταιρικής πειθαρχίας. Ένα άλλο στέλεχος, όπως είπε, την προειδοποίησε ιδιωτικά να «είναι προσεκτική» λόγω της ζήλιας και της αντίστασης που υπήρχε.
Η Min Hee-jin υποστήριξε ότι υπέγραψε τη συμφωνία μετόχων επειδή χρειαζόταν ανεξαρτησία και φωνή για τη δική της εταιρεία, προσθέτοντας ότι ακόμη και ο πρώην CEO της HYBE, Park Ji-won, είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για την εταιρεία. «Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι ο Park θα με πρόδιδε», είπε συντετριμμένη. Χαρακτήρισε τη ρήτρα μη ανταγωνισμού της συμφωνίας ως «ένα γελοίο συμβόλαιο δουλείας», λέγοντας ότι πίστευε πως δεν θα χρησιμοποιούνταν ποτέ εναντίον της.
Αναφορικά με τους ισχυρισμούς ότι επιδίωξε να διαπραγματευτεί έναν υψηλότερο πολλαπλασιαστή για το δικαίωμα πώλησης – αυξάνοντάς τον από 13 σε 30 φορές τα κέρδη – η Min δήλωσε ότι δεν έκανε η ίδια αυτό το αίτημα. «Ο δικηγόρος μου χειρίστηκε τις διαπραγματεύσεις. Εγώ είπα μάλιστα ότι και το 13 ήταν εντάξει. Το έκανα για τη δουλειά, όχι για τα χρήματα», επέμεινε.
Η απαίτησή της για τον πολλαπλασιαστή «30 φορές», όπως εξήγησε, προήλθε από «μια βαθιά αίσθηση προδοσίας, όχι από απληστία». Ήταν, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, «ψυχολογική αποζημίωση για την απάτη και την ταπείνωση και τα εμπόδια που υπέμεινα μέσα στην HYBE. Δεν είχε να κάνει με το να βγάλω χρήματα — είχε να κάνει με το να απαιτήσω λογοδοσία για τη ζημιά που μου προκάλεσαν».
Η Min Hee-jin απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες της HYBE ότι σχεδίαζε την απόσχιση της ADOR ή ότι συνωμοτούσε με εξωτερικούς παράγοντες. Χαρακτήρισε μία ιδιωτική ανταλλαγή μηνυμάτων —την οποία η HYBE ερμήνευσε ως απόπειρα να πάρει τις NewJeans από την εταιρεία— ως «άγρια μυθοπλασία της HYBE».
Υποστήριξε ότι τα σχόλια απομονώθηκαν από το πλαίσιό τους, προερχόμενα από μία ανεπίσημη συζήτηση που σκοπό είχε απλώς την εκτόνωση της απογοήτευσης. «Είναι παράλογο που αυτό μετατράπηκε σε νομική κατηγορία», δήλωσε με αγανάκτηση. «Το να λες κάτι σε μία συνομιλία δεν είναι το ίδιο με το να διαπράττεις έγκλημα. Ο κόσμος δεν λειτουργεί έτσι».
Απέρριψε επίσης έντονα την ιδέα ότι ο τερματισμός του συμβολαίου των NewJeans θα την ωφελούσε. «Γιατί θα κέρδιζα εγώ από αυτό; Αν είχα μείνει σιωπηλή, θα μπορούσα απλώς να ασκήσω το δικαίωμα πώλησης. Έμεινα λόγω ευθύνης, παρόλο που η HYBE έκανε τη ζωή μου μίζερη», είπε.
Από την πλευρά της, η HYBE αντέτεινε, τονίζοντας ότι η Min «δεν ήταν απλώς μία δημιουργός αλλά η CEO μιας θυγατρικής». Η εταιρεία υποστήριξε ότι το βασικό ζήτημα είναι αν η Min εκπλήρωσε τα καθήκοντα και τις ευθύνες της ως στέλεχος, και όχι αν επικαλείται το συναίσθημα.
