Η Olivia Dean έδωσε την πρώτη από τις τέσσερις sold-out συναυλίες της στο εμβληματικό Madison Square Garden της Νέας Υόρκης, αποδεικνύοντας πώς μέσα σε μόλις εννέα μήνες πέρασε από support act σε κυρίαρχη δύναμη.
Πριν από μόλις εννέα μήνες, η Olivia Dean ανέβαινε στη σκηνή του Madison Square Garden απλώς για να προετοιμάσει το έδαφος για άλλο όνομα. Την Παρασκευή 14 Αυγούστου, η Βρετανίδα τραγουδίστρια επέστρεψε στον ίδιο χώρο ως απόλυτη πρωταγωνίστρια για την πρώτη από τις τέσσερις συνεχόμενες sold-out βραδιές της, προσφέροντας μια εμφάνιση γεμάτη ουσία και άμεση επαφή με τους θεατές.
Για σχεδόν δύο ώρες και μέσα από 24 τραγούδια, η Olivia Dean κράτησε το κοινό προσηλωμένο χωρίς να καταφύγει σε φανταχτερά τεχνάσματα. Αντί να αναλώνεται στο άγχος για τις επόμενες τρεις εμφανίσεις του τετραημέρου, έδειχνε απόλυτα δοσμένη στην κάθε στιγμή.
«Νιώθω συγκινημένη, ευγνώμων και τόσο παρούσα μαζί σας απόψε, Νέα Υόρκη», δήλωσε η ίδια απευθυνόμενη στον κόσμο λίγο μετά την έναρξη.
Η συναυλία ξεκίνησε με τα «The Art of Loving», «Nice to Each Other» και «Lady Lady», ακολουθώντας πιστά τη σειρά του ομώνυμου δεύτερου δίσκου της, από τον οποίο πήρε το όνομά της και η περιοδεία «The Art of Loving Tour». Μέσα από αυτά τα τραγούδια μίλησε για τα ίχνη που αφήνει πίσω του ο έρωτας, την ανάγκη να ζει κανείς το παρόν και τη συμφιλίωση με την αναπόφευκτη αλλαγή.
Παρότι το άλμπουμ «The Art of Loving» ακούγεται ιδανικά ως ενιαίο σύνολο όπου το ένα κομμάτι διαδέχεται αβίαστα το άλλο, η Dean απέφυγε μια προβλέψιμη αντιγραφή του δίσκου στη σκηνή. Γνωρίζει καλά πως τόσο η ζωή όσο και τα συναισθήματα αλλάζουν απότομα από το ένα λεπτό στο άλλο.
«Ήμασταν εδώ μόλις πριν από περίπου εννέα μήνες, ανοίγοντας τη συναυλία της Sabrina Carpenter, και είναι τρελό να επιστρέφω τώρα ως βασικό όνομα», ανέφερε η Dean, θυμίζοντας τη συμμετοχή της στην περιοδεία «Short n’ Sweet Tour».
«Έχω μείνει άφωνη με το πόσα μπορούν να συμβούν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα», συμπλήρωσε με ειλικρίνεια.
Στους μήνες που μεσολάβησαν, η Dean κέρδισε το βραβείο Grammy για τον Καλύτερο Νέο Καλλιτέχνη και είδε δύο τραγούδια της να μπαίνουν στο Top 10 του Billboard Hot 100, ενώ δύο τραγούδια της και ένα άλμπουμ της κατέκτησαν την κορυφή των βρετανικών charts . Βλέποντάς την πάνω στη σκηνή, επιβλητική μέσα σε ένα χρυσό φόρεμα, αυτή η ραγδαία εξέλιξη έμοιαζε με τη μόνη φυσική κατάληξη.
Κινήθηκε με χαρακτηριστική άνεση στη σκηνή κατά τη διάρκεια του «So Easy (To Fall in Love)» και στη συνέχεια πέρασε στην εξομολογητική μπαλάντα «Close Up», αναζητώντας τα προειδοποιητικά σημάδια μιας σχέσης που ίσως είχε παρεξηγήσει ως απλό άγχος. Κάθε λίγα τραγούδια σταματούσε για να μοιραστεί σκέψεις που προκαλούσαν βαθιά ενδοσκόπηση.
Πριν ερμηνεύσει το φορτισμένο «Let Alone the One You Love», απευθύνθηκε με αυστηρό τόνο στους πάνω από 17.000 θεατές. «Μην αφήσετε ποτέ κανέναν να σας κρατάει πίσω και να σας λέει ταυτόχρονα ότι σας αγαπάει», τόνισε η Dean, σαν κάποια που έμαθε αυτό το μάθημα με τον δύσκολο τρόπο.
Λίγο πριν από το τραγούδι «Messy», που έδωσε τον τίτλο στον πρώτο της δίσκο το 2023, μοιράστηκε ακόμη μία προσωπική διαπίστωση. «Η στιγμή που απλώς τα άφησα όλα πίσω και επέτρεψα στη ζωή να είναι όπως επρόκειτο να είναι, ήταν η στιγμή που άρχισα ξανά να απολαμβάνω τον εαυτό μου», εξήγησε.
