Η Olivia Rodrigo μίλησε για το τρίτο άλμπουμ της, «You Seem Pretty Sad For A Girl So In Love», εξηγώντας γιατί αυτή τη φορά άφησε πίσω της τη θεματολογία της ερωτικής απογοήτευσης και αναζήτησε κάτι πιο φωτεινό. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη σχέση της με τη φήμη, στη σκηνή που θεωρεί το πιο μαγικό μέρος της μουσικής, στη φιλία της με τον Robert Smith και στην επερχόμενη περιοδεία της στο Ηνωμένο Βασίλειο, για την οποία όλα τα εισιτήρια έχουν ήδη εξαντληθεί.
Η Olivia Rodrigo βρίσκεται σε ένα σημείο της πορείας της όπου δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να γράψει τραγούδια για χωρισμούς. Το έκανε δύο δίσκους στη σειρά και απέκτησε τεράστια απήχηση. Το πραγματικό στοίχημα, όπως λέει η ίδια, είναι να γράψεις ένα ερωτικό τραγούδι γεμάτο χαρά και αισιοδοξία χωρίς να ακούγεται επίπεδο ή προβλέψιμο. Αυτή ακριβώς είναι η αφετηρία του νέου της άλμπουμ.
Στη συνέντευξή της με τη Sara Cox στην πρωινή εκπομπή του BBC Radio 2, η 23χρονη τραγουδίστρια μίλησε με ειλικρίνεια για το «You Seem Pretty Sad For A Girl So In Love», τον τρίτο δίσκο της, που έρχεται με μία ξεκάθαρη αλλαγή διάθεσης. Η Rodrigo δεν εγκαταλείπει την προσωπική γραφή που την έκανε γνωστή. Επιλέγει όμως να δοκιμάσει κάτι που, όπως παραδέχεται, της βγήκε πιο δύσκολα.
«Είναι πάντα πολύ διασκεδαστικό να γράφεις ένα λυπημένο τραγούδι. Νομίζω ότι αυτό μου βγαίνει πολύ φυσικά», είπε, και συνέχισε: «Είναι λίγο μεγαλύτερη πρόκληση να γράψεις ένα χαρούμενο, αισιόδοξο ερωτικό τραγούδι και πιστεύω ότι εκεί βρίσκεται η καρδιά αυτού του άλμπουμ. Ήθελα να δοκιμάσω τον εαυτό μου γράφοντας ένα τραγούδι για τον ρομαντικό έρωτα που να είναι θετικό, χαρούμενο και γεμάτο ελπίδα».
Η δήλωση έχει ενδιαφέρον επειδή έρχεται από μία καλλιτέχνιδα που ταυτίστηκε με την εξομολόγηση και την ένταση των δύσκολων συναισθημάτων. Οι δύο πρώτοι δίσκοι της έκαναν πολλούς ακροατές να αναγνωρίσουν δικές τους εμπειρίες μέσα στους στίχους της. Αυτό, όμως, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε παγίδα.
Η μουσική βιομηχανία αγαπά τις επιτυχημένες συνταγές. Όταν ένας καλλιτέχνης βρίσκει μία φόρμουλα που λειτουργεί εμπορικά, οι προσδοκίες συχνά τον σπρώχνουν να την επαναλαμβάνει. Η Rodrigo δείχνει να αντιλαμβάνεται αυτόν τον κίνδυνο και επιλέγει να κινηθεί προς διαφορετική κατεύθυνση, ακόμη κι αν αυτή απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια.
Η ίδια αντιμετωπίζει τους δίσκους της σαν προσωπικά ημερολόγια που δεν αλλάζουν με τον χρόνο. Μίλησε μάλιστα για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο βλέπει αυτές τις ηχογραφήσεις πολλά χρόνια αργότερα.
«Θα μπορώ να δείξω στα παιδιά μου αυτό το άλμπουμ που έγραψα όταν ήμουν 17 χρονών και να τους πω “έτσι ακριβώς ένιωθα”. Είναι σαν μία τέλεια μικρή χρονοκάψουλα», είπε, προσθέτοντας: «Είναι ένα παράξενο φαινόμενο».
Η σκέψη αυτή εξηγεί ίσως γιατί η Olivia Rodrigo επιμένει να γράφει με τόσο προσωπικό τρόπο. Για εκείνη, κάθε δίσκος είναι ένα σταθερό σημείο στον χρόνο. Δεν λειτουργεί μόνο ως κυκλοφορία που θα κριθεί από τις πωλήσεις ή τις ακροάσεις στις πλατφόρμες streaming, αλλά και ως μία καταγραφή της ηλικίας, των φόβων και των σχέσεων που ζούσε όταν έγραφε τα τραγούδια.
Το άλλο μεγάλο θέμα της συζήτησης ήταν η ζωή κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας. Μέσα σε λίγα χρόνια, η Rodrigo πέρασε από τις μικρές οθόνες στην κορυφή της διεθνούς μουσικής σκηνής, με αριθμούς στις υπηρεσίες streaming που σπάνια συναντά κανείς τόσο νωρίς στην καριέρα ενός καλλιτέχνη.