Σύμφωνα με τη HYBE, οι συναντήσεις της Min Hee-jin με εξωτερικούς επενδυτές υποδηλώνουν «προσπάθειες για την αναζήτηση μιας ανεξάρτητης δομής» και όχι συνηθισμένες επιχειρηματικές συζητήσεις. Το αμφιλεγόμενο έγγραφο «Project 1945», το οποίο αναφερόταν σε μία πιθανή δομή απόσχισης, εμπίπτει στη διαχειριστική της ευθύνη, ανεξάρτητα από το ποιος το συνέταξε, πρόσθεσε η εταιρεία.
Για τη HYBE, το ζήτημα υπερβαίνει τη δημιουργική τριβή και αφορά ενέργειες που θα μπορούσαν να αλλάξουν θεμελιωδώς τη μετοχική δομή της εταιρείας, παραβιάζοντας έτσι τις συμβατικές υποχρεώσεις και την εμπιστοσύνη.
Η Min εξέφρασε επίσης την απορία της για την απόφαση της HYBE να την απολύσει από τη θέση της CEO της ADOR πέρυσι. «Ποια εταιρεία απολύει τον CEO μιας θυγατρικής μόλις δέκα ημέρες αφότου η ομάδα γέμισε το Tokyo Dome για μία εξαιρετική συνάντηση με τους θαυμαστές; Δεν έβγαζε κανένα νόημα», είπε, προσθέτοντας ότι οι εσωτερικοί έλεγχοι και η πίεση από την ομάδα ανθρώπινου δυναμικού της HYBE είχαν ενταθεί πριν από την απόλυσή της.
«Κάθε μέρα σε εκείνη την εταιρεία έμοιαζε με κόλαση, αλλά έμεινα για τις NewJeans. Πίστευα σε αυτές και είχα έτοιμα τραγούδια για να τις κάνω παγκόσμιες», δήλωσε, σημειώνοντας ότι επέλεξε τελικά να φύγει παρά την οικονομική ζημία, καθώς η παραμονή για τρεις ακόμη μήνες θα αύξανε την αποζημίωσή της.
Τέλος, αρνήθηκε κάθε ρόλο στην απόφαση των NewJeans να τερματίσουν το αποκλειστικό τους συμβόλαιο με την ADOR, ισχυριζόμενη ότι ενημερώθηκε μόνο αφότου οι γονείς των μελών πήραν την απόφαση. «Τους είπα ξεκάθαρα ότι δεν είχα καμία εξουσία να συμβουλεύσω τον τερματισμό του συμβολαίου», κατέθεσε.
Κλείνοντας, η Min επέκρινε αυτό που περιέγραψε ως την εμμονή της HYBE στην επέκταση μέσω συγχωνεύσεων και εξαγορών.
«Ο πρόεδρος Bang επικεντρώθηκε στην εξωτερική επέκταση μέσω συγχωνεύσεων, εξαγορών και επενδύσεων, αντί για το δημιουργικό βάθος ή την εσωτερική σταθερότητα», είπε. «Απογοητεύτηκα από μία φιλοσοφία διαχείρισης που αντιμετωπίζει τους καλλιτέχνες και τους υπαλλήλους ως αναλώσιμα αξεσουάρ». Και πρόσθεσε: «Η HYBE προωθεί δημόσια ένα σύστημα πολλαπλών θυγατρικών, αλλά στην πραγματικότητα χρησιμοποιεί κεντρικό έλεγχο που καταπνίγει τη δημιουργική αυτονομία».
Οι τελικές αγορεύσεις θα ολοκληρωθούν στις 18 Δεκεμβρίου, με την απόφαση να αναμένεται στις αρχές του επόμενου έτους. Μέχρι τότε, η Min Hee-jin έχει ήδη προχωρήσει, ιδρύοντας μία νέα εταιρεία με το όνομα OOAK (One of A Kind), ενώ οι NewJeans, που έχασαν την πρώτη τους δίκη για την ακύρωση του συμβολαίου τους, έχουν εκφράσει την πρόθεση να επιστρέψουν στην ADOR.
Η απόφαση δεν θα κρίνει απλώς μία οικονομική διαφορά, αλλά θα αποτελέσει μία απόφαση – ορόσημο στον ανελέητο κόσμο της K-pop. Είναι μία υπόθεση που, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, έχει ήδη αποκαλύψει τις ρωγμές πίσω από τη λαμπερή πρόσοψη μιας βιομηχανίας δισεκατομμυρίων.