«Οπότε αυτό το τραγούδι είναι σαν το νανούρισμά μου, αλλά είναι επίσης ένα τραγούδι για εσάς. Ελπίζω να νιώθετε παρόντες μαζί μου τώρα», είπε στο κοινό.
Η χημεία της μπάντας επιβεβαίωνε την απόφασή της να αφήσει πίσω τον άκαμπτο τελειομανισμό. Τη συνόδευαν δύο τραγουδίστριες με εντυπωσιακό φωνητικό εύρος, ο πιανίστας, ο μπασίστας, ο κιθαρίστας και ο ντράμερ με τους οποίους συνεργάζεται χρόνια, καθώς και ένα εξαιρετικό τρίο πνευστών που έδινε έμφαση στο πάθος αντί για τη στείρα τεχνική.
Στα μέσα της βραδιάς, η Dean κάθισε μόνη της σε ένα πιάνο με ουρά στην αριστερή πλευρά της σκηνής, σε μια κίνηση εκτός του συνηθισμένου προγράμματος. «Δεν το κάνω συνήθως αυτό, αλλά μου αρέσει η Νέα Υόρκη», σχολίασε χαμογελώντας.
Αφού αναφέρθηκε για λίγο στο EP «Growth» που είχε κυκλοφορήσει πριν από πέντε χρόνια, έπαιξε τις πρώτες νότες του «Slowly». Με τα μάτια κλειστά, βυθίστηκε στον στίχο για τα δύο ταξί και το ποδήλατο, κλείνοντας συγκινημένη με τη φράση «Ίσως να είμαι καλά».
Η ίδια συναισθηματική φόρτιση απλώθηκε στην αρένα όταν μεταφέρθηκε στη δεύτερη σκηνή, στο πίσω μέρος του χώρου, για να ερμηνεύσει το «Loud». Περιγράφοντας την κατάρρευση μιας σχέσης μέσα από τη λεπτομέρεια των τεσσάρων χεριών στο πιάνο που καταλήγουν σε δύο, η ερμηνεία της έκοψε την ανάσα και ανέδειξε την τρομερή δύναμη της φωνής της.
Στη συνέχεια, διασχίζοντας το πλήθος για να επιστρέψει στην κεντρική σκηνή υπό τους ήχους του «The Hardest Part», η Dean επιβεβαίωσε την άμεση επαφή που έχει χτίσει με τους θαυμαστές της. Οι θεατές προσπαθούσαν να βρεθούν όσο το δυνατόν πιο κοντά της.
Μετά από μια γρήγορη αλλαγή ρούχων, εμφανίστηκε με ένα λαμπερό φόρεμα με σχέδιο τσίτα και μπήκε κατευθείαν σε μια δυναμική jazz διασκευή του «Baby Steps». Πέντε ντισκομπάλες φώτιζαν τον χώρο, καθώς η ίδια στροβιλιζόταν στη σκηνή τραβώντας το μακρύ καλώδιο του μικροφώνου της.
Η ενέργεια κορυφώθηκε με τα τραγούδια «Ladies Room», τη διασκευή στο «Move On Up» του Curtis Mayfield, το «OK Love You Bye» και το «It Isn’t Perfect But It Might Be». Το κοινό, ντυμένο στην πλειονότητά του με μακριά φορέματα, χαμηλά τακούνια και πουά μοτίβα, παρακολουθούσε μαγεμένο.
Πριν από το φινάλε, η καλλιτέχνιδα άφησε ένα τελευταίο μήνυμα στους θεατές. «Αν κρατήσετε ένα μόνο πράγμα από απόψε, ας είναι αυτό: Όσο θέλετε την αγάπη, άλλο τόσο πρέπει και να τη δίνετε», είπε.
Επηρεασμένη βαθιά από τα γραπτά της bell hooks όταν ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στο άλμπουμ «The Art of Loving», η Dean έχει ως στόχο να κατανοήσει τις ανθρώπινες σχέσεις και τη φροντίδα που οφείλουμε ο ένας στον άλλον. Η συναυλία ολοκληρώθηκε με το δημοφιλές τραγούδι «Man I Need» μέσα σε μια καταιγίδα από κομφετί.
Πάνω στα κομμάτια χαρτιού που μάζευε ο κόσμος φεύγοντας, υπήρχε τυπωμένη μια τελευταία φράση. Στα ροζ χαρτάκια έγραφε «Η αγάπη δεν πάει ποτέ χαμένη», ενώ στα κόκκινα «Όταν μοιράζεται».
Η εμφάνιση στο Madison Square Garden απέδειξε ότι η Olivia Dean τοποθετείται ήδη ανάμεσα στα κλασικά ονόματα της γενιάς της, συνδυάζοντας μία παλιομοδίτικη σκηνική αρχοντιά με μία απόλυτα σύγχρονη ειλικρίνεια. Και είναι ακόμη στην αρχή της διαδρομής της…