Η ίδια δεν έδειξε διάθεση να ωραιοποιήσει αυτή την εμπειρία. Αντίθετα, εξήγησε ότι η ψυχική ισορροπία απαιτεί σαφή όρια ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό εαυτό.
«Πιστεύω ότι πραγματικά πρέπει να τα διαχωρίζεις, αλλιώς νομίζω ότι μπορείς να τρελαθείς λίγο», είπε, και συμπλήρωσε: «Στο τέλος της ημέρας, δεν το κάνω για να με συμπαθούν ή κάτι τέτοιο. Το κάνω επειδή αγαπώ να γράφω και αγαπώ να φτιάχνω πράγματα».
Πρόκειται για μία φράση που ακούγεται απλή, αλλά έρχεται σε μία εποχή όπου οι καλλιτέχνες αξιολογούνται διαρκώς μέσα από αριθμούς, τάσεις και αδιάκοπη παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα. Η δημόσια εικόνα έχει αποκτήσει σχεδόν το ίδιο βάρος με τη μουσική, ενώ η πίεση να παραμένει κανείς συνεχώς ορατός γίνεται ολοένα μεγαλύτερη.
Σε αυτό το περιβάλλον, η επιλογή να βάζεις όρια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση επιβίωσης. Και η Rodrigo δείχνει να γνωρίζει ότι η δημιουργικότητα δύσκολα αντέχει όταν κάθε προσωπική στιγμή μετατρέπεται σε δημόσιο θέαμα.
Η συζήτηση στράφηκε και στις ζωντανές εμφανίσεις της, ένα πεδίο όπου η Αμερικανίδα τραγουδοποιός έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση τα τελευταία χρόνια. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην εμφάνισή της ως βασική καλλιτέχνιδα στο Glastonbury, μία συναυλία που άφησε έντονο αποτύπωμα τόσο στο κοινό όσο και στην ίδια.
Η Olivia Rodrigo δεν έκρυψε πόσο σημαντική θεωρεί τη ζωντανή επαφή με τους θεατές.
«Η ζωντανή μουσική έχει κάτι πραγματικά μαγικό και το να βλέπεις ανθρώπους να συνδέονται μεταξύ τους σε τόσο μεγάλη κλίμακα είναι πραγματικά υπέροχο», είπε.
Η δήλωση αυτή αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν σκεφτεί κανείς ότι η γενιά της Rodrigo μεγάλωσε μέσα στην εποχή των αλγορίθμων και των ακουστικών. Οι συναυλίες παραμένουν ένας από τους λίγους χώρους όπου χιλιάδες άνθρωποι μοιράζονται την ίδια εμπειρία την ίδια στιγμή, χωρίς μεσολάβηση οθόνης.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης έγινε επίσης αναφορά στη στενή σχέση της με τον Robert Smith των The Cure, τον οποίο η ίδια θεωρεί μέντορά της. Η σύνδεση ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες έχει προκαλέσει ενδιαφέρον εδώ και καιρό, καθώς προέρχονται από διαφορετικές γενιές και διαφορετικά μουσικά περιβάλλοντα. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται πως τους ενώνει η σημασία που δίνουν στο συναίσθημα και στην ειλικρίνεια της γραφής.
Στο άμεσο μέλλον, η Olivia Rodrigo ετοιμάζεται να επιστρέψει στη σκηνή με την περιοδεία της «The Unraveled Tour», η οποία θα ταξιδέψει και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα εισιτήρια για τις εμφανίσεις της έχουν ήδη εξαντληθεί, κάτι που επιβεβαιώνει ότι η απήχησή της παραμένει εξαιρετικά ισχυρή, ακόμη κι όταν επιλέγει να αλλάξει θεματολογία και να δοκιμάσει διαφορετικές δημιουργικές διαδρομές.
Η αλλαγή αυτή είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της νέας της περιόδου. Το εύκολο θα ήταν να επαναλάβει όσα ήδη γνωρίζει ότι λειτουργούν. Η Rodrigo προτιμά να δοκιμάσει αν μπορεί να γράψει για την ευτυχία με την ίδια πειστικότητα που έγραφε για την απογοήτευση.
Και τελικά εκεί βρίσκεται η ουσία. Οι καλλιτέχνες που αντέχουν στον χρόνο δεν είναι όσοι αναπαράγουν αδιάκοπα την πιο επιτυχημένη εκδοχή του εαυτού τους. Είναι όσοι δέχονται ότι η προσωπική εξέλιξη φέρνει και ρίσκο. Το «You Seem Pretty Sad For A Girl So In Love» έχει δικαιώσει αυτή την επιλογή της Olivia Rodrigo να αλλάξει πορεία αντί να ανακυκλώσει μία ασφαλή συνταγή.
