Η περιοδεία ενός καλλιτέχνη όπως ο Niall Horan, που κουβαλάει στις αποσκευές του την κληρονομιά του παγκόσμιου φαινομένου των One Direction, μοιάζει πάντα με μία άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν.
Ο Niall Horan εξηγεί γιατί αποφεύγει συγκεκριμένα τραγούδια των One Direction στις συναυλίες του όταν οι πρώην συνοδοιπόροι του βρίσκονται ταυτόχρονα στον δρόμο.
Με όλα τα μέλη των One Direction να ακολουθούν πλέον τη δική τους αυτόνομη πορεία, οι πιθανότητες να συμπίπτουν οι περιοδείες τους είναι περισσότερες από ποτέ. Σε αυτή την ιδιαίτερη συνθήκη, ο Niall Horan παραδέχεται πως λειτουργεί με μια άτυπη αλλά σαφή δεοντολογία προκειμένου να μην υπάρξουν αλληλοεπικαλύψεις στο ρεπερτόριο που παρουσιάζουν ζωντανά.
Σε πρόσφατη συνέντευξη – βίντεο που παραχώρησε στο NME, ο Ιρλανδός τραγουδιστής αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο χτίζει το setlist των εμφανίσεών του.
Η επιλογή των τραγουδιών από τον κατάλογο του συγκροτήματος που τον ανέδειξε δεν είναι τυχαία, καθώς στο παρελθόν τον έχουμε ακούσει να ερμηνεύει σόλο τα «Fool’s Gold», «Drag Me Down», «Night Changes» και «Story of My Life».
«Υποθέτω πως απλώς παίζω τα αγαπημένα μου», εξήγησε ο Niall Horan, δίνοντας μία πρώτη γεύση από το σκεπτικό του. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει και έναν βαθμό συνεννόησης, έστω και σιωπηρής, με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος που βρίσκονται σε κίνηση την ίδια περίοδο.
«Προσπαθώ να μένω μακριά από ένα τραγούδι αν το λένε και οι υπόλοιποι. Αν ο Harry [Styles] περιοδεύει και παίζει το “What Makes You Beautiful” κάθε βράδυ, θα ήταν κάπως ανόητο να κάνω το ίδιο τραγούδι την ίδια χρονική στιγμή», ανέφερε χαρακτηριστικά, δείχνοντας τον σεβασμό του στον προσωπικό χώρο των φίλων του.
Αυτή η στρατηγική δεν είναι καινούργια για εκείνον, καθώς τηρείται με συνέπεια εδώ και χρόνια.
«Ο Louis [Tomlinson] είχε συμπεριλάβει το “Drag Me Down” στην πρώτη του περιοδεία, οπότε εγώ έμεινα μακριά από αυτό και το επέλεξα για τη δική μου επόμενη περιοδεία», συμπλήρωσε, υπογραμμίζοντας την επιθυμία του για ποικιλία.
Πέρα από τις επιλογές του setlist, ο Niall Horan μοιράστηκε και την άποψή του για το ποια κομμάτια από τη δισκογραφία των One Direction θεωρεί πως δεν έλαβαν την αναγνώριση που τους άξιζε. Πρόκειται για μία συζήτηση που πάντα εξάπτει το ενδιαφέρον των φανατικών οπαδών τους, οι οποίοι αναζητούν τα κρυμμένα διαμάντια πίσω από τις μεγάλες επιτυχίες.
«Πιστεύω πως το “Steal My Girl” είναι υποτιμημένο, πρέπει να το πω» δήλωσε ο τραγουδιστής. «Πρόκειται για μία τολμηρή άποψη, αλλά θεωρώ πως αδικήθηκε και δεν έζησε τη στιγμή που του αναλογούσε κάτω από τον ήλιο. Επίσης, πιστεύω πως και το “Fool’s Gold” είναι υποτιμημένο», πρόσθεσε με ειλικρίνεια.
Η μουσική σκηνή αυτή τη στιγμή κατακλύζεται από τη δραστηριότητα των μελών της μπάντας. Το άλμπουμ του Harry Styles με τίτλο «Kiss All The Time. Disco, Occasionally» βρίσκεται στο No. 1 του Billboard 200 για δεύτερη συνεχή εβδομάδα, μετά την κυκλοφορία του στις 6 Μαρτίου, αποδεικνύοντας τη δυναμική του.
Από την άλλη πλευρά, ο Niall Horan ετοιμάζεται για τη δική του επιστροφή με το άλμπουμ «Dinner Party», το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 5 Ιουνίου. Και οι δύο καλλιτέχνες έχουν ήδη δρομολογήσει μεγάλες περιοδείες για το 2026, κάτι που προμηνύει μία γεμάτη χρονιά για το κοινό τους.
Την ίδια στιγμή, ο Louis Tomlinson βρίσκεται ήδη σε περιοδεία, προωθώντας τον δίσκο του «How Did I Get Here?» που κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιανουάριο και κατέκτησε το No. 1 του Ηνωμένου Βασιλείου, Η παρουσία του στη σκηνή επιβεβαιώνει πως η σύνδεση με το κοινό παραμένει ζωντανή και ισχυρή μέσα από τα νέα του βήματα.
Τέλος, ο Zayn, ο οποίος αποχώρησε από το σχήμα το 2015, ανακοίνωσε πρόσφατα το πέμπτο του άλμπουμ με τον τίτλο «Konnakol». Ο ίδιος προγραμματίζει επίσης να βγει στον δρόμο για συναυλίες μέσα στο τρέχον έτος, ολοκληρώνοντας το παζλ μιας περιόδου που βρίσκει όλα τα μέλη των One Direction πιο δημιουργικά από ποτέ.
Είναι φανερό πως παρά τις διαφορετικές καλλιτεχνικές κατευθύνσεις, η αλληλεγγύη και η αίσθηση του κοινού παρελθόντος παραμένουν ισχυρές. Ο Niall Horan, με την προσεκτική διαχείριση του ρεπερτορίου του, δείχνει πως η σόλο καριέρα δεν απαιτεί τη διαγραφή του παρελθόντος, αλλά τη σωστή και ευγενή ενσωμάτωσή του στο παρόν.
