Ο Howie Klein, ο επιδραστικός και διορατικός επικεφαλής δισκογραφικών εταιρειών και πολιτικός ακτιβιστής, του οποίου η ανθρωποκεντρική φιλοσοφία βοήθησε την εναλλακτική μουσική να διεισδύσει στο mainstream, απεβίωσε μετά από μάχη με τον καρκίνο του παγκρέατος.
Ο κόσμος της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας αποχαιρετά έναν από τους τελευταίους οραματιστές που τοποθέτησαν την καλλιτεχνική ακεραιότητα πάνω από τους δείκτες των πωλήσεων. Ο Howie Klein, μία προσωπικότητα ευρέως σεβαστή για την προάσπιση της δημιουργικής ελευθερίας και την αντίστασή του σε κάθε μορφή λογοκρισίας, άφησε το ανεξίτηλο στίγμα του μέσα από τους ηγετικούς του ρόλους στη Sire Records και τη Reprise Records, έχοντας προηγουμένως διαγράψει μία λαμπρή πορεία στο ραδιόφωνο και τις ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες.
Γέννημα – θρέμμα του Μπρούκλιν, ο Howie Klein ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ενώ σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Stony Brook στο Λονγκ Άιλαντ, όπου έγραφε για τη μουσική και διοργάνωνε συναυλίες.
Μετακομίζοντας στο Σαν Φρανσίσκο τη δεκαετία του 1970, αναδείχθηκε σε εξέχοντα ραδιοφωνικό παραγωγό στον σταθμό KSAN-FM και συνίδρυσε τη 415 Records. Το ανεξάρτητο αυτό συγκρότημα δισκογραφικής στέγης εξελίχθηκε σε βασικό φυτώριο για την punk και τη new wave σκηνή, φιλοξενώντας ονόματα όπως οι Romeo Void, οι Translator, οι Wire Train και οι Nuns.
Στη 415 Records, ο Howie Klein ανέπτυξε πρωτοποριακές ιδέες για την προώθηση των δίσκων, υποστηρίζοντας ήδη από το 1980 ότι οι εταιρείες θα έπρεπε να στοχεύουν στρατηγικά στους κολεγιακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς αντί να κατακλύζουν το σύστημα με ανεπιθύμητα διαφημιστικά αντίτυπα — μία προσέγγιση που προοιώνιζε το σύγχρονο μάρκετινγκ που βασίζεται στα δεδομένα.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο Howie Klein εντάχθηκε στη Sire Records του Seymour Stein, συνεργαζόμενος στενά με καλλιτέχνες – θρύλους όπως ο Lou Reed, οι Ramones, οι Talking Heads, οι Depeche Mode και οι Uncle Tupelo.
Όταν ο Seymour Stein μετέφερε τη διανομή της Sire από τη μία θυγατρική της Warner Music στην άλλη στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο Howie Klein παρέμεινε και ονομάστηκε πρόεδρος της Reprise Records. Κατά τη διάρκεια της εξαετούς θητείας του, επέβλεψε μία εξαιρετικά εκλεκτική λίστα καλλιτεχνών, η οποία περιλάμβανε τους Green Day, την Alanis Morissette και τον Neil Young.
Γνωστός για το άμεσο και φιλικό προς τον καλλιτέχνη στυλ ηγεσίας του, ο Howie Klein κέρδισε τη βαθιά αφοσίωση των μουσικών, ιδιαίτερα εκείνων που ένιωθαν περιθωριοποιημένοι σε άλλους τομείς της βιομηχανίας. Το γυναικείο rock συγκρότημα Babes in Toyland, για παράδειγμα, είχε επαινέσει δημόσια την προσβασιμότητα και τον σεβασμό του προς τους δημιουργούς.
Η Lori Barbero του συγκροτήματος δήλωσε στο Billboard το 1995: «Ήρθε και μας συνάντησε, ήταν πολύ ενθουσιασμένος με τον δίσκο και πραγματικά πωρωμένος. Έχουν πολλές γυναίκες που εργάζονται εκεί και δεν είναι απλώς γραμματείς… Δεν μας αντιμετωπίζουν σαν να είμαστε ανόητες, και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα, νιώθουμε ότι μπορούμε να καλέσουμε τον Howie Klein και θα μας μιλήσει».
