Με τον επί χρόνια φίλο του Howard Kaylan, ο Mark Volman δημιούργησε το ντουέτο Flo and Eddie, το οποίο συνεργάστηκε με τους Frank Zappa, τους T. Rex, τον Alice Cooper και άλλους.
Ο Mark Volman, ο τραγουδιστής και συνιδρυτής του pop-rock συγκροτήματος της δεκαετίας του ’60, The Turtles, που είναι περισσότερο γνωστό για την επιτυχία του «Happy Together» του 1967, πέθανε την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 78 ετών.
Εκπρόσωποι του Volman αποκάλυψαν ότι πέθανε στο Νάσβιλ μετά από μία «σύντομη, απροσδόκητη ασθένεια». Ο Volman πάλευε επίσης με την άνοια με σωμάτια Lewy, με την οποία διαγνώστηκε το 2020. Ωστόσο, συνέχισε να κάνει περιοδείες και δεν αποκάλυψε δημόσια τη διάγνωσή του μέχρι το 2023.
Για μεγάλο μέρος της καριέρας του, ο Mark Volman συνεργάστηκε στενά με τον φίλο του Howard Kaylan, έναν άλλο συνιδρυτή των Turtles και βασικό τραγουδιστή του συγκροτήματος. Αφού οι Turtles διαλύθηκαν, ο Volman και ο Kaylan ενώθηκαν με τους Frank Zappa και τους Mother Inventions, όπου άρχισαν να εμφανίζονται με το όνομα Flo and Eddie. (Ο Volman ήταν ο «Flo», το οποίο ήταν συντομογραφία για το «The Phlorescent Leech».)
Παράλληλα με τη συνεργασία τους με τον Frank Zappa, οι Flo and Eddie κυκλοφόρησαν πολυάριθμα δικά τους άλμπουμ και έγραψαν μουσική για μία σειρά από ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές. Επίσης, παρείχαν φωνητικά για μερικούς από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της δεκαετίας του ’70 και του ’80, όπως οι John Lennon και Yoko Ono, T.Rex, Alice Cooper, Bruce Springsteen, Blondie, Stephen Stills, David Cassidy, Ray Manzarek και Roger McGuinn.
Ο Mark Volman γεννήθηκε στις 19 Απριλίου 1947 στο Λος Άντζελες και άρχισε να παίζει μουσική ως έφηβος. Στο γυμνάσιο (σύμφωνα με μία παλιά βιογραφία του συγκροτήματος), έπιασε κλαρινέτο και έτυχε να κάνει μαθήματα με τον ίδιο δάσκαλο που δίδασκε και τον Kaylan το ίδιο όργανο. Ωστόσο, ήταν στο λύκειο που οι δυο τους συναντήθηκαν σε μία ομάδα a cappella (και οι δύο τραγουδούσαν τενόρο).
Ο Volman, ο Kaylan και αρκετοί από τους άλλους φίλους τους — ο κιθαρίστας Al Nichol, ο ντράμερ Don Murray και ο μπασίστας Chuck Portz — έπαιζαν σε ένα συγκρότημα που ονομαζόταν The Crossfires κατά τη διάρκεια του λυκείου, πριν σχηματίσουν τους Turtles μετά την αποφοίτησή τους. (Ο Jim Tucker, ένας άλλος κιθαρίστας, συμπλήρωνε την αρχική σύνθεση του συγκροτήματος.)
Οι Turtles ξεκίνησαν παίζοντας σε κλαμπ και πάρτι κολλεγίων στη Νότια Καλιφόρνια πριν ξεκινήσουν μεγαλύτερες περιοδείες. Κυκλοφόρησαν τις πρώτες τους ηχογραφήσεις το 1965, πετυχαίνοντας μία επιτυχία στο Top 10 με το πρώτο single τους, μία διασκευή του «It Ain’t Me Babe» του Bob Dylan.
Μετά την κυκλοφορία δύο άλμπουμ (το «It Ain’t Me, Babe» του 1965 και το «You Baby» του 1966), οι Turtles σημείωσαν την πιο χαρακτηριστική τους επιτυχία με το «Happy Together» — μία χαρούμενη έκρηξη ερωτευμένης flower-power pop. Το «Happy Together»παρέμεινε για τρεις εβδομάδες στο No. 1 του Billboard Hot 100 το 1967 και έχει παραμείνει ένα από τα καθοριστικά τραγούδια της εποχής.
Ενώ το «Happy Together» ήταν η βάση για το ομώνυμο άλμπουμ των Turtles το 1967, δεν ήταν η μόνη τους επιτυχία. Το δίδυμο που συνέθεσε το ομότιτλο κομμάτι — οι Alan Gordon και Garry Bonner — έγραψαν επίσης το «She’d Rather Be With Me», το οποίο έφτασε στο No. 3 του Hot 100. Οι Gordon και Bonner θα έγραφαν και μερικές από τις άλλες μεγάλες επιτυχίες των Turtles τα επόμενα χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των «She’s My Girl» και «You Know What I Mean».
Σε μία συνέντευξη του 2023 στο Goldmine, ο Mark Volman είπε ότι το «Happy Together» «άντεξε τόσο καλά που έγινε το τραγούδι της καριέρας μας». Αλλά, συνέχισε, «μουσικά νομίζω ότι τα “She’s My Girl”, “You Know What I Mean”, “Me About You”, “The Story of Rock & Roll” και μερικά άλλα είναι ακόμα καλύτερα τραγούδια. Αλλά κάθε συγκρότημα ελπίζει να έχει ένα “Happy Together” και αυτό μας κάνει πολύ τυχερούς».
