Οι MUNA ανακοινώνουν τον τέταρτο δίσκο τους και προετοιμάζουν το έδαφος για ένα καλοκαίρι γεμάτο συναίσθημα, αναφορές στα ’80s και την ωριμότητα μιας μπάντας που βρήκε επιτέλους τον απόλυτο έλεγχο της τέχνης της.
Οι MUNA επιστρέφουν με το νέο τους single «Dancing On The Wall» και ανακοινώνουν μία σειρά από μυσταγωγικές ζωντανές εμφανίσεις σε Ηνωμένες Πολιτείες και Μεγάλη Βρετανία, επιβεβαιώνοντας πως η δημιουργική τους ορμή παραμένει πιο ουσιαστική από ποτέ.
Το νέο αυτό κομμάτι αποτελεί τον προάγγελο και το ομότιτλο τραγούδι του τέταρτου studio album του συγκροτήματος, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 8 Μαΐου από τη Saddest Factory Records και τη Secretly Group.
Οι MUNA, αποτελούμενες από τις Katie Gavin, Naomi McPherson και Josette Maskin, δείχνουν να διανύουν την πιο συνειδητοποιημένη φάση της καριέρας τους, προσφέροντας στο κοινό τους κάτι που οι ίδιες θεωρούν ως την κορυφαία στιγμή της κοινής τους πορείας.
«Το “Dancing On The Wall” είναι ίσως το αγαπημένο μας τραγούδι που έχουμε γράψει ποτέ ως μπάντα», εξήγησαν οι MUNA, δίνοντας το στίγμα της νέας τους δουλειάς. «Πιστεύουμε ότι συγκεντρώνει όλα τα καλύτερα στοιχεία των MUNA – πηγάζει από ένα σημείο βαθιάς συναισθηματικής φόρτισης και μοναξιάς, αλλά το ίδιο το τραγούδι μάς κάνει να νιώθουμε δυνατές και ευφορικές», προσθέτουν.
Είναι ακριβώς αυτή η αντίθεση που χαρακτηρίζει τον ήχο τους, μία διαρκής ισορροπία ανάμεσα στο σκοτάδι της εσωτερικής αναζήτησης και το φως μιας λυτρωτικής μελωδίας.
Η θεματική του τραγουδιού αγγίζει την ευθραυστότητα των προσδοκιών. Οι ίδιες περιγράφουν τη σύνθεση ως μία καταγραφή της στιγμής που η ψευδαίσθηση καταρρέει.
«Γράφτηκε για τη στιγμή που το ρολόι χτυπάει μεσάνυχτα στον χορό και πρέπει να εγκαταλείψεις τη φαντασίωση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι η φαντασίωση του να αγαπάς κάποιον ή κάτι που δεν μπορεί να σου ανταποδώσει αυτή την αγάπη», συμπληρώνουν, δίνοντας μία σχεδόν κινηματογραφική διάσταση στην αφήγησή τους.
Στο ρεφρέν αυτού του δυναμικού pop τραγουδιού, το οποίο φέρει έντονες επιρροές από τη δεκαετία του ’80, οι MUNA τραγουδούν: «Χορεύω στον τοίχο όταν είμαι μαζί σου».
Οι στίχοι αποτυπώνουν την απογοήτευση για ένα πρόσωπο που παραμένει απόν, καθώς και την αβεβαιότητα που συνοδεύει μία τέτοια κατάσταση.
«Θα έπρεπε να σου είχα πει να μη σπαταλάς τον χρόνο μου / Αλλά είσαι τόσο μαγνητικός, που νιώθω ότι δεν έχει νόημα», αναφέρει ένας στίχος, ενώ η κλιμάκωση της έντασης αποδίδεται με τα λόγια: «Θα περίμενα για πάντα, αρκεί να περίμενα εσένα / Σε νιώθω τόσο κοντά / Όχι παραπάνω από μία ανάσα μακριά / Ψάχνω για ένα παράθυρο / Αλλά εσύ είσαι εκείνος πάνω στον οποίο συνεχίζω να χτυπάω το κεφάλι μου».
Σύμφωνα με τη δισκογραφική εταιρεία του συγκροτήματος, ο επερχόμενος δίσκος, που διαδέχεται το άλμπουμ «MUNA» του 2022, αιχμαλωτίζει μία οξυμένη συναισθηματική ένταση. Το αποτέλεσμα είναι ένας κόσμος που μοιάζει επείγων, σωματικός και ζωντανός, ισορροπώντας ανάμεσα στην προωθητική δύναμη και την ενδοσκόπηση, την ευφορία και την ανησυχία.