Η σταθερή του ηγεσία στη Reprise κατέστησε την εταιρεία ένα καταφύγιο για τους καλλιτέχνες, και η ξαφνική αποχώρησή του το 2001, μετά τη συγχώνευση της Time Warner με την AOL, προκάλεσε ρήξη με ένα από τα πιο αναγνωρισμένα συγκροτήματα της εταιρείας: τους Wilco.
Λίγο μετά την αποχώρησή του, τα στελέχη ζήτησαν από το συγκρότημα να τροποποιήσει το ολοκληρωμένο —και πλέον εμβληματικό— άλμπουμ του, «Yankee Hotel Foxtrot». Πεπεισμένοι για την αξία του δίσκου ως είχε, οι Wilco αρνήθηκαν, πυροδοτώντας τεταμένες διαπραγματεύσεις. Τελικά, το συγκρότημα εξαγόρασε τα δικαιώματα του άλμπουμ και αποχώρησε από το συμβόλαιό του.
Πέρα από τη μουσική, ο Howie Klein υπήρξε παθιασμένος υπέρμαχος της ελεύθερης έκφρασης και των προοδευτικών σκοπών. Υποστήριξε το Rock the Vote, αντιτάχθηκε στη λογοκρισία και τιμήθηκε με διακρίσεις όπως το Spirit of Liberty Award και το Bill of Rights Award της Αμερικανικής Ένωσης για τις Πολιτικές Ελευθερίες (ACLU).
Το 1994, ενώ βρισκόταν ακόμη στη Sire, επιμελήθηκε τη συλλογή «Just Say Roe», η οποία υποστήριζε το δικαίωμα στην άμβλωση, τονίζοντας την ικανότητα της μουσικής να πυροδοτεί συζητήσεις για ακανθώδη θέματα.
«Ο στόχος [της Sire] ως εταιρεία είναι να προβάλλει τους καλλιτέχνες της και να πουλάει δίσκους —το παραδέχομαι εύκολα αυτό. Αλλά γιατί δεν μπορούμε επίσης να προκαλέσουμε θετική σκέψη και διάλογο για σημαντικά ζητήματα;», είχε δηλώσει τότε στο Billboard.
Μετά την αποχώρησή του από τη Reprise, ο Howie Klein έστρεψε την προσοχή του στον πολιτικό ακτιβισμό, υπηρετώντας στο διοικητικό συμβούλιο του People for the American Way και ιδρύοντας το προοδευτικό blog DownWithTyranny!.
«Από την αρχή του χρόνου, οι τραγουδιστές και οι τραγουδοποιοί είχαν πάντα έναν ιδιαίτερο ρόλο στην ενημέρωση του κοινού για τις τρέχουσες υποθέσεις», είχε αναφέρει στο Billboard μετά την εκλογή του Donald Trump το 2016. «Αυτή δεν είναι μία συνηθισμένη κατάσταση, όπως του Richard Nixon ή του Ronald Reagan, ή, για έναν Ρεπουμπλικανό, του Barack Obama. Αυτό είναι κάτι μοναδικό στην αμερικανική ιστορία. Ο Donald Trump είναι μία ανωμαλία».
Το 2011, το Rock & Roll Hall of Fame and Museum αρχειοθέτησε τη Συλλογή Howie Klein, διασώζοντας υλικό από τη σταδιοδρομία του που τεκμηριώνει μία μεταμορφωτική εποχή στη σύγχρονη μουσική ιστορία.
Ο θάνατός του αφήνει ένα κενό όχι μόνο στα διοικητικά συμβούλια, αλλά και στην ίδια την ηθική πυξίδα της μουσικής βιομηχανίας. Ο Howie Klein δεν ήταν απλώς ένας πρόεδρος εταιρείας, ήταν ένας άνθρωπος που πίστευε ακράδαντα ότι ένα τραγούδι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αρκεί να αφεθεί ελεύθερο να ακουστεί. Η κληρονομιά του παραμένει ζωντανή μέσα από τους καλλιτέχνες που προστάτευσε και τις ιδέες που δεν φοβήθηκε ποτέ να υπερασπιστεί.