Οι Turtles θα κυκλοφορούσαν δύο ακόμη άλμπουμ – το «The Turtles Present the Battle of the Bands» του 1968 και το «Turtle Soup» του 1969 – πριν διαλυθούν το 1970. Ο Volman, ο Kaylan και ο Jim Pons (ο οποίος έγινε μπασίστας των Turtles το 1967) εντάχθηκαν στη συνέχεια στους Frank Zappa and the Mothers, με τους οποίους έπαιζαν τακτικά τις επόμενες δεκαετίες.
Ως Flo and Eddie, τραγούδησαν μία πιο παράξενη εκδοχή του «Happy Together» στο live album «Fillmore East – June 1971» του Zappa.
«Ο Frank μας άνοιξε την πόρτα για να εξερευνήσουμε και να ασχοληθούμε με πολλή πραγματικά ώριμη μουσική», δήλωσε ο Mark Volman στην Ακαδημία Ηχογράφησης. «Λέω “ώριμη” επειδή είχε αλλαγές κιθάρας και τραγουδιστικά μέρη που δημιουργήσαμε για τον Frank. Δεν μπορούσαμε να τα δημιουργήσουμε για κανέναν άλλο».
Επίσης, πρόσθεσε για τον Frank Zappa: «Πραγματικά μας άφησε ελεύθερους. Μας άφησε ελεύθερους να τραγουδήσουμε αυτό που μπορούσαμε να φέρουμε στα διάφορα τραγούδια».
Τις επόμενες δεκαετίες, ο Volman και ο Kaylan ήταν σχεδόν πάντα απασχολημένοι. Εκτός από τη δουλειά τους με τον Frank Zappa και τους Mothers, έγιναν περιζήτητοι session τραγουδιστές, και έγραψαν και ηχογράφησαν πολλά δικά τους άλμπουμ ως Flo and Eddie. Το πρώτο, «The Phlorescent Leech & Eddie», κυκλοφόρησε το 1972.
Στη δεκαετία του ’80, άρχισαν να συνθέτουν μουσική πιο τακτικά για ταινίες και τηλεόραση, αναλαμβάνοντας τόσο παιδικά πρότζεκτ όπως η τηλεοπτική σειρά «The Care Bears» όσο και την παρωδία – κωμωδία «Top Secret!» των Zucker-Abrams-Zucker.
Ενώ παρέμεινε απασχολημένος ως μουσικός μέχρι τη δεκαετία του ’90, ο Mark Volman επέστρεψε επίσης στο κολέγιο και πήρε το πτυχίο του στο Loyola Marymount University. Συνέχισε τις σπουδές του για να πάρει μεταπτυχιακό δίπλωμα και τελικά άρχισε να διδάσκει μαθήματα μουσικής επιχείρησης σε πανεπιστημιακό επίπεδο, έχοντας μία μακρά θητεία στο Belmont University στο Νάσβιλ, το οποίο είναι διάσημο για τα προγράμματα μουσικής και μουσικής βιομηχανίας.
Ο Volman και ο Kaylan ήταν επίσης μέρος αρκετών μεγάλων υποθέσεων πνευματικών δικαιωμάτων μουσικής. Το 1991, μήνυσαν τους De La Soul για ένα sample του «You Showed Me» των Turtles στο «Transmitting Live From Mars». Η υπόθεση διευθετήθηκε εξωδικαστικά, αλλά πολλοί στον κόσμο του hip-hop επέκριναν το αποτέλεσμα, λέγοντας ότι δημιούργησε ένα επικίνδυνο προηγούμενο που θα μπορούσε να χρεοκοπήσει τους καλλιτέχνες με τέλη αδειοδότησης και/ή νομικά έξοδα.
Στη συνέχεια, το 2013 κατέθεσαν μία ομαδική αγωγή κατά της SiriusXM, κατηγορώντας την εταιρεία δορυφορικού ραδιοφώνου ότι μετέδιδε τραγούδια που είχαν ηχογραφηθεί πριν από το 1972 χωρίς να αποζημιώνει τις δισκογραφικές ή τους καλλιτέχνες. Οι νέες ηχογραφήσεις δεν έλαβαν ομοσπονδιακή προστασία πνευματικών δικαιωμάτων μέχρι το 1972, αλλά ο νόμος δεν ήταν σαφής για το ποιες προστασίες πρέπει να δοθούν στις ηχογραφήσεις πριν από το ’72.
Η υπόθεση οδήγησε σε μία σειρά παρόμοιων αγωγών που κατατέθηκαν από μεγάλες και ανεξάρτητες δισκογραφικές. Τα δικαστήρια επανειλημμένα αποφάνθηκαν υπέρ των δισκογραφικών, και τελικά η Sirius άρχισε να διευθετεί τις αγωγές, συμπεριλαμβανομένης μίας αποζημίωσης 99 εκατομμυρίων δολαρίων με τους Turtles το 2016.
Η υπόθεση βοήθησε να ανοίξει ο δρόμος για τον νόμο CLASSICS (Compensating Legacy Artists for their Songs, Service, and Important Contributions to Society), ο οποίος αποτελεί μέρος του νόμου Music Modernization Act του 2019, που τελικά επεκτείνει την ομοσπονδιακή προστασία πνευματικών δικαιωμάτων στις ηχογραφήσεις πριν από το 1972.
Το 2015, ο Volman και ο Kaylan γιόρτασαν 50 χρόνια συνεργασίας μαζί με μία τεράστια περιοδεία στη Βόρεια Αμερική. Ενώ ο Kaylan αποσύρθηκε από τις περιοδείες το 2018 λόγω προβλημάτων υγείας, ο Volman συνέχισε να εμφανίζεται τακτικά.
Το 2023, δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του, «Happy Forever: My Musical Adventures With The Turtles, Frank Zappa, T. Rex, Flo & Eddie, and More».
