Με το νέο του βιβλίο «Wings: The Story of a Band on the Run», ο Paul McCartney μάς ταξιδεύει στα πρώτα, αμήχανα αλλά συναρπαστικά χρόνια της ζωής του μετά τους Beatles – όταν ξεκινούσε σχεδόν από το μηδέν για να ξαναβρεί τον ήχο, την ταυτότητά του και, τελικά, τον εαυτό του.
Ήταν το 1970, όταν οι Beatles είχαν μόλις διαλυθεί και ο κόσμος της μουσικής ζούσε ένα συλλογικό σοκ. Για τον Paul McCartney, όμως, εκείνη η στιγμή δεν ήταν μόνο το τέλος ενός θρυλικού κεφαλαίου· ήταν και το ξεκίνημα μιας νέας ζωής.
Όπως εξομολογήθηκε στο podcast «Book of the Day» του αμερικανικού NPR, το πρώτο πράγμα που τον κυρίευσε μετά το τέλος του συγκροτήματος ήταν ένα αίσθημα ελευθερίας. «Ήμουν σε μία πιο ελεύθερη ψυχική κατάσταση», αναπολεί. «Οι ισορροπίες μεταξύ μας άλλαζαν∙ κι όμως, η διάλυση παρέμενε ένα σοκ».
Μετά τη βαριά σκιά των John Lennon, George Harrison και Ringo Starr, ο Paul McCartney ένιωσε έντονα την ανάγκη να ξεκινήσει από την αρχή. Όπως αποκάλυψε, «προσπαθούσα να μας ενθαρρύνω να επιστρέψουμε στην αρχή, να ξεκινήσουμε από το μηδέν. Στην πραγματικότητα, αυτό ακριβώς έκανα με τους Wings».
Λίγους μήνες αργότερα, το 1971, μαζί με τη σύζυγό του Linda και τον κιθαρίστα Denny Laine, δημιούργησε ένα νέο συγκρότημα. Οι Wings ήταν για τον McCartney κάτι πολύ περισσότερο από μία νέα μουσική σελίδα – ήταν μία απόπειρα επανεφεύρεσης.
Στα δέκα χρόνια ύπαρξής τους, γνώρισαν συνεχείς αλλαγές μελών, αλλά κατέγραψαν μία εντυπωσιακή ιστορία: πάνω από 20 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων σε όλο τον κόσμο και επιτυχίες που έγιναν ύμνοι, όπως τα «Band on the Run», «Silly Love Songs» και «Live and Let Die».
Ο ίδιος παραδέχεται σήμερα πως όλη εκείνη η περίοδος έμοιαζε με «αναγέννηση».
«Ήταν πραγματικά σαν μία νέα αρχή», εξηγεί. Και μέσα σε αυτή τη νέα αρχή, υπήρχε πάντα η Linda. Η σύντροφός του στη ζωή έγινε και σύντροφος στη σκηνή, παρότι αρχικά ήταν εντελώς απειροελάχιστη στη μουσική.
«Ήταν υπέροχη, τραγουδούσαμε σπίτι, κι εγώ σκεφτόμουν: “Έχει κάτι, αλλά είναι εντελώς άπειρη.” Ήταν χαριτωμένη. Κατάλαβε πως ήθελα να φτιάξω ένα συγκρότημα. Τη ρώτησα “Θες να είσαι μέσα;” και είπε, με εκείνο το ντροπαλό χαμόγελο, “ε… ναι.”»
Η απόφαση αυτή, όσο αυθόρμητη κι αν φαίνεται, έμελλε να είναι καθοριστική. Οι Linda και Paul αποτέλεσαν το συναισθηματικό κέντρο των Wings – ένα είδος καλλιτεχνικού πειράματος για το πώς μπορεί η οικογένεια να γίνει δημιουργική ομάδα. Η φωνή της Linda έφερνε ζεστασιά, ενώ η ενέργεια του Paul διατηρούσε το όραμα ζωντανό.
Ο McCartney, ωστόσο, δεν έκρυψε ότι η σκιά των Beatles τον ακολουθούσε σε κάθε του βήμα. «Εκείνη την εποχή σκεφτόμουν ότι προσπαθώ να φτιάξω ένα νέο συγκρότημα, ένα καινούργιο πράγμα. Και οι διοργανωτές έλεγαν: “Σε παρακαλούμε, παίξε το ‘Yesterday’.” Κι εμείς λέγαμε: “Όχι. Δεν το παίζουμε.”» Ήταν μία συνειδητή επιλογή – μία ανάγκη να αποδείξει στον εαυτό του πως μπορεί να σταθεί χωρίς το βάρος του παρελθόντος.
Μόνο όταν το 1973 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Band on the Run», ο McCartney ένιωσε ότι οι Wings είχαν αποκτήσει τη δική τους ταυτότητα. «Τότε πια είχαμε τραγούδια που το κοινό αναγνώριζε ως δικά μας», εξηγεί. «Κι έτσι αισθανόμουν πιο άνετα να εντάσσω και κάποια των Beatles. Αλλά έπρεπε πρώτα να καθιερώσουμε τους Wings».
Το νέο βιβλίο του, «Wings: The Story of a Band on the Run», που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο, συνθέτει μία προφορική ιστορία του συγκροτήματος μέσα από ώρες συνεντεύξεων με μέλη, συνεργάτες και πρόσωπα που βρέθηκαν κοντά τους – από τον παραγωγό George Martin μέχρι τον Sean Ono Lenno, τον γιο του John Lennon και της Yoko Ono.
Ο Paul McCartney δηλώνει συγκινημένος με αυτή τη διαδικασία: «Είμαι πραγματικά ευτυχής που μεταφέρομαι ξανά στην εποχή των Wings και ξαναζώ κάποιες από τις τρελές μας περιπέτειες μέσα από αυτό το βιβλίο. Ξεκινώντας από το μηδέν μετά τους Beatles φαινόταν τρέλα κάποιες φορές. Υπήρξαν δύσκολες στιγμές, και συχνά αναρωτιόμουν αν είχα πάρει τη σωστή απόφαση. Όμως όσο προχωρούσαμε, άρχισα να σκέφτομαι: “Εντάξει, αυτό είναι πραγματικά καλό.”»
Το μωσαϊκό που αποκαλύπτεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου δεν είναι απλώς μία μουσική βιογραφία. Είναι η εξομολόγηση ενός καλλιτέχνη που τόλμησε να κοιτάξει πίσω χωρίς φόβο, να πάρει μαζί τη γυναίκα του, τους φίλους του, και να χαράξει μία νέα, απρόβλεπτη πορεία. Ενός ανθρώπου που δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει ότι η αληθινή δημιουργία γεννιέται όταν τολμάς να αρχίσεις ξανά από την αρχή — ακόμη κι αν έχεις ήδη γράψει ιστορία.
