«Τα πάντα είναι χρωματισμένα από τη δυσαρέσκεια», δήλωσε ο Peter Hook για τη σχέση τους με τους New Order.
Σχεδόν είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Peter Hook, ο μπασίστας και ιδρυτικό μέλος των Joy Division και των New Order, αποχώρησε από το συγκρότημα που σημάδεψε την ιστορία της ηλεκτρονικής pop.
Σήμερα, ο 69χρονος μουσικός δεν διστάζει να μιλήσει ανοιχτά για τη «δυσαρέσκεια» που εξακολουθεί να υπάρχει ανάμεσα σε εκείνον και τους πρώην συνεργάτες του, ενώ δεν κρύβει την απογοήτευσή του για την πορεία του συγκροτήματος μετά την αποχώρησή του.
Σε μία νέα συνέντευξή του στο The i Paper, ο Peter Hook αποκάλυψε ότι όταν εγκατέλειψε τους New Order το 2007, πίστευε πως το συγκρότημα διαλυόταν οριστικά.
«Όταν έφυγα από τους New Order το 2007, νόμιζα ότι το συγκρότημα διαλυόταν», δήλωσε.
Ωστόσο, τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2011, οι New Order επανενώθηκαν χωρίς τον ίδιο, επιλέγοντας τον Tom Chapman για τη θέση του μπασίστα. Η εξέλιξη αυτή, όπως παραδέχεται ο Hook, τον απογοήτευσε έντονα, ενώ δεν διστάζει να εκφράσει την κριτική του για τον ήχο του συγκροτήματος στη νέα μορφή του.
«Δεν νομίζω ότι είναι οι New Order. Δεν ακούγονται καθόλου σαν αυτούς», τόνισε ο Peter Hook στη συνέντευξή του.
«Τους έχω παρακολουθήσει να παίζουν τραγούδια [στο διαδίκτυο] πρόσφατα, και έχουν αφαιρέσει τις μπασογραμμές και το παίζουν σαν μία περίεργη, κακή διασκευή ενός κομματιού των New Order. Οπότε η δυσαρέσκεια προφανώς παραμένει και σήμερα», ανέφερε.
Επίσης, ο μπασίστας υποστήριξε ότι η απουσία του από το συγκρότημα έχει γίνει αισθητή και από τους θαυμαστές, οι οποίοι συχνά του εκφράζουν τα παράπονά τους μέσω των κοινωνικών δικτύων.
«Μου λένε: “Δεν ακούγεται το μπάσο!” Προφανώς, υπάρχει μία κάποια αυτάρεσκη ικανοποίηση που θα μπορούσε να νιώσει κανείς. Αλλά εγώ, προφανώς, είμαι πολύ πάνω από όλα αυτά», είπε με ένα χαμόγελο, όπως αναφέρει το δημοσίευμα.
Η ιστορία του Peter Hook με τους Joy Division και τους New Order είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εξέλιξη της βρετανικής μουσικής σκηνής.
Μαζί με τον τραγουδιστή Ian Curtis, τον κιθαρίστα/keyboardist Bernard Sumner και τον ντράμερ Stephen Morris, ο Peter Hook δημιούργησε τους Joy Division, ένα συγκρότημα που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του, παρά το σύντομο πέρασμά του από τη μουσική σκηνή.
Μετά την αυτοκτονία του Ian Curtis σε ηλικία μόλις 23 ετών, οι τρεις εναπομείναντες μουσικοί αποφάσισαν να συνεχίσουν, ιδρύοντας τους New Order, με τον Bernard Sumner να αναλαμβάνει τα φωνητικά.
Το νέο συγκρότημα γνώρισε τεράστια επιτυχία με τραγούδια όπως το «Blue Monday», το «Bizarre Love Triangle» και το «True Faith», καθιερώνοντας έναν ήχο που συνδύαζε το post-punk με την ηλεκτρονική μουσική.
Σήμερα, ο Hook συνεχίζει να παίζει μουσική με το δικό του συγκρότημα, τους Peter Hook and The Light, ωστόσο η σχέση του με τους πρώην συνεργάτες του παραμένει ψυχρή.
«Δεν έχω μιλήσει με τον Sumner εδώ και 17 χρόνια», αποκάλυψε, ενώ εξέφρασε και τη λύπη του για το γεγονός ότι οι Joy Division δεν πένθησαν όπως θα έπρεπε τον χαμό του Ian Curtis.
«Δεν πενθήσαμε αρκετά. Εύχομαι να τον είχαμε πενθήσει περισσότερο. Στην κυριολεξία, το μόνο που κάναμε ήταν να μαζευτούμε ως παρέα σε μία παμπ και να καθίσουμε εκεί. Μετά απλώς ριχτήκαμε στους New Order και κατά κάποιον τρόπο σβήσαμε το πριν», εξήγησε.
Παρά το γεγονός ότι οι νομικές διαμάχες με τους New Order διευθετήθηκαν το 2017, ο Hook παραδέχεται ότι «τα πάντα είναι χρωματισμένα από τη δυσαρέσκεια».
Η πικρία και η απόσταση παραμένουν, αν και ο ίδιος δηλώνει πως θα έδινε το παρών σε περίπτωση που οι Joy Division/New Order ενταχθούν φέτος στο Rock and Roll Hall of Fame με την ενιαία υποψηφιότητά τους. «Αλλά νομίζω ότι μπορεί να είμαι μόνος μου», σχολίασε.
Ο επίλογος αυτής της ιστορίας φανερώνει πως, παρά τη διαχρονική επιρροή και τη μουσική κληρονομιά που άφησαν οι Joy Division και οι New Order, οι ανθρώπινες σχέσεις που διαμόρφωσαν το συγκρότημα παραμένουν σημαδεμένες από απώλειες, συγκρούσεις και ανείπωτα συναισθήματα.
Ο Peter Hook αναγνωρίζει τόσο τη σημασία του παρελθόντος όσο και το βάρος της προσωπικής του διαδρομής, χωρίς να ωραιοποιεί τις δυσκολίες ή να αποσιωπά τις πικρίες.
Η μουσική, ωστόσο, εξακολουθεί να ενώνει τους θαυμαστές και να κρατά ζωντανή τη μνήμη μιας εποχής που άλλαξε για πάντα το τοπίο της μουσικής.
