Ο Nile Rodgers μίλησε για μεταβαλλόμενη φύση της μουσικής βιομηχανίας και τον αντίκτυπο του streaming.
Ο Nile Rodgers υποστήριξε ότι καμία σύγχρονη δισκογραφική εταιρεία δεν θα έδινε στον David Bowie μια ευκαιρία λόγω της εξοντωτικής επιχειρήσης του streaming.
Ο θρυλικός κιθαρίστας και παραγωγός εμφανίστηκε την Τρίτη 12 Δεκεμβρίου στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου για να μιλήσει στην Επιτροπή Πολιτισμού, Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Αθλητισμού, η οποία διερευνά την ικανοποίηση των συνθετών και των τραγουδοποιών όσον αφορά τις οικονομικές απολαβές τους.
Στο πλαίσιο της συνεδρίασης στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο Nile Rodgers εμβάθυνε στη σχέση του με τη δημιουργία μουσικής στην εποχή του streaming. Αναλύοντας τις συνθήκες που επικρατούν, επεσήμανε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι καλλιτέχνες, αλλά και οι ίδιες οι δισκογραφικές εταιρείες.
Ο Nile Rodgers δήλωσε ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα με το streaming και το χαρακτήρισε «εκπληκτικό».
Αντιθέτως, έθεσε θέμα με «την επιχείρηση που περιβάλλει το streaming» και δήλωσε ότι «έχει αλλάξει σημαντικά τα πράγματα – και όχι προς το καλύτερο».
«Είμαι 71 ετών, το κάνω αυτό για 50 χρόνια της ζωής μου», σχολίασε αργότερα.
«Σε 50 χρόνια, θα πίστευε κανείς ότι με την έλευση όλων των νέων τεχνολογιών, άνθρωποι σαν εμένα θα είχαν μια πολύ καλύτερη ζωή, τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα, θα κερδίζαμε όλοι μαζί, και αυτό δεν ισχύει. Υπάρχει κάτι φοβερά λάθος σε αυτό», συνέχισε.
Αναδεικνύοντας την πρόκληση της οικονομικής ασφάλειας, ο Nile Rodgers εξέφρασε τη λύπη του για την απροθυμία των δισκογραφικών εταιρειών να επενδύσουν σε νέους καλλιτέχνες, αναφέροντας ως παράδειγμα τον David Bowie.
Ο Nile Rodgers, ο οποίος συνεργάστηκε με τον David Bowie στον δίσκο του «Let’s Dance», αποκάλυψε ότι ο εμβληματικός Βρετανός καλλιτέχνης «πλήρωσε ο ίδιος για το άλμπουμ αυτό» αφού τον είχε εγκαταλείψει η προηγούμενη δισκογραφική εταιρεία του, RCA Records, μετά την κυκλοφορία του «Scary Monsters» του 1980.
«Του έδωσαν τόσο χρόνο για να προσπαθήσει να κάνει μια επιτυχία, με κάλεσε και κάναμε το “Let’s Dance”», είπε ο Nile Rogers στην επιτροπή.
Με μία νότα νοσταλγίας, αναφέρθηκε στις ημέρες όπου οι δισκογραφικές αναλάμβαναν την οικονομική ευθύνη για την ανάπτυξη καλλιτεχνών.
«Οι εταιρείες αναλάμβαναν αυτή την οικονομική ευθύνη και σήκωναν στους ώμους τους καλλιτέχνες στους οποίους πίστευαν και οι οποίοι κάποια στιγμή θα σημείωναν επιτυχία τελικά», πρόσθεσε.
«Αυτές οι ημέρες έχουν πραγματικά τελειώσει», υπογράμμισε σχετικά με το σημερινό τοπίο στη μουσική βιομηχανία.
Ο Nile Rodgers ανέφερε επίσης ότι αποκαλούσε τον Bowie «τον Πικάσο του Rock and Roll» επειδή «ήταν μια απόλυτη ιδιοφυΐα» και παραδέχτηκε ότι του έδωσε αυτό το παρατσούκλι για να τον εκνευρίσει – και τα κατάφερε: Ο David Bowie «το μισούσε».
Συνοψίζοντας, ο Nile Rodgers προσέθεσε ένα ακόμη κεφάλαιο στη συζήτηση για τη μεταβαλλόμενη φύση της μουσικής βιομηχανίας, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ισορροπημένες πρακτικές που θα υποστηρίξουν και τη δημιουργικότητα και την οικονομική ασφάλεια.