Η παραγωγή φέρει την υπογραφή της Naomi McPherson, αναδεικνύοντας ένα σθεναρά αυτοκατευθυνόμενο δημιουργικό όραμα που ριζώνει στο ένστικτο, την εμπιστοσύνη και τον απόλυτο καλλιτεχνικό έλεγχο. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, πρόκειται για έναν δίσκο που αναπνέει μέσα στην ένταση, προσκαλώντας τους ακροατές στην πίστα, ενώ διατηρεί τον εσωτερικό του κόσμο σκόπιμα ανεπίλυτο.
Για να γιορτάσουν την επιστροφή τους, οι MUNA θα πραγματοποιήσουν μία σειρά από περιορισμένες, ατμοσφαιρικές εμφανίσεις τον Μάιο. Το πρόγραμμά τους ξεκινά από το The Shrine στο Λος Άντζελες, συνεχίζεται με τρεις διαδοχικές βραδιές στο Music Hall Of Williamsburg της Νέας Υόρκης και ολοκληρώνεται στο Λονδίνο, με τρεις εμφανίσεις στο θρυλικό Heaven.
Η πορεία του συγκροτήματος προς την απόλυτη ανεξαρτησία ξεκίνησε ουσιαστικά το 2022 με το άλμπουμ «MUNA», το οποίο ήταν η πρώτη τους δουλειά μετά την έναρξη της συνεργασία τους με τη Saddest Factory Records της Phoebe Bridgers.
Σε μία προηγούμενη συνέντευξή τους στο NME, τα μέλη των MUNA είχαν μιλήσει ανοιχτά για τη λύση της συνεργασίας τους με τη μεγάλη δισκογραφική RCA Records, η οποία τις αποδέσμευσε επειδή «δεν απέφεραν αρκετά χρήματα».
Οι ίδιες τόνισαν πως είναι «ευκολότερο με ορισμένους τρόπους» να εργάζονται με μία ανεξάρτητη εταιρεία, καθώς πλέον απολαμβάνουν μεγάλη δημιουργική ελευθερία.
Η Naomi McPherson πρόσθεσε πως είναι δύσκολο να συγκρίνει κανείς τις δύο εμπειρίες, καθώς και στις δύο περιπτώσεις υπήρξαν ιδιαιτερότητες. «Στην παλιά μας εταιρεία, κανείς δεν μας περιόριζε δημιουργικά ούτε μας έλεγε τι είδους μουσική έπρεπε να φτιάξουμε. Και η αποχώρησή μας από εκεί δεν ήταν καν συγκρουσιακή», εξήγησε.
Ωστόσο, επισήμανε μία ειδοποιό διαφορά: «Είναι πιο πιθανό να βρεις ανθρώπους με τους οποίους ταυτίζεσαι όσον αφορά το γούστο σε μία ανεξάρτητη δομή. Ίσως είναι λιγότερο πιθανό να βρεις αυτούς τους ανθρώπους σε μία μεγάλη εταιρική δομή. Αυτό δεν σημαίνει ότι εκείνοι οι άνθρωποι δεν νοιάζονται για την τέχνη, αλλά απλώς μπορεί να μην έχουν το ίδιο γούστο».
Το διάστημα που μεσολάβησε από την τελευταία τους ομαδική κυκλοφορία ήταν παραγωγικό και σε ατομικό επίπεδο. Η Katie Gavin κυκλοφόρησε το παρθενικό προσωπικό της άλμπουμ με τίτλο «What A Relief» το 2024, ενώ η Naomi McPherson έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός στην ταινία «Saturday Night» για το «Saturday Night Live».
Παράλληλα, η μπάντα έχει χτίσει ένα εντυπωσιακό βιογραφικό ζωντανών εμφανίσεων, έχοντας ανοίξει συναυλίες για την Taylor Swift στην ιστορική περιοδεία «The Eras Tour», ενώ έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως η Lorde, οι Boygenius και η Phoebe Bridgers.
Με το «Dancing On The Wall», οι MUNA μας καλούν να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας διαλυμένες φαντασιώσεις, χορεύοντας.
